همواره شنیده‌ایم که فرهنگیان و بزرگان ما از نبود “فرهنگ کتاب‌خوانی” حکایت‌ها کرده‌اند و این فقدان عظیم را با چند دلیل عمده به تحلیل نشسته‌اند. نخست این که ما طی سالیان دراز در وضعیت “جنگ” زندگی کرده‌ایم و در وضعیت جنگ احتمال روی آوردن به مطالعه خیلی کمتر از حالت عادی است. دوم اینکه فقر در افغانستان سالهاست بیداد میکند و دولت افغانستان در زمینه افزایش گزینه‌های شغلی کار درخوری برای حل آن انجام نداده است، و یا دست‌کم این مهم در اولویت دستور کار دولت نبوده است، و یا در اصل اتکای مالی و استقلال مالی نداشته و همواره به کمک‌های جامعه جهانی وابسته بوده است.
این همه، به اضافه موارد ناگفته دیگر، سبب شده است که بازار کتاب‌خوانی در افغانستان کماکان کساد بماند و هیچ نیرویی نتواند جذابیت‌های “کتاب” و “خوانش کتاب” را برجسته کند. از این روی قوه محرکی که باید در زمینه ایجاد انگیزه و ترغیب مردم وجود می‌داشت، به کلی فلج بوده است.
خانۀ آقای اصغر اشراق آباد که با راه انداختن گفتمان‌های بحث‌برانگیز و نقد و نظر بر آب راکد بی‌تفاوتی‌ها تکانه‌هایی به وجود می‌آورند. به هر حال خوشنودم که سرانجام اگر نوشتۀ «دری زبان است یا لهجه؟» نقدی نیافت، ولی در عوض در غربال دوست و همکار عزیزم اشراقی افتید تا بخوانیم و کیف کنیم. اگر از جزییات و عیب‌جویی‌های ناموجهاشراقی صاحب که بگذریم بر دو سه نکته جدی‌شان می‌رسیم که باید به آن‌ها پرداخته شود:
1- من نوشته بودم: « چون به گواهی تاریخ خاستگاه زبان ما خراسان بوده است و نخستین گویندگان آن نیز از خراسان برخاسته‌اند، جا دارد آن را دری بنامیم و نه فارسی یا پارسی که هیچ رابطه‌یی به فارس یا پارس نداشته و ندارد … زیرا پس از پنج سده است که این زبان از خراسان به فارس می‌رسد.» باور داشتم دوستان خواننده که بیشترینه اهل پژوهش و مطالعه خواهند بود به ناگفته‌ها می‌رسند و اگر الف بگویی پایان الفبا را هم می‌شناسند، ولی دیدیم چنین نشد. پس ناگزیر به توضیح مقدمات هم باید دست زد. در غربال استاد اشراقی این ادعا چنین آمده است: («چون به گواهی تاریخ خاستگاه زبان ما خراسان بوده است،» پس زبان را باید «خراسانی» بنامیم نه دری.»)!! چون در آغاز نوشتار گفته بودم که طرح خودم را به گونۀ فشرده می‌آورم، زیرا در مقاله‌های پیشینم مانند … و …موضوع را به گستردگی مورد تحلیل قرار داده بودم از این رو در مقاله مطرح، مطالب را به گونۀ یک پیش درآمد و مختصر، عنوان کرده بودم که خوش‌بختانه جناب استاد اشراقی در غربال‌شان بر آن‌ها اشاره هم کرده‌اند.
عنوان این نوشته اشاره به شعرمولانای مان دارد که گفته بود: وحی آمد سوی موسی ازخدا – بندۀ ما را ز ما کردی جدا تو برای وصل کردن آمدی – یا برای فصل کردن آمدی
دو مصراع آخر این شعر با ضمیر “آمدیم” بارها استفاده شده است.بنده هم، شیوه و کاری را که با سایت کابل ناتهه و گاه و بیگاه با تلویزیون محل ما – تلویزیون نور، برنامه “چهره های آشنا” – به پیش گرفته ام با این عقیده انجام می دهم که کار بنده وصل کردن است، وصل خوانندگان و بینندگان با کتابها، مقاله ها و ویبسایت های که به نحوی با زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ افغانستان رابطه دارند.وقتی ترجمه می کنم، کوشش می کنم که دقیق ترین و شیواترین بیان برای بیان مطلب یک نویسنده پیدا کنم. وقتی کتابی را معرفی می کنم، هدف فقط وصل کردن خواننده با آن است و از نقد و بررسی زیاد می گذرم. در این راستا، در این شماره، به معرفی یک کتاب به زبان انگلیسی می پردازم که هرچند حدود ده سال از نشر آن می گذرد، ولی تا به حال انعکاس زیادی در مورد آن دیده نشده است.مشخصات این کتاب اینهایند: ادامه خواندن The Invisibles Writer & Artist: Donia Gobar, MD, MPH iUniverse, Inc. 2003-ما برای وصل کردن آمدیم-ترجمه معرفی کتاب توسط : حامد علی پور
جلد اول ودومکتابافغانستاندر مسیر تاریخ نوشتهءشاد روانمیر غلام محمد غبار که اولینتاریخعلمیو واقعیمردممظلومومبارزافغانستان میباشداکنون اززبانفارسیدریبهزبانپشتو توسط محترمپوهاند محمد بشیر دودیالترجمه شدهو بنگاهانتشاراتمیوند آن را در یک مجلد در کابلبطبعرسانیده است. حشــمـتخـلیـلغــبــار
(فرزندشاد روانمیرغلاممحمدغباردارندهحققانونیچاپ و ترجمه و تکثیرهردوجلد این کتاب) دوم جولای سال 2015 / 1394
کتاب آوای ماندگار زنان افغانستان (چاپ اول 2008) اولین کتابیست که پس از تحقیقات چندین ساله ( 2005 الی 2008 میلادی )٬ چهره های برجسته زنان افغانستان را که در رسانه های جمعی ایفای وظیفه میکردند٬ معرفی میدارد. این کتاب در شرایط خیلی دشوار و امکانات محدود با تماسهای مکرر تحریر گردیده است.
پابرهنه بازگشت (چاپ اول2009 ) کتابیست که شرح حال خانواده ها و جوانان افغان را که در اثر جنگ خانماسوز داخلی صدمه دیدند ٬مشت نمونه خروار بیان میکند.
هنرمندان تاریخ ساز تیاتر و چهره های جاودان (چاپ اول اکتوبر 2013 ) کتاب هائیست که پس از تحقیقات زیاد طی چهارسال از آغاز تیاتر در افغانستان تا مسدود ساختن تمام ابعاد فرهنگی در زمان طالبان برای معرفی هنرمندان تیاتر وچهره های ماندگار فرهنگی و تاریخی به رشته تحریر آورده شده است. همچنان
جناب داکتر فیض الله ایماق از ژورنالیستان پرکار و پژوهشگران فعال عرصه های مختلف فرهنگ کشور عزیز ما هستند که در تداوم نیم قرن اخیر در هیچگونه شرایطی دست از کار نکشیده و دل از قلم و نوشتن نبریده اند. در سال 1343خورشیدی که نگارنده تازه پا به لیسه ی نو تشکیل نادریه گذاشت؛ استاد مضمون دری وی جوانی بود که تازه از دارالمعلمین کابل فراغت یافته، روزهای نخست تجربه ی معلمی خود را موفقانه می گذراند. این جوان خوش سیما و خوش پوش که اشعار کتاب درسی را به صورت دیکلمه تدریس می کرد و شعر لاله ی آزاد استاد محمد ابراهیم صفا را به صورت تمثیلی می خواند تا مضمون عالی و پر از مفاهیم استعاری آن را به شاگردانش حالی سازد؛ کسی به جز از داکتر فیض الله ایماق نه بود.
بیش از پنجاه سال است که دانشمند گرامی و دوست نهایت عزیز و مهربان داکتر فیض الله ایماق را از نزدیک می شناسم .
ایماق که زادگاهش شهر اندخوی یا جاییکه حضرت بابا ولی مرشد اعلی صاحبقرانی در آنجا خفته است می باشد. اندخوی از جملهٔ مناطق پُر بار و برکت تورکستان زمین است .
هر برگه این کتاب تحقیقی از نخبگان فرهنگی اناث سر زمین پرغرور افغانستان در دوره های مختلف تاریخ بحث مینماید. مشعلداران فرهنگ بخاطر ذوال تاریکی های سنتی در هرگونه شرایط چون کوهپایه های شامخ پامیر قد راست کردند ودر آسمان مطبوعات پرتو افشانی نمودند.بانوان ارجمند کشورما با مبارزه پیگیر شان جاده پرخم وپیچ را جانبازنه پیمودند و دروازه های فرهنگ رابروی دیگران گشودند.
زنان روشنگر افغانستان حق دارند که کار نامه های تاریخی شان ثبت گردد ومنحیث گنجینه ارزشمند برای آیندگان تقدیم شود، تا باگذشت زمان ازخاطره ها فراموش نگردیده، بلکه در نقش سرمایه های ملی ومعنوی وشخصیت های بزرگ فرهنگی کشور جاویدانه باشند. در چند دهه پسین با هجوم تجاوز بیگانگان وجنگهای خانمانسوز داخلی، چهره زنان افغان در رسانه های جمعی جهان بیانگر افسردگی های ناشی ازجنگ بوده است. جهان درشناخت زنان فر هنگی کشور ما آگاهی لازم ندارند.
بنا ًکتاب آوای ماندگار زنان بیانگرخدمات ارزشمند فرهنگی زنان جامعه افغانی میباشد. دراین کتاب زندگینامه (۹۴) خانم در 250 درج گردیده و درحدود صد تن دیگربنا برعدم دریافت آدرسهای شان با نام گرفتن بسنده گردیده است.
این کتاب بیانگر تاریخ مختصر تیاتر در جهان و افغانستان، ایجاد رادیو، سینما و تلویزیون در افغانستان با ذکر نام بنیادگذاران آن میباشد. نوشتن این کتاب دو سال وقت را دربرگرفت و در سال 2008 میلادی در کانادا به طبع رسید.
دوم کتاب : « پابرهنه بازگشت »
این داستان ( رومان یا ناول ) ازواقعیتهای جامعه ما سرچشمه گرفته، ازوقایع تلخ جنگ و عشق دودلباخته حکایت میکند. همچنان بیانگراندیشه های ابله هانه ایست که زندگی انسانها رابغارت کشیده است. هرگاه انسان بخاطرمعتقدات خویش پیکارصلح آمیزمیکرد،هیچگاه جنگ وجود نمیداشت و سیل عصیان طغیانی نمیگردید، هستی ها بکام مرگ فرونمیرفت. چیزیکه دراین کتاب تاکید گریده این ا ست که جنگ بیشترین صدمه درپیکرجوانان رشید وبانوان نازنین وطنم وارد کرده است. کلمه جنگ خیلی زشت ودیدن آتش جنگ وحشتناک است. اما زندگی درکنارزشتیهای جنگ نافرجام، زیبایی های خودرا نیزداشته است. آن زیبایی هیچوقت تغیرماهیت نداده وشعله های سرکش جنگ آنرا نابود نساخته است. همان گونه پاک، خدشه ناپزیرومستحکم باقی مانده است. آن زیبایی برای هرانسان و درجریان هرگونه مصبیت، دوست داشتنی وقابل پذیرش است. آنرا “عشق” نامیده اند . بلی عشق یگانه چیزیست که بعداز خموشی جنگ هنوز هم پایدار باقی میماند. داستان دل باختگان این رومان بیانگرعشقیست که پیوند روح و قلب دوجوان پاک دامن ومعصوم رابنمایش میگذارد. چطور جوانان در مصبیت جنگ عشق های پاک شان را درسینه پخته کردند، چشمان منتظرشان را نبستند وبه برای رسیدن به عشق پاک شان ازتنگنای جنگ خانمانسوزعبورکردند.
داستان عشق کتاب “پا برهنه بازگشت” درزیرچکمه های خونین جنگ، با نهایت احتیاط تحریرگردیده است. این اثردر 365 صحفه در سال 2009 میلادی در کانادا اقبال چاپ یافته و تا حدودی غمها را تازه میسازد. اما باید نوشت، زیراهنوزموفق به کشف معمای زندگی نگردیده ایم.
سوم کتاب تحقیقی : « چهره های جاودان»
فرهنگیان بخاطر پخش و نشر مطالب ادبی ُ سیاسی و تاریخی بنابر تمام موانع ومشکلات و سانسور های حکومات برای پر بهار ساختن فرهنگ کشور دست بقلم بردند و آثار ماندگار از خویش بر جاگذاشتند.
فرهنگ کلام زیبایست که یک کشور را در سطح جهان بنمایش میگذارد خواه از طریق یک اثر ادبی ُ یک نمایشنامه هنری ُ یک تابلو نقاشی و یا سروده های بکر شعری باشد و یا از طریق نشر برنامه رسانوی . هر یک این آثار تاریخ گذشته را جاودانه میسازد.
جاودانگی فرهنگ افغانستان در گزشته های دور از بلخ تا کابل ُاز غزنه تا هری ُ از زابل تا بدخشان گسترش داشته خلاصه از شمال تا جنوب و از شرق تاغرب کشور فرهنگیان عزیز وطن آثار شان را افریدند و از قیودات و سانسور های حکومتی فرزانه سر بلند کردند. هرگاه خواسته باشیم از هریک از شاعرانُ نمایش نامه نویسانُ فیلم سازان و برنامه پردازان ُ نقاشان و نویسندگان ذکر خیر نماییم ُ باید زندگینامه آنهارا مرور نموده از زحمات شان در پربار ساختن فرهنگ غنی که اکنون باعث مباحات ماست ُ یاد آوری بنماییم.
کتاب چهره های جاودان حدود 400 صفحه که در ظرف دوسال تحریر گردید و درسال 2014 میلادی درکاناد به طبع رسید در جاودانه ساختن حدود صد نفراز فرهنگان هنرمندان و بزرگان شعر وادب و صورتگران ( بدون درنظر داشت تمایلات سیاسی شان) کار عظیمی را انجام داده است.
چهارم کتاب تحقیقی : «هـــنـــرمـــنــدان تـــاریـــــخ ســـاز تـــیــاتــــر»
هنرمندان تاریخ ساز تیاتر افغانستان ُ نام کتابیست که در سال 2014 میلادی بقلم ماریا دارو در کانادا طبع شد . این کتاب تاریخ پیدایش اولین تیاتر و اولین نمایش نامه نویس و بیش از صدنفر ممثلین وممثلان «اکتور و اکتریست» را در افغانستان به شما معرفی میدارد. هنرمندان تاریخ ساز تیاتر نام با مسمایست که روی اسناد و شواهد بر رشته تحریر درآمده و گفتنی های هنرمندان از قول خودشان ویا برویت اسناد و شواهد موجه دربابت تشکیل این خانه هنری ثبت گردیده است.
این کتاب در بیشتر از 400 صفحه با نشر فوتو ی هنرمندان و تاریخ تاسیس تیاتر ُ رادیو و تلویزیون ُ موسسه تولیدی افغانفیلم و سایر نشرات اخباری ُ درمدت چهار سال تحریر گردیده است ُ شما را به معلومات دست اول رسانه های جمعی افغانستان یاری میرساند. در کشور ماتا چند سده قبل از تیاتر ریالیزم اثری نبودُ مولف تلاش نموده است تا اولین اکتورست با گفتنی های هنرمندان و شواهد عینی ثبت کتاب نماید تا بدانیم که نقش زنان را چه کسانی در تیاتر بازی کرده اند و همچنان اولین بانوی که در تیاتر رو آورد و سنت دیرین را شکست کی بوده است.
این مجموعه هنری برای نسل آینده منحیث خوبترین ماخذ تحویل داده میشود. کسانیکه به فرهنگ کشور علاقمند میباشند مطالعه این کتاب فراموش نه نمایند.
در پی تقلبات گسترده و فاجعه انتخاباتی اخیر و در نتیجه فشار جامعه جهانی حکومت وحدت ملی در افغانستان شکل گرفت. انتظار می رفت رهبران این حکومت با شعار های بلند و بالا و تعهدات بزرگ کشور را در شاهراه امنیت بهتر و رشد اقتصادی و مدیریت سالم نسبت به زمامداران حکومت گذشته افغانستان را رهبری نمایند.
اما با تاسف رهبران حکومت وحدت ملی هنوز سر گرم کشمکش قدرت ، امتیاز گیری گروهی و خود خواهی اند. در نتیجه ما شاهد وخامت فاجعه بار امنیتی ، رشد بی سابقه جنایات سازماندهی شده، فساد و بی عدالتی لجام گسیخته، رکود شدید اقتصادی، مایوسیت و نارضایتی گسترده مردم از حکومت وحدت ملی هستیم.
واقعیت این است که نظام سیاسی افغانستان در سراشیب سقوط و فاجعه بی سابقه قرار گرفته است. در چنین وضعیتی دین ملی و میهنی هر شهروند افغانستان به ویژه نهاد های مدنی، احزاب سیاسی ، علمای کرام ، نخبگان سیاسی ، فرهنگی ، امنیتی و متنفذین قومی افغانستان است که تا دیر نشده دست به کار شوند و کشور را نجات بدهند.
به این منظور اخیراً یک تعداد شخصیت های مستقل سیاسی، و اجتماعی در شهر کابل گرد هم آمده اند تا راه نجات جستجو کنند.
سازمان دهنده گان این حرکت به این باور اند که هنوز فرصت کوتاهی در دست است تا از طریق بسیج نیرو های ملی و وطندوست و فشار سیاسی بر رهبران حکومت وحدت ملی و تماس مستقیم با جامعه جهانی ، رهبران حکومت وحدت ملی را وادار بسازند تا بجای کشمکش قدرت و امتیاز طلبی گروهی حکومت را مدیریت سالم نمایند.
از اینرو سازمان دهنده گان این حرکت از تمام نهاد های مدنی احزاب سیاسی، شخصیت های سیاسی ، اجتماعی و علمای کرام دعوت مینمایند که به اختلافات سیاسی ، قومی ، منطقوی ، ایدولوژیک و سلیقوی خویش را بخاطر منافع علیای کشور کنار گذاشته، دست بدست هم داده در یک ” گفتمان نجات ” اشتراک نموده راه ها و راهکار های لازم را جستجو نمایند.
سوز دل « دل سؤزلری » عنوان کتاب زیبا از سروده ها و نویشته های آشنای دیرینه ام داکتر فیض الله ایماق به زبانهای دری و تورکی اوزبیکی در ماه دسمبر سال ۲۰۱۴ میلادی ، به تیراژ ۵۰۰ جلد از چاپ برآمد. این گنجینه زیبا به کمک مالی « بنیاد غضنفر» تحت نظر کد بانو منور و فرهنگدوست دکتور حسن بانو غضنفر و آقای یوسف غضنفر وکیل در پارلمان افغانستان چاپ شده است.
خواندن هر کتاب بدون داشتن سواد نا ممکن است ؛ مگر نوشتن کتاب با داشتن سواد وبینش مشکل تر از آنست که خواننده تصور میکند . برای اینکه از مشکلات نگارشی یک نویسنده آگاه شویم ، آنهم یک خانم نویسنده افغان ( ماریا جان دارو) در زنده گی مها جرت ؛ من چاپ دو اثر تازه این نویسنده را که اخیرا اقبال چاپ حاصل نموده ؛ بهانه قرار داده و با ایشان گفتشنودی تر تیب نموده ام که شما عزیزان را به خوانش این مصاحبه فرا میخوانم : ۱ – پرسش : کدام اصول باید در نگارش یک کتاب مد نظر گرفته شود؟
پاسخ _ نو یسنده گی یک علم خیلی بزرگ و کار بس دشواراست وابعاد مختلف دارد باید آنرا ازچندین جهت به برسی گر فت ؛ برای یک نویسنده مطا لعه عمیق آثار بززگان ؛
کتابهای بسیار در باره مسایل اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی از قلم نویسندگان به چاپ رسیده و مطالعه نموده ام ُبدیهی است با مطالعه هر کتاب یک کمبود در بعضی بخشهای اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی در ذهن خواننده خطور مینماید اما جناب محترم سادات در این زمینه آنقدر بدقت تحقیق و پژوهش نموده اند که هیچگونه خلا درمسایل مربوط به خانواده تاثیرات اجتماع ُ فرهنگ ُ اقتصاد و اقتصاد سیاسی برخانواده در اثر شان بنظر نمی رسد .
محترم سادات دو قاره امریکا و اروپا رااز مبدای زندگی انسان در کره خاکی و از مبتدی ترین اقتصاد اولیه خانواده تا رشد اقتصاد امروز قدم بقدم با رشد و نموی فکری انسانها و انعکاس سوء آن در رشته تحریر درآورده است .
یقیناُ مطالعین ارجمند وگرامی جریده وزین امید با نویسنده ُ ژوهشگر فرزانه ما بانو مـــاریــا دارو از طریق دو اثر قبلی او با عناوین
( هنرمندان تاریخ ساز تیاتر و چهره های جاودان ) که در همین سلسله انتشارات تازه معرفی کرده ام ُ آشنایی مطبوعاتی خواهند داشت.
اینک کتاب پر محتوا و ارزشمند دیگر او زیر عنوان ( آوای ماندگار زیان) که در ۲۴۸ صفحه بچاپ رسیده است ُ هفته گذشته بدستم رسید. این اثر او نشانه ء برازنده زحمات ومساعی او در گردآوری وتحریر و معرفی زنان سرشناس وپیشتاز وطن در امور اجتماعی ُ هنری ُ مطبوعاتی و پیشتبانی حقوق زنان افغان بشمار میآید ُ در همین راستا بانو دارو زندگینامه بیش از نود زن فرزانه وکار دان وباشهامت افغان را با فوتوهای شان با تفصیل برشته تحریر آورده است.
کتاب چهره های جاودان در 337 صفحه با قطع و صحافت متوسط در کشور کانادا به چاپ رسیده که پشتی آن مزین با تصویریک پر که سمبول قلم نویسنده گی است و تصویر یک خانم در آخر صفحه آراسته شده است ؛ اسم نگارنده در با لای صفحه و عنوان کتاب در میانه قرار دارد.
کتاب چهره های جاودان با فهرست مندرجات به تر تیب الفبای فارسی دری ، تر تیب گردیده که در صفحه نخست با ذکر اسم پروردگار عقیده نویسنده توسط خودش ( ماریا دارو ) نوشته شده است
درین کتاب از بانوان افغان تذکری دیده نمیشود چون نویسنده برای بانوان سر شناس افغان قبلا کتابی را بنام « آوای ماندگارزنان» به چاپ رسانده بود و از تکرار آن اجتناب نموده است .
دوستان گرامی ! با مطالعه کتاب های جدید خانم دارو با چهره های بزرگمردان فرهنگی ُ هنری و بسا شخصیت های بزرگ کشورم آگاهی حاصل کردم.ُ با آنکه خودم کارمند رادیو افغانستان بودم و با همه کارمندان گرانقدر شناخت داشتم اما شناخت حقیقی هنرمندان و دانشمنددان رااز قلم پرُ بار ماریا دارو نهایت پرکیف است که نصیبم شد.. خانم ماریا دارو برای سالیان طولانی در مرکز تثقل رادیو تلویزیون ملی و بسیار از شعبات دیگر علمی و فرهنگی خدمات شایانی انجام داده است .
با ابراز سپاس فراوان از نویسنده فرهیخته هموطن وبانوی با درد، خانم ماریا دارو که درمورد من لطف نموده وکارهای هنری و فرهنگی مرا با وجود کم وکاستی های آن ،در کتاب ارزشمند خود (چهره های جاودان ) به دیده قدر دیده اند. همچنان ازجناب پوهاند لطیفی که مهرورزیده اند وبخش های این کتاب ارزشمندرا که درآن مطالبی درمور پدربزرگوارم مرحوم غلام احمد نوید و اینجانب نگاشته شده اقتباس نموده و درجریده پرخواننده امید به نشر رسانده اند ابراز ممنونیت دارم. گرچه من بصورت عمومی دوست ندارم تا درمورد خود و کارهای فرهنگی خودچیزی بگویم و بیشترعلاقمندم تا در مورد
کتاب هنرمندان تاریخ ساز تیاتر افغانستان در این تازگی ها توسط نویســنده گرامی بانو ماریا دارو تالیف و چاپ شده ُ یک جلد از این کتاب توسط بانوی سخنور همراه با یک جلد کتاب دیگر این نویسنده بنام « چهره های جاودان » بدســتــم رسید تا حال هر دو جلد کتابهای یاد شده را بار بار خواندم در این نوشته کوتاه سخنی درباره بانو ماریا دارو داشته و بعداٌ آنچه درباره کتاب » هنرمندان تاریخ ساز تیاتر دارم با شما درمیان میگذارم.
بانو ماریا دارو در رسانه های داخل کشور و رسانه های برونمرزی و نشرات چاپی نام آشناست. وی سالهاست قلم میزند و مینویسد و در نوشته های خود آگاهی مفید و ارزنده را به خوانندگان خود پیشکش میکند. او بی هراس مینویسد و درد و رنج مردم خود را در لابلای نوشته هایش انعکاس میدهد و هیچگاهی هم در برابر مردمان زور و زر سرخم نکرده استُ شجاع و دلیر است زهی به همت و شجاعت او.
خواندن هر کتاب بدون داشتن سواد نا ممکن است ؛ مگر نوشتن کتاب با داشتن سواد و بینش مشکل تر از آنست که خواننده تصور میکند .
برای اینکه از مشکلات نگارشی یک نویسنده آگاه شویم ، آنهم یک خانم نویسنده افغان ( ماریا جان دارو) در زنده گی مها جرت ؛ من
چاپ دو اثر تازه این نویسنده را که اخیرا اقبال چاپ حاصل نموده ؛ بهانه قرار داده و با ایشان گفتشنودی تر تیب نموده ام که شما عزیزان را به خوانش این مصاحبه فرا میخوانم :
1 – پرسش : کدام اصول باید در نگارش یک کتاب مد نظر گرفته شود؟
