دسته: مسایل اجتماعی

د همدې زړه بوږنونکې کیسې په اړوند : د اسلامي تنظيمونو خپل مینځي شخړو ، اخ و ډب زور اخیستې و ، څاښت و ، ومې غوښتل د درواغجنې ارامې څخه په ګټه اخیستو په بېړه د کور تر څنګ هټېو څخه چې زړه نازړه به یې پرانستل څه خوراکي توکي واخلم ، د لارې پر اوږدو کې مې پر یوې جنازې سترګې ولګېدې ، موږ له مړو او ټپيانو سره روږدي او اشنا وو ، خوله دې جنازې سره مې انډيوالان او پېژند خلګ ولېدل ، ورنږدې شوم ځينو سره تر روغبړ وروسته مې وپوښتل چې جنازه د چا ده ! ېو انډيوال مې ووېل دا ېوه پېغله نجلې ده وایي ناهيد نومېده چې د جهادېانو د تېرېو قرباني شوې او ځان یې د کور له پاسني پوړه راغورځولی دی ، کورنۍ ، خپلوان یې د اسلامي دولت څخه عدالت غواړي او ددې چار چاپېر خلک هم ورسره همغږي شوي ، زه هم ورسره وخوځېدم ، لا د مکرریانو څلور لاري ته نه و رسېدلي چې ډزې راباندې وشوې ، جنازه مو د سړک اړخ کې پرېښوده او هر څوک د ځان په ژغورنه کې شول او د مکرریانو په بلاکونو کې تيت او ترغۍ شوو ، سا نيولی مخ پر کور رهي او د جنازې پر ورستۍ برخلېک پوه نشوم !

هنداره او خنجر :

ادامه خواندن د کېسې لېکونکی : دکتور ببرک ارغند ژباړونکی : س . سیلنی

 بدون هیچگونه پیشداوری توجه خوانندگان را پیرامون کودتای 26 سرطان 1352 به اظهارات محمد ظاهر شاه و محمد داود و نظریات بعضی همکاران کودتا و صاحبنظران از کتابهای «افغانستان در قرن بیستم (ص 170-175)» و «خاطرات سیاسی جنرال عبدالقادر(ص 77 و 78)» جلب میکنیم: کودتا از طرف کسانی شد که کسی انتظارش را نداشت
محمد ظاهر شاه :
تا زماني كه من به خاطر دارم، حركتهايي كه صورت گرفته ، حركتهايي نبودند كه سبب از هم پاشي گرديده باشد. غير از اين كه يك حادثه پيش آمد و كودتايي از طرف كساني شد كه كسي انتظارش را نداشت.
***
دولت به حدي فاسد گرديد كه ديگر اميد و انتظاري براي اصلاح آن باقي نماند
محمد داود : 

ادامه خواندن در آستانه 26 سرطان ٬ بخش دوم : نوشته م -داوود سیاوش

چکیده :‌ رمان با یادداشت کوتاه شخصی که از خارج برگشته، آغاز میشود. در کابل جنگهای شدید قوماندانان جهادی جریان دارد. او باری در تهکاوی خانه یی که اقامت گزیده و بخاطر فرار از راکتها به آن جا پناه برده، دفترچه ی خاطرات دختری که زنده و مرده بودنش روشن نیست را مییابد. دختر نوجوان در آشفته بازار احساسات دست ناخورده، قصه ی خانواده ی خود را نگاشته است. خانواده یی که نارساییهای دوره را لمس مینماید. خشونت بیکران، جنایت، عدم تطبیق قانون، اجرای حکم دادگاه صحرایی – بربریت و انارشیسم.

راوی چهار برادر و سه خواهر دارد و چندین برادر و خواهر ناتنی. پدر قمارباز و خوشگذران، مادری که درگیر امباغداری، خشونت شوهر و پالیدن شوهر برای دخترانش هرگز شانس دریافتن زنانگی را مانند خیلی از زنان افغانستان نداشته است. یک پسر خانواده مسما به مولوی ما ( نامیست که خواهرش در روزنوشتها به او بخشیده) سیاسی میشود و افکار به شدت مذهبی را نمایندگی و پخش میکند.

ادامه خواندن خانواده ی ما، بستر رویاهای در خون خفته: نوشته نیلاب موج در باره کتاب خانواده ما .. اثر باارزش محترم دکتور ببرک ارغند

 تبصره و تحلیل سیاسی عاجل:

چرا یک «تُنبان»؛ مهمتر از افغانستان است؟!

امریکا از تنبان ایشچی؛ «پیراهن عثمان» ساخت!

رسانه ها گزارش کردند که سفارت امریکا از پیگیری جدی قضیۀ دوستم – ایشچی حمایت کرد

به گزارش خبرگزاری رشد، سفارت امریکا در کابل از پیگرد جدی اتهامات وارده از سوی احمد ایشچی بر عبدالرشید دوستم معاون ریاست جمهوری افغانستان حمایت کرد.

هوگو لارنس، سرپرست سفارت امریکا در کابل، گفت که کشورش مانند جامعۀ جهانی و مردم افغانستان از پیگرد این قضیه و اقدامات احتمالی عدلی در این خصوص پشتیبانی می‌کند. احمد ایشچی یکی از چهره های شناخته شدۀ اوزبیک در شمال افغانستان، در ماه قوس سال گذشتۀ خورشیدی مدعی شد که عبدالرشید دوستم، معاون ریاست جمهوری افغانستان او را در میدان مسابقۀ بزکشی در شبرغان در برابر چشمان صدها نفر لت و کوب کرد و سپس وی را زندانی ساخت.آقای ایشچی همچنان مدعی شده بود که در جریان بازداشت در منزل جنرال دوستم تهدید به مرگ، شکنجه و حتا مورد تجاوز جنسی قرار گرفته است.

ادامه خواندن چرا یک «تُنبان»؛ مهمتر از افغانستان است؟! … تنظیم و گرد آوری از: سلیمان کبیر نوری

ساق هایش لوچ بود وهی شصت دستش را می‌چشید. پاهای گوشت آلودش درهوا تکان می‌خورد وبه هم می‌پیچید. روی برنده کنار کلکین زیر آفتابی نرم خسپیده بود. چشمهایش همرنگ خسرو بود و لبخندش حتی زیباتر از او. دلم بادیدن کومه‌ها و به هم خوردن وبه هم پیچیدن پاهایش از شوق در سینه پر می‌کشید. از زیربغلش گرفتم و در هوا نگهش داشتم و با دست به چپ و راست گازش دادم. خندانمش. بعد چهارزانو نشستم وپستانم را دردهانش گذاشتم تا شیرجاری شد،  بیدار شدم وخودم را روی بستر مخمل زرشکی یافتم. کلکین باز بود و آفتاب ظهرتابستان پهن. سبزه‌های کنار کلکین درهوای داغ و معلق راست ایستاده بودند ودر دوردست تکه ابری روی آسمان نیلگون به سمتی حرکت می‌کرد ادامه خواندن داستان کوتاه و زیـبـای ادبی : وسـیــمـه بـادغــیــسـی

 پاکستان این کشور غیر طبعیی و مخلوق استرایژی استعمار هنوز دو ساله نشده بود که در ( 22 ) جون ( 1949 م ) نخستین تجاوز نظامی را با بمبارد قریه مغلگی ولایت پکتیا با چراغ سبزانگلیس و امریکا و بخاطر زهر چشم نشان دادن به افغانستان ضعیف و فاقد قوای مسلح مدرن و مقتدر ، انجام داد که باعث شهادت ( 23 ) تن هموطنان عزیز ما گردید . پادشاه اعزای ملی اعلام و مراسم فاتحه رسمی در مسجد مجنون شاه صدارت برگزارگردید ، شاه محمود خان صدراعظم وقت که بازوبند سیاه داشت پیوسته اشک میریخت و گویی به نوعی عجز دولت خود را در مقابله با تجاوز دشمن بیان مینمود .

از آن زمان تا کنون جهان و منجمله افغانستان تغیرزیاد نموده است ، پاکستان از طفلک نازدانه «

ادامه خواندن از« مغلگی » پکتـیا تا دهدادی بلخ – ( 68 ) سال گریه ، ناله و عزا داری : میـرعبـدالواحـد سادات

 اول ماه می به عنوان روز کارگر به این لحاظ بوده است که در چهارم ماه می سال ۱۸۸۶، و در چهارمین روز اعتصاب و تجمع کارگران آمریکایی در شهر شیکاگو، پلیس به روی آنان آتش گشود که شماری کشته، عده‌ای مجروح و بعداً چهارتن نیز اعدام شدند. کارگران  بخاطر  کاهش  ساعت  کار روزانه از  (ده ساعت به  هشت ساعت) دست به  اعتصاب  زدند. قرار بود که اول ماه مه ۱۸۸۶ در آمریکا (ایالات متحده)، کاهش ساعات کار به هشت ساعت در روز، به اجرا درآید که چنین نشد و در نتیجه،

ادامه خواندن به گرامی داشت از روز جهانی کارگران ٬ نن دکارګر نړیواله او ټولو زیارایستوونکو ورځ دې دافغانستان کارګر ورځ نه لری د کارګرانو د ښه ژوند و ښو ورځو په هیله.

 کاربرد ضرب المثل ها در ادبیات کلاسیک فارسی دری از سابقه و سرگذشت دراز و گسترده یی برخوردار است. حتی می توان گفت که شعر فارسی دری از همان سپیده دم پیدایی به نوعی با ضرب المثلها آمیخته بوده است.                  چنان که در شعر رودکی سمر قندی نیای بزرگ شعر فارسی دری می توان جلوه های رنگا رنگ کاربرد  ضرب المثلها را دید.یک چنین چیزی، همچنان در شاهنامه ء فردوسی، مثنوی معنوی، غزلیات حافظ  و سروده های شاعران دیگر نیز وجود دارد.                                                    ضرب المثها افکاری اند که به گونهء فشرده  و کوتاه بیان شده و از محتوای ژرفی  برخوردارند. ضرب المثلها به ما کمک می کنند تا چگونه گی تفکر مردم در پیوند به زنده گی و جامعه را دریابیم. برای آن که ضرب المثها خود عصاره یی از تجارب تاریخی ، اجتماعی و فرهنگی  مردم اند و چنان دانه های سبزی در کشتزار زنده گی اجتماعی- فرهنگی مردم بار ور شده اند.                                                                                                         به تعبیری می توان گفت که ضرب المثل ها آیینه های روشن و شفافی اند که می توان در آن ها گوشه های گونه گون زنده گی اجتماعی مردم را به روشنی دید.                                             ادامه خواندن در بوستان همیشه سبز سعدی : پرتو نادری

 تمام روزرا به گردش درکوه سپری کردوه بودم وازاثرخستگی زیاد ماهیچه های پایم درد میکرد. بعد ازنیمه های شب بود که خواب بردردغلبه کرد.صدایی بگوشم رسید که مراازخواب بیدارکرد.

«لالاچاشت شد»

بیادآوردم که باید برخیزم .شب گذشته من وبرادرم قرارگذاشته بودیم که فردا حمام برویم . من بقدرکافی نخوابیده بودم واحساس دردوکوفتگی عجیب میکردم .مانند یک چوب خشک شخ مانده بودم ونمیتوانستم خودرا حرکت دهم. دلم میخواست درزیرلحاف گرم صندلی یک ساعت دیگر نیزبخوابم اما نمیشد وعده را برهم زد.ازین گذشته زیاد چرک داشتم وباید پیش ازآنکه حمام بیروبارشود خود را به آنجا میرساندیم. هنوزازسپیده دم خبری نبود.آسمان بسیارپا کیزه وشفاف بود. ماه وستاره گان درنهایت زیبایی میدرخشیدند وکوهای برفپوش مغرب درپرتو سیمین ماه منظرهء رویایی داشت. اواخرزمستان بود اینجا وآنجا لکه های نازک برف دیده میشد وروی دندابهای جاده را قشر نازک وشفاف یخ پوشانیده بود .                                                                   ادامه خواندن حـمـام درسـحـر گاه : رشـاد وســا

هزارسال پیش ناصرخسرو درسفرنامه اش داستان گرمابه را نوشت وواژه ءگرمابه را بکار برد . امروزدرکشورما ودیگر کشورهای اسیایی مانند ایران ، ترکیه وغیره همه حمام میگویند . سعددی هم در گلستان حمام گفته است .

گل خوشبوی درحمام روزی     رسیدازدست محبوبی بدستم

به اوگفتم که مشکی یاعبیری      که ازبوی دلاویز تومستم

بگفتا من نه مشکم نی عبیرم        ولیکن مدتی باگل نشستم

کمال هم نشین درمن اثرکرد      وگرنه من همان خاکم که هستم

  ازروی سفرنامه وگلستان معلوم میشود که حمام درسرزمینهای ما پیشینه ء دورودرازداردوشاید بکاربردن گل سرشوی که امروزهم درکشورما رواج دارد پیشینهء بیشترازهزارسال داشته باشد.

ادامه خواندن حـمـام یـا گـرمـابـه : رشـاد وسـا

مرد جهان دیده یی از بخارا بر گشته بود، مردمان به دیدار او می رفتند و او روایت های شگرفی می کرد از بخارا و بخاراییان!

باری روایت می کرد: چون در بخارا تنگ دست شدم ، روزی رفتم به بازار تا کاری بیابم و از دست مزد آن روزگار بگذرانم. چون از قدیم گفته اند:                                    این شکم بی هنر پیچ پیچ                                         صبر ندارد که بسازد به هیچ

ادامه خواندن چــوب شــکــن : پــرتــو نـادری

در استوره‌های یونانی، روایتی است از مرد غول‌پیکری به نام پروکرستس که در کنار جاده‌‌یی زنده‌گی می کرد. این جاده به شهر آتن می رسید. گاهی هم گفته اند که او دزدی بوده با آوازۀ پیچیده درهمه افاق.

گویند مردمان چون به هوای رفتن آتن از آن جاده می‌گذشتند، پرو کرستس آنان را یگان یگان به خانۀ خود فرا می خواند. او در خانه تختی داشت و می انگاشت آنانی سزاوار رفتن به آتن اند که قامت شان باید برابر با تخت او باشد. میزان دادگری و داوری او همان تخت او بود.

راهگذران را چون به تخت خود می خواباند. سه چیز ممکن بود. اگر قامت رهگذر با تخت او برابر می بود، مرد رها می شد و سزاوار آن بود که به شهر آتن برود؛ اگر قامت رهگذر درازتر از تخت او می بود و پاهایش از تخت بیرون می زد، آن گاه پروکرستس پاهای او را با اره و تبر قطع می‌کرد تا قامتش برابر با تخت شود. در حالت سوم اگر قامت رهگذر کوتاه می بود آن گاه رهگذر را از سر و پای کش می کرد و کش می‌کر تا قامت او با تخت برابرشود. در نتیجه کمر و کمرگاه رهگدر از هم جدا می شد و می مرد.

پروکرستس می خواست تا همه گان در قانون عدالت او هم سان باشند. چنین بود که همه روزه چنیدین و چندین تن روی تخت عدالت او جان می‌دادند. رهگذران را پیوسته این گونه با شنکجه می‌کشت؛ اما هیچ‌گاهی نمی خواست بیندیشد که تخت او نه تخت عدالت؛ بلکه تخت مرگ است.

***

ادامه خواندن پروکرستس‌های روزگارما : پــرتــو نادری

حکومت فارس در سـال 1935 ميلادی از همه کشـورهايی که با آنها روابط ديپلوماتيک داشـت، تقاضا کرد تا پس از اين فارس را به نام «ايران» ياد کنند. اين تغيير نام که بر بنياد درک نادرسـت ناسـيوناليستی صورت گرفت، يک اشـتباه بزرگ بود. گفته ميشـود که پيشـنهاد برای اين تغيير نام از جانب سـفير آن وقتِ فارس در جرمنی مطرح شـده بود که خود سـخت زير تاثير نازيها رفته بود. در آن زمان جرمنی در تب نژاد پرسـتی ميسـوخت و خواهان بهبود روابط دوسـتی با کشـور های به اصطلاح « آريايی نژاد » بود. گفته ميشـود که برخی از دوسـتان جرمنی آن سـفير، او را به اين متقاعد سـاختند که چون با

ادامه خواندن کشـور ما را فارس بناميد نه ايران – نوشـتهء : پروفيسـور احسـان يارشـاطر

 گویند باری مردی بر درختی فراز آمده بود و شاخه‌های سبز و پرشگوفۀ درخت را می برید. رهروی که از راه می گذشت ایستاد و خیره خیره در کار مرد نگریست.

مرد گفت: مگربا من کاری داری؟

رهرو گفت: نه کاری ندارم؛ اما انگشت حیرت زیر دندان دارم که تو چگونه این همه شاخه‌های سبز و پرشکوه را می بری و شاخه‌های خشکیده را برجای می‌گذاری؟

مرد گفت: راهت را بگیر و برو که من حکمت آموخته آن فلسفه دان بزرگم!

ادامه خواندن حکـمـت بـیـامـوزیـد تـا رستـگار شـویـد! : پرتـو نـادر

 انسانان د خپل ژوندانه په اوږدو کې د څو څيزونو سره څنګ په څنګ شپې صبا کوی او د هغو نه يې شليدنه نه شته، غم، ښادي، خپګان، خوښي ، ناروغي او مړينه دا ټول د انسانانو سره کور په صحرا مل وي. خو دغو پيښو ته د انسانانو غبرګون د هغو د ټولنيز و موقعيتونو د ځرنګوالی سره ټراو لري، که مونږ کلې، بانډې او نورو وړوکو ټولنو ته پام واړوو، راته به جوته شي چې هلته د يو په غم کې تول غمجن دي او په خوښی کې يی ټول ځانونه خوښ وينی، د مړي ژړا په ټولو ده او د خوښيو په ښادی کې ټول ګډيږی، د روغ ، رنځور تپوس د خلکو دود او دستور دی، چی د دې ټولو په کړو څوک پر بل منت نه اچوی. په کړنه يی خپل دوديز فرض تر سره کوي او په نه رسيدو يی ټولنيز تړون له مخې ملامتيا ګټي.

خو کله چی ښارې ژوند ته مخه شي د انسانانو تر منځ د خواخوږی او يو بل ته په دوديز ډول رسيدل، غم او ښادی په شريکه پالل ، ددی ټولو اړيکو مزی سستيږی او کرار کرار يواځی د کورنيو او نژدی دوستانو تر منځ دغه پالنه النه تر سترګو کيدای شی. ټولنپوهان وايی: همدغه ښاری پيکه شوی وګړي کله چی د سياسي ، اقتصادي لاملونو له مخې د خپل هيواد نه کډه شی او په نورو هيوادو کې کډوال ژوند خپل کړې، که څه هم د بيلا بيلو سياسي فکري سليقو ، ژبني او قومي توپيرونو درلودنکې وی هلته بيا په طبعي ډول دوی سره خواږه کيږی ، دا ځکه چې په پردي هېواد کې دوی د پردي

ادامه خواندن په کـډوال ژونـدانه کې د متضادو فکری صلـیـقـو پـخلاینـه : عـمـر – نـنـګیـار

کتاب سوزی در انجمن نویسنگان افغانستان از بخش نخست الی سوم و پایانی Copy 2 by mariadaro on Scribd

پیش نویس : کتابک« فریادازسکوت » یکسال پس ازکودتای داود خان ببازارآمد .سالهای آشوب زا بود .کشور میدان نبرد هفت ثوری ها وهشت ثوری هاشده بود. هنوزهفت ثوری وهشت ثوری نشده بودند.شمالک هایی را احساس میکردیم که توفانهای مهیب ویرانگررا درپشت سرخود داشتند.توفانهایی که تا امروزهمچنان ویران میکند.واین همه پس ازآن کمکمک دیموکراسی که دیده بودیم .هفت ثوری ها همه در پی آن بودند که آخرین میخ را برتابوت بازماندگان  خانوادهء یحیا بکوبند. وهشت ثوری ها درکوها ودره هاسنگرمیساختند.درآن روزهای توفانی ویا پیش ازتوفان کی حوصله داشت که داستان کوتاه بخواند .در آن روزگاری که سکوت  سنگین برحنجره ها نشسته بود . منکه ازین سکوت مرگبارودیرپای خسته شده بودم وبه تنگ آمده بودم نام کتاب خودراکه سالها پیش نوشته بودم  فریاد از سکوت گذاشتم .  

                                                                                                                    ادامه خواندن فـریـاد از سـکـوت : رشـاد وسـا

  مولانا جلال الدین محمد بلخی ( 586 تا 652 هجری خورشیدی ) که غربیان بیشتربنام رومی اش میشناسند ، یکی ازاثرگذارترین شاعران فارسی گوی برادبیات ، شعر واندیشه ی مردمانِ نه تنها نیم قاره ی هند ، ترکیه و برخی کشورهای عربیست ؛ بلکه اثرگذارترین شاعرِزبان فارسی در قاره ی اروپا و امریکا نیزمیباشد .

تأثیرات شگرف شعرواندیشه ی مولانا در تفکراتِ شاعران و اندیشمندان بزرگ غرب( حتا هگل فیلسوف بزرگ آلمانی ) چونان وسیع و گسترده است که تاکنون صدها کتاب واثرتحقیقی ارشمند از سوی پژوهشگران و دانشمندان ورزیده ی کشورهای مختلف جهان درینمورد نگاشته شده و هنوزهم موضوع موردعلاقه ی پژوهشگران غربی دردانشگاهها و موسسات علمی ــ تحقیقی این کشورها میباشد .

ترجمه های اشعاروآثارمولانا در کشورهای امریکا ، انگلستان ، آلمان ، ایتالیا ، فرانسه ، چک ، پولند ، سویدن وبرخی کشورهای دیگر اروپایی ، از پرفروش ترین و پرخواننده ترین آثار و ترجمه های شعر درین کشورها بوده است . ادامه خواندن توجه روزافزونِ جهانیان به اندیشه های آسمانی مولانای بزرگ بلخ : اسماعیل فروغی

بر روایت دوستان فیسبوک : در چهل سالگی بود که خواب حج میبینه و مرد دین می شود و به سفر حج میرود .

پنج بار به سفر حج میرود که جمعا 15سال از عمرش را در سفر حج گذراند.

پس از 5 سفر ، دیگر به حج نرفت !

مردم به ناصر خسرو گفتن :

چرا دیگه به حج نمیروید ؟

گفت : در سفر آخرم در راه رفتن به حج در میانه راه یکی از همسفران غذا نداشت و رویش نمیشد تا از کسی غذایی طلب کند،

دیدم به یکباره از شدت ضعف در حال موت است خرمایی داشتم به او دادم و حالش بهبودی یافت . . .

در آن لحظه به ناگاه گمان کردم که کعبه را طواف میکنم …!

و در همان هنگام بود که این شعررا سرود :

همه شب نماز خواندن،همه روز روزه رفتن

همه ساله از پی حج سفر حجاز کردن

زمدینه تا به کعبه سر وپابرهنه رفتن

دو لب از برای لبیک به گفته باز کردن

شب جمعه ها نخفتن،به خدای راز گفتن

ز وجود بی نیازش طلب نیاز کردن

به مساجد و معابد همه اعتکاف کردن

ز ملاهی و مناهی همه احتراز کردن

به حضور قلب ذکر خفی و جلی گرفتن

طلب گشایش کار ز کارساز کردن

پی طاعت الهی به زمین جبین نهادن

گه و گه به آسمان ها سر خود فراز کردن

به مبانی طریقت به خلوص راه رفتن

ز مبادی حقیقت گذر از مجاز کردن

به خدا قسم که هرگز ثمرش چنین نباشد

که دل شکسته ای را به سرور شاد کردن

به خدا قسم که کس را ثمر آنقدر نبخشد

که به روی ناامیدی در بسته باز کردن

 

https://www.youtube.com/watch?v=bwsRYrSMuP8&feature=youtu.be

یکی از علایم بی ادبی روی برگرداندند وعدم توجه کردن در حین صحبت به طرف مخاطب و صحبت کننده است. این مطلب به مناسبتهای مختلف بنابر بر اهداف مختلف و از لحاظ عقیده حین صحبت مرد با زن و زن با مرد استثنآت خود را داشته و مفاهیم دیګر خواهد داشت اما در نشست ديپلوماتیک و پروتوکول دیپلوماتيك عدم توجه و دقت به مخاطب و در حين صحبت شخص مقابل توجه و نګاه مخاطب به جای دیګر غیر از مخاطب خلاف ادب در زندګی نورمال و خلاف پروتوکل ديپلوماتیک و خلاف ادب شمرده میشود.مجاز نیست و از آن باید برحذر بود. ادامه خواندن ګوشهء از آداب زندګی
 و عرف دیپلوماتیک ! … امــیـن الـدیــن« سعـیـدی – سعید افـغــانی»

بدخشان سرزمین که با تمدن بیش از پنج هزار ساله اش باداشتن معادن لعل و لاجورد در جهان مهشور است و یگانه مهد پرورش آریاییان اصیل بشمار میرود. جای بسا تاسف که باگذشت زمان بگونه درست از طرف محقیقین و پژوهشگران,این سرزمین تاریخی مورید مطالعه دقیق قرار نگرفته است.

اگرتحقیقات هم صورت گرفته از دست دوم و سوم بوده واقعات درآن بگونه دیگر بیان شده است و بدخشان که یک سرزمین وسیع را احتوا میکند –دوستان پژوهشگر ما اصلآ از زیاد ترین نقاط و محلات این خط باستانی هیچ نوع آگاهی ندارند و چنین کار سبب آن میشود که گاهی نام یک محل را به جای دیگر نسبت می دهند و کلیمات اصیل آریایی معنی دیگر را به خود میگیرد که دراین اوراق چند کلمه اوستایی و محلات که به جای دیگر نسبت داده شده ذکر میگردد ادامه خواندن زبانـهـای پـامـیـری آیـنـه قـدنـمـا زبـان اوستـایـی وفـرهـنگ کـهـن سال مهـیـن مـا : هزاره بیک سوداسپندکوهی

خالد نویسا با رمان « آب و دانه» خود در جرگۀ رومان نویسان افغانستان جایگاه و یژه یی دارد. البته او پس از سالها ریاضت در عرصۀ داستان کوتاه به این جایگاه رسیده است.هرچند رمان نسبت به داستان عمر دارازتری دارد، با این حال در افغانستان ادبیات داستانی ما بیشتر برداستان نویسی کوتاه استوار بوده تا رومان . در همین یکی دو دهۀ اخیر است که نویسنده‌گان با جدیت بیششتری به رمان روی آورده اند.در این سالها شماری از داستان نویسان پناهندۀ کشور در پاکستان ، ایران و بعضی از کشور های غربی رمان هایی را به نشر رسانده اند.

تصور من چنین است که خالد نویسا از چند سال بدینسو روی رومان آب و دانه کار کرده است. رومان « آب و دانه »ی خالد نویسا به وسیلۀ انجمن قلم افغانستان در هزار نسخه در بنگاه انتشارات میوند به چاپ رسیده است. ادامه خواندن نـظـریـات استـاد پـرتـو نـادری دربـاره رمان (آب و دانـه ) خـالـد نویـسا نویسنده خوب کشور مـا