
ابوبکر محمّد بن زَکَریا رازی (۲۵۱ ه. ق–۳۱۳ ه.ق)همهچیزدان، پزشک، فیلسوف و کیمیادان است. رازی آثار ماندگاری در زمینهٔ پزشکی و شیمی و فلسفه نوشتهاست و بهعنوان کاشف الکل، جوهر گوگرد (اسید سولفوریک)و تیل خاک مشهور است. وی همچنین دربارهٔ کیهانشناسی، منطق و ریاضیات نیز آثاری دارد.
بهگفتهٔ جرج سارتن، که به پدر علم تاریخ مشهور است، رازی «بزرگترین پزشک جهان اسلام در زمان سدههای میانه بود». پرویز اذکایی و جوئل کریمر در کتاب «احیای فرهنگی در عهد آل بویه» رازی را شخصیتی دانستهاند که بر قله انسانگرایی ایستادهاست.
به پاس زحمات فراوان رازی در داروسازی روز ۲۷ ماه اگست، روز بزرگداشت رازی کیمیادان بزرگ و روز داروساز نامگذاری شدهاست.
ادامه خواندن ذکریا رازی : رحمت الله روند














