نه تنها مهارت و استادی بی نظير اين نقاش گرانمايه بلکه آن نگاه ژرف، تيز بين و انسانی اوست که به کاراش جان بخشيده است

مرتضی کاتوزیان در 11 تیرماه 1322 در خانواده ای متوسط و هنر دوست در تهران به دنیا آمد. از کودکی عاشق نقاشی بود و تمام اوقات او بدون مربی صرف فراگیری این هنر می شد. در سال 1339 به طور حرفه ای به کار گرافیک و نقاشی روی آورد. در زمینه گرافیک تعداد بسیاری پوستر، آرم، جلد کتاب و بروشور ساخت. سال 1353 مسئولیت برگزاری نمایشگاه بین المللی گرافیک تهران با عنوان گرسنگان آفریقا توسط سازمان جهانی I.A.A را قبول و بشکل آبرومندانه ای به انجام رساند و برنده جایزه پوستر همبستگی شد.او از پایه گزاران سندیکای گرافیست ها در سالهای قبل از انقلاب و 2 سال عضویت هیات مدیره آن بود. طی سالهای گذشته در نمایشگاههای جمعی بسیاری شرکت و 4 نمایشگاه انفرادی برگزار کرد. تمامی آنها به دلیل کیفیت بالای آثار ارائه شده و نگاه محبت آمیزی که به انسانها و مسائل مربوط به زندگی آنها در نقاشی هایش بود پربیننده ترین نمایشگاههای تاریخ هنر ایران شد.

به عنوان مثال نمایشگاه نقاشی هایش در موزه هنرهای معاصر تهران در سال 1368 طبق آمار رسمی 20 هزار بازدید کننده داشت. آخرین نمایشگاهی که با 94 اثر خود در خردادماه 1387 در مجموعه فرهنگی تاریخی سعد آباد برگزار کرد، روز چهارشنبه 29 خرداد ماه از طرف سازمان یونسکو به پاس فعالیتهای 50 ساله اش در زمینه نقاشی و 30 سال تعلیم مخلصانه به جوانان ایرانی طی مراسم با شکوهی مفتخر به دریافت لوح تقدیر این سازمان شد. در مدت 30 سال تدریس نقاشی از آتلیه کوچک او ده ها نقاش تقدیم جامعه هنری شد.

در ادامه ایمیل نمونه هایی از مجموعه آثار طراحی و نقاشی استاد مرتضی کاتوزیان تقدیم شما دوستان می شود. امید است که لذت ببرید …

Katoziyan_Persian-Star.org_51
Katoziyan_Persian-Star.org_03
Katoziyan_Persian-Star.org_54
Katoziyan_Persian-Star.org_50
Katoziyan_Persian-Star.org_17
Katoziyan_Persian-Star.org_49

گفتگویی با استاد قیوم بیسد “پدرتیاترافغانستان” مصاحبه کننده الهه افتخار

    یکی از روز ها هنگامیکه به خانه میامدم برخلاف همیشه در صحن آپارتمان مقابل ؛  مرد پیر و فرتوت ؛ خیلی توجه ام را به خویش مبذول داشت. زمانی که از کنارش رد میشدم سلام کردم باهمه ی توان و صدای رسا جوابم داد خیلی مهم این بود که در پشت آن نگاه ضعیف و ناتوانش حس میکردم کوه پرغرور و باشکوه استوار برقرار است. اما بعد از آن روز؛ ماه ها دیگر ندیدمش . 

بعد از یک مدت یاد از تیاتر افغانستان و همینطور از لیاقت و شجاعت  استاد بزرگوار قیوم بیسید در خانه ما شد و برادرم گفت: استاد در همینجا زندگی میکنند. آدرس را از برادرم گرفتم و به خانه ایشان رفتم با چنان هیاهو و هیجان که سراپایم را فراگرفته بود که حتی نمیتوانستم تصور کنم  با کی و چی شخصیتی خواهم مقابل شد ، بالاخره من با همان شخصیتی که ذهنم را اینقدر متوجه خود ساخته بود دیدارکردم .ایشان از کارها و کارنامه های ماندگار خویش برایم حکایت نمودند که حالا به آنها میپردازم.

پس از عرض احترام و ادب به استاد محترم .

ادامه خواندن گفتگویی با استاد قیوم بیسد “پدرتیاترافغانستان” مصاحبه کننده الهه افتخار

عسکر تیاتر : نوشته نذیر ظفر

   تیاتر محلی را گویند که در انجا مردم غرض تماشای نمایشی جمع میشوند و یونانیان اولین قومی بودند که تیاتر را پایه گذاری کردند که در ابتدا تیاتر جنبه مذهبی داشت و مراسم مذهبی را نمایش میدادند. تیاتر در زمان اسکندر اهمیت زیادی یافت و به تعداد تیاتر ها افزوده شد؛ سپس مو سیقی و رقص علاوه بر حرکات نمایشی وارد تیاتر گردید تا اینکه تیاتر بتدریج تکامل یافت و در ایران نیز از زمان پارت و ساسانیان بصورت ساده وجود داشت و نمایشات چوگان بازی و شمشیر بازی نیز اهسته اهسته بصورت تیاتر در آمد.
با تکامل و پیشرفت کار های نمایشی در ایران نوحه خوانی و شبیه سازی در رثای ائمه اطهار علیهم السلام همراه بود و در عصر قاچاریه و صفویه به تیاتر اهمیت زیادی داده شد .

ادامه خواندن عسکر تیاتر : نوشته نذیر ظفر

نخستین جشنواره ی ادبی گُل انگور هرات : شاه ولی بهره

  نخستین جشنواره ی ادبی گُل انگور هرات طی محفل با شکوهی با اشتراک  بیش از یکهزار تن از شعرا نویسنده گان ، بزرگان ومتنفذین ، هنرمندان ، باغداران وباغبانان نمونه ی ولایت هرات روز جمعه در باغ هزار جریب هرات ولسوالی گذره تدویر یافت. این محفل فرخنده با تلاوت چند آیت از کلام فیض بخش الهی توسط قاری هروی نورباران  وسپس خواجه احراری با نوای نای صوفیانه وزمزمه ی شعر حضرت مولانا فضای محفل وباغ  را رونق معنوی بخشید.
ولی شاه بهره رئیس انجمن ادبی هرات طی صجبتی ، تاک را انگشت شهادت باغ  وبرگ را دست سبز تاک به سوی آستان حضرت حق در حال نیایش واستدعا معرفی نمود.

ادامه خواندن نخستین جشنواره ی ادبی گُل انگور هرات : شاه ولی بهره

اکثریت در گرو اقلیت خود کامه بحران آفرین : احمد سعیدی

    افغانستان در حلقه تیم ها وگروه های بحران آفرینو رسانه های  بحران سنج گیر مانده است یکی با بی کفایتی ، بی مسئولیتی وبی تفاوتی آفت بحران را توسعه وگسترش میدهد وگروهی در بیرون عمق بحران وپیامد های آنرا در ایندۀ افغانستان ذره بینی میکند وبد تر از همه اینکه مردم مظلوم افغانستان در برابر اثرات بدی بحران دست بسته اند وحتی کوچکترین چانس بخاطردفاع در برابر هجوم مصیبت های ناشی از بحران وفرار را ندارند.ملت را قصدا اسیر پنجه بی رحم بحرانهای فراگیر وغم انگیز ساخته اند. آفریدگاران بحران: اینکه عامل زایش وافزایش بحران در کشور کیست نیازی به پاسخ ندارد،آری شلاق بی عدالتی وبی کفایتی حاکمان خود پسند روح ملت را خسته و وهوش هواس را بغارت برده است میدانید در

ادامه خواندن اکثریت در گرو اقلیت خود کامه بحران آفرین : احمد سعیدی

فیصله های شورای وزیران و یا رها کردن باد در هوا – مساله ی فر هنگی با همه پهنا و ژرفای که دارد: مولانا کبیر فرخاری

   پیشرفت علوم، اختراعات، انکشافات و نو آوری که در جهان دیده میشود به حدی سریع السیر است  که شگفت آفرین و در آفرنیش وسایل و آلات معجزه می نماید .امریکا دشمنان خویش را ذریعه ی طیارات  بدون پیلوت در عمق  اهداف خویش تعقیب و هدف قرار میدهد ذریعه ی ماواره های پیشرفته گزمه میزند و میهن خود را از نفوذ دشمنانش حفاظت میکند. تلفون بی سیم، اختراع و ابداع وسایل دیگر شرق و غرب شمال و جنوب را با هم مرتبط ساخته است و میتوان مطالب و موضوعات قابل انتقال را در یک ثانیه از امریکا تا اقصای جهان و دور ترین نقطه انتقال بدهد و از ان جا ها موضوعات را به امریکا بیاورد.همیگونه است رساندن پست و نامه نیاز به وسایل انتقال داشت، اکنون از طریق الکتریک و انرژی در کمتر از یک دقیقه به ادرس منظور میرساند.

ادامه خواندن فیصله های شورای وزیران و یا رها کردن باد در هوا – مساله ی فر هنگی با همه پهنا و ژرفای که دارد: مولانا کبیر فرخاری

شاد روان وحید الله « رمق » منصوری : گفتند از دوست چه بینی که ترا شاد کند = گفتم از دوست همین بس که مرا یاد کند- نوشته ماریا دارو

                                                                                                                                                                                                    دوستان گرامی این فرد زیبا بمثابه یک کتاب برای ما مهفوم میدهد. یادی از دوستان و گذشتگان مرور بربرگه های تاریخ است زیرا انسان سازنده تاریخ است و کارنامه های انسانهای فرهنگی برگه های پرُ بار فرهنگ کشور را تشکیل میدهد . با تائید از فرد زیبای فوق یادی از حاجی وحیدالله « رمق» منصوری مینمایم که در ( ۲۳) سنبله (۱۳۲۶) هش- در یک خانواده متدین پا برعرصه وجود گذاشت و پدرش حاجی فضل الحق وی را وحید الله نامید.

وحیدالله در لیسه استقلال الی صنف نهم درس خواند و بعد به ریاست افغانفیلم مربوط وزارت اطلاعات و کلتور جهت فیلم برداری شامل خمت گردید و این کار فرهنگی را تا رتبه اول در پیچ وخم زمان به پایان رسانید.

ادامه خواندن شاد روان وحید الله « رمق » منصوری : گفتند از دوست چه بینی که ترا شاد کند = گفتم از دوست همین بس که مرا یاد کند- نوشته ماریا دارو

عتیق رحیمی: سنگ صبور را برای غرب نساخته ام. ارسالی مرجان از هالند

یادداشت: این گفتگو در کافه‌ی «دلاندستری»، یکی از قدیمی‌ترین کافه‌های پاریس، انجام شده است. «دلاندستری» در منطقه‌ی باستیلِ یازدهم موقعیت دارد؛ محلی که «انقلاب کبیر فرانسه» از آنجا آغاز شد. عتیق رحیمی نخستین طرح‌های سنگ صبور را در این کافه ریخته و شخصیت‌های داستانی‌اش را در این کافه، شکل داده است.

ادامه خواندن عتیق رحیمی: سنگ صبور را برای غرب نساخته ام. ارسالی مرجان از هالند

ابوالمعانی میرزاعبدالقادر بیدل: نوشته از امان معاشر

 حضرت الوامعانی بیدل

ابوالمعانی عبدالقادر بیدل از شاعران دری زبان از ترکان چغتایی در هند متولد شده است .

آمده است:« ميرزا ابوالقاسم ترمذي »که از سلاله های امام ترمذی استاد مولانا جلال الدین محمد بلخی است و صاحب همتي والا در علوم رياضي و نجوم داشت براي طفل نورسيده عبدالقادر فرزند عبدالخالق آينده درخشاني را پيشگويي كرد که این اولین ارتباط میرزا عبدالقادر بیدل به خاندان تورکی چغتایی اوزبیکی است.

ادامه خواندن ابوالمعانی میرزاعبدالقادر بیدل: نوشته از امان معاشر

غزنه مرکز فرهنگ وادبیات زبان شیرین فارسی است : جمع آوری و تحقیقات از « ماریا دارو »

         گهواره  پرویش زبان  وادب  فارسی ُ در عهد غزنویان و خوابگاه  دایمی  علما و شعرای آن عصر  منبع  افتخارات  افغانستان  میباشد.
 که  خوشبختانه  در  کنفرانس اسلامی در مجلس  وزاری  فرهنگ  اسلامی در طرابلس پایتخت لیبی در سال  (۲۰۰۷) میلادی  غزنین مهد پرورش  و پایتخت فرهننگ  و ادبیات اسلامی  زبان فارسی اعلان گردید. غزنه  ی زیبا در قدیم مرکز زابلستان و از جمع  آباد ترین  شهر های  خراسان بزرگ بوده و صدها دانشمند ُادیبُ شاعر و فیلسوف را در آغوشش پرورش  داده است.

ادامه خواندن غزنه مرکز فرهنگ وادبیات زبان شیرین فارسی است : جمع آوری و تحقیقات از « ماریا دارو »

انجمن ادبی هرات از مقام شامخ علمی و ادبی داکتر آرزو تجلیل بعمل آورد. ارسالی: ولی شاه «بهره »

    از مقام شامخ علمي وادبي داكتر عبدالغفور آرزو شاعر، نويسنده ، پژوهشگر وبيدل شناس شهير كشور طي محفل با شكوهي در انجمن ادبي هرات تجليل به عمل آمد.
د رپنجمين محفل ادبي كه با حضور يكصد تن از شعرا ونويسندگان هرات در مقر انجمن ادبي عصرديروز تدوير…يافته بود محفل باتلاوت آياتي چند از قرآن عظيم الشان نورباران شد.
سپس نواي ني با خوانش شعر حضرت مولانا توسط آقاي احراري بررونق محفل بيافزود
ولي شاه بهره رئيس انجمن ادبي هرات ضمن اتحاف دعا به ارواح بلند بنيانگذاران واعضاي نخستين انجمن ادبي كشور، جايگاه شعرا ونويسندگان راستين را با در نظرداشت حديث حضرت پيامبر عظيم الشان اسلام كه گفته شده : مركّب قلم دانشمند از خون شهيد افضل تراست ، بازگو نمود.
وي ضمن بيان تاريخ وجايگاه علم وادب درهرات از تخت روان حضرت مولانا جاميِ كه به دوش سلاطين دودمان تيموريان حمل مي گرديد به عنوان بهترين نمونه ي ادب پروري با در نظرداشت شخصيت هاي جهان شناس آنزمان در عرصه هاي علم ، ادب ، هنر وعرفان ياد آور شد.

ادامه خواندن انجمن ادبی هرات از مقام شامخ علمی و ادبی داکتر آرزو تجلیل بعمل آورد. ارسالی: ولی شاه «بهره »

آشنایی با بابا رحیم مشرب شاعر و عالم :نویسنده امان معاشر

 

    بابا رحیم مشرب شاعر ؛ عالم ، صوفی ، فیلیسوف در سال 1653 در ولایت نمنگان تولد یافته و در سال 1711 به اساس دسایس ملا های متعصب وکور دل با  حکم محمود خان در ولایت بلخ به دار آیخته  شده و در پهلوی قبر جوانمرد قصاب دفن گردیده و سپس جسد مبارک آن به شهر اشکمش ولایت تخار انتقال یافته که اکنون زیارت گاه خاص عام  است. شب نشینی های مشرب خوانی با اجرای دنبوره در مهمانخانه ها  بشکل  دسته جمعی که در افغانستان آنرا جهر میگویند  شب های زمستان در بار خلیفه های طریقه ی قادریه را روز میکند. بابا رحیم

ادامه خواندن آشنایی با بابا رحیم مشرب شاعر و عالم :نویسنده امان معاشر

محمد امین ملنگ جان : نوشته ماریا دارو

  محمد امین  مشهور به  ملنگ  جان  فرزند  عبدالشکور درسال (۱۲۹۳) هش- در قریه  چمیار ولسوالی  بیسود ولایت  ننگرها تولد گردیدُ پس از سه  سال تولدش  پدرش را از دست داد.

او  یک  کودک آرام  ُ گوشه گیر  و بی آزار بودُ متاسفانه  از داشتن  سواد محروم  بود اما در حالت  گوشه  گیر از طبعیت زیبا الهام  میگرفت  و روان شعر میسرود.  اشعارش سر زبانها افتاد و از قریه  چمیار الی و لسوالی  و بالاخره  در ولایت  ننگرها بنام  امین جان هنگامه برپا کرد.   اشعارش را هنرمندان محلی  در مجالس  هنری  سرودند و بعد  تغازل  خود را بنام  ملنگ  جان سرود  و از امین  جان به  ملنگ جان  شهرت  کمایی  کرد. 

ادامه خواندن محمد امین ملنگ جان : نوشته ماریا دارو

رهبران کج آهنگ سیاست فرهنگی ُ نباید زبان های ریشه دار ملی را مسخ کنند: اکادمیسین دستگیر پنجشیری

      شمشیر  قلم  گرفته ، فرزند وطن 

  دلبند عزیز  میهن  و  ما در   من   

راند زدیار و ” زخم  خونین ”  جهان   

  خصم  وطن  مردم   بی گور و کفن 

    ” فروغ  هستی ” 

  مسخ  –  ( بفتح میم  )  ،  واژه ی  عربی است .  ودر  فرهنگ  مفصل  و مصور  عمید  : ”  د  گر گون کردن  صورت  وبرگرداندن آن   بصورت  زشت ” باشد (1) 

  با آگاهی ژرف ،  ازین آموزشها  ، فرزندان همه اقوام وقبایل  برا بر  حقوق  افغانستان مستقل  وتجزیه ناپذیر ما  ،میتوانند و   باید ، بار نگ وبو  و زبانهای ویژه ی خود  ،درکنار همدیگر  آزادانه کار وپیکار نمایند ودرغنامندی  گنجینه های خرد وزبانهای  ملی کشور ،  تلاشهای  آفریننده وخلاق کنند                                                                                                              اگر که  احکام  مواد  شانزدهم ، چهل سوم وچهل وهفتم  قانون اساسی دولت اسلامی ، سیاست  فرهنگی  ضد دموکراتیک  دوران استبداد استعماری  امارتی  وسلطنتی افغانان را  منسوخ کرد   ( ازبین  برد ، فسخ   کرد )

ادامه خواندن رهبران کج آهنگ سیاست فرهنگی ُ نباید زبان های ریشه دار ملی را مسخ کنند: اکادمیسین دستگیر پنجشیری

(مهاجرت و چالشهای فرهنگی) درونکوور کانادا

     افغانستانی های مقیم ایالت برتش کلمبیا کانادا به هژمونی تلویزون محلی کاروان و همکاری جوانان گروهی فرهنگی “موج”  با حضور برخي  شخصيت‌هاي فرهنگي  و جوانان  کنفرانس  را تحت عنوان (مهاجرت و چالشهای فرهنگی) روز یکشنبه بیست و هشتم اکتوبر در رویال بانکویت هال واقع در سرک ادمانز به منظور بررسی علل و عوامل چالشهای فرهنگی و ایجاد مشکلات فرهنگی در کانادا و ارائه ی راهکارد های مناسب برای جلو گیری از اشعه آن برگزار نمودند.

سخنرانان چالش های فرهنگی را در کنفرانس از دید گاه مختلف به بررسی گرفتند و نظر ات  مختلف در راهکارد ها برای بسط و توسعه ی آن در اشعه تابناک  ارائه نمودند.

ادامه خواندن (مهاجرت و چالشهای فرهنگی) درونکوور کانادا

نظر سنجی ـ ابتکار سایت اخبار افغانستان : فرستنده امان معاشر خبرنگار آزاد

 نظر سنجی یکی از پدیده هایی مروج است در گسترهء بستر دموکراسی که از سالیان متمادی، در مقاطع ویژه زمانی و مکانی در کشور های پیشرفتهء مختلف جهان صورت میپذیرد. درین فرایند، کمیتی از مردم، در مورد موضوع و یا مطلب مشخصی نظر  خود را ارایه میدارند.خوشبختانه در مدت چند سال اخیر جناب محترم دکتر سلیم مجاز که گردانندهء سایت وزین اخبار افغانستان میباشند، در موارد و مسایل مختلف نیز به این ابتکار دست یازیده اند. که این خود نمایانگر آغاز تمرین و آگاهی از نوعی دموکراسی شمرده میشود. هرچند این نظر سنجی ها تواءم با کمبودی ها و اشکالات تخنیکی میباشد (که تا اکنون رفع آن چنانکه محترم دکتر مجاز خود برآن اذعان داشته اند، میسر نشده).

ادامه خواندن نظر سنجی ـ ابتکار سایت اخبار افغانستان : فرستنده امان معاشر خبرنگار آزاد

استاد محمد دین زاخیل : نگارش ماریا دارو

 

  محمددین  زاخیل  فرزند  سراج الدین  درسال (۱۳۱۷) هش – در ولسوالی کامه  ولایت  ننگرهار دیده بدنیا گشود.  وی از سن  ده سالگی  شوق  آواز خوانی نمود ُ مشوق  اصلی او  پدرش سراج  الدین  خان که  خود یکی از طبله  نوازان  معروف  زمانش  بود ُمیباشد.  زاخیل  اساسات  موسیقی رااز پدرش آموخت  و جهت  آموزش بیشتر و نواختن  «هارمونیه» نزد امین گل مومند به شاگردی  نشست و بعد در دسته  هنری  پدرش منحیث  آواز خوان و هارمونیه نواز بکار آغاز نمود.

ادامه خواندن استاد محمد دین زاخیل : نگارش ماریا دارو

نمایش میراث فرهنگی بزرگ داشت از استرداد استقلال افغانستان در برتش کولمیبا ی کانادا

 

Seela Eshan

به هژمونی دست اندر کاران تلویزون محلی “کاروان” و همکاری انجمن افغانی و فعالان فرهنگی برتش کلمبیا روز دوم سپتمبر در پارک کانفدریشن واقع در ونکوور کانادا طی محفل باشکوهی از نود سومین سالروز استرداد افغانستان تجلیل به عمل آمده و میراثهای فرهنگی افغانستان به نمایش گذاشته شد.

در آغاز پروگرام  برنامه به وسیلۀ  گردانندگان محفل به سمع حاضران رسانیده شد.

سپس وزیر اطلاعات و فرهنگ برتش کلمبیا صحبتی همجانبه نموده،  محبت بی پایان خویش را نسبت به فرهنگ و مردم افغاستان که تحت رنج و شکنجه طالبان و گروپهای ترریستی اند ابراز داشت .

ادامه خواندن نمایش میراث فرهنگی بزرگ داشت از استرداد استقلال افغانستان در برتش کولمیبا ی کانادا

خارج از کلتور وفرهنگ: احمد «سعیدی»


  در چنین حالتی مسئولیت حکومت ، پارلمان ، شورای ، علما ، و مراجع امر ونهی چیست اگر مردم را بحال خود شان بگذارند در مدت نه چندان دور نه فر هنگ نه کلتور ونه هم آثار دین وعیقده خواهد ماند..

آنچه در مراسم غم وشادی افغانها به چشم میخورد نه تنها از دائرۀ فرهنگ وکلتور افغانی خارج است که با ارزش های دینی وعقیدتی مردم نیز در نبرد است.کشوروملتی که غم وشادی را به هم آمیخته  روز های خوشی اش اثر ناگوار تر از مصیبت بر زندگی مردم دارد چنانچه ماتم داری هم به ضیافت ومهمانداری بزرگان خلاصه میشود این ملت ملت من است واین سر زمین سر زمین است که جزء ارزش های خود به خرافات وگزاره های تمام جهان عقیده دارد .از خرافات وآسونه های کهن شروع تا مدر نیزه عصر فعلی همه در مراسم ومحافل غم وشادی ما متبلور است.نویسنده این مقاله  که عمری کمی هم ندارد به همه ارزش های کلتوری وفرهنگی کشورم آگاهی دارم. فرهنگ ده وشهر وعقاید وعنعنات ورسم ورواج های کهن ودیرینه افغانستان .اما حالا با پیوند دادن کلتور وفرهنگ أصیل افغانستان  با سلیقه های شخصی ومد وفشن های بیرونی دیگر اصالت فرهنگی وحتی عقیده خودرا از دست داده ایم .مردم خوش ذوق وخوش باور ما که جزء خود به هر چیزی دیگری باور دارند بیشتر از هر چیز به اوهام وخرافات ویا هم کلاه گذاری بر سر یکدیگر رو آورده اند که درین نوشته به خوشی های مصیبتبار وعزای های ضیافت گونه تماس میگیریم.

ادامه خواندن خارج از کلتور وفرهنگ: احمد «سعیدی»

تقدیم به جوانان و جوان مانده گان … مدال طلای افغانستان در المپیاد لندن!- نوشته از : عالم افتخار

 

  هفتهء پیش با دوست فرهیخته ایرانی ملاقاتی در فضای سبز دهلی جدید داشتم. این روز ها دومین بهار این سرزمین عجایب است و به یمن باران های مونسونی؛ حتی درختان و بته های سوخته وآتش رسیده؛ از برگ های انبوه پرآب و روغنی و قسماً از گل و شگوفه سرشار شده اند.

 ایشان که با فامیل درینجا اقامت موقت دارند؛ دوشیزهء خود را برای تعقیب دروسش به منطقه ای موسوم به کیلاش کالونی آورده بودند؛ منطقه ایکه معبد منحصر به فرد “نیلوفر”(1) در آن موقعیت دارد. و ما یکی دو ساعتی در فاصله دروس دوشیزه؛ وقت صحبت و گردش داشتیم. تصادف عالی اینکه دوست من؛ معلم ورزش و ورزش شناس نیز می باشند.

ادامه خواندن تقدیم به جوانان و جوان مانده گان … مدال طلای افغانستان در المپیاد لندن!- نوشته از : عالم افتخار

نوشته از سیلمان کبیر نوری – افراطگرایی مقتدیان تورن اسمعیل آخوند در هرات باستان — موج تازه ای از گنداب ارتجاع سیاه را باید شناخت و جدی گرفت!

شفیق مرید: برای خودم، مردم و مردم هرات متاسفم

 علمای!!!؟؟؟ هرات: اجازه کنسرت موسیقی درین شهر مذهبی را نمیدهیم!

ادامه خواندن نوشته از سیلمان کبیر نوری – افراطگرایی مقتدیان تورن اسمعیل آخوند در هرات باستان — موج تازه ای از گنداب ارتجاع سیاه را باید شناخت و جدی گرفت!

روز پدر برای خانواده استاد همآهنگ خیلی ناگوار است

  ُ با بزرگداشت  از خدمات  هنری استاد در این روز  خجسته پدر  اندک در  معرفی  وی  میپردازم:

                                            الحاج  عبدالمحمد  همآهنگ

عبدالمحمد فرزند طلا محمد  زاده  کوچه  خواجه خوردک  «خرابات» شهر کابل سال (۱۳۱۶) میباشد.  پنچه  های  هنر آفرین  کودکان  خرابات  که زاده  دامان مادران  و پدران  هنرمند میباشند  همیشه  از کودکی  روی  پرده  های  آرمونیه  و روی  صفحه  تبله  در آهتزاز  بوده  است  و از همان  آوان  کودکی  مجالس  و محافل  را برای  وطنداران  شان نشاد بخشیده  اند.  در گذشته  های  دور که  محافل  عروسی  زنانه و مردانه از هم  جدا بودُ  کودکان خرابات برای  هنرآفرینی  در دسته  ساز زنان میرفتند و مجلس  ارایی  میکردند و درکوره  هنر  نوازه گی  وآواز خوانی  پخته  میشدندُ همآهنگ  نیز در آنزمان  کودکی  نظر به  رسم و عادات  مردم  خرابات بنام بچه طلا در دسته  های  ساز زنانه شهرت کشید.

ادامه خواندن روز پدر برای خانواده استاد همآهنگ خیلی ناگوار است

دنبوره بابه قیران سمنگانی

دنبوره نواز قدیم بابه قیران سمنگانی

دنبوره بابه قیران سمنگانی

شمال افغانستان با داشتن شرایط خوب اقلیمی ومنابع فروان طبعی خود , انسانها را بخاطر زنده گی جلب نموده  هزار ها سال   درحفظ کلتور وتاریخ قدامت دارند.سه هزار قبل در دور حکومت شاه سمنگان  با داشتن عبادت گاه  بودای ( تخت رستم) واقع در مرکز ولایت سمنگان انسانهای ان سر زمین موسیقی وساز واواز داشتند سرود خدا پرستی وهماسی را همرا با ساز واواز می خواندند و با رقص تمثیل میکردند.

ادامه خواندن دنبوره بابه قیران سمنگانی