هر گفــــته از زبان رقیبان دروغ بود
مــــهر و وفای دلـبر جانان دروغ بود
هر گفــــته از زبان رقیبان دروغ بود
مــــهر و وفای دلـبر جانان دروغ بود

روز جهانی محو خشونت علیه زنان خوب ما چی بگویم دراین سرزمینی هستیم که با گذشت تقریبا یک دهه به اصطلاح دموکراسی حتی کوچکترین عملی بنیادی و قانونی در این راستا صورت نگرفته است . قانون منع خشونت علیه انسان به تصویب نرسیده است به این یعنی ما به تمدن بشری هنوز نرسیده و غرق حیوان اندیشی خود ما هستیم . کشورم زندان زنان شناخته شده و آمار نشان میدهد که 85 فیصد از خانواده های افغان از خشونت خانواده گی رنج میبرند . ما با این همه شرمساری در مقابل چشمان تماشگر دنیا چی داریم که بگویم . بهتر است سکوت اختیار کنیم و بجای آن آستین بالا بزنیم برای تصویب این قانون و پایین آوردن آین آمار با روشنگری .
مسلمانان من آن گبرم که بتخانه بنا کردم
شدم بر بام بتخانه درین عالم ندا کردم
صلای کفر دردادم شما را ای مسلمانان
که من آن کهنه بتها را دگر باره جلا کردم
از آن مادر که من زادم دگر باره شدم جفتش
ازآنم گبر میخوانند که با مادر زنا کردم
به بکری زادم ازمادر از آن عیسیم میخوانند
که من این شیر مادر را دگر باره غذا کردم
اگر “عطار” مسکین را درین گبری بسوزانند
گوه باشید، ای مردان که من خود را فدا کردم.
ادامه خواندن طبيب ،عارف،شاعروانديشمند ( فريدالدين عطار) پژوهش از استاد صباح
چپاول وتاراجگري تفنگداران درقلب کابل بخش چهاردهم– پژوهش وکاوش از( استاد صباح ) « مستنداتي برسه ونيم دهه جنايت وآدمکشي درکشور» گناهي ما فقط مهري وطن بود تمام جرم من درما شد ن بود يکي من ميگفت و ديگري تو به جاده هانبردي تن به تن بود. مردم، امروز ازهيچ چيزي به اندازهي سلاح نفرت نداشته، تفنگداران را دشمن منافع شخصي و ملي خود دانسته، خواهان خلع سلاح فوري شان ميباشند.
در حالیکه واشنگتن برای خروج قوایش از افغانستان آماده گی میگیرد، نمیخواهد تا منطقه را ترک کند وقصد دارد تا پایگاه نظامی خود را از میدان هوائی “مناس” در قرغزستان به بندر “اکتاو” کسپین در قزاقستان انتقال دهد . قزاقستان با قبول خطر ، یکی از صدها مملکتی میگردد که امریکائیان حضور نظامی خودرا مستقر ساخته اند. اکنون همکاری دفاعی قزاقستان واضلاع متحده امریکا خصلت درازمدت را به خود گرفته و به اساس پلانگذاری پنجساله پیشبرده میشود.
ادامه خواندن پرواز خطرناک امریکائیان از”مناس” به “اکتاو” برگردان از روسی – دوکتور سید احمد جهش
شانه ام خالی زهستی،کوله بار من چه شد
غم بجانم آتش افروخت،غمگسارمن چه شد
* باور هایی که فرهنگ بربریت را شکل میدهد!
* سیر تکاملی فرهنگی؛ از یک نقطه صفری آغاز شده است
* چونی و چرایی نفوذ و نهادینه شدن فرهنگ در فرد بشری
* آنچه “کودکان جنگلی” برملا کردند
“عاقبت گرگ زاده؛ گرگ شود گرچه با آدمی بزرگ شود!”
آدمی زاده هم؛ چو گرگ شود؛ گرکه با گرگ ها بزرگ شود!
ادامه خواندن اکرم اندیشمند و «گذر از فرهنگ جهالت و لجاجت…» محمد عالم افتخار
من در نــــــظر جانان بیگانه شده رفتم
با جـور سـر زلفــــش ذولانه شده رفتم
چهره های جاودان کتابیست که در طی چهار سال تحت تحریر قرار داشت و اکنون زیر چاپ رفته است.
این کتاب از چگونگی مطبوعات کشور از سده های قبل تا امروز ُ جریان نشرات اخبار و جراید و برکاست امور رسانوی را مورد بحث قرار داده است.
فرهنگ وادبیات در وطن ما ریشه عمیق دارد و فرهنگیان بخاطر پخش و نشر مطالب ادبی ُ سیاسی و تاریخی بنابر تمام موانع ومشکلات و سانسور های حکومات برای پر بهار ساختن فرهنگ کشور دست بقلم بردند و آثار ماندگار از خویش بر جاگذاشتند.
فرهنگ کلام زیبایست که یک کشور را در سطح جهان بنمایش میگذارد خواه از طرطق یک اثر ادبی ُ یک نمایشنامه هنری ُ یک تابلو نقاشی و یا سروده های بکر شعری باشد و یا از طریق نشر برنامه رسانوی . هر یک این آثار تاریخ گذشته را جاودانه میسازد.
جاودانگی فرهنگ افغانستان در گزشته های دور از بلخ تا کابل ُاز غزنه تا هری ُ از زابل تا بدخشت ُ خلاصه از شمال تا جنوب و از شرق تاغرب کشور فرهنگیان عزیز وطن آثار شان را افریدند و از قیودات و سانسور های حکومتی فرزانه سر بلند کردند.
هرگاه خواسته باشیم از هریک شاعرانُ معمارانُ نمایش نامه نویسانُ فیلم سازان و برنامه پردازان ذکر خیر نماییم باید زندگینامه آنرا هارا مرور نموده از زحمات شان در پربار ساختن فرهنگ غنی که اکنون باعث مباحات ماست ُ یاد آوری بنماییم.
روی همین دلیل کتاب چهره های جاودان یاد از هنر آفرینان مینماید.
وطن عزیز ما دارای تاریخ کهن فرهنگی در خطه آسیا بوده که نمیتوانیم هرک آنان را بصورت مفصل به معرفی بگیریم زیرا در این سرزمین دانشمندان بزرگ ُ ادبای نامی هنرمندان وصنعت گران با استعدادی ظهور کرده اند که بصورت نمونه مشت نمونه خروار بصورت گلچین و فشرده از هر گلشن گلی را بر چیده و بمعرفی گرفته ام.
در این مجموعه کوشش شده است که از روی انساد و شواهد تاریخی بمعرفی بزرگان شعر وادب ُ موسیقی و نویسندگان ُ از هر بخش هنر های زیبا بصورت نمونه چند شخصیت سرسناس ُ موسیقی دان بینظیر ُ نقاش چیره دست ُ تاریخ نویس واقعیت گرا وغیره معرفی گردد.
کتاب چهره های جاودان ُ در جاودانه ساختن هنرمندان و بزرگان شعر وادب و صورتگران کار عظیمی را انجام داده است.
دوستان که به هنرهای زیبا علاقمند میباشند ُ عنقریب این مجموعه زیبا بدسترس شان قرار خواهند گرفت.
هنرمندان تاریخ ساز تیاتر افغانستان ُ نام کتابیست که تازه از قلم ماریا دارو به اتمام رسیده و تحت طبع قرار دارد و عنقریب سترس علاقمندان تیاتر میرسد.
این کتاب تاریخ ممکمل پیدایش اولین تیاتر و اولین نمایش نامه نویس ُ اکتور و اکتوریست را در افغانستان به شما معرفی میدارد.
هنرمندان تاریخ ساز تیاتر نام با مسمایست که روی اسناد وشواهد بر رشته تحریر درآمده و
گفتنی های هنرمندان از قول خودشان ویا برویت انساد و شواهد موجه دربابت تشکیل این خانه هنری ثبت گردیده است.
این کتاب در طی بیشتر از چهار صد صفحه با نشر فوتو ی هنرمندان و تاریخ تاسیس تیاتر ُ رادیو و تلویزیون ُ موسسه تولیدی افغانفیلم و سایر نشرات اخباری ُ درمدت چهار سال تحریر گردیده است ُ شما را به معلومات دست اول رسانه های جمعی افغانستان یاری میرساند. 
همه میدانند در کشور ما تا چند سده قبل از تیاتر ریالیزم اثری نبودُ مولف تلاش نموده است تا اولین اکتورست با گفتنی های هنرمندان و شواهد عینی ثبت کتاب نماید تا بدانیم که نقش زنان را چه کسانی در تیاتر بازی کرده اند و همچنان اولین بانوی که در تیاتر رو آورد و سنت دیرین را شکست کی بوده است.
این مجموعه هنری برای نسل ایند منحیث خوبترین ماخذ تحویل داده میشود. کسانیکه به فرهنگ کشور علاقمند میباشند مطالعه این کتاب فراموش نه نمایند.
درینجا میخوانید:
آقای سپنتا در پارلمان راست گفته است، یا دروغ؟
تروریزم و جنگ با تروریزم.
اهداف جیوپولیتیک،آجندای ناتو، وابستگی های افغانستان به ناتو
اشغال – کاپیتالیسیون و یا طالب( لشکر برونمرزی آی اِس آی) تداوم جنگ های فرسایشی قرارگزارش رسانه های انترنتی، اخیرا دوکتوراسپنتا کارمند بلند رتبه اداره ی مستعمراتی ودست نشانده درکابل، روی مسئله معاهده امنیتی بین امریکا و افغانستان به مجلس نمایندگان احضار وپیرامون قرارداد امنیتی افغانستان – امریکا توضیحات داده منجمله گفته اند که امضای این قرارداد به نفع افغانستان است. در این خصوص میخواهم توجه شما را به دو مطلب جلب نمایم : اول آنکه این نوع احضارات و توضیحات مصلحتی و سناریوی تنظیم شده است که غرض فریب افکار عامه مردم افغانستان به راه انداخته میشود .
دوم آنکه آیا اعضای مجلس نمایندگان از چه میدانند که آقای سپنتا راست میگوید یا دروغ؛ زیرا آنها در اثنای توضیحات جناب سپنتا کدام کاپی ای از قرارداد را با خود نداشته و از محتویات آن کاملا بیخبر اند.
ادامه خواندن وکتور سید احمد جهش : امضای قرار داد امنیتی یا ادامه ی جنگهای فرسایشی!؟
هر انسان آزاد در تعین سر نوشت سیاسی و اجتماعی خود آزادانه تصمیم میګیرد۰ همانطور من نیز اراده مستقل و آزاد داشتم که در دوران تحصیللات عالی بخاطر احقاق حقوق زنان زحمت کش کشورم افغانستان مبارزه را آغاز نمودم بعد به عضویت حزب دیموکراتیک خلق افغانستان پذیرفته شدم،درآن زمان بیشترین فعالیتم را کار در میان زنان در بر داشت و بعد از فراغت از تحصیل وظیفه ام معلم در بر خی از مکاتب شهر کابل بوده، نا ګفته نماند در جریان تحصیل برخی از محصلین مرا نجیبه سرسفید یادمی کردند برایم حساسیت بر انګیز نبوده زیراکه از طفولیت یک قسمت موی ,سرم سفید بوده است، اما نزد دوستانم به نجیبه وینوس معرفت داشتم،بعد از ازدواج ام نجیبه آرش تخلصم تغیریافت، تا امروز بهمین نام مرا خطاب مینمایندو به تمام اسناد ها نام فعلیه ام درج است۰ آقای امیری شریک دروغ ګو شما به معرفی نام و تخلص اشخاص منجمله اینجانب موفق بوده پس چرا از آدرس من ابا ورزیده است؟
امیری! تراجنون سیاسی تب آلود ساخته که به هر طرف دست می اندازی ودهن باز میکنی، در حالی که وطن در آتش جنګ میسوزد،در وطن خون ها جاری است، مردم اعم از زن ومرد و اطفال با پاهای برهنه هر طرف سرګردان هستند واز جنګ خسته شدند دشمنان داخلی ومنطقه آرامش را در کشور ما برهم زده و تخم نفاق و دشمنی را بین ملیت ها ،اقوام و قبایل توسعه میدهند،ثروت و دارایی های کشور ما توسط دزدان و باند های مافیایی غارت میګردد۰
می خواهم
همچو یک طوفان سرکش
عاصی باشم وفرخاشگر
آب در مجمر بریزم
نابودش کنم اخگر
خدا رحمت کند چنگیزیان را – زدند با تیر بلخ و بامیان را
ولی دل پور بودند ازاينها – به آتش میکشند افغانستان را.
درتداوم جنگهای پنجسالۀ گروههای مجاهدین درفاصلۀ سالهای ۱۳۷۱-۱۳۷۵ خورشیدی درکابل یکی ازغم انگیزترین و وحشتناکترین وقایع آن، کشتارجمعی بیگناهــــان درجریان جنگهاست، که کابل وکابلیان درطول قدامت تاریخی اش هیچگاهی اینگونه موردخونریزی، ویرانگری، تجاوز وتحقیر قرار نگرفته است. هرقدرپا به پای جنگهای کابل به پیش برویم، هرقدربه کاروایی سران تنظیمها وفرماندهــــان جنگها درسازماندهی، برنامه ریزی وتداوم جنگهای ذات البینی شماری ازگروههای مجاهدین ازنزدیک آشنا شویم، به همان اندازه سوزش تلخی این واقعیت را درمغزواستخوان خود بیشتراحساس می کنیم که، قربانیان اصلی این جنگها، شهروندان معصوم وبیگناه وطن بوده اند، این مردم بودند که درجنگهای عظمت طلبی گروههای خون آشام جنگ، به وحشیانه ترین شکل قتل عــام گردیده اند. مصایب هــولناک، کشتاربیگناهـــان درجنگهــای کابل، تجاوز، ترور، تاراج، ویرانگری، گروگانگیری، جنایت هــای مکررهریک داستانی است غم انگیز، لرزاننده واشک آور، مصبتی که شهروندان کـابل منجمله اقلیت مذهبی هنــود طی پنجسال جنگ بدان گرفتارآمده بودند، چیزی بود کسی جزملت صبور افغان، یارای تحملش را نداشت، ساکنان شهرمقاومت وبردباری کم نظیری را درتحمل فجایع جنگ ازخود نشان دادند.
الا ای لعبت ساقی ز می پر کن مرا جامی
که پیدا نیست کارم را درین گیتی سرانجامی
کنون چون توبه بشکستم به خلوت با تو بنشستم
ز می باید که در دستم نهی هر ساعتی جامی
نباید خورد چندین غم بباید زیستن خرم
که از ما اندرین عالم نخواهد ماند جز نامی
همی خور بادهٔ صافی ز غم آن به که کم لافی
که هرگز عالم جافی نگیرد با کس آرامی
منه بر خط گردون سر ز عمر خویش بر خور
که عمرت را ازین خوشتر نخواهد بود ایامی
چرا باشی چو غمناکی مدار از مفلسی باکی
که ناگاهان شوی خاکی ندیده از جهان کامی
مترس از کار نابوده مخور اندوه بیهوده
دل از غم دار آسوده به کام خود بزن گامی
ترا دهرست بدخواهی نشسته در کمینگاهی
زغداری به هر راهی بگسترده ترا دامی.
ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنانچه ازشعرسنایی برمیآید او به تمام دانشهای زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶۲ سالگی درگذشت. از آثار وی غیر ازدیوان قصیده وغزل و ترکیب وترجیع وقطعه و رباعی، مثنویهای وی معروف و بدین قرارند: مثنویهای حدیقةالحقیقه، طریق التحقیق، کارنامهٔ بلخ، سیر العباد الی المعاد، عشقنامه و عقلنامه. سه مکتوب و یک رسالهٔ نثرنیز به وی نسبت دادهاند.
ادامه خواندن سنایی غزنوی انديشمند ، شاعروعارف بزرگ پژوهش استاد (صباح)
ی بلبل ترانه خوان کجا رفتی – از گلشن شعر و ترانه بی جا رفتی
در موسوم گل ُگلشن خموش وطن – خورشید رخت غروب کرد وفنا رفتی
شاد روان نصرالله معروف به حافظ شاعر زبان پشتو که یک عمر در غنی سازی فرهنگ وادبیات پشتو قلم زد و گهر های نایاب از بحر افکار ش بروی کاغذ ریخت.
نصرالله حافط در سال 1310 هــش – در ولسوالی « چپرهار» ولایت ننگرهار بدنیا آمد وبتاریخ چهاردهم عقرب سال 1392 هش در شهر کابل وفات نمود. استاد حافظ دانش متداوله را در قریه زادگاهش آموخت و جهت فرا گیری بیشتر تحصیل روانه کابل گردید.
حافظ در سال 1331 هش – در وزارت معارف شامل خدمت و در لیسه خوشحال خان بصف استاد درآن لیسه به تدرسس پرداخت.
در سال 1232 نظر به ضرورت به رادیو کابل وقت شامل تبدیلا مقررو به نوشتن آثار ادبی و هنری پرداخت.
در آن زمان رادیو نشرات مستقیم داشت و برنامه های هنری و ادبی مستقیم نشر میگردید و اثار ویاز ان زمان در آریشف رادیو موجود نیست .
در سال 1339 هش – معاون مسلکی مجله پشتون غژ ارگان نشراتی رادیو
در سال 1343 هش – بحیث معاون تدقیق پروگرامهای هنری وادبی
بعد از آن بصفت نویسند رادیو درامها بخش پشتو و همچنن در سال های که جنگ نشراتی از طریق نشرات رادیو ازپروگرامهای پشتونستان اغاز شد ُ سروده های میهنی اوزینت بخش نشر ات پروگرام پشتونستان گردید.
در سال 1348هش – زمانیکه رادیو به انصاری وات منتقل گردید مرحوم نصرالله حافط بحیث عضو مدیریت روزنه تقرر حاصل کرد و هم چنان در پروگرامهای پشتونستان بمدیریت شادروان امان الله سیلاب ساپی بفعالیت ادبی و سرودن اشعار حماسی خویش ادامه داد. حافظ در نوستن اثار ادبی در بخش نشرات مطبوعاتی خدمات چشم گیر انجام داده است . وی بر علاوه اینکه یک شاعر بلند مرتبت بود در نوشت نثر نیز قلم فرسایی نموده است و بسیار برنامه های هنری و ادبی از قلم وی به نشر رسیده است
شاد روان نصرالله حافظ در سال 1353 هش – بحیث مدیرانسجام پروگرامها رادیو ایفای وظیفه کرد و
در سال 1358 هش – از طرف اداره پشتونستان جایزه بهترین شاعر حماسه سرا را نصیب گردید.
در سال 1373 هش – به تقاعد سوق شد و مصروف نوشتن اثار و جمع آوری اشعار اش گردید.
آثار حافظ :
1 -دنغمو کاروان از طرف ریاست رادیو افغانستان درسال 1356 هش – نشر گردید
2- دشمشاد هسکی څوک دی ـ در سال 1362 هش – از طرف اتحادیه نویسندگان افغانستان به طبع رسید
3- ترانی – مجموعه اشعار وی از طرف رادیو افغانستان به طبع گردید
4 – په جاپان کی سلام
5 – دلنډو کیسو ټولګه –
6 – د بیداری غژ – در سال 1334 هش – جایزه را نیز بدست آورد .
7 – دسباوون نغمه – در سال 1353 هش – جایزه ادبی را حاصل کرد.
8 – مات وزرونه – اثر جبران خیلیل را حافظ به نظم در آور
9 – داسلام سیاسی تاریخ – یک کتاب دلچسپ سیاسی مذهبی میباشد .
10 – دحضرت محمد «ص» د وډکتوب کیسی .
11 – ویرنی او ستاینی – این کتاب درباره شاهان و نویسندگان و شاعران تحریر شده است.
12 – دسولی علم بردار – اشعار که درباره خان عبدالغفار سروده شده است
13 – پردیسه مینه – زمانیکه حافظ به سفر حج و بغداد رفته بود نوشته است.
14 – مرسته – اشعار در باره غربای افغانستان و کمک های سره میاشت
15 – حبابه – قصه های جالب اموی های در باره خلیفه یزید بن عبدالمالک
16 -کابل شهید شو – در زمان جنگی های داخلی اشعار که درباره قتل مردم شهر کابل سروده است
17 – غیرتی ربی – یک منطومه شعر که از طریق رادیو نشر شده است.
18 – هغه شپی چه لمن یی په سینه ده
19 – شعر بغاوت …بخاطر تجاوز وطن سروده .
20 – مجموعه اشعار
21 – دپشتو ژبی سره دله خواله
22 -سپرلنی توگه مجموعه اشعار بهاری
23 – دنری دنامتو لیکوالانو کیسی . قصه نویسندگان جهان
24 – پت خزانی – درباره شاعران زبان پشتو
25 – دنری د مشهور شاعرانو
26 – پرهرونه . مجموعه اشعار عشقی
مراتب تسلیت خودرا نسبت این ضایعه بزرگ برای فامیل مرحوم حافظ و اهل شعر و ادب و کارمندان رادیو تلویزیون ملی افغانستان عرض میداریم . تسلیت در برابر غم بزرگ جبران آنچه از دست رفته است نمیدارد اما باید بهتر بگویم در غم و سوگ دانشمندان همیشه شریکم .
روح حافظ شاد و بهشت برین جایش باد
مرگ باید سجده باشد سجده ای پیش از قیام
اشهدم را خوانده ام ای مرگ بر تو صد سلام
هیچ ندارد شاعر دیونه دل جز جان مست
میتوان رفتن به عرش خدا با شیرین کلام
روی سخنم با کسانیست که در حال و گذشته پیوند نا گسستنی با حزب دمکراتیک خلق افغانستان یا به عباره دیگر به حزب وطن داشته اند، عده ای در خارج از کشور از این یک انار شفای چهل بیمار را می طلبند روی یک اتحاد همبستگی سر تا سری نمی اندیشد گرنگی این گناه بزرگ بر شانه های کیست و حامل این پیام های خنک و کرخت کی ها اند و چه گذشته ای داشتند در این نوشته روی ملامت و سلامت صحبت نمی کنم در این نوشته تلاش می نمایم تا چرا های عدم همبستگی این نیرو ها را موشگافی کنم درست است که این نیرو ها در زمان قدرت خویش زر اندوزی نکرده اند ولی اشتباهات را نیز مرتکب شده اند که از کنار آن به آسانی گذشتن کار درست نیست عده ای از این نیرو ها مهاجر اند و تعداد دیگری در داخل کشور پشت لقمه ای نان سر گردان اند حالا پرسش اساسی این است که چرا، با در نظر داشت موجودیت گروه های سیاسی ملی و در حال حاضر دموکراسی خواه افغانی در درون و برون مرزهای ،کشور عزیز ما افغانستان از اروپا تا آسیا از امریکا تا استرالیا و نقاط دیگری دنیا فرهیخته ترین، اندیشمندترین و برگزیده ترین قشر جامعه افغانی هستند، با تلخ کامی های که چشیده اند و تجارب که آموخته اند هنوز به این خرد و بینش سیاسی نرسیده اند که باید زیر چتر یک استراتژی واحد برای رسیدن به آرمان مشترک بخاطر زدودن بحران موجود همبسته و متحد شوند؟ برخی از ما، با وجود تجربه شکست برخی روش ،های غیر علمی و عملی باز اسرار داریم آن روش های ناکارآمد را تکرار و زمزمه کنیم، و در برنامه های کاری خود بگنجانیم در شرایطی که احساس خطر ناشی از تهدیدات نظام حاکم هنوز تحمل پذیر است، باعث شده که گروه هایی کماکان به امکانات گذشته بی اندیشند و از راه دست به دامن نظام زدن خود را مطرح سازند اینها انگشت شما و محدود اند . گروه هایی دیگر برای شاخص شدن از دیگران به سراغ ایدئولوژی ها و فلسفه های شکست خورده مارکس و انگلیس لینن تا کنون آستین بر میزنند .
ادامه خواندن خود باوری نخستین راز رسیدن به کامیابی است : احمد سعیدی
صبح امروز به وقت ایالت ور جینیای امریکا ؛ هنگامیکه اخبار داخل و خارج کشور را مرور کردم و طبق معمول سایت های افغانی را به خوانش گرفتم ؛ سر خط اخبار پیام افتاب حاکی از حمله ای افراد امنیتی به دفتر این سایت و باعث اذیت و آزار مدیر مسوول این سایت شده بود. طوریکه از مضمون خبر استنباط گردید ؛ جناب قنبری استاد پو هنتون تعلیم و تر بیه از طرف مقامات امنیتی در کابل به دفترش زندانی و مورد باز پرس قرار گر فته است. در قانون رسانه های افغانستان صریحا آمده است: ماده اول:- این قانون با در نظر داشت اصول و احکام دین مبین اسلام و به تاسی از حکم ماده سی و چهارم قانون اساسی و رعایت ماده نزدهم اعلامیه جهانی حقوق بشر بمنظور حق آزادی فکر و بیان و تنظیم فعالیت رسانه های همگانی در کشور وضع گردیده است.
ماده دوم:- اهداف این قانون عبارت اند از:
1 –حمایت وتضمین حق آزادی و بیان.
2- حمایت از حقوق ژور نالیستان و تا مین شرایط فعالیت آزاد رسانه ها.
با ذکر محتو یات دو ماده فوق قانون رسانه های افغانستان اکتفا نموده و ابراز میدارم که عمل افراد امنیتی و حمله شان در دفتر وب سایت پیام افتاب در کابل ؛ خلاف قانون اساسی افغانستان و مخالف قانون رسانه های افغانستان و ضد ماده نزدهم اعلامیه جهانی حقوق بشر بمنظور حق آزادی فکر و بیان و تنظیم فعالیت های رسانه یی میباشد.
ادامه خواندن حمله به رسانه ها حمله مقابل دمو کراسی است نوشته : نذیر ظفر
آنچه درمتن بازی انتخابات دور سوم ریاست جمهوری که بتاریخ 16 حمل 1393 بر گزار می شود توجه ام را خیلی بخود جلب کرد، تلاش های کاندیدان احتمالی ریاست جمهوری است که هر یک با ادعای در دست داشتن برنامه ای راه گشا و نجات کشور از بحران فراگیر را دارند . در میان مدعیان قدرت هر یک تلاش کردند تا از طریق حتی حمله به شخصیت دیگران سیاست خود را به عنوان روشی کارآمد جلوه دهند به باور من واقعیت این است که نه این و نه آن شیوه هیچ کدام نتوانستند راه حلی درست و عقلانی برای جامعه ی افغانی ارایه دهند ، موضوع برای ملت افغانستان انتخاب بین بد و بدتر است یا طور دیگر دوازده سال پس از به قدرت رسیدن آقای حامد کرزی و سقوط حکومت نام نهاد طالبان اهداف استقلال و آزادی حکومت داری خوب و خدمت گذار برای مردم ، در کار زار انتخابات دور سوم ریاست جمهوری دیگر آشکار گردید که آرمان های استقلال و آزادی به ماجراجویی و جنگ قدرت میان جناح های مختلف نظام تبدیل گردیده است اینکه جناح های درون نظام و ارگ نشینان در راستای انتخابات به جان هم افتاده اند جای تعجب نیست، اینان همواره بر سر قدرت ، تقسیم ثروت ملت و منابع طبیعی کشور با یکدیگر آشتی ناپذیر بوده اند، اما آنچه که آنها را در کنار یک دیگر نگه داشته زد و بند های سیاسی و اقتصادی بوده نه منافع ملی آنچه مورد شگفتی است این است که چرا
Afghan women are concerned that, as the withdrawal of US troops nears, their gains of the
last 12 years will be sacrificed in a peace deal with the Taliban, or that they will simply b forgotten. The international community, particularly the US and Europe, must not let this happen.
By Samina Ahmed, Op-ed contributor / November 12, 2013
Christian Science Monitor
Islamabad and Kabul
In November 2001, on the eve of the Taliban’s ouster, former first lady Laura Bush tied the US-led intervention to the plight of Afghan women. “The fight against terrorism is also a fight for the rights and dignity of women, she said. Ten years later, in July 2011, Secretary of State Hillary Rodham Clinton stressed that any “potential for peace will be subverted if women and ethnic minorities are marginalized or silenced.”
Yet Afghan women are increasingly concerned that, as the withdrawal of foreign troops nears, they will be sacrificed at the twin altars of international indifference and Afghan political expediency. They have reason to be concerned. Nonetheless, the gains they have made in the last 12 years can and should be secured with the help of the international community.
Before the US-led intervention of Afghanistan in 2001, more than two decades of internal conflict had devastated the country. Subjected to the Taliban’s harsh version of sharia law and deprived of state protection or services, women suffered the most. Yet they remained resilient. They risked their lives by secretly educating young girls within Afghanistan and by standing up for their rights in the mujahideen-controlled refugee camps and squatter settlements of Pakistan and Iran.
The ouster of the Taliban gave Afghan women a chance to build better lives for themselves and their daughters. With international support and the acquiescence of Afghan powerbrokers, they helped draft a democratic constitution that gave equal rights to men and women and provided legal guarantees for women’s political participation and access to education and healthcare. The Afghanistan Independent Human Rights Commission was set up to monitor human rights abuses and give protection to victims of violence, a dire need in a county where the culture of impunity has yet to disappear.
With the lessening of the Taliban’s gender apartheid, millions of young girls have joined or rejoined school. Access to health care has reduced maternal mortality rates, though they remain much too high. Large numbers of policewomen have been recruited. They might lack the capacity or authority to tackle gender-based violence effectively, but their potential is great.
ادامه خواندن Don’t sacrifice Afghan women for a deal with the Taliban
[Read on below for a great review of our CW4WAfghan guest suite social enterprise in Kabul from a recent American visitor! For more information about booking the guest suite, and other social enterprises at CW4WAfghan, visit http://www.cw4wafghan.ca/how-we-help/social-enterprise-services-ngos] A Single Girl’s Afghanistan Travel Log: In Honor of Our Veterans I went to Afghanistan. I went there as a tourist, a single woman, unaccompanied, unguided and unsponsored by any sort of group, government, corporation or organization. I had complete control over what I experienced. It took me six years to save up enough money for the trip. I’d been longing to make this trip for soooo long. But to be honest, right up to the moment I boarded the plane, I was petrified. I put my affairs in order, sent my sister an “in case of catastrophe” letter, gave my cousin access to my bank account — in case of catastrophe — purchased med-evac travel insurance and bought and brought every conceivable survival gadget, including a bulletproof vest (never wore it) and shrapnel collar. |
اشکم برخ چکــیده و نا لان حسین گفت
الهام غم به سینه ای سوزان حسین گفت
هر سو که چشم تر نظرم شد ز روی غم
همراه اشک من همه یکسان حسین گفت
دل یادی از مصا یب ای شـــاه شهید کرد
شعر و سرود و ناله و افغان حسین گفت
ابیات من ز غصــــــه و غم تکه تکه شد
هر تکه اش بحـــــال پریشان حسین گفت
رفتــــــــم سراغ قافــــیه دیــدم بگریه بود
سویم نظر نمـوده و گر یــان حسین گفت
وزن و معــانی سیــنه زنان در بساط غم
تا داشت ناله از ســر امـکان حسین گفت
شـاعر بســوگ کرب و بــلا گریه مینمود
هر خامه را نوشت به دیوان حسین گفت
پوشیده چون جان می روی اندر میان جان من
سرو خرامان منی ای رونق بستان من
چون می روی بیمن مرو ای جان جان بیتن مرو
وز چشم من بیرون مشو ای مشعله تابان من
هفت آسمان را بردرم وز هفت دریا بگذرم
چون دلبرانه بنگری در جان سرگردان من
تا آمدی اندر برم شد کفر و ایمان چاکرم
ای دیدن تو دین من وی روی تو ایمان من
بی پا و سر کردی مرا بیخواب و خور کردی مرا
در پیش یعقوب اندرآ ای یوسف کنعان من
از لطف تو چون جان شدم وز خویشتن پنهان شدم
ادامه خواندن شخصيت جاودانه ودانشمند فرزانه مولانا جلالدین بلخی… پژوهش (استاد صباح)