عامل اصلی سقوط افغانستان و تسلیمی و نابودی اردوی ملی پولیس ملی امنیت کشور معصوم ستانکزی ریس هیت جمهوریت در قطر میباشد معصوم ستانکزی همه قوماندانان قول اردو‌ها و‌والیان را با اعضای ارشد طالبان د قطر تلیفونی هماهنگ نمودند تا بدون جنگ ولایات و قول اردو ها را تسلیم نماید
همه قوماندانان قول اردو
لوی درستیز احمد زی که به جنگ نمیرفت و از دفتر کارش بیرون نمیشد
به جنرال گل نبی احمدزی وظیفه سپرده شد تا سه ولایت و سه قول اردو را تسلیم نماید سه ولایت پکتیا پکتیکاه خوست را و قول اردو ۲۰۳ تندر را جنرال گل نبی احمد زی در تفاهم با معصوم ستانکزی که پروگرام تسلیمی را از قطر هماهنگ مینمود تسلیم نمودند
و برادرش خیال نبی احمد زی قوماندان قول اردو هرات را که با معصوم ستانکزی در قطر درتماس بود به طالبان تسلیم نمودند قوماندان قول اردو ۲۰۹ شاهین ولایت مزار جنرال ذبیح الله که با معصوم ستانکزی در قطر در تناس بود بدون جنگ به طالبان تسلیم نمودند
والیان هرات ، قندهار ، هلمند ، غزنی ، ننگرهار ، لوگر ، فراه ، که با معصوم ستانکزی در قطر در تماس بودند بدون جنگ تسلیم طالبان نمودند
احمد مسعود را هرگز با برخی وطن‌فروشان و آرمان فروشان مقایسه نه کنید:
احمدِ مسعود به هیچ درگاهی مراجعه نه کرد. آنانی که طالب را فرستاده اند بدانند که مقاومت های حُریتی و هویتی سبب گزنده گی تمامیت خواهان قومی بوده و خواهد بود.
من زمانی در ورزشگاه کابل چیزی را در احمدِ مسعود دیده بودم که برخی مسعود فروشان به آن پی نه بردند یا تجاهل عارفانه کردند.
احمدِ مسعود در اولین بزرگ داشت از شهادت پدرش کودکی بیش نه بود. من شاید هرگز احمدِ مسعود را نه بینم و توقعی هم نه دارم. بزرگان پنجشیر و جبهه‌ی متحد ملی مقاومت افغانستان به شمول یک تعداد مسعود فروشان من و عادت های من را بلد اند که هرگز تصمیم نه داشته ام تا مجبور به اجرای کاری نه شوم به درب مقامات خیمه بزنم و در گذشته ها هم خدای بزرگ همین عادت را نصیب من کرده بود، ارچند سبب پس مانی های زیادی در زندهگی ام شدند اما به آن افتخار می کنم.
من عضو کمیسیون برگزاری مراسم تجلیل از شهادتِ قهرمان ملی و مسئول مستقیم نشرات مستقیمِ رادیوتلویزیون ملی بودم و سپاس‌گزارم از همه هم‌کاران گرامی ما در تمام بخش ها که از هیچ سعی در ارایه‌ی بهتر برنامه های زنده و ثبتی کوتاهی نه کردند.
پوتین: ما نمی‌خواهیم شبه نظامیان تحت پوشش پناهندگان از افغانستان وارد کشور ما شوند
رئیس‌جمهور روسیه امروز (یکشنبه، 22 اگست) گفت که ما نمی‌خواهیم شبه نظامیان تحت پوشش پناهندگان از افغانستان وارد روسیه شوند. به گزارش اسپوتنیک، ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه می‌گوید که روسیه با استقرار پناهندگان از افغانستان در کشورهای آسیای میانه مخالف است، زیرا با استفاده از رژیم بدون ویزه، شبه نظامیان قادر خواهند بود به خاک فدراسیون روسیه نفوذ کنند.
وی در دیدار با نمایندگان حزب روسیه واحد گفت: هم اکنون درباره افغانستان صحبت شد؛ با امنیت ما ارتباط مستقیم دارد.
رئیس‌جمهور پوتین خاطرنشان کرد که کشورهای غربی «پیوسته موضوع استقرار پناهندگان افغانستان در کشورهای آسیای مرکزی را تا اخذ ویزه امریکا و دیگر کشورها مطرح می‌کنند».
بعد از رفتن خانواده ی من به پاکستان، طعنه و کنایه پرانی خسرانم که تا حالی پنهانی بود، آشکار شد.
چنانچه پدر و مادر زریال به من میگفتند: “مادرت چرا تو و داماد خود را با خود نبرد؟ خود را از جنگ کشیدند و پروای تو و داماد خود را که میگفتند پسر ما است، نکردند.” گاهی طعنه ی جهیز و گاهی بالای کارهایم انتقاد می کردند. حتی در یاد کردن و دق شدن پشت خانواده ام مورد انتقاد و تمسخر شان قرار می گرفتم. من هیچ سخن شانرا جوابی نمی دادم، زیرا روزها شاهد بودم که نه دیگر عروسان خانه، هر چند که از فامیل های خود شان هم بودند، و نه مهمانان از نیش زبان شان در امان نبودند. من واقعا متحیر و افسرده شده بودم. خسرانم با وجودی که مردم کابل و تقریبا تحصیل کرده بودند، بویی از ادب نبرده بودند و نه پیروی از اسلام را در قانون خانه ی خود داشتند.
ماجرای کنون افغانستان برمی گردد به دشمنی خاص دول استعمارگر و خاصیت انتقام جویانه آن.
بطور مثال ؛ پایین کردن بزرگترین بیرق ملی افغانستان که تعریف از حوادث تاریخی کشور میباشد و بر فراز تپه وزیر محمد اکبر خان غازی در اهتزاز بود؛ در اولین روز حاکمیت طالبان در شهر کابل بتاریخ ۲۵ اسد ۱۴۰۰ خورشیدی یک تصادف نیست ؛ بلکه نمونه از انتقام گیری انگلیس توسط نوکرانشان میباشد.
وزیر محمد اکبر خان غازی شخصیت ملی و وطن دوست کشور ما مکناتن سر قوماندان قوای انگلیس را در جنگ اول افغان و انگلیس ( ۱۸۳۸ الی ۱۸۴۲ ) بقتل رسانیده بود.
انگلیسیها در زمانیکه ابرقدرت جهان بودند ؛ سه بار شکست خود را در برابر کشور ما تجربه کرده بودند و از یاد نبرده است.
در کتاب بیدارگر عصر چاپ نخست اثر استاد محترم فضل الرحمن فاضل درباره انتقام جویی انگلیس از مرحوم سید جمال الدین افغانی ؛ در صفحه ( ۲۱۲) از قول محمود طرزی چنین نگاشته است:« …. زمانی که مریضی سید جمال الدین افغانی تشخیص و عملیات اولی بطور دقیق انجام گردید بعد از مدتی دوباره تکلم کرده می توانست ؛ اما در عملیات دوم داکتر یهودی نصف زبانش را قطع کرد و بعد از سه الی چهار روز حیات سید نیز به انجام رسید.
داکتر یهودی که سید جمال الدین افغانی را تحت تداوی قرار داده بود؛ از مقامات که گماشته شده ؛ برای قتل سید وظیفه دار بود. وی را از کشوری به کشوری مانند سایه تعقیب و به عنوان یک دوست با سید خود را نزدیک ساخته بود. داکتر بعد از انجام عملیات به سفارت ایران در ترکیه رفت و از آنجا ناپدید گردید. »
موضوع قتل سید در مجله « الهلال » چاپ قاهره در اول اپرایل (۱۸۹۷) میلادی منتشر گردید ؛ مرحوم طرزی مجله مذکور را در ترکیه بدست آورده بود ؛ موضوع را در روزنامه سراج الاخبار تحت عنوان( سدهء سید ) در کابل (۱۳۹۷) ش به چاپ رسانید. این موضوع برای آگاهی مردم افغانستان خیلی مهم می باشد روی همین حساسیت موضع را جناب محترم استاد فاضل کلمه به کلمه درج کتاب بیدارگر عصر نموده است .
در صفحه (۴۴۴) کتاب افغانستان در مسیر تاریخ جلد اول نوشته مورخ و مبارز شهیر مرحوم میر غلام محمد غبار چنین میخوانیم:
« … روی هم رفته ماحصل سیاست انگلیس در افغانستان این بود که خواه به جنگ و اشغال نظامی و خواه به سیستم ولسلی و خواه به تجزیه و تقسیم و خواه کنترول توسط حکومات افغانی؛ مملکت را بشکل پارچه پارچه شده و ضعیف و مجزا از جهان و متروک منزوی نگهدارند؛ استقلال سیاسی و ارتباط او را با دول جهان معدوم نمایند؛ از نشر تمدن از فرهنگ جدید جلو گیری کند؛ ملت را در نفاق و خانه جنگی نگهدارد ؛ دولت ها را طرف تنفر مردم قرار داده مجبور به توسل بخود نماید. و در عین حال کشور را با تبلیغات وسیع خود به صفت جهل و وحشت و دزدی و دروغگویی به دنیا معرفی کرده و هیچ نوع فضیلت و افتخار تاریخی برایش نگذارد.
« مخرتربین پالسی انگلیس را در افغانستان ؛ همانا کنترول کشور به واسطه امرای آن بود. زیرا در صورت استلای مستقیم ؛ مردم کشور دشمن خارجی را تشخیص کرده خط السیر خود را در برابر او معین کرده می توانستند. در حالیکه نفوذ دشمن در زیر نقاب داخلی؛ این خط السیر را مغشوش می ساخت. تخریبات دوامدار راه خود را در بین جامعه افغانستان گشاده میرفت.
« این طرح انگلیس در اواخر قرن هجدهم ( دوره شاه زمان ) تا اوسط قرن بیست ( ختم جنگ بین المللی دوم) چه در عمل نظامی وچه در روش سیاست و پر و پاگند بالاخره با اعمال نفوذ مخفی ؛ قدم به قدم در افغانستان تطبیق و تعقیب گردید….. »
در صفحه ۴۵۲ جلد اول افغانستان در مسیر تاریخ ؛ مرحوم غبار می نویسد: « و اما فعالیت جاسوسی انگلیسی در افغانستان از عملیات نظامی او شدیدتر و موثر تر بود. دولت های افغانستان در برابر جاسوسی انگلیس بکلی خلع السلاح و عاجز از مدافعه بود؛ زیرا در دولت های افغانستان ادارات منظم ضد جاسوسی وجود نداشت و آنچه هم بود فقط برای نظارت و کنترول مردم داخلی افغانستان بود و بس .
مفهوم تکرار تاریخ، به شکل‌های گوناگونی در تاریخ جهان آمده است. تکرار تاریخ به دو حادثه ای گفته می شود که با یکدیگر شباهت دارند؛ به عنوان نمونه، سرنگونی امپراتوری‌ها، شاهان و سایر زمامدارن مستبد که در الگو های تاریخی سیر تکرار را پیموده اند و در برهه های گوناگون تاریخی باهم شباهت هایی داشته اند. هرچند منطق درست این است که تاريخ تكرار پذير نيست و اين علتها هستند كه مشترك بوده و حوادث مشابه را بوجود می آورند و اشتراک علت ها به نحوی می نمایند كه گویی تاريخ تكرار می شود. هر تکراری در تاریخ به نحوی نمادی از نبرد حق و باطل تاریخ است و بنا براین هر تحول و تکرار تاریخ در دو روی آشکار می شود. در یک روی آن حق خواهان و درروی دیگرآن ستمگران در سیما های فرعون و قارون و بلعمباعور ظاهر می شوند که وجود آنان لکهء ننگی بردامان تاریخ اند و آنان شرمسار تاریخ هستند. با تاسف که تکرار تاریخ در کشور ما هر از گاهی از عمق نبرد داد برضد بیداد به مثابهء انفجار نور در ظلمت عروج می کند. و در ظلمت باقی می ماند که نتیجۀ آن قربانی های داد در پای بیداد و به تاراج رفتن ارزش های داد در پای بیداد است. اما در سناریوی تکرار های تاریخ هر از گاهی نقش نیرو های ضد انسانی و ضد آگاهی و عدالت که از آنان به نام شرمساران تاریخ ذکر شده است، هر ازگاهی برجسته بوده است. برجستگی آنان البته در زشتی و پلشتی آنان و کارنامه های سیاهء آنان است. امروز ما در موجی از سیاه ترین تکرار دست و پنجه نرم می کنیم که خون دو نسل را به قربانی گرفته است.
فرارمخفیانه امریکا از افغانستان هژمونی این ابر قدرت را در جهان به چالش های جدید روبرو گردانیده است و شاید مشروعیت امریکا را درحل مناقشات جهانی نیز سؤال برانگیز بگرداند. کارشناسان نظامی حملات برق آسای طالبان را در شهرهای بزرگ افعانستان بیانگر شکست دیپلماسی و فرار غیر مسئولانه امریکا ارزیابی می نمایند ومعتقدند که امریکا درطولانی ترین جنگ اشتباه شوروی سابق را به شکل بد تر آن تکرار نمود.
هنوز تمام سربازان امریکا افعانستان را ترک نه کرده اند اما فجایع تکان دهنده بشری وارد شهرها وخانه های مردم بی دفاع ما در سرتاسر کشور گردیده است.جای تعجب است ،که امریکا و ناتو باوجود این رسوایی و ناکامی بزرگ تاریخی باز هم درجنگ خبری با پخش گزارشهای دهشت افگن از طالبان حمایت می نماید . هوشدار تحلیل گران و صحنه سازان امریکا پیرامون سقوط کابل بعد از شصت روز باعث تضعیف روحیه سه صد هزار نیروهای نظامی وامنیتی افغانستان گردیده است که بدون مقاومت تجهیزات نظامی و شهرهای مهم را تسلیم طالبان نمایند طبق نامه های تعدادی از افسران اردوی ملی، والی هاو مقامات نظامی و امنیتی شهرهای بزرگ مانند قندهار وهرات در اثر معامله های مرموز از ارگ قدرت را به طالبان واگذار وفرار می نمایند.
امپریالیست های انگلیس، این استعمارگران کهنه کار وشیاطین بزرگ برمبنای سیاست های مداخله گرانه، جنگ افروزانه، تجاوزکارانه، اشغالگرانه وغارتگرانه، از همان بدو تجاوز واشغال میهن ما شریک استراتیژیک وناتوی واشنگتن بشمار میآید، درطی دو دهه اشغالگری شان بخصوص در ولایت راهبردی هلمند ودر ولسوالی خان نشین که پایگاه بزرگی را ایجاد نموده بودند. جنایات بیشماروانتقامجویانه ایرا علیه جان، مال وشرف مردم ما انجام داده ، نه تنها ولایت هلمند را به مرکزعظیمی از زرع ، تولید ،انبار، صدور وترافیک مواد مخدره مبدل نموده ،بلکه از همین پایگاه بزرگ معادن ذیقیمت زیر زمینی از جمله یورانیوم مارا باپروازهواپیماهای غول پیکرترانسپورتی غارت وتاراج نمودند!؟… اکنون این جنایتکاران حرفوی چنان میخواهند بر ذهنیت های آگاه مردم جهان وبخصوص شهروندان بی گناه وتحت تجاوز واشغال ما درچنین وضع فاجعه بارتحمیل شده از جانب همین انگلیس وشرکا ، وبه گفته زنده نام ببرک«کارمل» فقید که باری خطاب به ژورنالیست بی بی سی گفته بودند:« آقای آشنای قدیم»، اشک تمساح ریخته وچنین وانمود سازند که گویا«بنده بی دخل است»!؟…
طوریکه انگلیس هاتلاش های مذبوحانه را برای “کم جلوه دادن” نقش خود در جنگ و تراژدی موجودافغانستان راه اندازی نموده اند!؟…
چنانچه وزیر دفاع انگلیس می‌گوید که لندن با تمام توان برای تشکیل ائتلافی نظامی برای حمایت از نیروهای افغان، پس از خروج آمریکا با ناامیدی تلاش کرد اما متحدان ناتو از مشارکت در آن امتناع کردند.
بحران افغانستان؛ ادامه هرج و مرج و تیراندازی در فرودگاه کابلبراساس ویدیوهایی که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده صدای تیراندازی گسترده از فرودگاه کابل به گوش می‌رسد و در برخی از آنها مردم در حال فرار هستند.خبرگزاری فرانسه با تایید این خبر گفته که این تیراندازی‌ها از سوی نیروهای آمریکایی مستقر در فرودگاه صورت گرفته است. یک شاهد عینی به خبرگزاری فرانسه گفته که حجم تیراندازی نیروهای آمریکایی بسیار بالاست.در عین حال و به دنبال پیشروی گسترده طالبان در افغانستان و فرار آقای غنی از کابل، آمریکا و متحدانش در حال ترک کابل هستند، چین و روسیه گفته‌اند برنامه‌ای برای بستن سفارت‌خانه‌های شان در کابل ندارند.در دیگر تحولات افغانستان: خبرگزاری تسنیم در ایران گزارش کرده است که محمد اسماعیل خان، از رهبران جهادی افغانستان شب گذشته وارد مشهد شده است.
شعار ها به زبانهای فارسی- دری و انگلیسی آماده شده است
شعار ها به صورت مصور، با درج شماره، در رسانه های جمعی به دست نشر سپرده میشود
هموطنان گرامی!
کشور عزیز مان افغانستان در نتیجه ی یک توطیه بزرگ، شنیع و جنایتکارانه از جانب به اصطلاح جامعه ی جهانی، به پاکستان تسلیم داده میشود. تجاوز آشکار پاکستان با صدور ده ها هزار طالب مسلح به داخل افغانستان و چشم پوشی جامعه ی جهانی و حمایت آشکار از بنیادگرایان و افراطیون اسلامی ( طالبان این بلک واتر ارتش پاکستان ) است. البته نقش و ماموریت حاکمیت اشغال(حامد کرزی- اشرف غنی این خاینین به مردم افغانستان) نیز درین پروسه بیشتر از همه فاجعه بار بوده است.
افغانستان قربانی پروژۀ جدید امریکا در یک توطیۀ گسترده و هماهنگ
حمله های هدفمندانۀ طالبان بویژه به مرکز ولایت ها و سقوط زرنج مرکز نیمروز و شبرغان مرکز جوزجان و به همین گونه حمله های شدید بر شهر تالقان مرکز تخار، فیض آباد مرکز بدخشان و لشکرگاۀ مرکز هلمند،ناپاسخگویی مقام های مرکزی به خواست فرماندهان لوا ها و کندک های مورد هجوم طالبان و تشکیل جبهه های مقاومت و بمباران مواضع طالبان بوسیلۀ طیاره های بی ۵۲ نشاندهندۀ این واقعیت است که پس از خروج نیرو های امریکایی از افغانستان، اعلامیه ها و هشدار های شتاب زدۀ سفارت های امریکا و بریتانیا مبنی بر خروج شهروندان آنان از افغانستان و همه و همه نشاندهندۀ آن است که امریکا در تبانی با ایادی داخلی و شرکای منطقه ای و جهانی خود در صدد انجام آخرین توطیۀ برضد مردم افغانستان است. امریکایی ها پس از حادثۀ یازدهم سپتمبردر یک تصمیم انتقام جویانه و شتاب زده افغانستان را مورد حمله قرار دادند. این حمله ناآگاهی های مقام ها و آگاهان سیاسی و استراتیژیک امریکایی را از تاریخ و جغرافیا و و جغرافیای سیاسی، اقتصادی و استراتیژیک افغانستان آشکار ساخت و این ناآگاهی تشت رسوایی شکست افتضاح بار امریکا را در افغانستان به نمایش نهاد.
ابر های سیاه وخونچکان حال تمامی قلمرو سیاسی افغانستان را پوشانیده است.به دنبال تسلیمی وواگذاری صدها ولسوالی در افغانستان که به مدد ستون پنجم در داخل نظام سیاسی افغانستان اتفاق افتید،فاز دوم تسلیمی وفروپاشی شهرهای بزرگ وولایات در اوج بی‌تفاوتی وبی پروایی رژیم کابل آغاز شده است و احتمالا طبق نقشه آمریکا-پاکستان این پروسه بزودی نهایی میگردد.
آنچه که امروز در مسیر سقوط وفروپاشی نهاد های دولت در چرخش است ،هیچ چیزی اتفاقی نیست بلکه نمای یک خط استراتیژیک سیاسی است که سالها قبل توسط آمریکا-پاکستان ریختانده شد ولاجرم در حاشیهٔ برنامه های ریاکارانه دوحه چارچوب بندی شد و اکنون توسط لشکر نیابتی پاکستان وبه مساعدت دولت نیابتی کابل قدم به قدم تطبیق میگردد.
زمانی که ما پاکستان می رفتیم، عادله خاله ام با خسرش به حویلی ما کوچ آورده بودند. با بازگشت دوباره به وطن، ما به پاک کاری و صفایی خانه آغاز کردیم.
در همین روزهایی که ما سر و وضع مناسبی برای پذیرایی از مهمانان نداشتیم که از دوستان خسر خاله عادله به خانه ی آنها به عیادتش آمدند. خسر خاله عادله مردی پیری و زهیری بود. او چند بار دخترش را فرستاد تا مادرم را با مهمانان اش معرفی کند. مادرم که ذله و خسته بود از من و خواهرم خواست تا بدیدن آنها برویم و معذرت مادرم را به آنها برسانیم. در آنجا مردی که گمان می رفت با خانمش آمده بود اصلا پسری جوان و از بخت بد من مجرد بود. پسر به طرف من دزدکی می دید. من چادری گاچی که به سر داشتم را کش می کردم، تا خود را بیشتر بپوشانم. لذا به طرف خواهرم اشاره کردم که بهتر است براییم.دو روز بعد پیشین روز، دروازه ی کوچه ی ما تک تک شد. پسر خاله ام در را باز کرد.
انزدهم برج اسد ١٤٠٠ افغانستان در استانه اَي يكصدو يكمين سالگرد كسب استقلال از بريتانيا ، از ساليان ٢٠٠١ بدينسو نه تنها استقلالش ، بلكه ازادي ، عدالت و تماميت ارضي اش در جنگ هاي نيابتي اختاپوت جهاني ، دست بدست ميشود ؟ قرن ٢١ براي سرزمين و منطقه اَي ما ، زشتر و بيرحمانه تَر از جنايات جنگ دوم جهاني ، اغاز گرديده است ،
قرنيكه فرهنگ وحشت و جنايت بدتر از نازي ها ، پلپوت ها و داعشيان عراق را ، از سر گرفته اند ؟ هموطن : تو فرزند قلب پر تپش قاره اسيا هستي ، اسياي كه نان ًاور براي اينده بشريت جهان ما خواهد بود ؟! فريضه ديني و انساني ات است تا اين قلب زندگاني بشر را به قيمّت زندگي ات حفاظت كني . هموطن عزيز : تو با خردمندي درك كرده اي كه اختاپوت جهاني يكبار ديگر توانست با تكثير ويروس كرونا ١٩ ، هفت ميليارد نفوذ بشري جهان ما را ، پوز بند بزند ؟ اين شبكه مخرب و ضد بشري بار ديگر اطمينان يافت كه پروسه زندگاني بشر را ميتواند مطابق ميلش مديريت كند ؟
يكى از ابعاد مصيبت جانكاه ما اين نقيصه تاريخى است كه در بررسى « زخم خونين » خود ، به علت اساسى ( علت العلل و مادر علت ها ) كمتر توجه مينماييم . مردم مظلوم افغانستان كه تراژيدى خونبار شان محصول و معلول مداخله و تجاوز خارجى است ، بعد از تحمل چهل و پنج سال جنگ تحميلى و حضور دو دهه دکانداران حقوق بشر ، كماكان سلاخى مى شوند و كشور شان به حمام خون مبدل گرديده است . افغانستان در دور جديد ” بازيهاى بزرگ ” و در كشمكش كلان جيوپولوتيك جهانى و منطقوى ، اماج دور نوبتى تجاوز گسترده ( G H Q ) و عمال اى اس اى پاكستان قرار گرفته وبه كانون جنايات جنگى و ضد بشرى ، كشتار اهالى ملكى و سيل از بيجا شدگان داخلى در احوال افت كرونا و طاعون فقر و دها مصيبت جانكاه ديگر ، فاجعه حقوق بشر را در كشور مستولى ساخته است . بحكم وجدان و نداى نعش اغشته بخون مادر وطن بايد اين سوال را رك و راست مطرح نماييم كه : چرا ؟ و بايد ! بقتل برسيم ! و قاتل اصلى ما كى است ؟
«خیال صلح با طالبان خام بود» عنوان سرمقاله 16 اسد 1400 روزنامه وزین هشت صبح است. میتوان گفت که این سرمقاله؛ یکی از عالیترین و نادرترین سرمقاله ها در تاریخ روزنامه نگاری افغانستان است.
نویسنده سرمقاله؛ حکمی را که در عنوان آورده است، بر مبنای چنان انالیز حقایق و واقعیت های سیاسی، نظامی و دپلوماسی؛ استخراج میکند که شباهت به دست آورد های بزرگترین لابراتوار های فیزیک ذرات مانند لابراتوار عظیم «سرن» در اروپا دارد.
با حفظ همین مقام و صلابت؛ بازهم نتیجه؛ کشف قلهِ یک کوه یخ سترگ است که درون بحری عظیم و ژرف قرار دارد.
مردم افغانستان ازبی عدالتی های دولت وبیرحمی های بیش ازحد طالبان به خدا پناه می برند. در رویداد های روزهای آخر جهانیان شاهد خشم مردم افغانستان درسراسر کشور برعلیه جنگ بودند. مردم در خیابان‌ها وبام های خانه های خود با نعره های الله‌اکبر حمایت و پشتبانی خودرا از نیروهای امنیتی واردوی ملی به نمایش گذاشتند.
مطبوعات تعدادی ازکشور های منطقه جنبش و حرکت‌های خود جوش مردم را چون خیزش مجبورانه و ابن الوقت حکومت کابل با شمشیر دین برعلیه طالبان تفسیر و تعبیر نمودند. باوجود تهاجم های بدون وقفه بیگانگان تاهنوز روح و روان ملت عشق را نمی دانند. عقیده ملت عشق به اسلام فربه تر از سیاست های ریاکارانه و ظالمانه حکومت های فاسد و به قول مولانا ازایدولوژی شیطانی و جاهلانه طالبان است.
