![20121013215148[1]](http://mariadaro.com/wp-content/uploads/2012/10/201210132151481-180x300.jpg)
این بار برخلاف قبل ـ از حالت روحی که البته به سبب تحولات اخیر در افغانستان و همچنان بعضی از پرسش های که در نزدم خلق شده بود تعطیل و خلل در نوشته هایم ایجاد گردیده بود. به هرحال خوشبختانه به کمک پدرجانم و عزیزان دیگر توانستم از این معضل به در آیم .
اما آن چی را که من دریافته ام که در طول وعرض کشور ما مشکلات و تحولات که در تغییر و تبدیل به اشکال نگران کننده است تاثیرات شدید روحی روانی و جسمی حتی بیشتر و بزرگتر از حالت من بالای جوانان و نوجوانان میگذارد که البته در این بحران های شدید اجتماعی متاسفانه هم دختران و هم پسران قربانی میشوند لاکن چالش های فراوان تر فرا راه زنان و دختران افغان که البته در طول تاریخ با آن مواجه بوده اند به دو نوع یکی اذیت و آزارهای جنسی، روحی و جسمی و دوم بی عدالتی وعدم اراده تطبیق حقوق ایشان میباشد.
با این در دو مورد امروز عرایض دارم که زیاد جدا از هم نمی باشد:
ادامه خواندن فکر ها در باره بدبختی های زنان و برپایی حکومت قانون: به قلم الهه افتخار



افغانستان در حلقه تیم ها وگروه های بحران آفرین وبحران سنج گیر مانده است یکی با بی کفایتی ، بی مسئولیتی وبی تفاوتی آفت بحران را توسعه وگسترش میدهد وگروهی در بیرون عمق بحران وپیامد های آنرا در ایندۀ افغانستان ذره بینی میکند وبد تر از همه اینکه مردم مظلوم افغانستان در برابر اثرات بدی بحران دست بسته اند وحتی کوچکترین چانس بخاطردفاع در برابر هجوم مصیبت های ناشی از بحران وفرار را ندارند.ملت را قصدا اسیر پنجه بی رحم بحرانهای فراگیر وغم انگیز ساخته اند.
از آنجاییکه مردم باسواد در تمام جهان ومنجمله در وطن عزیز مان دارای ذوق ها و سلیقه های متفاوتی اند؛ یک تعداد به نثرعلاقه دارند، عده ای شعر را ترجیح میدهند ، عده ای داستانهای پولیسی را خوش دارند، عده ای ریالیزم را ترجیح میدهند، وگروهی رومانتیزم را خوش دارند وعده ای هم به نوشته های مستند وعلمی توجه بیشتر مبذول میدارند، بنا مطابق به تمایزهای فوق گروپ های متعدد نویسنده گان وجود دارند که با آثارخودعطش این همه خواننده ها را مرفوع میسازند. هر نویسنده گروپ مشخص خواننده های خود را دارد. بدین ترتیب هیچ نویسنده ای را سراغ نخواهی داشت که جواب گوی توقعات همه خواننده ها بوده و همه قلب ها را تسخیرکند. از جانب دیگرخواننده ها هم دارای فهم وعقل و درایت و استعداد واندوخته ادبی وعلمی متفاوت اند. ازاینرو نسبت به نوشته هاییکه به دسترس شان قرار میگیرد طبعا واکنش های مختلف دارند. برای یک تعداد احسن و دلپذیراست اما یک عده از آن سر در نمی آورند، در نزد عده ای مخالف نظر و تفکر شان میباشد و قابل انتقاد و سوال برانگیز جا می افتد.
پیش از هر چیز؛ فرض و دین خود میدانم که مراتب بهترین احترامات و سپاسگذاری های خویش را خدمت یکا یک کاربران بصیر و خبیر ویبسایت بزرگ «اخبار افغانستان ـ http://afghanistannews.org/» درگاه کهکشان انترنیتِ – افغانها و انترنیت برای افغانها ابراز دارم. واقعاً برای خودم هم تعجب آور و شگفت انگیز است که در نظر خواهی یک ویبسایت چنین بزرگ و وزین در مورد نویسنده گان زبدهء کشور با عظمت و تاریخی مانند افغانستان؛ روی چه دلایل و ملاحظات و محاسبات؛ آدم گمنام و خجول و پنهانکاری مانند من که حتی سابقهء کامل سه ساله در انترنیت ندارم؛ به حیث “نویسندهِ دانشمند نمبر اول” برگزیده میشوم.



کشور عزیز ما افغانستان در ادوار مختلف تاریخی ، مهد پرورش فرهنگها و تمدنها بوده است .ولی طبعا” مانند سایر ملل جهان ، تاریخ مردم ماهم آکنده از نشیب و فراز ها میباشد. حفریاتی که طی قرن گذشته در گوشه و کنار کشور ما صورت گرفت ، نه تنها شرایط مادی زندگی مردم مارا در مقاطع مختلف تاریخ بیان میکند ، بلکه تحولات فکری و عقیدتی آنهارا نیزمعرفی میدارد. امروز از برکت همین تحقیقات باستان شناسی میدانیم که مردم ما و یا بخشهای از آن در کدام دورۀ تاریخ ، چه آئین و یا مذهبی را پیروی نموده اند؟ کدام امپراتوری ها را خودشان ایجاد کرده اند؟ و به مقابل کدام قدرتهای مهاجم قد علم نموده اند؟
با حضور بالفعل و سنگین نیرو های لشکری و نظامی بیش از 50 کشور از جامعهء جهانی!؟ تا کنون، ظاهرا معلوم نیست که اوضاع افغانستان به کدام جهت سمت و سو داده میشود. دولتمردان افغانستان، انتصاب شده از جانب غرب نیز با ترفند و طفره و لجاجت تمام، قضایای اصلی پشت پرده در امور افغانستان را از مردم افغانستان پنهان نموده و سخت بر تطبیق احکام و تحقق اهداف رذیلانهء باداران شان مصروف اند.اما من اینک از زلزله ای میگویم که اندکی آنسوتر رویداده و معهذا، به معنای تکانه مستقیم و اصل هوشداری است به مردم افغانستان( احزاب ، سازمانهای زنان و جوانان، نهاد های فرهنگی و مدنی، تشکلات صنفی تحصیلی، 


مرحوم داکتر حنیف بکتاش یک ضایعه بزرگ فرهنگی ُ سیاسی در جامعه افغانی بوده ُ فرهنگیان شهر لندن و فرهنگیان افغان را درسرتاسر جهان متاثر نموده است ُ داکتر بکتاش یک شاعر توانا و یک سیاست دان معروف در مسایل بغرنج افغانستان و غنمت بزرگ کشور بودُ با از دست دادن وی خیلی متاثر گردیم ُ بدین وسیله مراتب تسلیت خویش را برای خانواده بکتاش و بخصوص بانو مینه بکتاش همکار عزیز و گرامی که دریک فضای با محبت باوی در رادیوتلویزیون همکارم بودمُ تقدیم میدارم. مینه بکتاش مانند نامش یک همکار با محبت ومهربان بود ُ مینه عزیز همه فرهنگیان و خودم در این اندوه با شما غم شریک هستیم . از خداوند برای همه بازماندگان خانواده بکتاش صبر جمیل و برای بکتاش فردوس برین آرزو میبرم.
اینبار قلم در سوگ یکتن از ژور نا لیستان و شاعرپر قر یحه ؛عزا دار مینگارد که وی مر حوم داکتر حنیف بکتاژ است که در اثر مریضی که عاید حال شان بود داعی اجل را لبیک گفت و به رحمت حق پیو ست ( انا لله و انا الیه را جعون).

در اعتراض روز دوشنبه که در آن مخالفان تغییر نام دانشگاه پروفیسور استاد برهان الدین ربانی،صنوف درسی را بسته کردند، به خشونت انجامید که در جریان آن شماری از دروازهها و پنجرههای دانشگاه را شکستند و تعدادی هم زخمی شدند.
در واخر کتابهای متعدد از قلمزن توانا معاصر کشور ما محترم خلیل حیقی در شهر ونکوور کانادا به شیلف های مغازه های افغانی به چشم میخورد.یکی ازین کتابها” افغانستان تخته خیز استعمار” است که با صحافت زیبا در پشت کتاب رسم یک عقاب با انگشتان نویسنده رسم شده است که نقشه افغانستان را در چنگال خود گرفته است. کتاب در 140صفحه با 14عنوان مقاله های علمی،تحلیلی و تاریخی: (تجارت افیون ، فرستادگان ونمایندگان دینی ومذهبی استعمار ، حاجی پیرکرم شاه کی بود؟،امریکا واستعمارقانون گزاری ، هدف امریکا درتخریب وترمیم اردوی افغانستان ، استعمار واپرچیوتونیستها ،حقوق بشریا افزار جدید استعمار، دشمن آفرینی یا مبارزه علیه تروریسم ،استعمال بم های شیمیایی ومازاد اتومی وانتشار آن درماحول ما ، نشست بن و واقعیت های ماقبل آن، قوای اشغالگرو چالش جنگهای چریکی.امریکا ) با ادبیات سلیس و ساده اقبال چاپ یافته است.
طوریکه شنیده ومشاهده میشود نشست ها وفعل وانفعالات هیئت رهبری دولت جمهوری افغانستان در اسامبله ملل متحد در راستای آنچه در افغانستان مطرح میشد در حرکت نیست ویا اینکه عکس آنچه در فضای سیاسی افغانستان سایه افگنده در حرکت است.چه بزرکترین دغدغه مردم افغانستان خوف وترس وزندگی نا مطمئن است که از اثر ضعف نیرو های امنیتی ورهبری کشور مردم را بفرضش غم نشانده است و ومشکل دیگر تجاوز اشکار اردوی پاکستان بر خاک افغانستان است که مردم عادی را نیز وادار به مظاهره وبسیج علیه تجاوز آشکار دشمن قسم خورده افغانستان ساخت وبه همین دلیل انتظار میرفت فشار های علیه پاکستان بخاطر بر چیدن لانه های ترور ووحشت وتقف حملات توپخانه پاکستان در اسامبله عمومی ملل متحد باز تاب گسترده داشته باشد اما