
یک زمانی در شهر ما قحطی آمد و ما و تعدادی زیادی از مردم صبر نتوانستیم و خانه های خود را ترک کرده به سمت شهر همجوار رخت سفر بستیم. وقتی بدان شهر رسیدیم که دیدیم، آب و نان فراوان، دره ها سبز، جوش و خروش مردم، بسیار بود. اما بدی اینجا بود که دیدیم یکی خیلی پولدار است که قصرها دارد و صاحب آخرین مدل موتر ها و بادی گارد با سلاح ثقیله و کش و فش است و دیگری از فقر در زیر آسمان خدا شب و روز می گذراند و برای زنده ماندن، دست دراز کرده و در بین سرک گدایی می کند. چند روزی در این شهر ماندیم و کم کم واقف شدیم که ساکنان آن شهر مردم خیلی بخیل و حسودی اند.
ادامه خواندن شهر قحطی زده داستان تخیلی کوتاه: رویا عثمان انصاف
























