نویسنده: ماریا دارو

ملیت، مجموعه‌ای از اقوام و مردمانی است که با توجه به فرهنگِ میان- قومی‌شان ، خاست‌گاه‌شان می‌تواند نقطه‌ی جغرافیایی واحد یا مشترکی باشد؛ اما باید افزود که تنها نقطه‌ی جغرافیایی واحد و یا هم مشترک، نمی‌تواند اصلِ نخست برای شناخت هویت ملیت پنداشته شود؛ بل وجودِ فرهنگ میان- قومی و یا به گونه‌ی گسترده‌تر فرهنگ میان – مردمی، در واقع نقطه‌ی آغاز پیدایش ملت است.

– ملت (Nation)

“هرگاه جمعیتی، حتا با اختلاف در عادات، زبان و باورهای مذهبی، در چهارچوب جغرافیای معلوم و مشخصی با یک‌دیگر هم‌زیستی مسالمت‌آمیز داشته باشند و برای اعتلای جامعه‌ی خود کوشا باشند، از نظر حقوق بین‌الملل؛ تشکیل یک ملت داده‌اند.

طبیعی است چنین ملتی، با داشتن مرزهای جغرافیایی معین، زمانی تبدیل به یک کشور می‌شود که حکومتی از هر دست با دولتی مقتدر، در رأس اداره‌ی جامعه باشد.” ( دکتر شمس‌الدین فرهیخته، فرهنگِ فرهیخته، چاپ دوم، 1386، ص 703 )

ادامه خواندن درست بنویسیم؛ تفاوت میانِ ” ملیت ” و ” ملت “: جاویدفرهاد

همگرایی منطقوی سیاستِ است که برای کوپراسیون و همکاری رضامندانه و دوامدار دو یا چند کشور در سرحدات معین منطقه ای در پیش گرفته می شود. هدف چنین همکاری طویل المدت و رضامندانه عبارت از درآمیختن و اتحاد است که از طریق ایجاد نهاد های مشترک مأورای دولتی و یا از طریق توافقات دولتی بوجود می آید و طرف های شامل بازی قواعد مشترک را در یک و یا چند ساحۀ سیاسی بر اساس قرارداد حقوقی معین می پذیرد. 

ادامه خواندن سیاست همگرایی منطقوی: نور محمد غفوری

آيا وقعاً طالبان افغانهای با غيرت اند؟ غرور افغانی شان همانا قتل دکتر نجيب الله ولی‌نعمتِ‌ شما آقای جمشيدِ نمک‌حرام بود که سر را از گريبان آی. اس. ای پاکستان بيرون ساخته و “ناپايمرد!” شدید؟ 

اپورتونیست خيانت کاربدانيد!

مقاومتِ جدید تحتِ رهبری احمد مسعودِ هرگز بقایای فراری‌های غنی دزد و کرزی و عبدالله و گلبدين معامله نیست؛ بلکه خشم خروش فرزندان سنگرنشين سراسرمردم آزاده‌ی افغانستان دربرابر اشغالگران پاکستان و مزدوران طالبی و افغان ملتی آنان می‌باشد.

بشر در جهانی که عامل اصلی گرداننده‌ی چرخِ زنده‌گی است دو گونه رابطه‌ی تنگاتنگی را از خود به‌جا گذاشته است. معماری و ویران‌گری یا به سخن شیواتر دوست خود و ‌دشمن خود. خالقِ بشر زمین و آسمان را در اختیار مخلوق خود قرار داد و فرمود که همه را برای امرار حیات تو فرستادیم و خلق کردیم. عم‌یتسألون…تا آخر … و احکامِ‌ عمومی قرآن از الحمد تا والناس. بشر هم از همان گونه‌های

ادامه خواندن آيا واقعاً طالبان افغانهای با غيرت اند؟ ابتذال ‌و افولِ شخصیتی بدتر از این نه‌می‌شود؛ آقای  پایمرد بی‌پای؟: محمد عثمان نجیب

و اینک فلم خواب طلایی را که در مورد دیدگاه ها و احساسات درونی آفرینشگر بی بدیل، امیرجان صبوری و گروپ هنری گل سرخ است، به شما خوبان پیشکش می کنم، آنهم با خاطره ی از اولین نمایشش.

به یاد دارم 34 سال پیش تابستان 1987 در سالون سینمایی رادیوتلویزیون ملی قرار شد  بعد از نمایش فلم، من به پرسش های مسئولین جواب بدهم. در پایان فلم بعد از سکوت طولانی یکی از دوستان پرسیدند: آقای مروت! در تصویر آخر فلم تو تمام مرده های تپه ی شهدا را از قبر بلند کرده، به طرف غروب روان کردی یا به طرف طلوع خورشید؟ من در خالیکه دست و پاچه شده بودم، گفتم: شما چه فکر می کنید؟ او که از طرفداران سرسخت دولت بود،گفت: واضح است که به طرف طلوع. من که هدف اصلی ام غروب بود، گفتم: شما دقیق فهمیدین.

جناب هارون یوسفی که رئیس نشران تلویزوین بود، متوجه شد که ادامه ی صحبت می تواند ید تر باشد، وارد صحبت شده گفت: برای صحبت وقت نداریم. بروید و به کار های تان برسید! بعد یکی از کارمندان را مخاطب قرار داده گفت: این فلم را در برنامه ی امشب نمایش بدهید!

کارمند گفت: رئیس صاحب! برنامه ی امشب وقت بسته شده. هارون یوسفی با قاطعیت گفت: یگان چیز را کنسل کین! جناب یوسفی در حالیکه از سالون خارج میشد، مرا هم با خود صدا کرد. در دهلیز من گفتم: رئیس صاحب! نمیشه که همین فلم را اول یکی دوبار اعلان  و بعدن  نشر کنین؟ جناب یوسفی گفت: این فلم باید همین امشب نشر شود. ورنه اگر امشب نشر نشود، با این گل هایی که تو به آب دادی هرگز بشر نخواهد شد. 

ادامه خواندن خاطره ی از اولین نمایش ؛فیلم خواب طلایی : دکتور همایون مروت

نهال بخت‌به غربتم تو بیایی بهار خواهم شد 

شگفته همچو گل و گلعزار خواهم شد

به انتظار تو بودن کم از تباهی نیست 

که بی تو با غمی دنیا دچار خواهم شد 

ادامه خواندن نهال بخت شعر :استاد محمد اسحاق ثنا

مبرهن است که ادیان ابراهیمی پیوسته‌گی زنجیره‌یی دارند و هیچ‌کدام عیبی نه دارند. خالق پیروان همه ادیان احدی بوده که الله ماست و لاشریک. سلسله‌هایی را که قرآن به ما روایت می‌کند تا از گذشته‌ها خبر شویم و با اسلام بمیریم بیان آن است که او تعالٰی با عِلمِ‌کامله‌ی خودش بر ما عنایت فرمود که به هر آن‌چه پیش از ما بوده و به غیب ایمان داشته باشیم و الله خود را با تمام صفات از جمله عالم‌الغیب و شهادة بشناسیم. اوست که بر پیامبر آیه‌های آسمانی‌ خود را فرستاد تا به امتِ خود و بشریت ابلاغ کند تا ایمانِ کامل داشته باشند. بنده هم به پیروی از همان ارشادات خدا و پیامبرانِ خدا را می‌شناسد. ((( آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ ﴿۲۸۵﴾

ادامه خواندن دین ملامت است یا دین‌دار؟ بخش دوم: محمد عثمان نجیب

سال تولد او را  1286 و گاهی 1285 خورشیدی نوشته اند. پدرش ناظر صفرمحمدخان در زمان امیر حبیب‌الله خان امین‌الاطلاعات بود. او شخصیتی بود مخالف با نفوذ سیاسی انگلیس، طرف‌دار استقلال سیاسی کشور و از هواخواهان نایب السلطنه نصرالله خان. چنین بود که به گروه فتوا دهنده‌گان جهاد بر ضد انگلیس پیوست و این امر سبب شد تا زندانی شود. بار دیگر در زمان امان‌الله خان که نایب الحکومۀ قطغن بود به جرم فراهم سازی بیعت‌نامه‌یی برای سردار نصرالله‌خان نایب‌السطنه، از کار برکنار و در کابل زندانی شد. 

این خانودۀ روشن‌فکر، فرهنگی و اصلاح طلب، از همان دوران امیر حبیب الله پیوسته ستم‌ها بزرگی را بردوش کشده و قربانی داده اند و اما بیش‌ترین ستم و استبداد را در دوران نادرخان و صدارت هاشم خان دیدند.

 استاد ناظمی به روایت اسناد تاریخی در این پیوند چنین نوشته است: «برادر مهتر صفا، استاد محمد انور بسمل، سخنور، مشروطه‌خواه و صوفی وارسته بود که هجده سال تمام به گناه آزادی‌خواهی در زندان بیداد به‌سر برد و حتا باری نامش در فهرست محکومین به اعدام ضبط گردید؛ ولی دستی از غیب برون آمد و کاری کرد و از مرگ رهایی یافت. یکی دیگر از برادران صفا محمد اختر خان است که او نیز از هواخواهان نایب‌السلطنه بود و سرانجام هم در روزگار امانی، اعدام گردید. سرنوشت خانوادۀ ناظر محمد صفر خان، همانندی‌هایی با سرنوشت دیگر دودمان‌های آزادی‌خواه کشور ما دارد که کودک و جوان و سال‌خوردۀ شان، سال‌ها را بدون بازپرس، در زندان‌های ارگ و سرای موتی و دهمزنگ، گذشتاندند؛ چون خانواده‌های چرخی، شجاع الدوله، منشی‌زاده، غبار و دیگران.

ادامه خواندن محمد ابراهیم صفا یکی از پیش‌گامان شعر نو در افغانستان است: استاد پرتو نادری

خروج امریکا از افغانستان، مذاکرات مجازی بایدن با پوتین پیرامون حمله احتمالی روسیه به اوکراین و همایش بین المللی مجازی  واشنگتن به هدف اتحاد جهانی به خاطر دموکراسی به رهبری امریکا  از مهم ترین رویداد ها در اوخر سال جاری است.

بحران های افغانستان در  آینده نیز در محور بازی های بزرگ  باقی خواهد ماند، بعد از فرار بزدلانه غنی روشنی در افق تاریک افغانستان دیده نمی شود با وجودیکه مردم از سقوط رژیم فاسد و اطرافیان دزد غنی راضی می باشند و یک نفر افغان با وجدان آرزو ندارد تا دوران وطن فروشان تباه‌کار تکرار گردد اما رفتار  تندگرایانه طالبان آنهم بنام اسلام نه تنها مایه تعجب و تشویش کشور های اسلامی بلکه دلیل نگرانی سازمانهای جهانی نیز گردیده است و بیم آن می رود که این افراطگرایی ها افغانستان را به قهقرا و بهانه برای تکرار بازی بزرگ قرن نزده گردد و بیگانگان درباره سرنوشت آینده و حاکمیت ملی ما تصمیم بگیرند.

ادامه خواندن طالبان وآینده افعانستان در افق ژئوپولتیک جدید:نوشته ؛ دکتورعلی احمد کریمی

بقای طالب دشوارتر از عبور از ” هفتاد هزار خوان رستم”

در این تردیدی نیست که گروه های ساخته و بافتهء شبکه های استخباراتی مانند طالبان بیشتر پروژه های مقطعی و زود گذر اند تا گروه های سیاسی برخاسته از متن جامعه. این گروه ها به هدف مشخص از سوی استخبارات پاکستان ساخته شده و با برآورده شدن هدف نابود می شوند. شبکه هایی که این گروه ها را ایجاد کرده اند و پیش از پیش در برابر آنان مین ها را جاسازی کرده اند و هر زمان که خواسته باشند، تمامی فرصت ها را از آنان می گیرند. ا

ین گروه ها مثل طالبان خاستگاهء مردمی نداشته و از میان مردم  تجرید شده اند. بنابراین طالبان یک گروهء استخباراتی است که از سوی پاکستان برای نابودی افغانستان و بردن آن به عصر حجر ساخته شده است. طالبان از روزی که به قدرت رسیده اند، در تلاش اند نا پروژهء ناتمام آی اس آی را در افغانستان به پایهء تکامل برسانند تا آنکه پاکستان تحت سیطرهء طالبان افغانستان عصر حجر را به تماشا بنشینند. گروه های مثل طالبان دسته های ملیشه ای اند که به هیچ موازین اخلاقی و انسانی و دینی پای بند نیستند و زیر چتر رهبران غایب چون ملا هیبت الله بوسیلهء آی اس آی رهبری می شوند و کم ترین شباهتی با گروه های سیاسی ندارد.

ادامه خواندن طالبان پروژه ایکه  به آخر خط رسیده است


سوز عشق میهن از آوای من آید هنوز

صد هزاران نغمه زین نای کهن آید هنوز

دوست دارم این وطن را با تمام هستیم

رنگ آئین وفا از این سخن آید هنوز

عمرهاشد گرچه درخاک دگر سرمیبرم

ادامه خواندن «عشق وطن»شعر از : حامد نوید

من چند توبه‌نامه را در پوششِ‌تحلیل از برخی استادان خواندم.

 این عرض را من هم می‌کنم:

           برخی استادان به نرخ‌روز قلم می‌زنند

      در تَب‌وتابِ‌روزگاران نمادِ تذبذب نه‌باشیم.

پیام‌بر می‌گفتند انسان مرتکب اشتباه و خطا می‌شود. خلفای‌راشدین همه به این‌گمان بودند که انسان اند و اشتباه

می‌کنند و به‌همان‌دلیل می‌گفتندکاستی‌های‌شان را برشمرند تا به‌نام‌خلیفه دچارِسرگیچه نه‌شوند. ابن‌سینا دانش را تا آن‌جا رساند که خودش‌را بی‌بهره از آن‌خواند، عالمِ اسلام ده‌ها جلد تفسیر نوشت بر نیمی از قرآن اما مذبذب نه بود. و هزاران‌تن عالمان و دانش‌مندان همین‌گونه اما در افغانستان چنین نیست.

ادامه خواندن  ابن‌الوقت نه‌باشیم  : محمد عثمان نجیب

زموږ ګران هېواد افغانستان په اوسني بحراني او سخت حالت کې داسې غښتلي دولت ته اړتیا لري چې د هیواد په ټوله جغرافیه کې او په ټولو خلکو یو ډول قانون وچلولای شي. د ولس د اکثریت رضایت ورسره وي، خلکو ته اړین خدمتونه ورسولای شي، د ملت او ځانګړو افرادو آزادي، دوامداره سوله او ډادمن امنیت وساتي، له ملی یووالي، اقتصادي برمختیا او ځمکني بشپړتیا ننګه وکړي او له نړیوالو سره په متقابلو دوه اړخیزه او څو اړخیزو اړیکو کې بریالۍ ديپلوماسي پر مخ بوزي؛ تر څو وکولای شي چې د وطن په آبادۍ او د خلکو په هوساینه کې اغیزمن ګامونه پورته کړي. 

غښتلي دولتونه د واحد رهبري مرکز په شاوخوا د مشترکو اهدافو لرونکو ځواکونو لخوا رامنځته کیدای شي. خو دا مشترک اهداف چې هر څومره لوی ملي، اساسي او غوره وي، په همغه تناسب ورباندې ګڼ شمیر ځواکونه او سازمانونه راټولیدای شي. بر عکس که دولتي موخې یوازې د یوه مشخص ګوند، او تنظیم د طرحه شوو اهدافو په شاوخواکې مطرح شي، په دولتی واحد مرکز د نورو سازمانونو او غورزنگونو د غړو او د عمومي ملی ځواکونو راټولول ستونځمن وي. 

ادامه خواندن افغانستان غښتلي دولت غواړي! – نور محمد غفوری

به جان افگندن سلفی ها در برابر حنفی ها

در گذشته ها می گفتند، هرگاه دو موش در یک سوراخ باهم بجنگند و پس از تحقیقات بالاخره آشکار می شد که به نحوی در پشت آن حادثه دستان انگلیس است. اکنون این وظیفه را خلف او یعنی آی اس آی در منطقه به عهده گرفته است. چندان ناموجه هم نیست؛ زیرا که بنیانگذار شبکهء جهنمی استخبارات پاکستان یک شهروند انگلیسی بود. اکنون این شبکهء انسان دشمن است که به نیابت انگلیس و وارث آن تمامی توطیه های تروریستی حتا ماهرانه تر از انگلیس در سطح منطقه و جهان مدیریت می کند.

آی اس آی که ماموریت نابودی و تباهی و بربادی افغانستان را بدوش گرفته تا در رقابت با هند و رسیدن به عمق استراتیژی اش در افغانستان از هیچ ترفند و فریب و توطیه خودداری نکند. آی اس آی با توجه به مهارت و شناختی که از جامعهء افغانستان دارد، در هر زمانی می داند که از چه گونه ابزار ها زیر نام اسلام برضد مردم افغانستان استفاده کند. دیروز از تنظیم های جهادی به بهای بازی با ایثار و شهکاری های هزاران انسان آزاده و مجاهد پاک باز افغانستان، استفادهء بد کرد.

ادامه خواندن توطیهء جدید آی اس آی : مهرالدین مشید

 با پوزش از خوانندگان عزیز ی که این بخش را تعقیب میکنند باید به عرض برسانم که نسبت مصروفیت های زیاد وچندبعدی هنری که دارم این بخش به تأخیر به نشر رسید .

بخش بیست ویک 

ج ) در نوشته های علمی وتحقیقی وقتی واژه های نامستقل از گونۀ پیشوندها وپسوندهابه تنهائی نوشته شوند ، پیش از پسوندهاوپس از پیشوندها،هایفن گذاشته میشود ؛مانند:

_م ، _ یم ، ید ( نشانه های ضمیری که در آخر افعال می آیند ؛مانند : گفتم ، گفتیم ، گفتید. ) 

می _ ، همی _ (پیشوندهای استمرار؛مانند: میروم ، همیرفتم .)

اما پیشوندها ، پسوندها وعلامه های جمع رانباید طوری تقسیم کرد که از اصل واژه توسط هایفن جداودر سطر دیگر نوشته شوند ، یعنی پیشوندها ، پسوندها وعلامه های جمع با اصل واژه در عین سطر گنجانیده شود ؛مانند 

درست                                نادرست 

کتابها                                  کتاب _ 

ادامه خواندن درست بنویسیم : غلام فاروق سروش

یک گروهی از طالبان در دورِ اول یک بخش ساحه‌ی مسجدشریف پل‌خشتی را فروخته بودند.

مولوی قلم الدین در دو چهره‌ی مخوف و نرم.

دستِ‌بازی‌گرِ تقدیر هرگونه که خواست سرنوشت را برای من رقم زد. من هم قانع هستم و به‌حیث مسلمانی که می‌دانم تدبیر خدای‌بزرگ در تقدیرِ بنده‌اش جلوه‌ی خاص دارد مانند هر انسان و مسلمانِ‌دیگر.‌ پسا انفصال از وظیفه‌ی‌دولتی در اواسطِ سال ۱۳۷۳ بود که برای به‌دست‌آوردنِ نفقه‌ی حلال دست‌وپا زدم. آن تلاش‌ها و پرسه‌زدن‌های شهر به شهر و ولایت به ولایت بود که امتداد یافتند و به دورانِ اولِ نظامِ طالبانی گِرد شهرها خاصتاً کابل گَشتند. مصروفیتِ ساخت‌و‌ساز برایم بیش‌تر دستیاب شد. از ساختمان و اعمار مراکزِ تجارتی تا محلات‌ِ مسکونی را با‌برخی از شرکای خویش سازمان دادم و آن‌گاه روشِ کار مضاربت اسلامی در تجارت مروج بود. سرمایه‌گذار و کارگر با‌هم عقد می‌بستد. کارگر برنامه‌ی توافق شده را دنبال کرده و با پرداختِ هزینه‌‌ی مصرف از سوی سرمایه‌گذار به کرسی می‌نشاند. سرانجامِ‌ چنین‌کار نفع ‌و نقصی بود که پسابرداشتِ اصل‌سرمایه‌ی سرمایه‌دار منافع نصف مو یا هم مطابق تفاهم تقسیم می‌شود. در صورتِ‌ بروزِ خسارت بسته‌‌گی به‌ پیش‌بینی قرارداد دارد.

ادامه خواندن روایات زنده‌گی من ؛بخش ۲۰۰/ محمد عثمان نجیب

برخی از سالیان دور به این‌سو، از سرِ کم‌بینی و حقارت، در مورد هنرمندان ( آوازخوانان و نوازنده‌گان ) که طیفِ شریف و زحمت‌کش برای ایجاد فضای سُرور و خوشی‌ ما اند، در زبانِ شفاهی و برداشت‌های عوامانه، واژه‌ی ” سازنده و حتا… ” را به کار می‌برند که برداشتی‌ست استهزا آمیز و سخت نادرست.

واژه‌ی ” سازنده ” در لغت به معنای ” کسی‌ست که چیزی را می‌سازد “؛ یعنی خالق و پدید آورنده‌ی آن است. سازنده هم در واقع به کسی گفته می‌شود که دارای خلاقیت است.

در گذشته هم شماری از هنرمندان و نوازنده‌گان ” گذرِ خرابات کابل ” اسباب و ابزار موسیقی مانند: رباب، آرمونیه، طبله، دُهل، نی و …. را می‌ساختند و نیز مرّمت می‌کردند و ممکن است، اطلاق واژه‌ی ” سازنده “؛ یعنی کسی که ابزارِ ساز را می‌سازد، از همان رویکرد توجیهی و معنایی سرچشمه گرفته باشد.

ادامه خواندن سازنده، نوازنده و هنرمند؟ : جاوید فرهاد

پارسی‌گویان، ازبیک‌ها، هزاره‌ها و ترکمن‌ها و ایماق ها و همه‌ اقوامِ‌ غیرِ پشتون بدانند که اگر به‌‌خود نیائیم‌ یا پنبه‌کاران خواهیم بود یا شالی‌کاران یا گندم دَرَوهای قبیله‌گراها.  

    بحثِ پان‌ترکیسم در افغانستان عملی نیست و مارشال دوستم هم هرگز به آن تن نه‌می‌دهد اما حق‌طلبی‌ دارد.

در مروری به فرسته‌های دوستان یا نشراتِ‌شبکه‌های اجتماعی با موردی برخوردم که یک جوانِ پشتون برای بزرگان خودشان در آن‌سوی‌مرز دیورند سخن‌ می‌گفت و همه پشتون پاکستان و خیبر را مشران خود خطاب می‌کرد. او از هریک چنین نام می‌بُرد: اچکزی صایب، منظور پشتون صایب، شیرپاو صایب، حقانی صایب، سراج‌الحق، … تاته وایم… لینک را فشار دهید: 

لینک را فشار دهید: 

<VID-20211208-WA0026.mp4>

این آقا پس از چهل‌وپنج‌ سال خسته شده در حالی‌که همه اقتدار دست قبیله‌اش بود. یکی از سران قبایل پشتون‌ِ داخلی را نام نه‌برد و همه پشتون‌های پاکستان را یاد‌کرد. اچکزی را که برای بودنِ یک پرچم پشتونِ افغانستان گلوی‌ مخالفت پاره کرد و گفت باید زمونږ « پاکستان » خپله بیرغ په دغسې جرگو راوړۍ حالا بگوئید که حق با کی است؟ این جوان گله دارد که چهل‌و‌پنج‌سال است لر و بر می‌گوئیم هم لر برباد

ادامه خواندن   چرا تجزیه مهم‌تر از فدرالیسم است؟ : محمد عثمان نجیب

از قول محمد سمیع عثمان انصاف

این عنوانِ حکایتیست که سالها‌ پیش، خانه به خانه و زبان بزبان می گشت اما متاسفانه،  مدتهاست که مردم بجز شنیدنِ آهنگ و موسیقیِ سروده ء صد سیب سرخ، از رازهای که در دل این سروده پنهان است، آگاهی ندارند.  

(صد سیب سرخ) 

حکایتی از دوستی و محبت پر خلوص و پاکِ نرگس و فرهاد است که آنها سالها قبل در یکی از قریه های ولایت شمال زنده گی می کردند.

قابل یادآوریست که در آن زمانه ها، ولایت شمال ولایاتی چون بغلان، کاپیسا، پروان، ارغنداب و چند ولایت دیگر سمت شمال را در بر می گرفت.

در یکی از قریه های زیبایی همین خِطه، دختر و پسر زیبایی در همسایه گی هم متولد شدند که والدین شان اسم نرگس و فرهاد را به آنها مسمی ساختند. 

طبق رسم و عنعنات آن موقع،  اطفال جهت آموزش و کَسبِ تعلیم قرآن و زبان،  به مدرسه نزد آخوند ها فرستاده می شدند و کتابهایِ  چون چهار کتاب و  حافظ را می‌آموختند. 

نرگس و فرهاد هم که پنج، شش ساله شدند، شامل مدرسه گردیدند و هر دو یکجا به مدرسه می رفتند و یکجا بخانه بر می گشتند. در قریه ء که آنها زندگی می کردند، از جمله ء قریه های سرسبز و پربار شمال به شمار می‌رفت.

ادامه خواندن صد سیب سرخ ؛ داستان کوتاه : رویا عثمان انصاف

 من  نه از ایران نه ازهند ونه ازچینم پدر

باغ درد وناله ام را پیرِ گلچینم پدر

گفتمش تاجیک ؛پشتون ؛هزاره ؛کیستی؟؟

آه سوزانی کشید وگفت مسکینم پدر

ادامه خواندن مسکینم پدر ؛ شعر از نورالله وثوق

شعور_سیاسی؛ ثمره رشد عقلی در علوم اجتماعی که بعد از رشد مغزی، انسان به آن دست پیدا می کند عبارت است از «شعور سیاسی» شعور سیاسی چیست؟ شعور سیاسی عبارت است از

؛الف:- شناخت دوست و دشمن.

ب:-شناخت افکار جامعه

.ج:- شناخت مملکت خویش از لحاظ جغرافیایی، اقتصادی و ظرفیت ها.

د:- در نهایت شناخت پلان ها و استراتیژی ها علیه خویش.

ادامه خواندن شعور سیاسی چیست؟؛ نوشتهء : نجیب روشنگر ؛ ارسالی دنیا غبار

     قبل ازهمه میخواهم این سوال را مطرح سازم که چرامیهن ما بیشترازدوهزارسال به این سو، مورد توجه وتاخت وتازهای شاهان، امپراطورها وکشورکشایان جهان قرارگرفته ومشخصن طی قریب ۵ دهه اخیربه حیث یک جغرافیای راهبردی درمحراق «جنگ سرد» میان ابرقدرت ها نتوانسته روی خوش آرامش وثبات را تجربه نموده وچرا «راه جنت» از کشور ما میگذرد؟

جهت یافتن پاسخ دقیق ومطلوب ضرورمیدانم نگاهی گذرای به عقب بیاندازیم:

     آریانای قدیم ،خراسان قرون وسطی وافغانستان امروزی کشوری است که درقلب قاره آسیا قرارداشته ،درشمال باکشورهای آسیای میانه تاجکستان، اوزبکستان وترکمنستان، درجنوب، شرق وجنوب شرق باپاکستان،درغرب با ایران ودرشمالشرق با کشور چین هم سرحد بوده وطول مرزهای افغانستان با همسایه ها  به  ۵۸۰۰ کیلومتر میرسد.

ادامه خواندن حاکمیت دوباره«امارت سیاه طالبی»میراث شوم ” دودهه تجاوز و اشغال امپریالیست های امریکا وشرکا!؟(بخش نخست) نوشتهء : ح- حریف (بخش نخست)

پیدایشش پیدا نیست در خرجرد جام  دیده به جهان گشوده است . آثار مهم او : مثنوی لیلی و مجنون ، شیرین وخسرو ، هفت منظر  به پیروی از هفت پیکر نظامی  و تیمور نامه یا سفرنامه ) در باره تاریخ فتوحات تیمور گورگانی اند.

در سال ۹۲۷ دیده از جهان بست از شاعران بزرگ عهد تیموریان هرات  است . خواهر زاده مولان عبدالرحمان جامی می باشد :

داستان چگونگی  به شعر روی آوردن هاتفی:

او پس از مطالعه آثار بزرگان چون فردوسی ، نظامی و دیگران در پی آن شد تا خمسه ای همگون خمسه نظامی بسراید. و از مامای سخنور خود  مولانا عبدالرحمان جامی خواست تا به او اجازه بدهد.

جامی گفت : که اگر بتواند پاسخ سه بیت حکیم فردوسی را بدهد توانایی آن را خواهد داشت که این خمسه را بسراید.

ادامه خواندن آشنایی با مولانا عبدالله هاتفی ( جامی) خرجردی خواهرزاده مولانا جامی ؛ نوشته : داکتر حمید مفید

مزدور کسی‌است که برای منافع سیاسی حاکمی که او را اجیر کرده، منافع جمعی را قربانی می‌کند و در نتیجه به منافع شخصی خود می‌افزاید. مزدور آدم عاقل ولی هولناکی ا‌ست. او می‌داند که چگونه برای برآورده‌شدن منافع حاکم، منافع جمعی را خدشه زند.

وی از این‌کار امتیازات فراوان بدست می‌آورد. امتیازات یک مزدور سخت‌کوش به قدری بالا است که می‌تواند خود، خانواده و نفقه‌ی آینده‌ خود را از آن تلافی کند. بهترین و کوتاه‌ترین تعریف مزدور در واژه‌ی «خود فروخته» بیان شده است. مزدوران سه ویژه‌گی دارند:

نخست، بی‌وجدان هستند. بی‌وجدان به این معناست که تامین منافع حاکم به قیمت حیثیت، شرافت، عزت، آبرو و کرامت مزدور تمام می‌شود. این ایثار بزرگ، وجدانی برای مزدور به جا نمی‌گذارد.

دوم، سفاک هستند. سفاک به این معناست که مزدوران برای تحقق منافع حاکم از ریختن خون بی‌گناهان، باکی ندارند. حتا مزدوران حاضر به قربانی نزدیکان خود نیز هستند. 

ادامه خواندن مزدور در ادبیات سیاسی به چه معناست؟ : ملک ستیز

لیلا صراحت روشنی، در بیست و‌سوم جوزای سال ۱۳۳۷ خورشیدی در شهر چایکار، مرکز ولایت پروان زاده شد .سال ۱۳۵۹ خورشیدی از دانشکده ادبیات فارسی دانشگاه کابل سند لیسانس گرفت و پس از آن به عنوان معلم ادبیات فارسی در لیسه عالی “ملالی” مشغول به کار شد. نخستین آموزگارش در زمینه‌ی شعر و ادبیات پدرش، زنده‌یاد غلام‌شاه سر شار روشنی، بود که او نیز شاعر بود و بعد با واصف باختری آشنا شد و شعرهایش توسط او نقد و بر رسی می‌شد. 

در اواخر سال ۱۳۷۵خورشیدی که کابل به تصرف گروه طالبان در آمد، لیلا صراحت به پشاور پاکستان رفت و پس از مدتی به کشور هالند پناهنده شد.

لیلا صراحت روشنی دو سال پایانی عمرش را با سرطان مغز دست و پنچه نرم کرد و سر انجام در روز جمعه، دوم اسد سال ۱۳۸۳خورشیدی، چشم از جهان فروبست. پیکرش از هالند به کابل منتقل شد و در همان‌جا به خاک سپرده شد .

استاد واصف باختری، مقدمه ای با عنوان 

“یک مقنعه و صد آتشفشان” بر کتاب 

“سنگ‌ها و آیینه‌ها” در مورد شعر‌های لیلا صراحت روشنی نوشته است 

” روان من شعر لیلا صراحت روشنی را می‌پذیرد، روان من مسطح است، روان من ژرفا ندارد که بگویم تا ژرفای خویش شعر لیلا صراحت روشنی را می‌پذیرد. شعر لیلا صراحت روشنی نافذ است. سیلاب خود نمی‌داند که عمقش چه اندازه است، ولی سیلاب با گذار سنگین خویش مسیل می‌آفریند و مسیل را عمق می‌بخشد. لیلا صراحت روشنی هیچ‌گاه حتا نیم‌گامی هم برای مطرح شدن بر نداشته است. این نه‌تنها سخن من است، بل بسیاری از هوا‌خواهان شعر او بر آنند و من بیافزایم که وی تنها از سر حجب و فروتنی بدین روش نگراییده، بل به نیروی قریحت و به اصالت شعر خویش باورمند است. خاموشانه می‌خواند و می‌سراید و می‌نویسد.

ادامه خواندن لیلا صراحت روشنی ؛ بخش اول -نوشتهء : محمد ظریف رستمی