من عاشقِ ستیزهٔ امواجِ سرکشم
مشتاقِ صلح و زندگیِ شاد و دل‌کشم
سوهانِ عمرِ مستبدانِ زمانه‌ام
آهِ درونِ سینهٔ خلقِ ستم‌کشم
افتاده‌ام به دامنِ هندوکشِ کبیر
لعلِ بدخش و گوهرِ نایاب و بی‌غشم
از خصمِ آشکار ندارم امید و بیم
لیکن ز دوستانِ دوپهلو مشوشم
ظلمِ زمان ارادهٔ من خم نمی‌کند
پولادِ آبدیده‌ام و در کشاکشم
باشد نبردِ مردمِ من شعرِ هستی‌ام
فرزندِ آب و خاکم و دریای آتشم
شب ۱۱ جدی ۱۳۷۰ ـ زندان پلچرخی