ای پدر وی رونق دنیای من
از تو روشن خانهی تنهای من
روز و شب در فکر من بودی همیش
صرف کردی عمر در سودای من
همچو مجنون عاشقت بودم پدر
ای که بودی بهترین لیلای من
بردی مکتب تا شوم صاحب کمال
بگذرد شایسته تا فردای من
رفتی از دنیا به غربت مانده ام
از کی جویم ای که ناپیدای من
این دعا گوید ثنا در حق تو
بگذرد از جرم تو یکتای من