تنوع قومی و مدیریت آن در چارچوب هویت ملی فراگیر

افغانستان سرزمینی است که در آن، گوناگونیهای قومی، زبانی، مذهبی، فرهنگی و جغرافیایی، در کنار پیشینهای غنی از تمدن و فرهنگ، سیمایی رنگارنگ و کمنظیر پدید آورده است. پشتون، تاجیک، هزاره، ازبک، ترکمن، بلوچ، نورستانی، پشهای، ایماق و دهها گروه فرهنگی دیگر، هر یک بخشی از هویت تاریخی این سرزمین را شکل دادهاند. افزون بر این، زبانهای فارسی، پشتو، ازبکی، ترکمنی، بلوچی، نورستانی و دیگر زبانهای بومی، گنجینهای ارزشمند از میراث فرهنگی افغانستان را تشکیل میدهند. این تنوع، اگر در چارچوب یک هویت ملی فراگیر مدیریت شود، میتواند سرچشمه خلاقیت، پویایی و اقتدار ملی باشد؛ اما اگر به ابزار رقابتهای سیاسی، تبعیض و حذف تبدیل گردد، همان سرمایه بزرگ به عامل بحران و واگرایی بدل میشود.
ادامه خواندن افغانستان زخمی؛ نیازمند همدلی و همگرایی : مهرالدین مشید





