دسته: مطالب تاریخی

  در این روز ها خشم و انزجار باشنده گان خیبرپشتونخواه به گونۀ بی پیشینه یی برضد حاکمان پنجابی پاکستان در حال افزایش است. آنان جنبش بزرگی را در این ایالت به راه افگنده اند. این قیام در واقع خشم برخاسته از زیر خاکستر است که از سال های سال بدین سو، حتا پیش از استرداد استقلال پاکستان در قلب های آنان شعله ور است.  چند روز پیش هزاران تن از منطقه های مختلف ایالت پشتونخواه  در یک گردهمایی بزرگ  جمع شده بودند و برضد استبخبارات پاکستان شعار دادند. تظاهر کننده گان با یک  صدا خواهان به محاکمه کشاندن احسان الله سخنگوی طالبان پاکستانی و بعد از آن خواهان محاکمۀ جنرال پرویز مشرف شدند. خانمی به نام بی بی نصرو دراین همایش با فریاد های بلند خواهان رهایی شوهرخود شد که از سوی نطامیان پاکستان ربوده شده است. در این گردهمایی منظور پشتون رهبر جنبش گفت که در مورد او پشتون های دو طرف خط دیورند داوری خواهند کرد و وی خواهان دادخواهی برای نقیب مسعود شد و افزود که خواست های شان به این جا پایان نمی یابد و هنوز ادامه دارد.  منظور افزود که اردوی پاکستان زیر نام رد الفساد عملیاتی را در لاهور به راه افگند که سبب اذیت و آزار پشتون ها شد، در حالی که آنان برای گرفتن حق شان راه پیمایی می کردند. منظور احمد از پشتون ها خواست که برای براورده شدن خواست های برحق شان و رساندن صدای عدالت خواهی شان با هم متحد شوند. ادامه خواندن اجازه نمی دهیم که قدرتمندان سیاسی پاکستان پشتون ها را فریب بدهند و جوانان آنان را بربایند جنبش پشتون های آنسوی خط دیگر در برابر ستم آی اس آی سکوت نخواهد کرد : نویسنده – مـهـرالـدین مـشیـد

    آغاز گر این  نقد ونظر شعر یست٬ از استاد محمد یوسف  کهزاد  است.       گوش کن ای جان من تااین سخن یادت نره

      قصۀ تاریخ این خاک کهن یادت نره

      داستان رادمردان وطن یادت نره                          (استادمحمد یوسف کهزاد)

وقتی این کتاب عالیمقدار ازطریق مراسلۀ دوست دوراز دید ونزدیک به دل، آقای فضل الرحمن فاضل، سفیرافغانستان درمصر بدستم رسید، یادم آمد از شناسایی کهن زمان خانوادۀ فرزانه ودانشمند کهزاد وشخصیتهای روشنگر و برازندۀ آن چون مرحوم استاداحمدعلی کهزاد، نویسنده، مورخ وباستان شناس

 وطن٬ دوست پدرم مرحوم  عبدالباقی  لطیفی در  انجمن ادبی کابل ، مرحوم محمدنبی کهزاد استاد مضمون جغرافیه ام درمکتب عالی استقلال که به لسان فرانسوی تدریس میکرد، محترم محمدیوسف کهزاد، دوست هم قلم برادرم عبدالتواب لطیفی درتهیۀ درامه های انتباهی وبالاخیربانوی سخنسرا خانم ذکیه کهزاد که بسی سالها قبل زندگینامۀ پرتصویر عم مرحومم استادعبدالرشید لطیفی را ازطریق امواج رادیوافغانستان، باگفتار وشیوۀ ممتازخود پخش نمود، ودرهمین اواخر منحیث یک بانوی فرزانۀ فرهنگی به افغان اکادمی دعوت گردید، ومن یک جلد دکشنری انگلیسی– فارسی دری تألیف خودم رابرایش تحفه دادم. ادامه خواندن نظر پروفیسور داکتر عبدالواسـع لـطیـفی در بـاره کتاب ( بگرام ) اثر ماندگار شادروان استاداحـمـدعلی کهزاد

کلمۀ تاریخ در اصل مصدر بوده و واژۀ اصلی آن ارخ است که ارخ در زبان عربی روز، ماه و سال معنا می دهد. در کتاب های مکتب تاریخ؛ به معنای سرگذشت پادشاهان آمده است و شاید حالا هم در مضمون تاریخ در مکتب ها همین تعریف کهن موجود باشد. از همین رو مضمون تاریخ شامل نصاب تعلیمی به رخداد های اجتماعی و فرهنگی نپرداخته و صرف از سرگذشت پادشاهان سخن می زد. دلیل اش این بوده که مردم از اصل واقعیت های اجتماعی و فرهنگی و ستم پادشاهان بی خبر بمانند؛ زیرا زمانی که  تاریخ به رخداد های واقعی یک جامعه تمرک کند. در این حال علل و عوامل استبداد بازتاب می یابند و تاثیرات فقر و تنگدستی های مردم پنهان مانده و ارزش های دموکراسی، حقوق بشری، حق شهروندی بویژه آزادی های بیان ناگفته باقی بماند. به این ترتیب سیمای اصلی و ضد مردمی شاهان پنهان بماند. از همین رو بود که خانوادۀ نادری تاریخ مرحوم غبار را ممنوع قرار داد تا ستم، ناروایی و کشتار های بیرحمانه و اوضاع واقعی کشور ناشناخته باقی بماند و از خیزش های مردمی جلوگیری به عمل آید. ادامه خواندن چند حرفی پیرامون تاریخ٬ تحریف تاریخ به معنای مسخ هویت فرهنگی و ملی یک کشور است : مـهرالـدین مشـید

   

آری ، این آرامگاه ابوریحان بیرونی دانشمند نامدار ما درشهرغزنی است که جهان دانش و خِرَد به نامش افتخارنموده ، آثارواندوخته های او دربسیاری دانشگاه ها و مراکز آموزشی جهان تدریس میشود .
هرچند تاهنوزچندین بار پولهای گزافی بنام مُرَمَّت آبدات تاریخی و اعمار مرقد ابوریحان بیرونی نامدار گردآوری شده است ؛ اما متأسفانه از آرامگاه آبرومند هنوز خبری نیست .
کسی نیست از رهبران حکومت فاسد و مسوولین ناکاره ی وزارت اطلاعات و فرهنگ بپرسد که ، چرا از میلیارد ها پول سرازیر شده در کشور فقط چند هزار دالر آنرا صرف اعمار یک آرامگاه آبرومند برای این مرد اندیشه و خِرَد نمی نمایید ؟ چرا ؟
از مقایسه ی آرامگاه های مجلل قوماندانان و رهبران جنگ و جهاد با این مقبره ی محقرالبیرونی دانشمند ، باید عرق شرم از پیشانی مسوولان لافوک و گزافه گوی حکومت و مولتی میلیونرانِ راه خدا جاری شود .
ابوریحان بیرونی یکی از متفکران و دانشمندان شهیر شرق است که در سال 365 هجری برابربا 973 میلادی در قریه ای بنام ” بیرون ” بدنیا آمده و در دربارسلطان محمود غزنوی سِمَت وزیر مشاور را داشته است . بیرونی برعلوم متداول عصراش ریاضی ، فلسفه ، کیمیا ، ستاره شناسی ونجوم ، تاریخ ، انسان شناسی ، هند شناسی و فقه تسلط کامل داشته و با چند زبان مهم تکلم میکرد . از این دانشمند بزرگ که دانشمندان و دانشگاهیان کشورهای محتلف جهان ازجمله کشورهای غرب به نامش افتخارمینمایند ، 130 اثر مکتوب به یادگار مانده است . برخی پژوهشگران بیرونی را بزرگترین دانشمند مسلمان و فارسی زبان در تمام اعصار میدانند . بیرونی به اکتشافات و اختراعاتی هم دست زده است که در تاریخ از اهمیت خاصی برخوردار میباشد .
باساس اهمیتی که ابوریحان بیرونی در جهان خِرَد و دانش دارد ، هم اکنون تندیس بزرگ او درکنارتندیس های بزرگِ سه خردمند دیگرفرهنگِ گشن بیخ ما ( ابوعلی ابن سینای بلخی ، ذکریای رازی و خیام نیشاپوری ) در برابرمقرسازمان ملل درشهر وین با عظمت و شکوه قد برافراشته و روزانه توجه هزاران علاقمند دانش و خرد را بسوی خود جلب نموده اند .  ادامه خواندن هموطن !
اینجا ابوریحان بیرونی دانشمند بزرگ شرق خوابیده است : اسعمیل فروغی

 

 

 

 

در سالگرد انهدام مجسمه‌های بامیان در ماه مارچ 2001 به وسیله گروه متحجر طالبان، تاری خواره “دوشاهد خاموش“نوشته زیبای استاد زنده‌یاد پوهاند عبدالاحمد جاوید را باید بارها و بارها خواند و خاموشخانه ذهن خویشتن را با طنین ارجناک نفس‌های داغ بینش استاد عطرآگین ساخت، با بال‌های زرین و رؤیایی این کبوترنامه به منقار روایت، چندین ‌سده به عقب رفت و به دره‌های سرسبز بامیان باستان و شهرغلغله سیر و سفرکرد، در آب بند امیر دست و روی تازه نمود و در جشن با شکوه عروسی شامامه و سلسال شرکت کرد. باید از خمیر، گل و سنگ این نوشته ماندگار دگر باره در بامیان‌های ذهن و ضمیر خویش چنان شامامه و سلسالی بتراشیم، که هیچ اهریمن بدآهنگی را بدان راهی نباشد و هیچ طالب بدسگالی را بدان چنگ و دندانی نرسد. ادامه خواندن دو شاهد خاموش ۱۷ سال در سوگ نبود شامامه و سلسال: شادروان پوهاند عبدالاحمد جـاویـد

  تاپی تنها یک پروژۀ اقتصادی نیست که به مثابۀ چشم و چراغی نور امید را به نسل های کنونی و فردا می درخشد و آغازگر یک تحول بزرگ اجتماعی در کشور است؛ بلکه بیشتر از آن در شرایط حساس حالیۀ کشور می تواند، نماد پایداری و شگوفایی اقتصادی باشد. تاپی در شرایطی که افغانستان درگیر یک جنگ بیرحمانۀ تحمیلی و نیابتی از سوی کشور های منطقه است، می تواند، نقب تازه یی به  سوی رفاۀ اقتصادی بزند و امید زنده گی را در مردم بیدار کند تا باشد که چرخ حیات آنان به گونۀ  دیگری به گردش آید،  سرنوشت شان رقم تازه بخورد  واز زیر خاک و خاکستر جنگ و ناامنی های کنونی چشم بر راۀ شگوفایی های اقتصادی و تحولات اجتماعی باشند.

طرح اولیه این پروژه در آغاز دهه ۱۹۹۰ میلادی پس از فروپاشی و سقوط حکومت ادامه خواندن تاپی نماد پایداری و شگوفایی اقتصادی و نقطۀ عطفی در تحولات اجتماعی “تاپی” گامی به سوی رفاۀ اقتصادی و اشتغال و صلح و نفی تروریزم :مهرالدین مشید

 در این اواخر بعضی  اشخاصـیکه  در خصوص  مغشوش ساختن تاریخ  کشور عزیز ما افغانستان دست  میزنند٬ درحقیقت آنها به بیگانگانی که نمیخواهند در  کنار شان  تاریح  افغانستان ازنگاه  های  مختلف  با عظمت٬ باشکوه و درخشان جلوه نماید٬ با مزد کم٬ خوش خدمتی ها مینمایند.

طبعاٌ آن اشخاصیکه به خدمت  بیگانگان خودرا قرار میدهند٬ در حقیقت اشخاص  ضعیف النفس و خود فروخته می باشند ٬ که بخاطر خوشی  دشمنان برعلیه  افتخارات تاریخی  کشور خود  چیزهای بی  اساس مینویسند.

جناب استاد دانشمند احسان یار شاطر یکی  از نویسندگان شهیر ایرانی  در مقاله ء« راز بقائی فارسی » گفته اند که ایران یک هزار سال  زیر دست تورکها بوده ٬ بشمول  غزنویان ٬ مغلها٬ تیموریان٬ سلجوقیان٬ صفویان٬ قاجاریان٬و افشاریان  و….. همچنان کشور همسایه دیگر  افغانستان یعنی  پاکستان از زمان سلطان محمود غزنوی کبیر بجز  از  صد سال  اخیر زیر اثر دیگران  بشمول  قایدین افغانستان بوده  است.

همین  خاک فعلیه  افغانستان به هر اسمی که  یاد میشده  امپراتوری  بزرگ کوشانیان٬ یفتلیان ٬ شهنشاهی  غزنویان ٬ شهنشاهی غوریان٬تیموریان  مخصوصاٌ تیموریان  هرات ودیگران  نشانه  های  از عظمت  تاریخی  و سیاسی  خاک  قدیم  افغانستان  می باشد٬ که بصورت  مستقل در خاک قدیم افغانستان و یا وطن خود شان حکم رانده  اند. ادامه خواندن نظری برنخستین کتاب درباره جنبش مشروطه خواهی در افغانستان اثر سید سعدالدین هاشمی: پـروفـیسور استـاد عنـایـت الله شهـرانـی

  پیش از آنکه بکاربرد “جهان بینی” و نقش آن در زندگی انسانها به مباحثه گرفته شود، لازم است تا نخست روی خود اصطلاح “جهان بینی” و مفهوم آن، اندکی مکث گردد. در مسیر تاریخ بشر، جهان بینی به گونه های متفاوت و حتی متضاد ظهور نموده و مبتنی بر اصول پیدایش آن، در هر عصر، از جانب انسانها به معرفی گرفته شده است. زیرا تعبیر انسانها از جهان و محیط ماحول آنها، بر پایه درک و شناخت ایشان بوجود آمده و همگام با تکامل جوامع، معرفت انسانی نیز ارتقاء میآبد. بناءً می توان گفت: جهان بینی، مجموعۀ از سوالات و جواباتی است که مبتنی براصول معین فکری و اعتقادی، درک انسان را از زندگی و جهان او مشخص میسازد. ادامه خواندن جهـان بینی و سـؤ استفاده از آن : مـیـر عـنـایـت الله سـادات

  کلمۀ تاریخ در اصل مصدر بوده و واژۀ اصلی آن ارخ است که ارخ در زبان عربی روز، ماه و سال معنا می دهد. در کتاب های مکتب تاریخ؛ به معنای سرگذشت پادشاهان آمده است و شاید حالا هم در مضمون تاریخ در مکتب ها همین تعریف کهن موجود باشد. از همین رو مضمون تاریخ شامل نصاب تعلیمی به رخداد های اجتماعی و فرهنگی نپرداخته و صرف از سرگذشت پادشاهان سخن می زد. دلیل اش این بوده که مردم از اصل واقعیت های اجتماعی و فرهنگی و ستم پادشاهان بی خبر بمانند؛ زیرا زمانی که ناریخ به رخداد های واقعی یک جامعه تمرک کند. در این حال علل و عوامل استبداد بازتاب می یابند و تاثیرات فقر و تنگدستی های مردم پنهان مانده و ارزش های دموکراسی، حقوق بشری، حق شهروندی بویژه آزادی های بیان ناگفته باقی بماند. به این ترتیب سیمای اصلی و ضد مردمی شاهان پنهان بماند. از همین رو بود که خانوادۀ نادری تاریخ مرحوم غبار را ممنوع قرار داد تا ستم، ناروایی و کشتار های بیرحمانه و اوضاع واقعی کشور ناشناخته باقی بماند و از خیزش های مردمی جلوگیری به عمل آید. ادامه خواندن تحریف تاریخ به معنای مسخ هویت فرهنگی و ملی یک کشور است « چند حرفی پیرامون تاریخ »نویسنده : مهرالدین مشید

داستان بی‌بی مهرو علیه‌الرحمه   :  از  قلم  پوهاند  احمد جاوید

 هنگام جنگ دوم افغان و انگلیس، دختری بسی زیبا بنام بی‌بی مهرو علیه‌الرحمه در یکی از قریه‌های شمال کابل می‌زیست. یکی از جوانان ده که در خوشگلی و رشادت ممتاز بود از این دختر قشنگ خواستگاری کرد. پدر و مادر دخترک از جوانی و مردانگی عزیر اطلاع  کافی داشتند بدون هیچ تعللی به ازدواج آنان راضی شدند. پس از چندی مراسم عروسی برگزار شد و در آن شب عزیر هرقدر به چپ و راست نگریست جز اطفال کوچک و پیران سالخورده ندید، با تعجب پرسید که جوانان ده و رفقای من کجا هستند، چرا نخواسته‌اند با خوشی و شادمانی من سهم بگیرند؟ به جوابش گفتند که همگان کمر همت بسته و به جنگ دشمن رفته‌اند. ادامه خواندن داستان عشق بی بی مهرو و عزیز در هنگام جنگ دوم افغان وانگلیس از قلم پوهاند علدالاحمد جاوید بخوانید و روی لینک رادیو کلیک کرده بشنوید.

در گوشه جنوب شرقی کابل یا قسمت دوم جاده میوند محل پررفت‌وآمد گذر ریکا خانه واقع شده است که یک قسمت آن با کشیدن جاده میوند از بین رفته و همچنان پیوست آن از گذرهای باغلیمردان، مسجد عیدگاه و بوریا فروشی جدا گردید. سرک (کوچه) ریکاخانه محل مزدحم و در دو طرف کوچه دکان‌ها، ورکشاپ‌ها، سماوارچی ها، و کافی‌ها (رستورانت) واقع شده است. این گذر با شوربازار، دروازه لاهوری و تخته پل متصل است.

 بر اساس شواهد تاریخی (ریکا) نام قومی از کرد ها است. عزیز الدین وکیلی فوفلزائی در کتاب (فرهنگ کابل باستان ص ۲۰۷) می‌نویسد: «قوم ریکائیان در کردستان شمال فارس واقع بوده و روزگاری هم در نواحی رود بجنورد زنده‌گی داشتند. در زمان نادر افشار بنا بر داشتن مذهب تسنن و فشار مذهبی صفوی‌ها مجبور به ترک وطن خویش گردیدند…»

 در تاریخ سیاسی افغانستان ص ۸۲ تألیف سید مهدی فرخ زیر عنوان سایر طوایفی که در افغانستان زنده‌گی می‌کنند، چنین قید شده: «کرد: …این قوم آنچه گفته می‌شود از ایران به افغانستان مهاجرت کرده‌اند و در کابل در دروازه لاهور [لاهوری] به نام کوچه ریکاخانه ساکن شده‌اند.»

 در (کوچه‌ها و گذرهای تاریخی ص ۱۳۱ – عثمانی) آمده که: «این گذر زمانی که نادر افشار با اردوی فارس به هند تاخت یک دسته از عساکر به نام (ریکا ها) در همین منطقه مسکون گردیدند و نام این محل بنام ریکاخانه یاد شد. ادامه خواندن کوچـه ها و گذر های قددیم شهر کابل – گذر ریکاخانه و جوی شیر : احسان واصل

                      هموطنان پاکدل: 

مخالفت با «انتقال سفارتخانه‌ی ایالات متحده‌ی امریکا از تل ابیب به بیت المقدس»، صبغه‌ی دینی ندارد؛ وگرنه، مى بايست پیش از همه شاهد قيام هايي عليه آن، در عربستان سعودی، و در دیگر کشورهای عربی مي بوديم. بيت المقدس، براى يهوديان بيش از مسلمانان، و برای مسيحيان بيشتر از اين دو، قداست دارد. در أنجا مرقد و مدفن پيامبران هر سه دين ابراهيمى قرار دارد. 

يهود و عرب تبار –و حتى نياىِ– مشترك دارند؛ گفته مى شود همين امر منشاىِ بسيارى از منازعات و مخالفتها ميان أنان بوده است(1). بنابرين، فلسطین سرزمین آبایی یهود ‌و عرب است. بيت المقدس یا مسجدالاقصی را حضرت داوود –كه از اسلاف مسلَّم يهوديان بود– بِنَا نهاد؛ و پسرش سليمان آنرا به پایه‌ی اکمال رسانيد. از آن پس تا ويرانى آن بدست بخت نصر (یکی از شاهان بابل، متوفى ٥٦٢ق.م.)، پايتخت پادشاهان بنى اسرائيل بود. بخت نصر نه تنها مسجد الاقصی را خراب نمود، بلکه یهودیان را نیز از آن سرزمین بیرون راند(2). در تاریخ یهود، به این حادثه، «پراکندگی اول» گفته می شود. ادامه خواندن تاريخچه‌ی فلسطین  (بازگویی آنچه را که همه می دانند) : داکتر مـحی الدین مـهدی

بدخشان در اوایل ظهور اسلام بنام تخارستان علیا شهرت داشت اما بعد از دوره عباسیها بنام بدخشان شهرت یافت.

دایره المعارف آریانا ابو اسحق بدخشی محدث مشهور دربار مامون الرشید منحیث کسی نام میبرد که نخستین بار نام بدخشان را بالای این سرزمین گذاشت . بعضی مورخین بدین باورند که بدخشان قبلآ با مرکزیت لانشی (بهارستان فعلی) مرکز حکومت یوچی ها بود . یوچیها که به نوبه خود به یوچیها بزرگ و یوچیهاخورد تقسیم میشدند بعدآ به باختر رفتند و حکومت مقتدری را بنا نهادند همچنان سرزمین بدخشان خاستگاه هیاطله (یفتلیها) و کوشانیها بوده است که امپراتوریهای بزرگی را تشکیل دادند که بخش های اعظم ایران.هندوستان.خراسان و ماوراالنهر را در بر میگرفت.

حدود بدخشان در زمان شاه مشهور بدخشان سید عمریمگی مشهور به ملک جهان شاه در شرق سنکیانگ (فعلآ مربوط چین) در شمال حصار شادمان در غرب ایرگنک و در جنوب کوهای سالنگ بود. ادامه خواندن بـدخـشان به روایـت تـاریخ : قادر افـغـان

نکته قابل توجه آنست: که مرحوم عبدالغفار خان وفا در همان زمان عضو کلوپ ستور ومدير عمومی آرشيف وزارت خارجه بودند.
کلوپ ( انجمن ) ستور عبارت از يک نهادی بود که ترويج فرهنگ نو واداره سياسی افغانستان از آن طريق می شد. متن ذيل را با استفاده از سايت ( مرکز مطالعات تاريخی، جغرافيايی افغانستان ) نوشته شاه محمود محمود و صفحهء ياد تو کابل فشرده ساخته ام:  “قصر تاریخی ستور واقع غرب باغ ارگ در سال 1901 م برابر 1280 اعمار گردید و در سال 1298 مقام وزارت خارجه شناخته شد .سالون بزرگ قصر مذکور در سال 1307 خورشيدی بنام {کلوپ ستور } عنوان یافته و شکل یک انجمن عالی ادبی وعرفانی را داشته و از طرف شاه امان الله رهبری میگردید ”
( فوفلزایی، فرهنگ باستان کابل، ج اول ، ص 1008)
در کلوپ ستور کنفرانسهای ادبی داير ميگردید تا در ارتقای سطح دانش جوانان قدم مؤثر برداشته باشند.یکی ازمرامهای این کلوپ ترویج تخلص و اسم فامیلی نيز بود.
در کلوپ ستور موضوعات آتی تدريس تعميم و شامل اجنداء ميبود: ادامه خواندن در راستـای معرفی بيشتر ميرزا عبدالغـفــار وفـا و منظور از ایجاد کلوپ ستور «قصرستور»و حقیقت تاریخی آن

   در درازنای هفتمین دهه سیاست گزاری کاخ سفید در حوزه شرق میانه ، وبه دنبال ایجاد مثلث« واشنگتن ،تل ابیب وریاض» اخیرأ سردمدار کاخ سفید دونالد ترامپ بیت المقدس را به حیث پایتخت اسرائیل به رسمیت شناخت.

تصمیم عاقبت نیندیشانهٔ دونالدترامپ درسطح جهانی،به شمول اتحادیهٔ اروپا وشرق میانه محکوم گردید.مبتنی بر گزارشات، حتی وزرای دفاع وداخلهٔ آمریکا با این تصمیم مخالف بودند.

بی نیاز از گفتار است که اقدام قلدرمنشانهٔ ترامپ عبور از خطوط قرمز قوانین ملل متحد میباشد.بخاطر جلوگیری از تکرار تهاجمات هیتلر وبروز جنگ جهانی وبر اساس کنوانسیون ژنیو، الحاق سرزمینهای اشغالی فلسطین وساحات اشغال شده در جنگ معروف عرب –اسرائیل در سال ۱۹۶۷ بویژه شهر های بیت المقدس به خاک اسرائیل ،کاملا غیر قانونی اعلام گردید. ادامه خواندن نقش عربستان سعودی برای تبدیل بیت المقدس به پایتخت اسرائیل : م – عـارف عـرفـان

   فلسطین به لحاظ مقام و موقع مذهبى خاصى که در میان مسلمانان و مسیحیان و یهودیان داشته و دارد، به عنوان سرزمینى مقدّس مطرح شده و همواره در میان پیروان این ادیان از اهمیّت ویژه اى برخوردار بوده است.

هیچ مسأله اى در جهان اسلام و در بین پیروان دیگر ادیان، اهمیتى به اندازه مسأله فلسطین نیافته است. اهمیّت ویژه فلسطین در میان مسلمانان، بیشتر به لحاظ وجود اماکن مقدّسه در آن سرزمین است. از آن جمله مى توان به شهر ایلیا اشاره کرد که پس از فتح فلسطین به همّت مسلمانان، بیت المقدس نامگذارى شده است. بیت المقدس یا قدس شریف، سرزمینى است که در بین سه دین از ادیان بزرگ معاصر یعنى اسلام، مسیحیت و یهودیت که داراى پیروان کلان در جهان هستند، اهمیت بسیار زیادى دارد و مقدس شمرده مىشود.

بیت المقدس, تاریخچه بیت المقدس,مسجدالاقصى

ویژگى که براى بیت المقدس به لحاظ دینى مى توان برشمرد این است که هیچ نقطه اى در جهان از لحاظ تقدس مثل قدس نمى باشد حتى جایى مانند مکه یا مدینه، على رغم همه تقدس و اهمیتى که دارند، باز تنها در نزد پیروان یک دین(اسلام) محترم شمرده مى شود. ادامه خواندن تاریخچه بیت المقدس و ظهور پیغمبران

 

یک میلیاردر امریکایی که قبلاً طرح خصوصی سازی جنگ ایالات متحده را در افغانستان پیشنهاد کرده بود، حال به استخراج معادن این کشور جنگ زده چشم دوخته است.

ایریک پرنس، بنیانگذار و مالک پیشین شرکت امنیتی بلک واتر، تلاش می کند تا ادارۀ دونالد ترمپ، رئیس جمهور ایالات متحده را ترغیب کند تا از یک سو جنگ امریکا را در افغانستان خصوصی بسازد و مسوولیت آنرا را به شرکت امنیتی وی بسپارد و از سوی دیگر معادن آن کشور را استخراج کند.

در سال ۲۰۰۷ محافظین وابسته به شرکت خصوصی بلک واتر، به کشتن ۱۴ فرد ملکی عراقی در بغداد متهم شدند. با آن که پرنس، بلک واتر را در سال ۲۰۱۰ به فروش رساند و اکنون مالک شرکت جدیدی امنیتی و لوژستیکی Frontier Services Group است، اما به نظر می رسد همچو اتفاقات پیشنهاد او را پیچیده سازد.

آقای پرنس در قصر سفید از نفوذ برخوردار است. او دوست استفن بنن، مشاور پیشین امنیت ملی رئیس جمهور امریکا است و خواهرش، بتسی دیووس، وزیر معارف ادارۀ رئیس جمهور ترمپ است. مقامات وزارت دفاع افغانستان و ارگ از تبصره در مورد خودداری کردند.

اما قبلاً یکی از مقامات ارشد افغان که نخواست نامش ذکر شود، به صدای امریکا گفته بود که پیشنهاد آقای پرنس مشکل قانونی دارد و سوالاتی را درمورد موافقت نامه امنیتی میان دو کشور برانگیخته است.

رسانۀ Buzzfeed مستقر در ایالات متحده، گزارش می دهد که آقای پرنس هفتۀ گذشته در کمیتۀ استخبارات مجلس نمایندگان امریکا صحبت می کرد و برای اولین بار جزئیات پلان خود را در مورد خصوصی سازی جنگ امریکا در افغانستان و استخراج معادن آن کشور، ارایه کرد. ذخایر لیتیم افغانستان در ولایات هرات، غزنی، نیمروز و فراه موقعیت دارد.   ادامه خواندن یک میلیاردر امریکایی که قبلاً طرح خصوصی سازی جنگ ایالات متحده را در افغانستان پیشنهاد کرده بود، حال به استخراج معادن این کشور جنگ زده چشم دوخته است.برگرفته از سایت صدای امریکا www.darivoa.com

نویسنده‌گان و پژوهش گران زیاد داخلی و خارجی چون مرحوم آصف آهنگ، مرحوم عزیزالدین پوپلزايي، مرحوم احمدعلی کهزاد، مرحوم عثمانی، محترم مُحّبی، محترم شاه محمود محمود، خانم می اسکنازی فرانسوی و دیگران در مورد کابل، کوچه‌ها و گذرهای آن کتاب‌ها نوشته‌اند، من با ذوق و علاقه ایکه به این نوشته‌ها دارم و چشم دیدها و یادداشت‌های شخصی مطالب را طور فشرده برای شما بخصوص جوانان عزیز تهیه و با شما شریک می‌سازم.

 * * * ادامه خواندن گذر دیوان‌بیگی٬ : احـسان واصـل

  میدانم وقت افغان ستیزها این نوشته را میخوانند از اینکه من اسم “دولت افغانستان” را با حوادثی یاد میکنم که در سالهای 1798م رخ داده، یعنی 44 سال قبل از نشر کتاب الفونستون، از عصبانیت نزدیک است موهای سر خودرا بکنند! این آقایان انتظار دارند اسم افغانستان به دولت های سالهای بعد از جنگ اول افغان و انگلیس و کوشش انگلیسها در جهت سوء استفاده از موقف “حایل” این سرزمین اطلاق گردد یا به عبارهء از زمان امیردوست محمد خان و تعدادی هم افغانستان ستیزی را تا جایی پیش میبرند که افغانستان را از زمان امیر عبدالرحمان خان به بعد محسوب میکنند! اما واقعیت آن است که خارجیها از جمله ایرانیها و انگلیسها و هندیها در استفاده از اسم افغانستان در اشاره به سرزمینهایی که امروز کشور افغانستان گفته میشود دست و دل باز تر اند. ادامه خواندن اولین بکار گیری رسمی اسم افغانستان: دوکتور نوراحمد خالدي

 این گذر در عقب مسجد پل خشتی و کاه فروشی، سرای محمد قومی (مامد قومی) بعدها سرای شهزاده (شازده)*. متصل به باغ عمومی قدیم یا چارباغ که فعلاً در آن محل سرای های تجارتی و آپارتمان‌ها آباد گردیده، واقع شده است. این گذر با باغبان کوچه، تیلی کوچه، کاه فروشی، چنداول و کوچه کتاب‌فروشی و پخته فروشی (قبل از کشیدن جاده میوند و اعمار سرای ها) از طریق دالان‌ها و دیودیوی های تنگ و تاریک ارتباط داشته. موقعیت فعلی این گذر در غرب مسجد پل خشتی بین سرک مندوی و جاده میوند است. منازل و خانه‌های این گذر به ارتفاع تا ده متر می‌رسیده. دوکتور اکرم عثمان (1937-2016) که در گذر خوابگاه زندگی نموده است در سال ۱۳۴۸ در داستانی بنام (مرجانی از خوابگاه) محل را چنین به معرفی می‌گیرد: «خوابگاه گذری از گذرهای بسیار قدیم کابل است. سال‌ها پیش خانۀ ما که دیوارهای به بلندی چندین قد آدم داشت و بی‌شباهت به چاهی نبود، در این گذر واقع شده بود… ستاره گان از درون چاه نمود دیگری داشتند و برف‌ها و باران‌ها به گونه‌ها و جلوه‌های دیگری می‌باریدند.» ادامه خواندن گذر خوابگاه : احسـان واصـل

                 ۴- گذر کدگرها (کاردگرها):

 از گذرهای قدیم پائین چوک کابل بشمار رفته و کوچه سائین قنات و بوریا فروشی را باهم ارتباط می‌دهد. مردم این محل از گذشته‌های دور به ساختن کارد، قبضه، سیلاوه، چاقوهای مختلف، پیش قبض، تلوارهای دسته نقره‌یی و برنجی، شمشیرهای آبدار و غیره مصروف بودند که کوچه هم بنام پیشه‌ای‌شان کدگرها [کاردگرها] یادشده است. در این گذر هم از منزل شخصی بنام سید جلال “موی مبارک ” را در دهم ماه محرم به شهدای صالحین انتقال می‌دادند.

 ۵- گذر اچکزیی‌ها:

 عبدالله خان اچکزیی [اڅکزیی] از ولایت قندهار که با انتقال ولایت با تیمور شاه به کابل آمده بود بعداٌ با اختلافات پسران تیمور در مخالفت با شاه شجاع و انگلیس‌ها با مبارزین می‌پیوندد و در نشست مخفی که علیه انگلیس‌ها در باغ نواب صورت گرفته بود اشتراک داشت. در قیام کابل که علیه برنس و شاه شجاع به وقوع پیوست زخمی و بعد وفات نمود که جسد وی توسط سردار محمد اکبر خان در قلعه سرخ چهاردهی گلباغ به خاک سپرده شد. یک قسمت گذر اچکزیی ها که بنام کوچه مسلی ها یاد می‌شد با آباد شدن سینمای بهزاد در آن زمان از بین رفت و مردمانش در زنده بانان و در پروژه خیرخانه نقل مکان نمودند. حمام ابو یا حبو هم در همین گذر قرار داشت. ادامه خواندن ۴- گذر کدگرها (کاردگرها) ۵- گذر اچکزیی‌ها -۶- باغ نواب: محمد احسان واصـل

   ايران سالانه كلمات جديد را داخل زبان فارسى ميكند و زبان درى ما غنامند است و ما نيازى به كلمات خارجى نداريم. پيدايش و پـرورش زبان دری است

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٭
٢٠ میزان (مهر) ١٣٩٠
دوست همزبانی به نام طاهر احمدی از کشور همسایه ی ما ایران نوشته ای را درباره ی خاستگاه زبان دری در خراسان زمین به نشر رسانده اند که میتواند گفتمان برانگیز باشد. به همین دلیل به جا دانستیم تا این نوشته ی آقای کاویانی را که در سال ٢٠٠٤ ترسایی در تارنمای آریایی به نشر رسیده است، نیز در این گفتمان بگنجانیم تا هواخواهان این گفتمان از این نوشته ی پژوهشی ایشان نیز سودی برده باشند.  ادامه خواندن درى مادر زبان فارسى است – برگرفته از صفحه محترم ابوی  

 در فاصلۀ بیشتر از یک قرن اخیر با موافقت حاکمان افغان درمعامله با انگلیسی ها ګرچه نام افغانستان به این کشور داده شد، اما پیشینۀ تاریخی این سرزمین و ساکنانش به هزاران سال قبل برمی گردد. کشور کنونی افغانستان بخشی عمده ای از سرزمین بزرگی بود که آنرا «آریانا» یا «ایریانا» و یا «آریا و ایریا» می خواندند.این نام از هزار سال قبل از میلاد تا قرن پنجم میلادی به افغانستان امروز و بخش هایی از ایران کنونی، مناطقی در آسیای میانه و بخش هایی در شمال و غرب پاکستان اطلاق می گردید. مورخ یونانی (ارا توس تینس) در نیمه ی قرن سوم پیش از میلاد، آریانا را نام قدیم افغانستان می خوانند. «استرابو جغرافیا نگار و مؤرخ یونانی  نیزحدود و ثغور آریانا را در هفت ولایت مشخص ساخته اند:ـ که شامل ادامه خواندن افغانستان بخشی عمده ای از سرزمین بزرگی بود که آنرا «آریانا» یا «ایریانا» و یا «آریا و ایریا» می خواندند :  محمد عوض نبی زاده