نویسنده: ماریا دارو

ادامهء رسوایی توطئه ها و توطئه گران در «بازی شیطانی»

  اصل و فرع در«دیدگاه شرعی وطن» حامد کرزی!

سخن از «بازی شیطانی» است ؛ ولی در کجا و با کی ؟

خیلی ساده؛ کسانی خواهند گفت؛ چون مطلب به زبان فارسی دری است؛ حتماٌ مخاطب افغانستانی ها و (به درجه دوم) ایرانی ها و بخش های پراگنده این دو؛ به اقصا نقاط عالم میباشد. 

با اینکه این مفهوم به مراتب وسیعتر است و درست 1400 ملیون «مسلمان» دنیا؛ پر ها و پرزه های همین بازی اند؛ معهذا عجالتاً صرف افغان ها و افغانستانی ها را مد نظر داریم؛ بنی آدم های ژنتیکی که اغلب به لحاظ فرهنگی؛ در قرون اولیه ؛ زیست و معاشرت و مهتر از همه تفکر و خرد و منطق دارند. 

توجه کنید: حامد کرزی گویا رئیس جمهور کشور است؛ پس وی زعیم و رهبر و پیشوا و – به لفظ قلم شرعی- امام افغانستان حساب میشود. جناب با دفاع از فیصله به اصطلاح “شورای علما” که مرد را اصل و زن را فرع اعلام میدارد؛ میگوید: «این یک دیدگاه شرعی وطن ماست وما تمام مسلمانها و افغانستان به آن پابند استیم»

خوب ؛ دقت کنید: دیدگاه شرعی وطن ما!

لذا وطن ما تافته جدا بافته از جهان هست که هست؛ تافته جدا بافته از عالم اسلام هم است و از خود و منحصر به خود «دیدگاه شرعی» دارد.

ادامه خواندن ادامهء رسوایی توطئه ها و توطئه گران در «بازی شیطانی»

آنشب یکی از سرد ترین شبهای زمستان اروپا بود.هوا کم سابقه سرد و تار و طوفانی بود. باد تند باهمه نیرو، سردی اش  زوزه میکشید و شهر را درآغوش کبود تیره اش میفشرد. باد چنان سرد بود که گویی گلوی چراغها را نیز فشرده و انوار آن را یخبندان روی دستانش نگاه داشته است. عقربه ی ساعت، هشت شب  را نشان میداد و من از فاصله ی دوری، در مسیر خانه در حرکت بودم. فقط 25 کیلو متر از خانه فاصله داشتم. تصمیم گرفتم تا روزنامه ی مورد نظر را برای مطالعه از نزدیکترین محلی که دران مسیر در حرکت بودم، بدست آرم. به طرف ایستگاه ریل حرکت کردم. در پارکینگی که مربوط به ایستگاه ترن بود موتر را متوقف کردم. میخواستم که روزنامه را از« کیوسک» یا قرطاسیه فروشیی که در ایستگاه ترن موقعیت دارد، بخرم. وقتی از موتر برون شدم احساس کردم که سرما نفس گرمم را میبلعد و میخواهد در داخل وجودم نفوذ نماید. بطرف کیوسک به راه افتادم.

در جریان گرفتن روزنامه متوجه شدم که شخصی عقب ترن میدود گویا میخواهد ترن روان را متوقف سازد.

ترن حرکت کرده بود .و در هر  ثانیه، سرعت میگرفت و بعد از لحظه ی کوتاه از نظر ناپدید گشت، مثل اینکه سرما آنرا قورت کرده باشد. اما آن شخصی که از پی ترن میدوید،بجایش ایستاد و بعد از مکثی ، بی نتیجه و نفس زنان برگشت. بطرف  کیوسک ایکه من مقابل آن ایستاد بودم، راه خود را پیش گرفت. وقتی نزدیک شد. با خود غُم غُم میکرد. آنچه زیر زبان ردو بدل میکرد، به گوشم آشنا میآمد. جوانی در حدود 18-16 سال، که چهره ی افغانی داشت توجه ام را به خود جلب کرد. پرسیدم: – از افغانستان هستی؟ او در حالیکه گوشی های واکمن یا سی دی پلییر را از گوشهایش بیرون میکرد، پاسخ داد:

ادامه خواندن من یک جوان انتحاری را کمک کرده ام

در هفتهء گذشته نظری بر خبری داشتم. و به هرحال زیانمند نبود که آنرا خدمت عزیزان بیشتری پیشکش نمایم؛ منتها بنا بر تیتروار بودن متن نظر؛ ایجاب میکرد؛ کمی باز شود؛ ولی پیش از اقدام به این امر؛ مسئول محترم یکی از ویب سایت های جوان؛ متنی را با اقتباس از شبکهء اطلاع رسانی افغانستان؛ توسط ایمیل برایم فرستادند تا در مورد تبصره نمایم. با عرض سپاس ویژه به ایشان؛ تمنا میکنم نخست به این متن توجه فرمائید:

********************

یک روزنامه انگلیسی با ارائه تحلیل جالبی از آموزش‌های نظامی سربازان آمریکایی، کشتار غیرنظامیان در افغانستان را نه نتیجه جنون شخصی یک سرباز، بلکه ماحصل طبیعی نظامی می‌داند که کشتار همنوع را عادی جلوه می‌دهد. روزنامه انگلیسی گاردین در مقاله‌ای به تحلیل آموزش‌هایی پرداخت که کشتار به دور از تعقل ‌ورزی طبیعی را در سربازان آمریکایی تقویت کرده و رسم همنوع‌کشی را به آنها آموزش می‌دهد.

ادامه خواندن مردم افغانستان : زیر دست و پای بازیگران « بازی شیطانی »

اینک بازجمعیتی بنام علمای دین (؟) درکابل ، مقرره ای صادرکرده اند که آماج آن زنان بلا کشیدهء افغانستان است . ازمدتی برای من سوالی پیداشده است مبنی برینکه ، این محدودیت های مختلف و متعدد ازورای آیات قرآن واحادیث نبوی«ص» تنها برای زنان ، آنهم زن افغانستان نازل شده است ویا مردان هم به اجرای احکامی که دران خیروفلاح انسان وبشریت نهفته است مکلف گردیده اند. یکی ازدوستان نوشته بودند که ازمهد اسلام ، یعنی عربستان سعودی ومراکش درشمال غرب افریقا تا اندونیزیا ، در سراسرجهان بیش از یک ونیم ملیارد مسلمان زندگی می کند که  زن و مرد ، ازتمام آزادی های فردی واجتماعی برخوردار می باشند ، اما درافغانستان بارسنگین حمایت ازاسلام بردوش زن و مرد گذاشته شده است که بنام پاک اسلام سربریده شوند ، بمبهای انتحاری جان های شان را بگیرد ، شهرراکت باران گردد ، با سوختن قرآن ازجانب بیگانگان سی ، چهل خانواده عزیزان خود راازدست بدهند،شهر ویران شود ، نظام زندگی مردم برهم بخورد ، اما اگر طالب مسجد را با نماز گزاران وقرآن مجید درآتش بکشد خموشی اختیارگردد ، و درنهایت آدم کشانی بنام علمای دین قیودی برای زندگی زن صادرکند ورئیس بی اقتدارومصلحتبین  دولت هم بران صحه بگذارد و آن را از وجایب دینی خود و مردم بداند …و…و…و. به همین مناسبت شعر دوکانداران دین را ترتیب وغرض مطالعهء دوستداران تقدیم می کنم :     

گـــرفـــتــه اهـــل ریــا رتــبـهء برین ازدین    

شـــده  بـــه مــرتبت ومنزلت قــرین از دین

چــنان  به  روی  و ریا خلق را فریب دهند    

کــه جـــزفســـاد  نــیـارنــد  درزمین ازدین

مــلا ومـحــتـسـب وصـــوفـیــان چـله نشین    

گشــوده انــد دکــانــی  زحـورعــین از دین

نمی دهــنــد مــجـــالـی بـه حرف حق گفتن    

بـــریـــده انـــد زبــان هــمـه بـه کین ازدین

چــه لـکــه ای که به  دامان پاک دین بستند    

ز خُــدعـــه  داغ نـهـــادنـــد برجبین ازدین

بــه امــتـثـال روایـــات  شـــرع ودین مبین    

گـــرفــتـه انـــد به کف ، گـُرزآتشین از دین

ز طــالــبـان ریــــا کــار، راه دیـن مـطـلب    

که نیست در دل شان حرف راستین از دین

بـــه دشـــمـنـی  وعــداوت  سرآمد  دهراند    

گـــرفــتـه انــد  پی  د یگران ، کمین ازدین

چــه بــهــره برده  ازان ، محسنی و ربانی    

چـــه استفاده نمـوده است « گلبدین» ازدین

سخن بجاست که گویند عیب در دین نیست    

چــه زشت جـلــوه فــروشند مسلمین ازدین

گـــرفــتـه اهــل ریا شیوه ای که می ترسم      

خـــدا نـکـــرده  بـــرافشــانــم آستین ازدین

به ریسمان  حقیقت « اسیر»چنگ بزن

که بهره گیری به هنگام واپسین از دین

م.نسیم«اسیر»

20اپریل2009م

فرانکفورت

 رفت ظاھر ھویدا و ،دیگر بر نمیگـــــردد –  سلطــــــــــان قلب ھا ،دیگر بر نمیگـــردد

یک ارزو خفتہ بہ دل داشت کـہ یک روز  –   رو بـــہ وطـــن بــــاز، دیگر بر نمیــگردد

ای (ژالہ) زیبا تو مـــــکن گریہ و فغــــان –   ھرکس رود دراین راہ ،دیگر بر نمیگردد

در اسمان صاف چون ابـــــــــــر بهاربود –  اشکی برفت ز چشم ،دیگر بر نمیــــگردد

قید کنید در سینــــــــــہ فقط یاد ھـــــای او – یادش کنیدھمیش کہ ،دیگر بر نمیــــگردد

بگــذاشت چـاپ پا در ھر یک سینہ افغان –    برایـش کنیـــد دعا کہ ، دیگر بر نمیگردد

محمد نعیم جوهر، آلمان

                                  نقش

خاک جهان به خاک دیارم نمی رسد       حور بهشت به حسن نگارم نمی رسد

دانـم که بعــد رفتن مــن در دیار غیر      دست دعـا به خــاک مزارم نمی رسد

از بسکه روز و شب همه فریاد می کشیم       مرغ سحــر به  ناله ی زارم نمی رسد

چـــون بلبلان  منتظـر فـصل  نو بهار    یک لحظه مرغ دل به قرارم نمی رسد

از قـله های سرکش پامیـر و هندوکش     نوری فــروغ بــر شب تارم نمی رسد

بـــر پای شاعـــران بلند پایه ی وطن       شعر و کلام و گرد و غبارم نمی رسد

روزی اگر به کشور بیگانه جان دهم       تابوت مــن به خاک  دیارم  نمی رسد

اسحاق ثنا، ونکوور- کانادا

                               انتظـار سحـر

صبر و قرار کس به قرارم نمی رسد      جز آه به پرسش دل زارم نمی رسد

من مستم آنچنان که ز چشم  خمار یار     خمخانه ها به  کیف خمارم نمی رسد

این عشـوه هـای لعبتکان  دیار غیـر      یک هم به ناز شوخ نگارم نمی رسد

در زندگـی نکرد مرا یاد با خوشی     با مرگ هم به سوی مزارم نمی رسد

در اشــتر خــیال سفر می کنم وطن       شـد راه مـا دراز و دیــارم نمی رسد

دادست  آبروی وطــن خاینین به باد      این آبــروی رفــته دوبارم نمی رسد

اینجا بهــار آید و گــل بشگفد  هزار      بـوی خـوش از بهار دیارم نمی رسد

سوی وطن سمند سفر تاختم به پیش       برق هم شود، بپای سوارم نمی رسد

تا کی  در انتظار سحر شب بود “ثنا”    تا چند “فروغ” بر شب تارم نمی رسد 

حسن شـاه فـروغ، لنـدن

                                   عشق وطن

آمــد بهـار، بوی بهــارم  نمی رسد     در سر هــوای  دلبر و یارم نمی رسد

یک  عمــر دیــده   را  به  ره ی یار    دوختم از عالم خیال سوارم نمی رسد

در آرزوی وصل شدم  پیـر عاقبت     گر خاک هم شـوم به مزارم نمی رسد

در انتظارطاقت و صبرم به سر رسید      از گــرد پای یارغــبارم نمی رسد

ما را هوس به کوچه ی بیراهه می برد    هـرچند می رود، به دیارم نمی رسد

غربت مرا به پله ی پستی نشانده است    دنیا همه به غیرت  عارم نمی رسد

باغ و بهار و سـبزه و گل هــای ملکِ غیـر   بردشت شوره زار، به خارم نمی رسد

ســازو نــوای بلبل این مــرز بـومِ شوم    بر شور و نــاله هــای قنارم نمی رسد

دُخت فرهنگ و نرگیس مستانه ی کبود    بر چــشم فــتنه جوی نــگارم نمی رسد

از نرگس سحار کسی ناوک است به دل    تیر دگر به  قــلب  فــگارم  نمی رسد

از بس خمار باده ی روی وطن شـــدم     دانــم خـمار کــس به خمارم نمی رسد

در دل “فروغ” عشق وطن شعله ور شده   ســوزان مــرا دوباره شــرارم  نمی رسد

مولانا کبیر فرخاری ونکوور- کانادا

                                قامت بلنـد

دست تهی به طاق مزارم نمی رسد          بر قــــامت بلــند  نگارم نمی رسد

آب حیات برده ام از چشمه ی سپهر          موج قدح به شور خمارم نمی رسد

نخچیر من که نافه گشاید گهی سحر             دست نسیم  صبح بکارم نمی رسد

ازمرزغـور”فضل”دهـــد فضل برجهان         گوید جهان به فیض سحارم نمی رسد

آنرا که سجده گاش جهان هنروریست          بـردامنش یتــیم غــــبارم نمی رسد

دارم حریف کهنه نگر در محیط  شعر    خون می خورد به صیت وقارم نمی رسد

از فکر بی صلابت و رنجور و نا بکار       مرهــم به زخـم قلب فگارم نمی رسد

چرخ است صــید گاه عــروج  تفکرم          مــــرغ هـُـما ببال شکارم  نمی رسد

” لندن” اگر چه نامدار بود در دل قرن         بـــر اوج افتخار دیــــارم نمی رسد

“فرخاری” وحدت است کشد ریشه ی فساد   بر گـــوش کـــس طنین شعـــارم نمی رسد

فرستنده: امان معاشر  تاریخ  ۱۳ مارچ ۲۰۱۲

اروپا نهم مارچ 2012 میلادی 

ارسالی : داکتر  عبدالله رحیمی

آن سرنوشت شومی را که تاریخ حوالت تقدیرخلق های محکوم وستمدیدۀ افغانستان نموده، وحیات انسانی درآزادی وعدالت زیستن را بدیشان حرام ساخته بود، با شرح وروایت های الهامبخش وهدایت کنندۀ شارح وراوی بزرگی همچون شهید استاد عبد العلی مزاری به تعریف درآمد، وخلق های ستمدیده را به راه پیکار بی امان تا حاصل آزادی ورسیدن به عدالت بشارت داد، تا شیوه های عملی رزمیدن وحق خواستن را با منطق حق وعدالت همگام سازند. درس های ماندگار شهید مزاری که از نخستین روز های شکل گیری جنگ مقاومت ورهایی بخش مردم افغانستان برعلیه اشغالگران روسی وایادی ایشان آغاز، وبا الهام ازحقیقت چندین ملیتی بودن جامعۀ افغانستان، موجودیت عمیق وریشه دار نا برابری ملی رادر مناسبات باهمی اقوام وملیت های مختلف، دریک دور تسلسل حاکمیت های قبیله سالاری برملا ساخت، آن درسنامه های گویا ونامکرری اند، که با منطق عدالتخواهانه ازاشتراک متساوی الحقوق چهار ملیت ازبیک ، تاجیک، پشتون وهزاره، با رعایت همه جانبۀ حقوق دیگرگروه های اتنیکی، درساختاریک دولت فدرال سخن گفته، واز پیروان راه آن شهید بزرگوار میطلبد که، راه آن داعی عدالت را بفراموشی نسپارند ومبارزات خودرا تا شکست آخرین سنگر بیداد وستمگری همچنان با اتحاد وهمدلی، صادقانه وهدفمند ادامه بخشند.

ادامه خواندن پیام شورای همبستگی با جبهۀ ملی افغانستان بمناسبت هفدهمین سال روز شهادت استاد عبدالعلی مزاری

چهارسال پیش وقتی نظرم به عنوانی خورده بود :«شاهکاری که کاندیدای جایزهء نوبل میکنم» ؛ احساس های متضادی برایم پیدا شد و راستش اینکه x؛ مگر آنقدر بی ارزش است که به کتاب یک افغان چنین و چنان داده شود ؛ انهم چه کتاب و از چه قلم و با چه توان و پشتوانهء علمی و … خلاصه قباله های که میدانیم و به آنها معتادیم.با وسواس ولی با کراهیت گاهگاهی بر این کتاب و سایر آثار نویسنده آن رجوع میکردم یا سر میخوردم ؛ اهسته آهسته در من نیز تإثیراتی ایجاد شد و خلاصه کتاب را خواندم و بر علاوه به دوستانی توصیهء خواندن آنرا نمودم .هنوز متن (pdf) و انترنیتی بود ؛ تا آنکه با محترم عالم افتخار نویسنده این کتاب و ده ها اثر وزین دیگر و با شاعر توانایی که از نوجوانی شناختی از وی داشتم ؛ عمیقتر آشنا شدم. خیلی دغدغه داشتم جناب آشیل بخارایی ( بخارایی به خاطری که اجداد شان اهل بخارای قدیم بوده و بنابر جبر هایی به افغانستان مهاجر و ماندگار شده اند) را بشناسم و از این ابتکار و شهامت شان بپرسم ؛ خوب به دلایلی میسر نشد.

ادامه خواندن جایزه ای بالاتر از « نوبل» و « اسکار»… برای کتاب “گوهر اصیل آدمی”

وز هشتم مارچ ،به پاس مبارزات قهرمانانه زنان علیه ظلم و استبداد ، بی عدالتی و نابرابری  آ نان د ر اجتماع و خانواد به  دست آ مدهه درین روز بایست از موفقیت های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و علمی زنان قدردانی صورت بګیرد۰ از لحاظ تاریخی در هشتم مارچ ۱۸۵۷ زنان کارخانه بافندګی نیویارک برای دست یابی به شرایط بهتر کار و دست مزد بیشتر  دست به تظا هرات زدند که متاسفانه با حمله های سر کوب ګرانه پولیس مواجع شدند۰ و همین زنان در هشتم مارچ ۱۸۵۹ نخستین اتحادیه کارګری زنان کارګر کارخانجات و کار ګاه های تولید لباس را بوجود آوردند۰ اما پاسخ اندیشه شناسایی یک روز به عنوان روز جهانی زن ، از آغاز قرن بیستم میلادی قوت ګرفت، اما در سال ۱۹۰۹ با اعلامیه حزب سوسیالست امریکا بسیار جدی شد! و به خصوص در سال ۱۹۱۱ به دنبال آتش سوزی در کار خانه بافندهګی تولید لباس در نیویارک ، اندیشه همبستګی زنان کار ګر رشد یافت ولی با وجود رشد صنعت و توسعه اقتصاد، زنان کارګر در شرایط بسیار وخیم با دستمزد بسیار کم نسبت به مرد ها کار میکردند۰ از همین جا زنان کارګر در صنا یع لباس و پارجه بافی، تلاش ګسترده یی را جهت دستیابی به حقوق خود آغاز کرده و اقدام به ایجاد سازمان های شهری و شهر وندی نمودند۰ اما در اروپا خانم کلرا زیتکین تبعه کشور آلمان برای نقش بین المللی این روز ، کار و پیکار خستګی ناپزیری را

ادامه خواندن سیر تاریخی روز هشتم مارچ – نوشته : نجیبه آرش

هدیه ی برگ سبزگویا… برای زنان ومردان سرزمینم که در سرمای زمستان لقمه نانی ندارند وبرای گرسنگی فرزندان خویش خاکستر درد میشوند. 

  وقتی آیه های قرآن زمینی شدند و خدا ازسرزمین خورشید فرار کرد

من یکبار دیگر وقاحت بداندیشان را تجربه کردم که زنجیری داغی شد

برای ذوب کردن سپیده های رهایی 

وقتی آیه های قرآن زمینی شدندُ کتاب و کلمه را آتش زدند

وجاهلان بی پروا … جاهلانی که با زبان انسان بیگانه اند

ادامه خواندن خدایان ساطور بدست!!!

امــروزخــامـه رنگ گرفت ازبــیـان زن

بــنــوشـــتــه ازمــقـام بـلـنـد آســتـان زن

تمـجـیـد ایـن مـقـال بـه تکــــرار گفته ام

بــالا تــراست ازهــمه نـــام و نشان زن

عــنـقـای فکــرمـا بــه جلالش نمی رسد

ازبس بــلـند مــرتـبت افــتـاده شــان زن

زن مــادراست وشـیرهء جـان میدهد بما

ای قـدرنــا شنـاس !! بدان قـدر جان زن

پـــرقـدرت اسـت مـنزلت و شان مادری

ادامه خواندن هشتم مارچ ، روز خجستهء زن را به تمام زنان بخصوص زنان بردبار، صبور، ازخود گذر، مبارز وجان نثاروطن که از سی وپنج سال به این طرف با حوادث خونین پنجه نرم می کنند از صمیم قلب مبارکباد گفته وشعر ذیل را بمقام والای شان اهدا می کنم :

سلام و سپاس به زنان و دختران  پرافتخار ، با غرور وسربلند کشور عزیز ما افغانستان ، ګه با تحمل تمام دشواری ها، ظلم و ستم دو ران  سیاه و سرکوبنده ی زنان ، توانستند از درون دنیای از وحشت ، درد، تبعیض و تعصب بنیاد ګرایان  مذهبی ، قوماندان سالاری و طالبان فرهنګ ستیز و زن ستیز ، سرفرازانه راه خود را  با ګام های مصمیم و استوار به سوی آزادی ، ترقی وپیشرفت  باز کنند ،د ست های ګرم و زنده ګی ساز تان را  از پشت  هفتاد هزار کوه !  صمیمانه  می فشارم  و جشن آزاد یخواهانه ی  هشتم مارچ را به شما خیمه نیشینان بی آب و نان در داخل کشور وباز به  خواهران  رنجدیده  ی مهاجر ما از کمپ های  دوزخی و سوزنده ی  پا کستان، تا هموطنان آواره ، توهین و تحقییر شده ی ما در کشور ایران و سایر وطن گم کرده های مان  در سراسر جهان  صمیمانه تهنیت  می گویم،هشتم مارچ این  نخستین هنګامه ی خیزش زنان علیه بی عدالتی ، ظلم وستم سرمایه که با صدای  رسای ده ها زن ساده  ی کارگر از حصار کارګاه های نساجی برای احیای  حق پایمال شده شان ( حقوق مساوی با مردان ، پایان آمدن ساعات کار ، بلند رفتن دست مزد ) در سراسر جهان پیچید و تکانه ی  نیرومندی را در جهت  بیداری  زنان جهان باعث ګردید۰ تجلیل از هشتم مارچ  در کشور عزیز ما برای نخستین  بار تحت  رهبری خرد مندانه  اعضای  پر افتخار ( سازمان دمکراتیک  زنان  افغانستان ) از دهه چهل به دین سو به  عنعنه سر تا سری تبدیل  شده است۰ بخصوص  طی سال های دهه۸۰ و۹۱ میلادی استقبال از این روز خجسته با اشتراک لایه های وسیع وگوناگون زنان در محافل با شکوه با سهم گیری مقامات  عالی رتبه  دولتی در سر تاسر کشور بر گزار می شد و به  انگیزه ی نیرومندی برای مبارزه بخاطر تغییر بنیادی در زنده گی زنان، ارتقای سطح آگاهی زنان وتساوی حقوق زنان با مردان گردیده بود که به یقین  در تغییرات  ذهنی  زن امروز  بی تآثیر  نخواهد  بود۰ زیرا  آنان  در یک برهه  تاریخ  وظایف  خود را به طورشایسته انجام  دادند ۰ اکنون بر شماست که متحد و  متشکل  شوید، تک رفتن درد ها را دوا  نه می کند۰ باید باهم  پای بکوبید و باهم  نفس بکشید تا دشمنان را  آب سازید تمام تجارب  پیش کسوتان نهضت  زن ، تعلیم تربیه  ، تدبیرو توانایی ، حقیقت اندیشی ، عشق به آزادی ، صلح و وطن پرستی توشه ی راه  تان  باد !

هشتم مارچ به  مثابه روز عقد  پیمان مشترک  زنان به خاطر حقوق شان مبارک باد!

اگر بزم انسان میں عورت نہ ھوتی

خیالوں کی رنگین جنت نہ ھوتـــــی

ستاروں کےدلکش فسانے نہ ھوتـے

بہاروںکی نازک حقیقت نہ ھوتـــــــی

جــــبینوں پہ نور مسرت نہ ھوتــــــا

نگاھوں میں شان مروت نہ ھوتـــــی

گھٹاؤں کـی امد کو ساون ترستـــــے

فضاؤں میـں بہکتی بغاوت نہ ھوتــی

فقیروں کو عـــرفان ھستی نہ ملتـــــا

عطـا زاھدوں کو عبــادت نہ ھوتــــی

مسـافر سدا منزلوں پــر بھٹکتـــــــے

سفینوں کوساحل کی قربـت نہ ھوتی

ھرایک پھول کا رنـــگ پھکا ساھوتا

نسیم بہاروں میـں نگہت نہ ھوتـــــی

خــدائی کا انصاف خـاموش رھتــــــا

سنا ھے کسی کی شفـاعـت نہ ھوتـی

ارسالی  رجنی کمار  پران  

انجمن حقوقدانان افغان در اروپا به مناسبت هشتم مارچ روز زن و همبستگی بین المللی زنان، بهترین مراتب تبریک و شاد باش خویش را به تمام زنان جهان و به خصوص به زن افغان تقدیم میدارد. در تجلیل و تبجیل از هشت مارچ ضرور است تا یک بار دیگر به مقام والا و شامخ زن که نیمی از پیکر جامعه است، ادای احترام نمائیم. خوشبختانه علی الرغم تمام مصایب و ناگواری ها زن افغان با تأمل قربانی های زیاد، اکنون در موقعیتی قرار دارد که انکار از حضور آن در ابعاد مختلف جامعه فقط در ذهن افراد متحجر و لایعقل متصور است. شجاعت و استواری زنان که در بغرنج ترین و دشوارترین شرایط کماکان مسوولیت تربیه طفل، نظم درخانواده و فامیل و اشتراک در حیات اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی را عهده دار می باشند، نشاندهندۀ این حقیقت است که میتوان به باور آنان در احقاق حقوق شان اطمینان داشت. در حالیکه ما از هشتم مارچ تجلیل می نمائیم بسیار ضرور است تا به خطراتی بایندیشیم که از طرف بنیادگرایان و اخلاف ملای لنگ به خاطر طالبانی ساختن جامعه و بر ضد حقوق زنان گسترش می یابد که با وقیعانه ترین نوع آن در اعلامیه سوپر ارتجاعی به اصطلاح شواری علما بازتاب یافته که مورد تمجید رئیس دولت نیز قرار گرفته است (از کوزه همان تراود که در اوست). به یاد باید داشت که روشنفکرنمایان و حامیان دروغین حقوق بشر همیشه مانع تأمین حقوق زنان بوده و می باشد وسازش و کرنش شان آب به آسیاب بنیادگرایان می ریزد. اظهرومن الشمس است که همچواعلامیه های نفرت انگیز نه تنها درمغایرت با اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق های قبول شده ناشی از آن می باشد بلکه در تناقض کامل با ارزش های مندرج در قانون اساسی و قانون مدنی کشور قرار دارد. انجمن حقوقدانان افغان در اروپا از تمام نیرو ها و نهاد های مدنی و مترقی می خواهد که صدای شان را در تقبیح این اعمال ضد حقوق زنان رساتر بلند نمایند و بر علیه بنیادگریان و بنیادگرائی، اعم از دیوبندیها، قمی ها و ارعابیون عرب اعتراض شان را به خاطر برابری و تثبیت جایگاه شایستۀ زن در جامعه بلند نماید.

زنده باد هشتم مارچ روز زن و همبستگی بین المللی آن!
پیروز باد مبارزه به خاطر احقاق کامل حقوق زن!

با احترام

پوهاند دوکتور غلام سخی مصئون

رئیس انجمن حقوقدانان افغان در اروپا

در مصاحبه ی  با محترم پروفیسور عبدالصبور فروزان سابق استاد دانشکاه کابل و فعلآ پروفیسور بر حال در یکی کالیج های شهر نیوجرسی ایالات متحده امریکا داشتم. موصوف در رابطه به ارزش معادن و نقش آن در اقتصاد آینده ی کشور مفصلآ صحبت نمودند که متن آن صحبت را در قالب یک مقاله علمی و تحلیلی حضور خواندگان محترم پیش کش میدارم.

سوال:استاد محترم !در رابطه به ارزش های معادن و نقش آن در آیندۀ اقتصاد کشور ما افغانستان  معلومات بدهید.

جواب: فروش معادن کشور خنجری است در سینه ملت

خدا آن کشوری را سروری داد   که تقدیرش بدست خویش بنویشت
بدان ملت سرو  کاری  ندارد       که دهـقانش برای  دیگری  کشت

باز خیانت دیگری انجام شد و معاهدۀ ننگین به ننگینی معاهدۀ دیورند توسط دستگاه بد نام حامد کرزی به امضآ رسید.این بار معدن حاجیگک بامیان را که اساس صنعتی شدن افغانستان را در آینده تشکیل میداد برای کشور هندوستان بفروش رسانیدند و امکانات صنعتی شدن افغانستان را برای ابد از بین بردند.سه سال قبل در یک زدو بند خاینانه دولت حامد کرزی معدن مس عینک لوگر را که یکی از بزرگترین معادن مس در جهان کنونی شناخته میشود بدون ارزیابی مفاد آن برای چینایی ها بفروش رسانید.دراین معامله ننگین وزیرسابق معادن حامد کرزی اقای ابراهیم عادل متهم است که در یک مجلس رشوه ستانی  که بین او و چینایی ها در دوبی منعقد گردید  سی میلیون دالر کمایی نمود. اینکه خود حامد کرزی چه مقدار پولی را در این معامله از چینایی ها اخذ نموده است تا اکنون معلوم نیست.ولی یک مسآله واضح است که قبل از امضا و بفروش رسانیدن این معدن حامد کرزی بصورت سری و بدون اجازه امریکایی ها به چین سفر میکند که حتی سفارت امریکا در کابل از این سفر آگاه نمیشود و اسباب ازردگی مقامات امریکایی را بوجود می آورد.

ادامه خواندن فروش معادن کشور خنجری در سینه ی ملت

امروز  قلبم  سنگنی  میکند ُ چشمانم  هر کجا در ستجوی  توسست  گوشهایم  هر لحظه  صدای  ترا  استماع  میکندُ نمیدانم که این  توهستی ویا من  دیواانه  شدم… همه میگوید که ( او  سفر کرد) اما باورم  نمیشود….لحظه  سکوت  میکنم  و آهنگ { شیندم  که  از اینجا سفر  میکنی} گوشهایم را  پرُ میکند….مگر  خودت سفر کردی…که باور  کردنی  نیست.
هویدا برادر بزرگم  بود که از آوان  جوانی  شناخت و ارتباط  فامیلی  داشتیم. زمانیکه  هویدا بخانه  ما میآمد با احترام  خیلی  شدید و نهایت  صمیمی مادرم را مادر خطاب میکرد.  مادرم  واقعاٌ او  چو من  دوست داشت و یکروز  از هویدا دعوت کرد و گفت ( ظاهر جان  شب  به  منزل ما یک مراسم  است  شما باید تشریف  بیآورید) بلی مادرم محفل  برای  هویدا  گرفته بودُ و طی  مراسم  رسمی  و عنعنوی  خانوادگی هویدا را پسرخواند و برای  تمام  دوستان  و خویشاوندان ما شیرینی تقسیم  کرد. هویدا با همان  متانت که سخن میگوید و سخنانش در قلب  می نشست ُ گفت « زهی  سعادت که  من پسر شما باشم» ایام  طولا نی با هم بودیم  وسیر وسفرها داشتیم ُ بلی  سفر هنری ُنشستهای  ارمغانی که  نشاد و همدلی  را دربر داشت. هویدا  درجمع  خانواده ما بنام  مرد بزرک ُ یار باوفا و انسان گران سنگ  شهرت داشت و دیگر کسی را سوال  نبود  که چرا یک  فرد مسلمان  در منزل ما میآید زیرااو  فرزند مادرم  و برادر  خانواده بود.  روزیکه برای تحصیل  موسیقی  با  استفاده  ازیک  بورس به  اتحاد  شوروی  میرفتیم ُ مادرم  به رفتن  من  مخالفت  داشت و نمیخواست  من  برای  چندی  از وی  دور باشم  و یا به  عقیده  خویش  که گویا  در کشور خارج  دست  به  کارهای  خلاف مذهب وفرهنگ  جامعه افغانی نزنم  …مگر هویدای  بزرگ  برای  مادرم  گفت  …مادر اگر  بالای  چترام اعتماد نداری  بالای  من چرا اعتماد  مینمایی و چرا مرا مانع  نمیشوی ؟ مگر من  پسر شما  نیستم؟…. مادرم  جزخموشی حرفی نداشت و هویدا  گفت  من  برادر بزرگش  هستم  و از وی حمایت و مراقبت  میکنم… بواقعیت مدتیکه  در روسیه  شوروری  باهم  بودیم  نه  تنها برمن مهربان بود بلکه  عزیز و غمگسار  همه  هنرمندان  گروپ  ما بود مثل  یک  برادر بزرگ ازهمه حمایت  و غمخوری  میکرد و همیشه مارا از غذا های  خوشمزه  دست پختش نشاد  میبخشید. او در کنار فهم  مسیقیُ  پرودسری ُ انانسری ُ نوازندگی و فهم  ادبیات  قویُ  و فکاهی  گویی  یک آشپز  خوب هم بود. زمانی  درکشور ما شرایط  برای زندگی  هنرمندان غیر مصوون  شد و من به هند رفتم  هویدا در همان کوچی که  من جازبند مینواختم  یک  پشتی  را گذاشته بود و برای  هیچ  هنرمند اجازه  نمیداد که ازآن چوکی استفاده  کند. موقعیکه از هنرمندانش در هند  شینیدم هیچ  باورم  نمیشدکه  غایبت  من  اورا  چنان  میآزراد … هویدا یک انسان  خیلی  صدیق ُ باوفا و مرد مردانه  بودُ از صحبتهایش آدمی سیر نمیشد…. او از میان  توده  ها برخاسته بود و برای  مردمش  سخت احترام  داشت. وهنرش را در خدمت مردمش  قرارداده بود.. با آنکه  در سن  کودکی  پدرش را از  دست  داد مگر در دامان  شیرزن با شهامت «مادر  گرامیش»  چنان تربیت  شد که  اصل  و نصب  خودرا یه همان  بزرگیمنشی  نگهداشته و برادر ان خودرا  نیز از آزمون گاه زمانه  چون  خودش  عزیز وگرامی وبا عزت تربیت  کرد.  بخاطر دارم  که در سالهای(۱۹۹۶)میلادی  برای  اجرای  کنسرت  به  امریکا  آمده بود  و یک تعداد  افغانهایکه  در دیگر  ایالت  های  امریکا  زندگی  داشتند  برایش  تلفون  کردند و گفتند که  مااز کنسرت  شما  بی نصیب  شدم  خود  ما آمده  نتوانستیم  و شمارا  هم  دعوت  کرده  نمیتوانیم  که باآواز خوانی  شما  یاد  وطن را  تازه  نمایم …..شاید  بکلمات  انگلیسی  گفته بودند.  هویدای  بزرگ  گفت  « افورت  مفورت» را نمیدانم  صرفاٌ کرایه  حمل  ونقلم را بپردازید  من برای  شما هموطنان عزیز رایگان  کنسرت میدهم  و چنان هم  کرد. حال باید دیوانه  باشم ودیوانه  شوم من  چنین  انسانی  را که  جوهر  مردانگی  در وجوش حک  بود از دست دادم  نمیدانم چطور به  فرزندان  عزیزش  و به  همسر گرامی  اش و جمله اعضای  فامیل  هویدای  گرامی  تسلیت  بگویم  در حالیکه با تسلیت  گفتن جوهری  را که  از دست  دادید ام  بر نمیگردد.  فرزندان  عزیز  هویدای  بزرگ  و عالیقدر  « برادرزاده  هایم  شیرینم» شمارا از  دور  در  آغوشم  میفشارم ُ تسلیتم را بپذیرید …. ایکاش  درکنار  تان  میبودم .  هویدا  گرامی  روحت  شاد  و جایت  بهشت  برین  باد

      دوستی  برایم  تلفون  کرد و گفت  در سایت  های  انترنت  چیز های  تازه  نوشته شده  که شاید برایم  قبول  نکردنی نباشد  …. وقتیکه  از وظیفه بمنزل برگشتم  «سایت  ماریا  دارو » را مشاهده  کردم خبر تکان دهنده  درباره  سفر  ابدیت  ظاهر هویدا را خواندم و بی  اختیار  گریستم  زیرا  در طی  چند ماه  بود که  مشتاق  شینیدن  صدایتش  بودم هرباریکه  برایش  زنگ میزندم  یا کسی گوشی  را نمیگرفت  و یا من  فرصت رااز دست  میدادم و برای  فردا وپس  فراد معطل  میشدم….. این  حسرت با خواندن خبر مرگش بدلم غوره  شد و سخت گریستم.
 خبر مرگ هر انسان  خیلی  وحشتناک است  مخصوصاْ دوست ی چون ظاهر  هویدا که درمنزل ما یک  شخصیت  بزرگ  و یک  دوست  نهایت  صمیمی  بود او با پدرم (پران نات غنمیت) روابط  هنری داشت  مگر در خانه مااز صمیمی ترین  فرد  خانواده  ما حساب  میشد. زمانیکه  مرحوم  هویدا  در مدیریت  فیلمهای  تلویزیون  ایفای  وظیفه  میکردُند من برای  گرفتن  بعضی فیلمهای  هندی جهت ترجمه  میرفتم ُ با چنان  احترام  در مقابلم قد راست  میکرد و صمیمانه  مرا خواهر خطاب  مینمود که من از حیا آب  میشدم و خواهش میکردم که  هویدا مهربان  شما با این بزرگی مرا  شرمنده  نسازید و در مقابل  خواهر کوچک تان  به پا  نخیزید.  با نهایت  احترام میگفت{  چرا نه  یک  بار به  احترام  شما که  خانم هستید و یکبار هم ببه احترام پدرت باید  به پا بر خیزم} زمانیکه  از وطن  آواره  شدیم دیگر  اورا دیده  نتوانستیم ُ چند سال قبل به امریکا در شهر  نیویارک  برای  کنسرت آمده  بود از اعضای  خانواده  ما پرسان مرا کرده  بود و با یادآوری از محبت های  پدرم اولین  آهنگ  کنسرت را با آهنگ  از پدرم  (پران نات ) آغاز  کرد.  او انسان  خیلی با وفا صمیمی و مهربان بودُ در باره  دوستان و عزیزانش هیچگاه ُ در هر مقامیکه قرار میداشت ُ خطا نمیکرد‌با آنکه موقعیت اودر جمع  هنرمندان خیلی  مقام عالی  بود وی کسی نبود که  مردمش  را فراموش  کند و یارانش را با  جاه وجلال  هنری به یغما  بسپارد. بزرگترین  صفات  هویدا صداقت ُ راستگوییُ و  احترام  عالی انسانی  او بود… او با  همان فهم  که داشت  مقام  منزلت  خیلی  عالی  نزد مردم  وهنر دوستان داشتُ  افسوس که  جایش  برای  همیشه خالیست.
با  حسرت  که از نبودش دارم  مراسم تسلیت  خود را به خانم گرامی و فرزندان عزیزش و تمام فامیل هویدا و تمام هنرمندان و هنردوستان  تقدیم  میدارم.   روحش  شاد و خلد برین  جایش باد     

 هنرمند مردمی که از بین  توه ها برخاست و برای مردمش خواند…بدلها شادی  آفرید. 
ای  چراغ  نور آفرین محفلها و ای  نشاد آفرین  قلبها جایت  برای  ابد در قلب  ما خالیست. هرگاه  نامی از هنر و هنرمندان گرفته  میشود بانام هنرمند چون  ظاهر هویدا پیوند نا گسستنی  داردُ نامت با برنامه سازان ُ  انانسران و   نویسندگان گره  خورد است. هویدا  یک  برنامه ساز با شهرت  رادیو -تلویزیون  افغانستان بود که هر یک  از کارمندان  خاطرات خوش از شما دارند.
هویدا عزیز تو نمردی  … برای مردمت برای  هنرمندان  و جمله همکارانت زنده  هستید 

{ سایت  ماریا دارو}  این  ضایعه جبران  ناپذیر را برای  تمام  اعضای  فامیل مرحوم هویدا بخصوص  خانم هویدا و فرزندان  عزیزش و کبیر هویدا  تسلیت  عرض میدارد.

هموطنان  گرامی !
هنرمندان سرمایه  ملی کشور ماست میدانم  این  ضایعه  جبران  ناپذیر  والم  بزرگ شما را متاثر  ساخته  است  برای  هریک  شما  نیز  تسلیت  گفتهُ روح هویدا  گرامی  را شاد  فردوس  برین  جایش  باد

من شریک غم جانکاه توام گریه مکن – همدم و هم دل و همراه توام گریه مکن

مرگ بگرفت هوا خواه تورا اما من –  تا دم مرگ هوا خواه تو ام گریه مکن

تاج ماتم به سرم گنج غم دوست به دل –  لاجرم هندوی درگاه تو ام گریه مکن

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=d265zdPF_e8

  سلام برتو  ای  زن  ای  مقدسه  روزگاران .. وای  پیشتاز  انسانیت … ای  کسی  که  همه زاده  دامان تست .  ای  مادر… ای  مولای  بشریت… ای  کسیکه  از  تو بدنیا آمدیم  و در دامانان  پرمهرت … از شیر پاکت  و از لطف  وصفایت انسانیت  را آموختیم. ای  کسی که  جهان  با وجود  تو  پایدار  مانده  است  ُ ای  کسی  که  تهداب  زندگانی  بشریت  را  گذاشتیُ ای  کسیکه باغ   زندگانی  را  شگوفان  کردی .  ای  مادر  … ای  قدسیه  جهان …سلامم  را  بپذیر!!
 من  ز تو  زاده  شدمُ در جهان  پیاده  شدم … زتو  فروغ  هستی  گرفتم…. ای  نور  فروزان  جهان برتو سلام برتو!!!
 بتو  مینازم … بتو  میبالم… زتو  میآموزم زتو  نور  میگیرم  و  روشن  میشوم و بیتو  هیچم.
 مرا از  خود  مران …مرا محبت  تو  نیاز  است. مرا  لبخند  تو  شاداب  میسازدُ  تو شراب  هستی  و نور  زندگانی  هستی  …من بتو  نیاز دارم… مرا  چو تخم  در بیضه  وجودت  پروردی…. مرا تو زاده  شدی  بتو  نیازمندم.  بتو سلام  ای که  نام  مقدست  در زبان هر انسان  یکسان  توصیف  شده…. تو نیاز  همگانی  … تو  سرور  خوبانی  ….  تو  مادر جهانی …بتو  سلام .  بتو ای  زن  بتو  ای  مادر  و  بتو  ای  خواهر که  شما  محور  انسان  و انسانیت  هستید  برهمه شما سلام.  بتو  سلام  بتو  ای  فرشته  زمان  و جهان  سلام .  ای  زن  …ای مادر بیتو جهان  هیچ  استُ مقام و منزل تو  نزد خدااز همه  پیش است… بتو  سلام.  بگیر دستم  تو  ای  مادر  که  بیتو زپا افتاده  ام… بگیر  دستم  تو  ای  زن  که  بیتو  کانون  خوشبختی  را  زدست  داده  ام…بتو  سلام  بتو ای  فرشته  جهان  سلام. با  توم  سلول سلول  بدنم  موجودیت  ترا  در جهان  شاد باش  میگویم.
گلهای  را  که  در سرزمین  قلبم  کاشتی  در  مقدمت  میریزم .
                         شپوژمی  «  بها » از  هالند