توافق نامۀ چند لایه و پنهان، پیشبرد روند صلح و بازی های مرموز
توافقنامۀ آمریکا با طالبان صندوق جادویی را ماند که هر روز سرکلافۀ تازه ای از آن بیرون می شود. کلید راز آلود این صندوق در دست آمریکا است وهر ازگاهی که خواسته باشد بنا بر اقتضای شرایط اندکی از راز های سر به مهر آن پرده بر می دارد. این توافقنامه که در نتیجۀ دلالی خلیل زاد درغیاب حکومت افغانستان با طالبان امضا شده حتا شاهدی هم ندارد. از این رو امریکا دست باز دارد تا زیر پوشش توافقنامۀ دوم که به بهانۀ دلایل امنیتی رسانه ای نشده است، هر زمانی در تبانی با پاکستان و طالبان به آن بافزاید و یا از آن چیزی کم کند. این موضوع زمانی منطق پیدا می کند که سرپرست سفارت آمریکا از احتمال رهایی ۷ هزار زندانی طالب تا ده روز دیگر سخن زده است. اظهارات جدید ولسن به این حقیقت مهر تایید می گذارد که سردمداران نظام های سرمایه داری به بهای خیانت به منافع ملی کشور های دیگر تنها به منافع خود توجه دارند و آن را برای خود خط سرخ می خوانند. بحث بر سر توافقنامۀ چند لایه و‌پنهان و در ضمن مرموز آمریکا با طالبان در دوحه این سخن مارکس که سرمایه را به وامپیر یعنی خفاش خون آشام تشبه می کند که جز با نوشیدن خون به چیز دیگری عطش اش فروکش نمی کند. مارکس نظام سرمایه داری را یک سیستم غیرعادلانه و ضد انسانی و پر از مکر و فریب می خواند که مشتی از سرمایه داران خونخوار میلیون ها انسان را مورد بهره برداری قرار داده و سرنوشت آنان را بیرحمانه به بازی گرفته اند.
ادامه خواندن ابهامات در توافقنامهء دوحه و پیشبرد روند صلح ; و بازی های مرموز :مهرالدین مشید
