اول) لطیف ناظمی شاعر مشهور افغانستان از سوی خانم محبوبه ابراهیمی متهم شده است که در حاشیه یک محفل شعر او را بدون اجازهاش بوسیده است. راست باشد یا نباشد، حالا این اتهام به آقای ناظمی چسبیده است. او میتواند سکوت کند و بهجای خودش دوستان و حامیانش در رسانهها به دفاع از او قلم بزنند و بگویند که ناظمی استاد است، ناظمی پیر است، ناظمی مریض است، و ناظمی بیگناه است. بهجای تشویق او به سخن گفتن یا به محکمه رفتن، غزلها و کتابها و کارنامههای ادبی او را به رخ مردم بکشند تا پهلوانی ادبی او دلیل عدم خوگری اخلاقیاش تعبیر شو
ولی ادیب چیره دست لزوما پاک از خطا نیست. شاعر پخته حتما بر غرایز خود حاکم نیست و احتمال دارد اخلاقش مثل شعرهایش سره نباشد؛ همانطوری که یک مولوی مسلط بر شریعت یا تاجر موفق میتواند زنستیز، آدمکش و بداخلاق باشد. از اینرو استناد به شعر لطیف ناظمی برای پاک جلوهدادن اخلاقی او اشتباه است، بدآموزی دارد و کسانی که دست به این کار میزنند دوستان دانای ناظمی نیستند.
ادامه خواندن چند نکته درمورد اتهام بوسه به لطیف ناظمی : نويسنده؛ يونس نگاه
