نویسنده: ماریا دارو

مؤلف کتاب: پروفیسور دکتور عنایت  الله شهرانی 

ویراستار این  گنجینهء  نایاب:  برهان الدیـن نامق

طرح  پشتی کتاب:‌  از استاد اسرائیل  رویا هنرمند و نقاش  معروف  کشور ما میباشد. 

تایپ  و طرح  کامپـیوتر  توسـط رفیع الله نـذیر شهرانی و  وحدت الله درخانی میباشد. 

سال طبع : ۱۳۹۵ هه – ش 

تیراژ  : یکهزار جلد.     

زنان برگزیدهء خاور زمین نام  کتابیست که  از قلم  پروفیسور دکتور عنایت  الله شهرانی  تازه  از طبع  برآمده  است .

این  کتاب  با قطع  و صحافت  خیلی زیبا در چهارده  فصل  و دو صد و هفتاد  صفحه از طرف  کانون فرهنگی « قیزیل چوپان »  در ولایت  هرات  اقبال چاپ پیدا کرده است .

استاد گرانقدر پروفیسور شهرانی همیشه  در باره  هنرمندان  ٬ نقاشان٬ موسیقی  دانان  ٬ خطاطان و سایر هنرهای  زیبای  کشور قلم زده اند . هم چنان  دوستداران هنر میدانند که  استاد شهرانی  در رابطه با تاسیس  فاکولتهء  هنر های  زیبا   پوهنتون کابل  نیز خدمات شایانی انجام  داده اند و در ساحه ء هنر ٬ شاگردان فراوان  تربیت  کرده  اند.

استاد شهرانی  از آوان  جوانی  به  نوشتن  کتاب  پرداخته  است و چندین کتاب  طبع  کرده  است  و اما کتاب  فعلی که به شما معرفی  میگردد ٬ چیزی  دیگریست . به قول  مولانای  بزرگ بلخ  که  فرموده  است .                            

  « زن عالی ترین مظهر جمال و لطف خداست» این  کتاب  نیز  در بارهء  زنان  برگزیدهء  خاور زمین  تحریر یافته  است. 

ادامه خواندن معـرفـی کتـاب زنـان بر گزیده ء خـاور زمـین – اثــر دکتور عنایت الله شهرانی : نوشه ء ماریا_دارو

که یک  اسم برگرفته از جعل و جهل تاریخی است و هم بار منفی برای بخشی مظلوم ساکنان اصیل این مرز و بوم ( هندو ها ) دارد ،

که نباید توسط روشنفکران وطن 

استفاده شود. 

بیاد دارم که پدر مغفورم این توصیه ها را اکثرا بما میداد. 

***********

اسم اصلی این سلسله کوه با شکوه بنابر اسناد «اویستایی»:

اپارتین / ابارسین / اباسین است. 

یونانیان به کوه های قفقاز ، caucasus ( کوه های آخر دنیا) میگفتند و تصور میکردند که زمین بعد ازین کوه ها ختم میگردد. 

این کوه ها در اسطوره های حوزه فرهنگی ما نیز « کوه قاف » برگرفته از قفقاز آمده بود ، و افسانه های «پریان کوه قاف » بخاطر زیبایی بینظیر زنان آنها آمده بود, و دیو های سیاه همان مهاجمان و غارتگران سیاه چرده عرب و شمال افریقا بود. 

ادامه خواندن هندو کوه ؛ نه هندوکش : نوشتهء داکتر شمس سینا

 نام زيبا گل تپه كهن  (گل غندی ) درسال ١٣٢٤ توسط سيدبهاء الدين بهائی جان شاعرپشتو به گل غندی تبديل گرديد.

گل تپه درغرب شهرچاريكارپروان قراردارد.

 این تپه  بیش ازصدها است که محل تفریح شهر چاریکار وولایت های هم‌ جواربوده است ومعمولا در روز١٢ ماه حمل هرسال جشن گل (ارغوان زار) برگزارمیگردد سمت غرب شهرچاریکار پروان ذریعه کوه هااحاطه شده که دردامنه کوه تپه طبیعی وزیبای خاکی باداشتن درخت های گل ارغوان آنهم به شکل طبیعی وجودداشته که به زیبایی این تپه افزوده وتوجه عام وخاص رابه خودجلب میکند. میرحبیب الله خان پدرشاه امان الله خان بخاطربازدید ازجریان کارفابریکه برق جبل السراج  این منظره رادیدبسیارخوشش آمد وی  هدایت دادتایک سرک ابتدایی درین محل احداث نمایند درسال ۱۳۲۴خ اولین بارشاروال انتخابی مرحوم میرعلم خان به صفت شاروال(رئیس بلدیه)که  ازطرف مردم برای ۴ سال تعین گردیده بوداین شخص دارای شخصیت عالی وابتکاری بودعلاقه خاص برای زیبایی شهرومنطقه داشت عملا دست بکارشده درقدم اول دوکاریزبنام جنگل بالا،پایین حفرنمود

ادامه خواندن گل تپه ( گل غندی ) نوشتهء صادق حیدری

دومارشال،دواقتدار، دواشتباهِ مرگ‌بار

اضطرابِ خاطرِ ما برای نظارت دولت و وزارت دفاع در چاپ‌خانه وجود نداشت و بی‌ تفاوتی مقاماتِ وزارتِ دفاعِ مجاهدین تحتِ سرپرستی آقای یونسِ قانونی و به خصوص آقای اشراق‌حسینی نسبت به آن سرمایه‌‌ی‌ ملی را قبل بر آن دیده بودم. محلی که اصلاً مکان یا معرکه‌گاهِ جنگ هم نبود. راکت‌پراکنی که هرجایی بود. رفتیم به چاپ‌خانه و آغاصاحب به مشکل با هم‌کاری برخی از کارگرانِ محترم مطبعه ماشین‌های چاپ را آماده ساخته و چاپ آغاز شد. در جریانِ چاپ می‌دیدم که حامد نوری مانندِ یک هیولازاده‌ی بی‌رحم امکاناتِ موردِنیاز دست‌گاه‌های چاپ و مواظبت از کارگرانِ محترم راارزشی نداده  و پول را  به کَنچوسی مصرف می‌کند.

ادامه خواندن  روایاتِ زنده‌گی من«‌ بخشِ ۲۱۲؛ قسمتِ ششم » نوشته‌ء محمد‌عثمان نجیب

جشن باستانی نوروز، به مثابهء روز نمادین غلبهء نور بر ظلمت؛ لحظه های جنبش و تحرک بر ایستایی و سکون؛ پویایی و بالنده گی بر کور دلی و کوتاه فکری و تنگ نظری و سلفی گری های جاهلانه شاد و مبارک باد. این روز خجسته و میمون برای تمام انسان های روی زمین، بویژه برای مردم مظلوم افغانستان که غمگین ترین انسان های روی زمین اند، خجسته و شگوفا باد. نوروز جشن شادابی و شکوفه و  جشن رستاخیزطبیعت است. در این روز نور آگاهی در قلب انسان درخشید و درون او را نورانی کرد و انسان را واداشت تا در مورد هستی و آفرینش باندیشد و به رمز و راز خلقت پی ببرد تا با کلید آگاهی و تفکر قفل جهل و بی خردی گشوده گردید. بعید نیست، که در آن لحظه آدم با ترغیب حوا میوهء ممنوعه را نوش جان کرد و به آگاهی رسید. این به آگاهی رسیدن سرآغاز تکامل فوری انسان است که آدم به عقلانیت می‌رسد.

ادامه خواندن جشن باستانی نوروز، به مثابهءروز نمادین غلبهء نور بر ظلمت مبارک باد : مهرالدین مشید

زبان ستیزی طالبان نشانهء نامسلمانی و تبارگرایی آنان

طالبان طی یک حکمی به اداره های دولتی دستور داده اند که با آغاز سال جدید تمامی نامه ها و نام های اداره های دولتی به زبان پشتو که زبان بین المللی است، نوشته شود و تاکید کرده اند که هر کس از این حکم تخطی کند مجازات شده و از کار برکنار می شود. طالبان در واقع با صدور این حکم دشمنی آشکار خود را با زبان فارسی اعلان کردند. این فرمان پس از به زیر افگندن نام دانشگاه بلخ صادر شده است و ممکن شاهد این چنین فرمان های دیگر نیز باشیم.
هرچند طالبان در گذشته هم با فارسی میانهء خوب نداشتند و بازهم کوشش می کردند تا سیمای اصلی خود را زیر نقاب اسلام پنهان کنند تا سیمای اصلی شان بحیث یک گروه متعصب قومی آشکار نشود.؛ اما این فرمان نقاب از سیمای آنان را به زیر افگند. این فرمان ثابت ساخت که گروهء طالبان نه به اصالت های زبانی و فرهنگی افغانستان و نه به اسلام و ارزش های اسلامی احترام قائل اند. کارکرد های طالبان نشان می دهد که این‌ گروه ماموریت استخباراتی دارد و و از اسلام استفادهء ابزاری برای رسیدن به اهداف قومی می نمايند.

ادامه خواندن سقوط طالبان در پرتگاه جهنم زبان ستیزان تاریخ نوشتهء : مهرالدین مشید

برای شیندن متن لینک را فشاربدهید.

https://www.dropbox.com/s/4quhg9ja3pguq7n/Abraham%20Movie%20-%201080p.mp4%20Aug%202017.mov?dl=0

درتلویزون طلوع نیوز یکی از برنامه های « روایت دیگر» را دیدم. برایم بسیار شگفتی انگیز بود که یکی ازبانوان که رییس یکی از کمیسیون های مجلس نماینده‌گان نیز است، با تبحری! که در زبان شناسی داشت با گردن بلند، کشف بزرگی را که باید آن را دریگی دانشنامه های جهانی به نام نامی او  ثبت کرد، به مردم افغانستان و همه فارسی زبانان جهان آفتابی ساخت و آن، این که واژۀ دانشگاه: « اسم خاص» است! آن هم خاص برای ایران! از قدیم گفته اند کاسۀ چینی که صدا می کند / خود صفت خویش ادا می کند.

با خود گفتم، خدایا این نا آگاهی هم چه نعمت بزرگی است که به تعبیر مولانا: هرچه دل تنگت می خواهد، می توانی بگویی! چه در تلویزیون چه در پارلمان وچه در هر جای دیگری! این بانو شاید هزارن شایسته‌گی داشته باشد که به ریاست یکی از کمیسیون‌های مجلس نماینده‌گان تکیه زده است، حال بیندیش به اعضای این کمیسیون که در نشست های خود چه گل ‌های را که به آب نمی دهند! چقدر دردناک است، کسی که هنوز مفهوم اسم خاص را تا اسم عام نمی داند، بر می خیزد، آستین بر می زند و برای ما آش فرهنگ و زبان  می پزد!  تا باشد اگر چمچه  آشی در گلو کردیم  ما را دستور فرماید که ای مردمان پارسی گوی! پاس نمک نگهدارید و سخن آن گونه گوید که من می خواهم و یا آن گونه که ارباب کل هدایت فرموده اند!

ادامه خواندن دانشگاه به روایت دیگر: نوشتهء استاد پرتو نادری

تعامل با طالبان بدون در نظر داشت مشروعيت ملی؛ جفا در حق مردم افغانستان. طالبان با سیا ست های سخت گیرانه و فشار های بی توجه به رنج و مصیبت مردم  در داخل و رویکرد های چانه و وعده های دروغین به جهانیان، در صدد بازی با سرنوشت مردم افغانستان وافکار جهانیان هستند. طالبان گویا خود را حق می دانند و حتا خواست های مشروع و قانونی مردم افغانستان را ناحق می پندارند. طالبان گویی کلید های بهشت و جهنم را در دست دارند و بدتر از کشیش ها و اسقف های قرون وسطی بر مردم افغاستان ستم روا می دارند. طالبان سیاست های خود را در سطح ملی و بین المللی طوری عملی می کنند که هرگز توجه به خواست مردم افغانستان ندارند و از هیچ گونه ستم بر آنان دریغ نمی کنند. با توجه به همین سیاست های فریب آلود است که روز تا روز هرچه بیشتر از میان مردم تجرید می شوند. با این هم طالبان بصورت کل تلاش می کنند تا به نحوی مشروعیت ملی را دور زده و با لابی گری های مقام های پاکستانی و قطری و ترکی و یاری و یاوری های مرموز و مبهم امریکا مشروعیت بین المللی بدست آورند.

ادامه خواندن  مشروعیت بین المللی طالبان وابسته به مشروعیت ملی آنان است : مهرالدین مشید

عمری ست  گشته سُرورازبرم جدا  

   یا من شدم به هجر و فتادم زاوجدا

روزم به یاد گمشده ام شام می شود  

    شامم به فکر صبح  نباشد ازاو جدا

ادامه خواندن   سُرورگم شده : شعرازعنایت الله سادات

ملی مبارز، ډیپلومات، شاعر او سپه سالار سیدال خان ناصری.

د محمد سیدال خان پلار ابدال خان کله چی سلطان ملخی توخی (د نازو انا پلار) له جلدک څخه تر غزنی سیمه کی خپلواک ژوند او حکومت کاوه، هلته له خپلو خلکو سره میشته شو.

ابدال خان له نورو ملی مشرانو سره د صفویانو د حاکم ګرګین پرضد جګړه کوله او صفویانو ته یی اجاره نه ورکوله چی پر قلات حکومت وکړی.

سیدال خان، وړتیا او زړورتیا له خپل پلار څخه په میراث اخیستی وه، د پوهې او ادب په حصول کې هم ډیر هڅاند وه او د فقی، تفسیر، صرف او نحو … او دري ادبیاتو زده کړې یې هم وکړې.

د هوتکيانو د واکمنۍ په دریو لسیزو کې د هیواد دننه او بهر د مبارزو او فتوحاتو په جریان کې، سیدال خان ناصري د حکومت یو له اصلي ستنو او ټینګو بنسټونو څخه و، چې په نظامي برخه کې یې یو عالي او تل پاتې تاریخي ریکارډ پریښی دی.

ادامه خواندن آیا پوهیږی چی د ایرانی صفویانو پلازمینه، اصفهان چا فتح کړه؟: نوشتهء دکتور ناصر اوریا

واصف باختری شعری دارد زیر نام « خوان هفتم و آن گاه … »  وقتی این شعر را خواندم ، به یاد هفت خوان رستم افتادم  در شاهنامه. به یاد آن نبرد هیجان انگیز رستم با نیروهای اهریمنی و دیو سپید در آن غار مخوف.

1

سپیده پیر روشی فروش دوره گرد

به دوش کوله بار نور

به ره نهاده بود گام

که با صدای آی آی روشنی

ز کوچه های شهر خاوران گذر کند

ادامه خواندن «خوان هفتم و آن‌گاه »استاد واصف باختری، آن پیر روشنی‌فروش دوره‌گرد، هشتاد ساله شد؛ خجسته باد!..نوشتهء استاد پرتو نادری

بلبل ز خوشی به نغمه خوانی ست

فصل طرب است و‌ شادمانی ست

در باغ شگفته رنگ رنگ گل 

سرخ است و سپید و ارغوانی ست

ادامه خواندن بذر مهر : شعر: از استاد محمد اسحاق ثنا

لطفاٌ بالای لینک فشار بدهید و استماع بدارید.

http://afghanmaug.net/files/adalate.pdf

دورنمای سیاسی و آشفتگی های گروهی و قومی در افغانستان

  در این شکی نیست که ساختار های سیاسی و نظامی و اقتصادی و اجتماعی و فکری و فرهنگی افغانستان را بیش از چهار دهه جنگ تخریب کرده و کاخ تمامی ارزش های معنوی و مادی و مناسبات و ارتباطات را فرو ریخته است.

با حاکمیت طالبان همه ساختار ها و ارزش ها یکسره فرو ریخت و دیوار های بلند و شکوهمند اعتماد و باور در میان مردم فرو افتاد. اکنون آشفتگی ها و نابسامانی های خطرناک در تمامی عرصه های سیاسی و گروهی و مذهبی و قومی در کشور حاکم شده است. با این آشفتگی ها و گسستگی ها و شکستگی ها چه دورنمای سیاسی را در کشور می توان پیش بین شد.

ادامه خواندن از هم گسیختگی های گروهی و قومی و دورنمای سیاسی افغانستان: مهرالدین مشید

آیا میدانید که به تاریخ ۲۳ دسمبر سال ۱۸۴۱ در منطقهٔ بی بی مهروی کابل چه واقع شد؟

روزی که انگلیس ها به فکر فریب دادن وزیراکبرخان وامضای پروتوکول بودند ولی در مقابل به قیمت سر مکناتن تمام شد.

آیا پوهیږی چی ۱۸۰ کاله پخوا د دسمبر په ۲۳ کال ۱۸۴۱ د کابل بی بی مهرو په سیمه کی څه واقع شوه؟ کوم وخت چی انگریزانو د وزیراکبرخان د اغوا او د پروتوکول د لاسلیکولو فکر کی وه خو مکناتن خپل سربایلود.

“در صبح روز ۲۳ دسمبر سال ۱۸۴۱ میلادی قوای انگلیس در قشلهٔ بی بی مهرو امر تیارسی گرفت و هیئت انگیس به سرکردگی مکناتن با کپتان تریور، کپتان لارنس و کپتان مکینزی با یک قطعه سواره از چهاونی خارج شده و رو به جنوب به سمت قلعه محمود خان در ٦٠٠ قدمی قشله که محل جلسه معین گردیده بود حرکت کرد. مکناتن در ورود خود سردار محمداکبر خان، محمد شاه خان غلجایی، دوست محمد خان، خدا بخش خان، محی الدین خان و نایب مومن غلجایی را با چند نفر دیگر روی سنگی نشسته و منتظر یافت.

ادامه خواندن ۲۳ دسمبر۱۸۴۱– روزی که “پروتوکول” امضا نشد: داکتر ناصر اوریا  

این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست
این خاک چه زیباست ولی خاکِ وطن نیست
امروز دلم خیلی گرفته است و خواستم تا به زبان واژه ها حال پریشان خود را بیان کنم‌؛ اندکی مکث کردم تا چیزی بنویسم؛ به واژه ها پناه بردم، دست به دامن خیال زدم و به حافظه پناه بردم تا زبان درد تنهایی و غربتم را وسیله شوند؛ 

اما هیچ واژه ای در ذهنم تداعی نشد که بتواند، صدای درد های تنهایی و غم های غربت و پهنای سکوتم را بیان کنند. در این حال شگفت زده گی و حیرت افگنی سر تا پایم را فراگرفت و دریافتم که دست علاج افلاطون عصر و جالینوس زمان هم برای مداوای من کوتاه آمده اند.

ادامه خواندن  به بهانهء چند قطره اشک در پای تنهایی و غربت: نوشتهء مهرالدین مشید

منم در شهر سرگردان، تو‌‌ گویی شهر ما نیست

به هر سو‌ می روم یاران، نشانی از شما نیست

ده ها بار از ده افغانان به سوی جاده رفتم

هزار و یک نفر دیدم، کسم هیچ آشنا نیست

ادامه خواندن سرچوک؛ شعر از: مسعود زراب

             هر گپِ من  را که هرکسی با سند رد کرده می‌تواند، بفرماید. از کرزی تا خلیل‌زاد.

قسمتِ سوم:

در دورِ اولِ بی‌کاری مارشالِ فقید بود که روزی به دیدنِ شان رفتم. در چوکی خود ‌و در اتاقِ پذیرایی تنها نشسته بودند. پسا صحبت‌ها گفتند که از وقتِ برطرفی و خانه‌نشینی بسیاری‌ها به طرفِ شان نیامدند.‌ آن‌گاه یادم آمد که در زمانِ اقتدار وقتی مارشال حتا تا تشناب هم می‌‌رفتند منادیانِ دربار که گاهی کم‌تر از پنج‌صد نفر نبودند برای باز کردنِ دروازه‌ی تشناب از هم سبقت می‌جستند. مارشال راست گفته بودند. به خاطرم آمد که در زمانِ تصدی شان به عنوانِ وزیرِ امنیتِ‌ملی موضوعِ سرقت و‌ مفقودی یک مقدار پول نقد ‌و گزاف از دفترِ شان درز کرد. شاید در آن‌ حادثه‌ی سرقت همه حواریونِ شان دخیل نبودند. اما معلوم بود که فکری برای حفظِ جای‌گاه و منزلتِ مارشال هم نه‌داشتند. 

ادامه خواندن روایات زنده‌گی من بخش «۲۰۹»: نوشتنهء محمد عثمان نجیب

در اسطوره‌های یونانی، روایتی است از مرد غول‌پیکری به نام پروکرستس. او در کنار شاه‌راهی که  به شهر آتن می‌رسید زنده‌گی می‌کرد. گاهی هم گفته اند که او یکی از دزدان بلند آوازه‌یی دریایی بود.

گویند مردمان چون می‌خواستند به شهر آتن بروند، پرو کرستس آنان را یگان یگان به خانۀ خود می برد.  در خانه تختی داشت و می پنداشت تنها آنانی سزاوار رفتن به آتن اند که قامت شان باید برابر با تخت او باشد. آن تخت در حقیقت قانون عدالت و دادگری او بود.  ترازویی عدالت او بود.

ادامه خواندن پروکرستیس‌های روزگار ما : نوشتهء استاد پرتونادری

 

هزار خُم نکند مست، می پرستان را

چنان که ذرهٔ خاکی، وطنپرستان را. “پژواک”

عبدالرحمن پژواک دیپلماتِ ارشد و نامدار افغانستان، فرزند قاضی عبدالله در سال ۱۹۱۹ میلادی در یک خانوادهٔ روشن و متدین در بالاحصار تاریخی غزنی چشم به جهان گشود و بعد از ۷۶ سال عمر پربار و کار و تلاش برای سعادت،‌ خوشبختی و غنامندی ارزش های ملی افغانستان، در سال ۱۹۹۵ در شهر پیشاور دیده از جهان بست و در قریهٔ آبایی اش، “باغبانی”، در ولایت ننگرهار به خاک سپرده شد.

معلومات بیشتر

ادامه خواندن به مناسبت روز تولد یک قهرمان ملی واقعی افغانستان عبدالرحمن پژواک: نوشتهء داکترناصر اوریا

دوستان  محترم !                                    

      چند سال  قبل نظر خویش را در باره کتاب  تحت عنوان « سرنوشت خانه وخانواده در غرب » اثر گرانبهای  محترم  عنایت  الله  سادات٬  در سایت  های انترنتی  بصورت  خیلی  مفصل  نوشته بودم.  اکنون که هیاهوی  تجلیل از هشتم مارچ در سراسر جهان  از طریق  رسانه بر پا گردیده  است ٬ خواستم از  متن همان نوشته ٬ چند  سطر  خیلی  مهم  آنرا جهت  توجه  دوستان  بنویسم .  تا از نام بیناد ها و انجمن  های  مفید که بخاطر  بهبود زندگی  انسانی  ایجاد میگردد٬ سوء  استفاده  کور کورانه  نکرده٬ آرامش  و محبت  خانواده  های  سالم  را برهم نه نزنند.  

  بمناسبت  هشتم  مارچ  که  ماهیت  اصلی  آن  از  ذهن ها فرار کرده  است و جای آن  رقابت  های بیمورد و سوء  استفاده  از این  بیناد خیلی  معقول نه  تنها به  نفع زنان  امروز نیست٬ بلکه به ضرر  زنان ( مادران) تمام میشود.  همچنین  کانون خانواده ها را در جهان به  مخاطره  اندخته  است بخصوص  وضع  زنان در جهان غرب  سوال  برانگیز  است.                                               

ادامه خواندن بمناسبت هشتم مارچ که ماهیت اصلی آن از ذهن ها فرار کرده است : ماریا دارو

موجود شگرف زندگانی

چه‌بود تو بگو اگر بدانی

پرسی اگر این ز من بگویم

زن باشد و این انیس جانی

ادامه خواندن مقام زن ؛ شعراز: استاد محمد اسحاق ثنا

نن د عیسوي ۲۰۲۲ کال د مارچ د میاشتې اتمه نېټه ده چې د ۱۴۰۰ هجري لمریز کال د کب د میاشتې له اتلسمې نيټې سره سمون خوري. د مارچ اتمه نېټه د نړیوالو لخوا د ښځو د نړیوالې ورځې په نامه نومول شوې ده. ددې ورځې د تاریخي پیدایښت او ودې په اړه ما څو کاله مخکې د مینه والو له پاره مفصلې مقالې لیکلې چې په انټرنيټي پاڼو او هم زما په فیسبوک پاڼه کې موندل کیدای او لوستل کیدای شي. (ددې لیکنې په لمن کې دوه لینکونه زما د پخوانیو دوو لیکنودي).

داسې رواج رامنځته شوی چې هر کال د مارچ اتمه نېټه یو خاص شعار  لري. په 2022 میلادي کال کې ملګرو ملتونو د ښځو د نړیوالې ورځې د لمانځلو له پاره د “تعصب مات کړئ” شعار ټاکلی دی. ښکاره خبره ده چې د نړۍ په ډیرو هیوادو او ان په پرمختللو اروپایی هیوادو او امریکا کې هم لا تر اوسه د ښځو او نجونو په وړاندې تعصب، ټولنیزې نابرابرۍ او د ژوند د عملي چانسونو فرق شتون لري چې د هغو اندازه په مختلفو هیوادونو کې یو له بله متفاوته ده.

ادامه خواندن د ښځو نړیواله ورځ : نور محمد غفوری 

لغتنامۀ «واژه ها و ریشه ها» نوشتۀ فرهنگی ساعی و پر کار آقای همایون باختریانی درین اواخر به زیور چاپ آراسته گردیده و به دسترس فرهنگیان عزیز قرار گرفته است. مؤلف در حدود هزار واژهی گویشی و عامیانۀ مردم کابلزمین را که ظاهراً این لغات و اصطلاحات بی معنی و خالی از ارزش های ادبی جلوه مینماید به تحلیل و بررسی گرفته است.

آقای باختریانی با انجام این کار معنا و مفهوم بسیاری از عبارات، واژه ها و کلمات گویشی کابلزمین را با استفاده از منابع و مأخذ ممکن و میسر مطابق با معیار های علمی- پژوهشی شرح و توضیح نموده است. حوزۀ کار مؤلف بر دو ساحۀ ریشه یابی و رد یابی متمرکز بوده و آن عده از واژگان که دخیل یا قرضی ثابت گردیده اند؛ تنها به ردیابی آنها پرداخته شده که منشا از کدام زبان مجاور یا دور دست داشته است. مانند: «ریکشا» که منشا جاپانی دارد و یا «سماوار» که منشا روسی دارد یا «غجم و غجمک» که منشا ترکی دارد و یا «گدود» که منشا هندی دارد و به همین منوال. تعداد دیگر که خاستگاه شان حوزۀ زبانی خود ما بوده به

ادامه خواندن واژه ها و ریشه ها( کتاب به زحمات آقای همایون باختریانی درین اواخر به زیور چاپ آراسته گردید): نوشته فیض الله ایماق