خشونت در برابر خبرنگاران در جریان تظاهرات تخار

خشونت علیه خبرنگاران
حسیب شریفی

خبرنگاران تخار در با تدویرهمایشی توهین و حمله به جان خبرنگاران در جریان تظاهرات تخار را محکوم کرده و از مراجع مسوول خواستند در چنین مواقع حساس درپهلوی حمایت از خبرنگاران امنیت آنان را نیز تامین نمایند.سیدیاسین دهزاد مسوول اتحادیه‏ی ملی خبرنگاران تخار از لت و کوب و چندین مورد توهین و برخورد خراب از جانب مسوولین و مردم در جریان تظاهرات یا دآوری نموده گفت : « خبرنگار روزنامه 8 صبح، خبرنگار تلویزیون آیینه، تلویزیون ملی افغانستان، تلویزیون مهر، رادیوی همصدا، رادیوآی خانم، خبرنگار بخش اوزبیکی بی بی سی و چند تن دیگر از رسانه های هستند که در جریان تظاهرات تخار آسیب دیده اند.»
خبرنگاران تخار با تاکید برنقش خبرنگاران در انعکاس وقایع و حوادث  از جامعه‏ی جهانی و نهاد های صنفی خبرنگاران و دولت خواستند تا به وضع خبرنگاران توجه نموده و خبرنگاران را آزرده نسازند. در این حال دفتر دیده بان رسانه های افغانستان با نشر اعلامیه‏ای  لت وکوب خبرنگاران مستقر در ولایت تخار را حین تهیه گزارش از جریان تظاهرات علیه نیروهای بین المللی شدیدا تقبیح نموده خواستار رسیدگی لازم دراین زمینه توسط ارگان های مربوط می باشند. در این اعلامیه همچنان آمده است که : « سازمان نی حمایت کننده رسانه های آزاد افغانستان به صراحت اعلام میدارد که خشونت در برابر خبرنگاران فدا کاری که می خواهند حوادث ورویداد ها به صورت بی طرفانه منتشر سازند در مغایرت با قانون اساسی و قانون رسانه های همه گانی بوده خاطیان هر مقامی که باشند باید جوابگوی این اقدامات غیر قانونی خویش باشند. مردم هم باید بدانند که هرگاه دست به تظاهرات می زنند این خبرنگاران وگزارشگران اند که صداها،سیماها وخواست های آن ها را منعکس می سازند؛ لذا ضروب وشتم خبرنگاران فقط یک اقدامی غیر مدنی بوده نشان دهنده عدم فرهنگ تظاهرات می باشد. موظفین امنیتی کشور در چنین مواقع باید با خبرنگاران همکاری نموده وسعی نمایند که زمینه دستیابی آن ها به معلومات را فراهم آورند واین یکی از وظایف آن هاست؛ نه این که دوربین ها وکمره های خبرنگاران را مصدوم نموده وخود آن ها را موردضرب وشتم قرار دهند. به این وسیله از وزارت محترم اطلاعات وفرهنگ کشور به عنوان وزارت سکتوری رسانه ها تقاضا می نمایم تا دراین زمینه توجه جدی نموده خاطیان را به پنجه قانون بسپارد.» عبدالجبار تقوا، والی تخار با قدردانی از عملکرد خبرنگاران در جریان تظاهرات وعده سپرد که در خدمت خبرنگاران خواهد بود و برای رشد فعالیت رسانه ها تلاش خواهد نمود. وی گفت در جریان این گونه حوادث مشکلاتی برای خبرنگاران پیش می آید، که ما تلاش می کنیم درآینده چنین مواردی تکرار نشود و از خبرنگاران حمایت صورت گیرد.

کمبود جنسیت باعث رنج مردان و جوانان گردیده است

درچندین دهه اخیر کشورهای آسیایی وافریقایی، درحالت فقیرمیزسیتند، برای  پیداکردند کار وزندگی شباروزی برای تولد پسر بیشتر توجه داشتند نا دختر. در کشورهای غربی نیزنسبت بلند بودن سطح زندگی، خانواده ها بیشترازسه طفل را مجازنمیدیدند. جهان غربی برای تکمیل نفوس وکارمند برای کارهای شاقه ونازل دروازه مهاجرت ها را گشودند، نسل تازه وارد بکارهای سنگین گماشته شد ونسل جدید مهاجرکمبود نفوس جامعه را تکمیل کردند. اما بدبختانه درکشورهای شرقی عدم رشد فکری؛ تمدن، ترقی علمی، کارشاقه مربوط  بازوی مردان بود…بدین دلیل ازتولد دخترغمگین میشدند واین شیبوه باعث بلند بردن سطح تبعیض جنسی گردید. تبعیض به غرور مردسالارسی افزود ، جای آنکه چاره اساسی علمی برای رفع نقصیه وپرابلم های اقتصادی بنمایند، وکسب تحصیل برای فرزندان را مساوی مرعی سازند تا یک قسمت کار جامعه را زنان و دختران با آگاهی  تحصیلی شان انجام میدادند برخلاف از تولد دختر ناراحتی وخشونت نشان دادند، اززنان مانند برده استفاده کردند و میراث شوم مردسالاری خویش را برای  نسل بعدی بجا گذاشتند؛ نسل های  بعدی با تعصب وتبیعض بیشتربا دختران وزنان بر خورد کردند وبالاآخره تبعیض جنسی بیک درد بی درمان جهانی مبدل گردید.
اما طبیعت بکام انسان های گاهی نمیچرخد، باید انسانها خودرا با آمرطبیعت عیارسازد وانچه را طبیعت ویا “خدا” لازم دیده قناعت نمایند. اما به کشتن زنان، دختران، فروش شان مانند برده وبرخورد غیرعادلانه دست زدند. حتا بعضی مادران  برای از بین بردن حمل شان به سقط جنین بدون آنکه توازن جامعه وجهان رامدنظرداشته باشند، مبادرت میورزیدند. نسل امروزجهان درقاره های مختلف ازعدم توازن وکمبود جنسیت رنج میبرد. این مشکل گریبان گیر شرق وغرب میباشد نظربه تحقیقات که صورت گرفته ، مردم در اکثریت کشورها  ازنداشتن همسردست وگریبان اند…. تعداد مجرد در نسل امروز بیشترازچندین دهه گلوگیر مردان گردیده است. این حاد ثه خود یک پرابلم بزرگ برای زنان باراورده و اکثراٌ تجاوزات جنسی درغرب ناشی ازهمین نقصیه میباشد. اکنون مردم درقاره هند نسبت کمبود جنسیت دربد ترین شرایط قراردارند. خرید وفروش زنان، تهیه جهیزیه کمرشکن وکمبود زن، باعث میگردد تا دربرابر زنان خریده شده برخوردغیرانسانی صورت گیرید ویا جهت مخالف قضیه را فکرکنیم والدین ازتهیه وتدارک جهیزیه  کمرشکن نیز با دختران شان با خشونت برخورد مینمایند. سوال ایجاد میگردد آیا بشربالاتر ازخدا فکرمیکند؟  درکشورهای که تعصب مذهبی وجود دارد تعصب جنسی نیز وجود دارد. درکشورهای عقب مانده و کم سواد که خدا شناسی رااز امام میآموزند وخود برای شناخت خدا، طبیعت، وسیستم بیالوژیکی جنسیت تلاش عملی نمیکنند، تعصب خیلی آعمار بلند دارد که عدم فهم شان را نشان میدهد. اصلا ریشه تعصب وتبیعض ازجهالت آب میخورد. فعالین حقوق بشر به این عقیده اند که کاهیش جمعیت زنان تطبیق سنت های کهنه در ازدواجها عدم استقلال اقتصادی زنان عوامل عمده تنزیل مقام زنان درجامعه میباشد. درکشور های عقب مانده عوامل اصلی تبعیض جنسیت را اقتصاد تشکیل میدهد. هرگاه اقتصاد خانواده ایجاب نماید، فرزندان خانواده از علم بهره مند گردند، تبیعض از بین میرود، اما در فروپاشی افتصادی زن مانند برده متعلق به اقتصاد مرد بوده ودرمعرض خشونت قرارمیگیرند. مسله مهم دیگر که سطح تبیعض رابلند میبرد ارتباط دادن سنت های کهنه میباشد که بدبختانه  عوام همه سنت  ها را به مذهب ارتباط  میدهند. درحالیکه درهیچ کتاب مذهبی حقوق دوگانه برای بیشریت درج نگردیده است.
والدین باید مسوولیت های خویش را دربرابراطفال شان فراموش نکنند واز آوان کودکی فرزندان شان را درجهت برتری ویا کم بهایی قرارندهند.
درکشور ما نیزفرهنگ سنتی  خیلی حاکم میباشد وزنان از این ناحیه شدیداٌ رنج میکشند. یک مسله مهم را نباید فراموش  کنیم که درطی سه دهه جنگ کشور به کمبود های  جنسی مواجه است ، نباید درحق زنان جفا صورت گیرید؛ جفا درحق زنان درحقیقت جفا درحق مردان جامعه میباشد. اگرامروز زنان بیرحمانه بقتل میرسند ویا خود نظربا آلام اجتماعی دست بخود کشی ویا خود سوزی میزنند، نتیجه آن نسل آینده  را متاثر میسازد. به امید آنکه جهان درمجموع متوجه توازن جنسیت باشد وازتولد دخترنباید خشونت نشان بدهند بلکه خوشنود باشد تا فرزندان شان درآیند به مشکل کمبود جنسی مواجه نگردند.

کتاب مونس بشر است


کتاب
ماریا دارو

کتاب  رفیق  بی ازار ومونس بشریت میباشد وخواننده میتواند ذهن نویسنده رابا مطالعه  صحفات کتاب کشف کند واز تراویش قلمش دریابد که نویسنده درکدام  زمان ودرچگونه شرایط زندگی داشته و ازکدام حادثه متاثربوده ودست بقلم برده است.
کتاب درهر مورد که نوشته شده باشد، خواند آن برای هرگونه کتاب خوان ذوقمند یکبار حتمی وبا ارزشمند است. زیرا همان طوریکه تصاویر در ذهن انسان شکل میگیرید وبر جسته میشود وبه تصاویر آمیزش میکند تا تخیلات ذهنی وفکریش را درعمل تطبیق نماید   کتاب نیز برای خوانده آن الهام بخش است. زیرا نوسینده شاید عاشق بوده باشد، شاید از حوداث طبیعت ناراضی ونارحت بوده ویاشاید هم حوادث جنگی اورا متاثرساخته باشد. چه خوب است که یکبارسینه کتاب بکشاییم ودروگوهر انرا بیرون بکشیم.
ترویج کتاب خوانی درکشور های که دارای  فرهنگ عالی وپیشرفته اند، خیلی ارزشمند بوده ومسوولین برای ترویج  کتاب خوانی از تکیکهای مختلف استفاده مینمایند، ازسنین خیلی کودکی یعنی از کودکستان معلمین آنهارا به خوانش کتاب عادت میدهند.  کتاب یگانه وسیله ارتباط  بین انسانهاست، زیرا نویسنده گان را ازطریق خواندندگان آثارشان درجهان معرفی  مینماند وآثار شان دست بدست برای خوانندگان انتقال میگردید. نویسندگان برای تنویراذهان عامه خدمات ارزشمند انجام داده اند، بنابر این خدمات ارزشمند درسال  1995 سازمان ملل متحد”یونسکو” تاریخ بیست سوم اپریل را به مناسبت درگذشت میگوئیل سروانتس نویسنده مشهور اسپانیایی و ویلیام شکسپیر شاعر ونمایشنامه نویس معروف  بریتانایی بنام روز ترویج خوانش کتاب اختصاص داد، همه ساله بتاریخ 23 اپریل  درتمام کشور های جهان از این روزعلمی  طی مراسم خاص تجلیل بعمل میاید وترویج کتاب خوانی را درجامعه انتشار میدهند.  اما متاسفاتنه  در افغانستان قضیه برعکس است نه  تنها برای ترویج کتاب خوانی توجه صورت نمیگیرد بلکه کتابها درآب شنا میکند وبا در زباله دانی انداخته میشود. دولت افغانستان که درتقویت بنیه مالی ورشد سکتورهای خصوصی مصروف میباشد این مونس بی همتا رااز یاد برده است، برایش بهای چندان قایل نیستند. ترویج خواندن کتاب درکشور که به  فقدان سواد دچار اند کمترین توجه نگردیده است، درحالیکه  میتوانند ازهمین طریق  یک تجارت مثبت، بنیه اقتصادی  مولف، ناشر وخوانندگان کتاب را تقویت نمایند. برخلاف کتب مورد ضرورت کشورما در پاکستان با نازل ترین کیفیت، طبع میشود، به هیچ وجه  از نطر کیفیت وقمیت باراز ندارد. ترویج  کتاب خوانی ازطرف وزارتهای تعلیم تربیه از طریق استادان باید توسعه گردد و ازطرف  ورارت هنر وفرهنگ کار تبلیغاتی در رسانه ها جمعی  باید صورت گیرد و خوانش کتاب را برای  همگان رایج سازند.  نفش فعال و موثر تبیلغات دراین  امرخیر برای هیچ فرد خالی از نفع نخواهد بود.  متاسفانه قرار راپورسایت بی بی سی از قول آقای “سعید” استاد دانشگاه کابل { آن قدر برای کتاب ارزش کم قائل هستند که جای آن را در دامنه “جوی شیر” تعیین کرده‌اند که آب‌های فاضلاب به طرف آن سرازیر می ‌شود. ما هنوز بازار کتاب نداریم؛ جوی شیر منطقه‌ای در مرکز شهر کابل و در دامنه کوه آسمایی واقع است. بخشی از کناره غربی خیابان آسمایی به غرفه‌های کتابفروشی اختصاص یافته است. خانه‌های عقب این کتاب فروشیها و بخش‌هایی از تپه‌های کوه  آسمایی خارج از نقشه شهرداری ساخته شده و فاضلاب مطابق نقشه شهری ندارد} وای برما، چطوراز نسل آینده  وطن  توقوع داشته باشیم که درحفظ ؛ نگهداشت و خواندن کتاب  توجه بدارند. …زمانیکه درسایت بی بی سی وضعیت کتاب  وکتاب خوانی را در سرزمین  خویش خواندم، بی بهانه اشک ازچشمانم سرا زیر گردید …. وای برما .