پرسش: تشکر از اینکه به ما فرصت دادید تا مصاحبه از اوضاع سیاسی ، فرهنگی اجتماعی در تاجیکستان بحث بکنیم ، نخست میخواهم در مورد تاریخچه حزب نهضت اسلامی تاجیکستان بپرسم ، اهداف شکل گیری این حزب چه بوده و به و دست آوردها و یا هم مشکلات تان ازچه قرار است؟
پاسخ: حزب نهضت اسلامي يكي از احزاب سياسي تاجيكستان و تنها حزب اسلامي قانوني ثبت شده در آسياي ميانه است كه در سال ۱۳۷۰ تأسيس شد. اين حزب از زمان استقرار صلح و آشتي ملي در تاجيكستان در سال ۱۳۷۶تاكنون يك نوع سياست تدافعي را در مقابل گروههاي رقيب اتخاذ كرده است. هرچند كه حزب نهضت اسلامي در ۱۵سال گذشته توانست در داخل كشور ساختار سياسي و جايگاه اجتماعي خويش را تقويت كند اما در مقابل، از سوي برخي گروههاي رقيب، فشارهايي عليه اين حزب وارد مي شود.
اگر از اسمانی بودن قانون بگذریم وآنرا به شالودۀ فکری دانشمندان و اهل خرد که نماینده وگزیده مردم اند نسبت دهیم از اثر واضعان قانون بر ماهیت آن چارۀ نیست یعنی به هر اندازه که قانون گزاران پخته وخالص باشند به همان تناسب بر ارزش وماهیت قانون نیز می افزیاند حال بخاطر مطمئن شدن از ماهیت پر بار قانون لازم است بر واضعان ومبتکرین آن نیز اعتماد وباور داشته باشیم. نمیدانم به تعریف وتوصیف قانون نیاز داریم ویا خیر چون بسیاری ها بهتر از نویسنده مفهوم ومعنی قانون را میداننددولی باز هم بخاطر ارتباط دادن قانون وقانون گذار ومقایسه این دو لازم است که کمی به معنی وحقیقت این دو اشاره کنیم.
اخیرا” ویلیام برنز معاون وزارت خارجۀ ایالات متحدۀ امریکا در یک نشست خبری در کابل ، موقف دولت متبوع خودرا پیرامون برسمیت شناختن خط دیورند به عنوان سرحد رسمی میان افغانستان و پاکستان تائید کرد. اما سخنگوی وزارت خارجۀ افغانستان این اظهارات را ، اثر گذار برمشی دولت افغانستان ندانست
دوام (روشنفکری دینی است و یا دینی وغیردینی ندارد!)
درود بر روان پاک سرباز دلیر وطن قاسم شهید، این تازه ترین قهرمان راه آزادی و استقلال و نوامیس ملی !
جنگهای کنونی که در سرحدات میهن با همه ی بی رحمی ها در حال در گسترش است و جامعه ی جهانی و دولت افغانستان گوش خود را کر انداخته اند و کرزی بخاطر تحقق اهداف شوم و بقای خود احساس ملت مظلوم و بی دفاع افغانستان را به کمک رسانه ها و تحلیلگران نادان و بی خبر بر انگیخته و مردم ما را در رنج و عذاب بیشترگرفتار می نمایند. در ارتیاط نظر محترم انجنیر فضل احمد افغان را دانستنی شدم اقای افغان در کتاب (افغانستان از ثریا به قهقرا) خود به تفصیل در رابطه به خط دیورند نگاشته و مقالات را در صفحات انترنیت به چاپ رسانیده است که با هم در میان میگذاریم.
«هانس گئورگ گادامِر»(1) از بزرگانِ اندیشه و فلسفه معاصرِ آلمان بود که درماهِ مارسِ 2002 میلادی، در سنِ 102 سالگی، در شهرِ «هایدلبرگِ» آلمان، این جهان را تَرک گفت. در علومِ اجتماعی و فلسفه، او را اصطلاحاً «نماینده اصلیِ هرمنوتیکِ فلسفی» (2) می دانند و می خوانند. چند هفته پیش از مرگِ این مردِ بزرگ، مجله آلمانیِ «اشترن» ابتکارِ جالب و نادری بخرج داد و دخترِ 9 ساله ای را با فیلسوفِ 102 ساله روبرو کرد. البته، شاید متأسفانه، این مطلب 2 هفته بعد از مرگِ فیلسوف چاپ شد. من این ترجمه را همان موقع تهیه کردم، اما بخاطرِ ضعفِ متنِ پایه، ترجمه خوب امکانپذیر نبود. ضعفِ متنِ پایه ناشی از کوتاه کردن و خلاصه کردنِ سرسری توسطِ خودِ مجله بود («اشترن» آنزمان ضعیف تر از الآنش هم بود). ولی شاید حالا که سالی از مرگِ این «غولِ معنویت» می گذرد (2003 میلادی)، انتشارِ این ترجمه علی رغمِ آن ضعفِ نهان، روحِ او را کمتر بیازارد. منبع: (21.3.2002/ 13 Stern) 
تعمد داشتم تا با مرور دور دیگر «جنگ سرد» که به روال معمول پیرامون سالگشت های 7 و 8 ثور؛ در رسانه های برون مرزی و درون مرزی مختلف کشور به راه می افتد؛ مبانی ایدئولوژیکی و مخصوصاً ترفند های بازی با افکار و احساسات و وجدانیات عامه را درین کار زار؛ تبیین و آشکار سازی نمایم.
باز هم شاهد یک نشست سه جانبه دیگر هستیم، نشست های سه جانبه از لحاظ عرف سیاسی امروز معمولا به نشست های اطلاق میگردد که یکی از کشور ها های غربی حلقه وصل شود بین افغانستان وپاکستان،محل این نشست ها گاهی واشنگتن، گاهی لندن ،گاهی استانبول وزمانی هم بروکسل مرکز منافع غربیها میباشد که نشست فعلی از طرف وزیر خارجه آمریکا بنام ضمانت منافع افغانستان پاکستان عنوان گردیده واینکه کدام منافع وچگونه روی آن طور ضمنی بحث میکنیم.
جناب جنرال نبی عظیمی در جواب سوال برایم گفته اند:
از طریق رسانه ها آگاهی یافتم که دولت افغانستان تصمیم دارد هشت ثور را بخاطر پیروزی مجاهدین تجلیل نمایند میدانم ممکن عده ای از این نوشته ام آزرده و تعداد این حقیقت تلخ را تائید نمایند به حکم وجدان قلم گرفتم در باره هفتم ثور و هشتم ثور چیزی نوشتم و با شما شریک ساختم امیدوارم قضاوت عادلانه را انجام داده باشم ، هفتم ثور سال ۱۳۵۷ و هشتم ثور سال ۱۳۷۱، دو رويداد متقابل و در عین زمان، دو رويداد مصیبت بار در تاريخ افغانستان است. اما از نظر پيامد، براي قربانيان و آسيب ديده گان، جنگ های هردو رويداد تفاوتي ندارد.
روشنفکری دینی است و یا دینی و غیر دینی ندارد!
ـ بخش3ـ مبانی حقیر و فلاکتبار ایدئولوژیهای منم گویان افغانستانبا مسرت فراوان به اطلاع میرسانم که به ارتباط بخش دوم بحث “مبانی حقیر و فلاکتبار ایدئولوژیهای منم گویان افغانستان”؛ واکنش های وزین، مؤقر و تأمل برانگیزی دریافت داشتم.
حامد کرزى : “ما صلح ميخواهيم به هرقيمتى که باشد.”
به آرمان شناسایی، پیدایی و زنده شدن شناسه ی تباری جامعه ی خویش در بستر تاریخ و آگاهی از آبشخور رودبار فرهنگی مان در سیر زمان در تکیه به استوره و تاریخ در پهنه ی جهانی که بایگانی شده اند؛ و به آماج خیزش از دهلیز های تنگ و تاریک گمنامی، بی نشانی و نامهای ناشناختنی؛ پس از یازده سال پژوهشها به این برآیند رسیدم که مردمان ما از نگاه تباری نه آریایی بوده و نه کشوری به نام آریانا در جغرافیای سرزمین ما وجود داشته است. در این زمینه یادداشت ِ پُر سندِ را زیر نام {آنهایی که پافشاری بر آریانا و آریایی میدارند در پی راندن تاریخ و فرهنگ هزاران ساله ی سرزمین ما می باشند} نبشته نموده ام که در برخی از رسانه ها از میان روزنامۀ ماندگار، سایت خاوران، سایت کوفی، مشعل و چند دیگر به نشر رسیده که دوستداران میتوانند به این نشانی سری بزنند:.
آنچه کمیسر ها، کرنیل ها، جرنیل ها، پولیتکل ایجنت های پنجابی و مزدوران استخباراتی پاکستان، به قول رسانه ها این نوه های انگریزی النسب در رابطه به سرنوشت مردم افغانستان، در برنامه دارند، عالیجناب حامدجان کرزی همه را به منصه اجرا گذاشته است و میگذارد. آری حامدجان کرزی پسر محترم عبدالاحد خان کرزی که به قول نویسنگان غربی همراه با پدر و برادران همه، در سالها 1980 بصورت فامیلی در خدمت اداره جاسوسی پاکستان قرار گرفته بودند و تاکنون برنامه های آی اس آی را زیرکانه و ماهرانه تطبیق و ادامه داده و به این نوکری مشغول هستند.
ـ بخش2ـ مبانی حقیر و فلاکتبار ایدئولوژیهای منم گویان افغانستان 
او ضاع افغانستان و عقب مانی آن خود شاهد این حقیقت است که افغانستان در هیچ زمانی رهبر دلسوز و قدر شناسی نداشته است. وقتی قدرشناس میگویم، منظورم این است که ساکنان یک سرزمین بمثابه فرزند به مادر (میهن) شان خدمت میکنند و بعد از خدمتگذاری و گرفتن سند ادای مسئوولیت وجدا ناً خود را راحت احساس مینمایند. اما متأسفانه در افغانستان عنعنه چنان بوده که خاک ميهن را بخاطر بهره گیری مادی آن دوست دارند. یکی، یک بخشی آن را میفروشد و دیگری با کشورهای بزرگ پیوندش میدهد و کسی هم از اعتبارش سوء استفاده ميکند. همان است که افغانستان با وجود داشتن منابع انسانی و ذخاير معدنی، همچنان در فقر و عقبمانی زنده گی ميکنند و مخصوصاً اينکه اضافه از سی سال است که آتش جنگ خانمانسوز، هست و بود اين کشور را بطرف نابودی ميبرد. 
درین اواخر به نظر میرسد که یک گفتمان قسماً جدی در عرصه مسایل اندیشه ای، تئوریک و تحلیلی جریانات سیاسی ـ نظامی دهه های متأخر و به ویژه دهه پسا طالبانی در میدیای درون مرزی و برون مرزی کشورمان ـ افغانستان ـ جریان می یابد. درین سلسله کمینه؛ در هفته پیش پیرامون اتهاماتی که عنوانی جناب زلمی خیلیلزاد و ایکاش و اما و اگر هایی که در بارهِ نقش او درین جریانات مطرح شده بود؛ پرداختم.(1)
سخنرانی های های اخیر دست اندر کاران مطبوعات حکومتی افغانستان و پاکستان از نمونه های اولین نشانه های سراشیبی روابط افغانستان وپاکستان بحساب میرود روابط که اضافه از نیم قرنزیاد تر پر تنش بوده است و در راستای منافع استراتیژیک افغانستان از طرف پاکستان کوچکترین گام بر داشته نشده است .اما چرخ تحولات سه دهه اخیرآنقدر به نفع پاکستان چرخیید که وی را بیک کشور متجاوز مغرور واشغالگر مبدل ساخت.پاکستان از تحولات دهه هفتاد بدین سو آنقدر سود برده است که دیگر به کمک های مادی و معنوی بشمول عذر و زاری دولت افغانستان اندک راضی نمیشود او میخواهد حاکم سر زمین دل صد ها أجیر ومزدور باشد که در کشور های همسایه پرورده است وساحه حاکمیت