به بهانه ء نشر کتاب رفیق اسحاق ؛سومین نامه محمد عثمان نجیب به کتاب گونه نویس های سیاسی رهبری حزب ما هریک:

محترم رفیق نوراحمد نور ؛ محترم رفیق سلطان علی کشتمند ؛ محترم رفیق وکیل ؛ محترم رفیق اسحاق توخی

و رهبران هفتاد‌وشش گروه یک حزب واحد دموکراتیک خلق افغانستان دیروز:

سلام به همه‌ی شما

بدانید که من غبار و فرهنگ حزب و سیاست گذشته ام از هریک شما محترم ها اگر دیدم تان یا نه اسنادی و‌ مدارکی و اثباتیه‌یی و یا حد اقل فرصت نقد کتاب گونه های تان اگر مثل رفقای که گفتم همه وقت گذرانی نه باشند را دارم.

ادامه خواندن به بهانه ء نشر کتاب رفیق اسحاق ؛سومین نامه محمد عثمان نجیب به کتاب گونه نویس های سیاسی رهبری حزب ما هریک:

 بهتر است غنی باعذر خواهی ازمردم استعفا بدهد! : دکتور علی احمد کریمی

دردوران معاصردیکتاتور ها نیزبرای پیروزی به قدرت و حفظ قدرت به انتخابات افتخار می نمایند. انتخابات سحرانگیز ترین ابتکار سیاستمداران در نمایش مبتذل قدرت است که  هدف، پیروزی اقلیت بر اکثریت است.در افغانستان انتخابات برای مشروعیت بخشیدن حضور بیگانگان تمویل وسازماندهی می گردید تا امریکا وغربی ها درمیان مردم کشورهای خود متجاوز ودیکتاتور جلوه نه نمایند. انتخابات نمایشی  مملو با جعل وتقلب درکشور ما مهم ترین دلایل ادامه جنگ وبی امنیتی ، مانع رشد دموکراسی، نقض کرامتهای انسانی ، بی عدالتی ها  و حتی انگیزه تشویق به تفرقه افگنی ها،  افراط‌گراییها و دیکتاتوری گردید.اشرف غنی در رسانه غرب خودرا رئیس جمهور منتخب می خواند در حالیکه غربی ها شکست ماموریت های نظامی،اخلاقی وسیاسی خودرا نتیجه حمایت از دست نشاندگانی میدانند که به خاطر حمایت از آنان مجبور به فرار گردیند.  اشرف غنی طی مدت طولانی نه توانست امنیت نسبی راتامین نماید، تلفات دردوران او درمیان اردوملی ،نیروهای امنیتی ، مردم معمولی بیشتر اززمان حضور نیروهای خاریجی  است. اشرف غنی درشرایط بحرانی کنونی به تقرر وبرکناری و تهدید کارمندان دولتی ادامه می دهد و با این تصامیم دستوری بدون همآهنگی باپارلمان بحران وتشویش را درداخل دولت افزایش می بخشد .

ادامه خواندن  بهتر است غنی باعذر خواهی ازمردم استعفا بدهد! : دکتور علی احمد کریمی

عدالت را نمی توان برای همیش به زنجیر کشید و چوبۀ دار آویخت: مهرالدین مشید

کرونا

بادبان پیر قدرت در دست توفان

مردم افغانستان از چهار دهه بدین سو بدترین آزمون های تاریخی را به تجربه گرفته اند و در ابن مدت بسیار رهبران و زمامداران و سیاستگران را به آزمون گرفتند که با تاسف از آغاز تا انجام با عدالت بدرود گفته اند. طرفه این که نه تنها از ستمگری ها و نامردی هاو نامردمی ها احساس خجلت و زبونی نمی کنند؛ بلکه برعکس بر ستمگری ها و ذلت ها و زبونی های خود می بالند و بر آن فخر و مباهات می نمایند. چنان با ذلت و زبونی معتاد شده اند که با عدل و داد پشت داده و عدالت را به چوبهء دار آویخته اند. آنان بجای صدور فرمان برای حاکمیت قانون و تامین عدالت اجتماعی برعکس با چشم پوشی از جنایت های مفسدان نامدار و آفتابی فرمان محکومیت داد و حمایت از مفسدان و دزدان را صادر می کنند. آنان نه تنها این همه ناروایی ها را در حق داد و دادخواهی و عدالت روا داشته اند؛

ادامه خواندن عدالت را نمی توان برای همیش به زنجیر کشید و چوبۀ دار آویخت: مهرالدین مشید

   نكته هايي به فرزندانم: الحاج محمدعثمان نجیب

دوستان!

آنچه را ميخوانيد، توصيه هايي اند براي آينده ي فرزندانم و خانواده ام، زيرا مسؤوليت رهنمايي آنها فقط به دوش من است، همانگونه كه همه بزرگان فاميلها اين مسؤوليت را دارند.

هدف از اين عمل، نمايشي براي ارايه يي قدرت نويسنده گي نيست. لذا به يقين انديشمندان و سخنوران آن را به باد انتقاد نمي گيرند.

هرگاه دوستاني از آن توشه ي بيابند بي گمان وجدان من از جهتي به نوعي آرامش خواهد رسيد.

با احترام،

الحاج محمد عثمان نجيب

خزان ۱۳۸۳

كابل

     نكته هايي به فرزندانم:

۱-   خداوند (ج)‌ را پرستش كنيد و غير از اواز كسي استمداد نه جوئيد.

۲-   پيغمبر (ص) راهميشه رهنما و شفاعت خواه خود بدانيد كه او براي رهنمايي انسان فرستاده شده است.

ادامه خواندن    نكته هايي به فرزندانم: الحاج محمدعثمان نجیب

استاد لطیف ناظمی هفتاد و پنج ساله شد: استاد پرتو نادری

او روز 21 ثور 1325 در شهر هرات، چشم به جهان گشود. باری برایش درودی داشتم و پیامی و به این مناسبت این جا پارۀ پایانی آن نوشته را با دوستان ارجمند شریک ساختم.

عمر استاد دراز و پر ثمر باد که از فرزانه‌گان فرهنگ سرزمین ما و حوزۀ گستردۀ زبان پارسی دری‌ست.

استاد ناظمی! این سطرها را که می نویسم، شب است. یک شب گوارای بهاری!  ماه تمام، در آسمان قرغه می تابد و تا نگاه‌اش می کنی مانند دختران خوش روی دهاتی در پشت پردۀ ابر سپیدی  پنهان می شود، گویی تاب نگاه بیگانه را ندارد؛ اما دیر نمی پاید باز از گوشۀ دیگری با هزار جلوه بیرون می شود و تو دلت می خواهد با هزار دیده تماشایش کنی.  ستاره گان چشمک زنان می درخشند و آسمان  را بسیار دل انگیز و تماشایی می سازند. گویی هیچ صدایی انفجاری به گوش آسمان و آسمانیان نرسیده است! بند قرغه لبالب از آب شده است، آب روشن به روشنی یک پندار عاشقانه.

ادامه خواندن استاد لطیف ناظمی هفتاد و پنج ساله شد: استاد پرتو نادری

سفر رئیسان ارتش پاکستان و بریتانیا و سکوت جهان دربرابر جنایات پاکستان: مهرالدین مشید

سناریو های تازه و سکوت جهانیان بویژه امریکا در برابر جنایات پاکستان

سیاست های چند پهلوی ...

دیروز رئیسان ارتش پاکستان و بریتانیا در یک سفر اعلام ناشده وارد کابل شدند و با رئیس جمهور و رئیس شورای مصالحه دیدار هایی داشتند. در این شکی نیست که این سفر در همچو شرایط حساس که از یک سو تروریستان کشتار های جمعی را با حمله های انتحاری افزایش داده اند و از سویی هم نیرو های امریکایی در حال ترک کردن افغانستان هستند، برای هر دو کشور بویژه برای افغانستان خیلی مهم است. اینکه رئیس ارتش بریتانیا در رکاب رئیس ارتش پاکستان وارد افغانستان گردید، به این سفر اهمیت بیشتر بخشید. هرگاه به تاریخ تشکیل کشور پاکستان بوسیلۀ انگلیس ها نظر اندازی شود. در اسناد رسمی دولت بریتانیای آنوقت بصورت واضح قید گردیده است که دولت پاکستان به نیابت از دولت انگلیس در منطقه حافظ منافع آن کشور است. بنا براین نظامیان پاکستان در اصل مجری سیاست های انگلیس و امروز امریکا در افغانستان و در منطقه هستند. بنا بر این می تواند، این سفر خیلی مهم و حتا حیاتی باشد. 

ادامه خواندن سفر رئیسان ارتش پاکستان و بریتانیا و سکوت جهان دربرابر جنایات پاکستان: مهرالدین مشید

عایشه درانی شاعر کمتر شناخته‌شده است: نسیمه یونس حیدر

عایشه درانی شاعر کمتر شناخته‌شده است. وی با آنکه ذهنیتی پاک و ستره فراقومی داشت، اما به دلیل مباحث قومی در عرصه شعر و ادبیات گمنام ماند و دیوانش خوانده نشد.

عایشه دختر یعقوب‌علی خان توپچی بود. یعقوب‌علی خان از رجال نظامی و بزرگان وقت و دربار به‌شمار می‌رفت. می‌گویند نام مادرش مستوره بوده است. اما سند بر این ادعا نیست. شاید به دلیل خانه‌نشینی و نداشتن روابط اجتماعی زنان، بسیاری از آن‌ها را به همین نام می‌نامیدند.

ادامه خواندن عایشه درانی شاعر کمتر شناخته‌شده است: نسیمه یونس حیدر

میترا نور و من قمر میترا ؛سلسله‌ی داستان های تخیلی: محمد عثمان نجیب

           

این داستان کاملاً به لهجه‌ی فارسی شمالی و شمال کابل نوشته شده که گپ و گفت های روزمره‌ی ما را تشکیل می دادند، ارچند در برخی محلات با توجه به تحولات اجتماعی تغیرات گفتاری هم به وجود آمده، اما آن گفتار ها ماندگاری های خود شان را دارند.

درختم داستان اصل کلمات با لهجه ها مشخص خواهند. مشکل من در عدم دست‌رسی ام به دیدگاه های خواننده های گرامی تارنماها و صفحات وزینِ مجازی‌ست که داستان باید بر آن اساس ادامه داده شود.

بخش هشت: 

بهِ خاطرِ مهِ اَی خانی هُندوا خُو نان گدایی کدِین:

ن:

رفتم پیش ادېم که گاه سَرِ جای نماز ایستاده ‌بو…زوتیا گفتم نفل نیت کدۍ ادې گفت حالی نیت

می کنم. دستکای شه پچی کدم گفتم اَی نِماز بیایم … وا قصه میگویی بَخچُم …گفت … تو … بِرَه ..مَجِت نِمازای ته بخان … وا بَخچِت نَقِل می کنم.

ادامه خواندن میترا نور و من قمر میترا ؛سلسله‌ی داستان های تخیلی: محمد عثمان نجیب

استاد خلیلی و « سرود کهسار»: استاد پرتو نادری

هربار که سخن از تحول شعر پارسی‌دری در افغانستان به راه می‌افتد و بحث پیدایی شعر نو به میان می‌آید از « سرود کهسار» استاد خلیلی چنان نخستین نمونۀ شعر نیمایی در کشور یاد می‌شود و استاد خلیلی را نخستین شاعر افغانستان می‌دانند که شعر نیمایی سروده است.

شب اندر دامن كوه 

درختان سبزو انبوه

ستاره روشن و مهتاب در پرتو فشانی 

ادامه خواندن استاد خلیلی و « سرود کهسار»: استاد پرتو نادری

همسایه پاکستانی مابالبخند میگوید: لینا روزبه حیدری

 همسایه پاکستانی ما با لبخند میگوید “ما میله داریم، شب چاند، دستهایمان را حنا میکنیم،

میخواهی بیایی!” سرم را به علامه نفی تکان دادم و گفتم “تشکر ولی نمیتوانم، من کار میکنم و باید زود بخوابم” سرش را تکان میدهد و به تشریک پلان های روز های عیدش اغاز میکند و من به نقطه یی خیره میشوم و در خود فرو میروم و همان عقده وامانده و بی صاحبی که دهه هاست هر بار با دیدن زندگی شاد باشنده های کشور های دیگر، در من شکل میگیرد، تا راه گلویم می اید ولی چیزی نمیگویم….و همان سوال که “چرا همه شادند بجز ما باشنده های ان سرزمین نفرین شده….”

ادامه خواندن همسایه پاکستانی مابالبخند میگوید: لینا روزبه حیدری

یک شام طوفانی : رویا عثمان انصاف

قسمت اول

یک روز پاییزی بود و هوای بیرون تاریک و غبار آلود. من داخل دکان بقالی کوچک و کهنه ام که مقابل ایستگاه بس قرار داشت، نشسته بودم و منتظر بودم که هوا بهتر شود.

عادتم بود تا همیشه کلکین و دروازه دکان را بسته نگه دارم تا هر زمانی که موتر یا بسی از جاده خامه عبور کند گرد و خاک داخل دکان نه شده و مواد غذایی و اشیایی موجود را با خاک آلوده نه سازد

ادامه خواندن یک شام طوفانی : رویا عثمان انصاف

شمارش معکوس کابل برای واگذاری قدرت به طالبان:محمدنصیر”فیاض”

   آنچه از دل توافقنامه واشنگتن- طالبان در قطر سربیرون کرد جز یک شکست تلخ و ناکامی بزرگ برای سران سیاسی کابل چیزی بیش نبود. سران که بیش از هجده سال جز برای زراندوزی و استفاده ای سو از قدرت سیاسی هیچ تدبیری را برای خدمت گذاری به مردم و جلب اعتماد بین المللی انجام ندادند.

   در این میان برخی از رهبران سیاسی صاحب صدها میلیون دالر از پول بیت المال و انبوه از سرمایه گذاری های سیاه در کابل و شهرهای بزرگ افغانستان شدند و فرزندان شان را به قیمت خون مردم عام در اشتعال و رهبری جنگ قومی در افغانستان به بهترین پوهنتون های جهان فرستادند تا بعد از ستمگری آنها بر شهروندان سلسله ای حاکمیت خاندانی را آنها رهبری کنند، در اینجا  مردم شاهد ظهور رهبرچه های جوان و بی تجربه، در مهم ترین پست های حکومتی نیز بودند، گویی این که  حاکمیت سیاسی متعلق به یک اقلیت معدود و جابر این سرزمین گره خورده است.

ادامه خواندن شمارش معکوس کابل برای واگذاری قدرت به طالبان:محمدنصیر”فیاض”

حاکمیت قانون و اقتدار ملی مشتی کوبنده در دهن تروریزم:مهرالدین مشید

افغانستان در شرایط حساس وسرنوشت سازی به سر می برد و هر لحظۀ لحظات کنونی بر تقدیر و سرنوشت مردم افغانستان تاثیر بسزا داشته است.

 از جمله حاکمیت قانون و پاسداری از قانون که عامل ثبات در داخل است و حیثیت مشت کوبنده بر دهن تروریستان و حامیان منطقه ای و جهانی آنان در بیرون دارد؛ زیرا حاکمیت قانو نقش تاثیر گذار بر رویداد های داخلی و بیرونی کشور دارد. اندک ترین بی توجهی دراین زمینه عواقب فاجعه بار در داخل و بیرون را دارد و درز ها و از هم پاشی ها در داخل رابیشتر و تبلیغات خصمانۀ خارجی ها مبنی بر فروپاشی پس از خروج نیرو های خارجی را توجیه پذیر می سازد.

ادامه خواندن حاکمیت قانون و اقتدار ملی مشتی کوبنده در دهن تروریزم:مهرالدین مشید

احتمال باخت امریکا در قمار جنگ و صلح افغانستان: دکتور حمید مفید

بیست سال از حضور نظامی امریکا در افغانستان می‌گذرد. اینک نیروهای نظامی این کشور در حالی افغانستان را ترک می‌کنند که این کشور با آینده‌ ناروشن، منطقه با پیامدهای ویران‌گر بازگشت هراس‌افگنان به قدرت، و امریکا خود با خطر باختن منطقه در قمار بزرگ بازی جنگ و صلح در افغانستان روبه‌رو است.

این مقاله تحلیل انتقادی‌ ا‌ست از وضعیت بیست سال اخیر افغانستان در پیوند با ماهیت پنهان هدف‌های امریکا در این کشور و نیز چشم‌انداز پیامدهای بازی جنگ و صلح در این کشور. هدف حضور نظامی امریکا در افغانستان:

ادامه خواندن احتمال باخت امریکا در قمار جنگ و صلح افغانستان: دکتور حمید مفید

قلم نماد آگاهی و آزادی و فرهنگ :مهرالدین مشید

به بهانهء روز قلم : امروز روز قلم است، روز موجودی که خدا بر آن و آنچه می نویسد، سوگند یاد کرده و در ضمن آنچه را که می نویسد، گرامی و بزرگ و با شکوه خوانده است. آشکار است که در این آیت مورد توجه خدا  چگونه و کدام نوشته ای است؛ نوشته ایکه انسان را به هدایت و رستگاری سوق بدهد و هر نقطه و حرف اش تلنگری باشد بر فرق ستمگران  تا انسانیت به کرسی بنشیند و انسان پله به پله به مقام والای انسانیت هرچه بیشتر تمکین کند تا  درخت آگاهی و آزادی و عدالت را از آسمان های خیال و آرزو های بلند بر زمین آورد. 

روز قلم؛ یعنی روز ابزاری که جز می نویسد و درد های دل خونین خویش را با زبان دردآشنا برروی کاغذ نقش می بندد و در واقع نه تنها نقش ها؛ بلکه به کاغذ احساس و حتا قدرت انتقال احساس و تفکر را می دهد. با زبان قلم است که عالی ترین و باشکوه ترین تخیل انسانی بر روی کاغذ گل می کند و می شگفد و تمدن ها و فرهنگ ها را بار و برگ می رساند. نشانه های قلم بر روی صفحهءکاغذ، نه تنها تجلی نور بر ظلمت و غلبهء حق بر باطل است؛ بلکه عظیم تر از آن نماد تمدن و فرهنگ بشری است.

ادامه خواندن قلم نماد آگاهی و آزادی و فرهنگ :مهرالدین مشید

بد بختی ما گناه بیگانه نبود- پیوند من و شما صمیمانه نبود: احمد سعیدی

در جنگ اول و دوم جهانی برای اطفال و زنان کمتر آسیب می رسید ولی حالا کسانی هستند که بنام اسلام و دین که در حقیقت نه خدا را می شناسند و نه به دین و اسلام باور دارند اطفال بیگناه را می کشند، نمیدانم گناه اطفال معصوم چیست؟ آیا این اطفال را به جرم مکتب رفتن و یا به جرم آموختن درس و تعلیم میکشند؟ یعنی چه ؟ تا چه وقت !

بیبنید مردمان هزاره و هموطنان ما بخاطر این وطن، چه میکشند، از یکطرف تبعیض قومی و زبانی از جانب دیگر تبعیض هدف گیری تروریستان وحشی، گاهی اطفال بیگناه را در شفاخانه ها قطعه قطعه میکنند و گاهی در مکتب و گاهی هم در مسجد…. واقعاً درد آور است.

ادامه خواندن بد بختی ما گناه بیگانه نبود- پیوند من و شما صمیمانه نبود: احمد سعیدی

این کاروان نافله را بار آتش است : بانو راحله یار

این کاروان نافله را بار آتش است 

این شور عاشقانه ، ریاکار آتش است

دست دراز گشته دل و دست یار نیست 

 شاخی که قد کشیده ز دیوار آتش است

ادامه خواندن این کاروان نافله را بار آتش است : بانو راحله یار

افغانستان در باتلاق تجاوز وجنایت : عبدالسمیع کارگر

انتحار ، انفجار ، قتل وجنایت در کابل ، غزنی ، بغلان ، فراه و فاریاب ، روز های خونینی است که مسلمانان از ماه مبارک رمضان پذیرایی کردند و خون دادند ، واویلا سرکشیدند ، فرزندان خود را به خاک سپردند، ولی این فریاد و ناله های مردم قلبی را متاثر نمی سازد ، کشور مارا به چنان باتلاق تجاوز و جنایت درست کرده اند که هریک به نحوی عذاب میکشیم . بیش از سی سال است هیچ یک هموطن طعم شیرین زندگی را نه چشیده است مردم ما سکوت مرگباری دارند ، این سکوت خیلی وحشت آور است وهر حادثه خشن زندگی، در برابرش ناچیز است ؟…

غوغا های اشرف غنی، خلیل زاد ، طالبان و حامد کرزی ، ترس و وحشت را میان مردم بی دفاع ایجاد وبر رنج مردم افزوده است . استعمار چه بلایی زهری ونفاق در جامعه ما پهن کرده است ؟ 

ادامه خواندن افغانستان در باتلاق تجاوز وجنایت : عبدالسمیع کارگر

سازمان های بدون رهبر : جمشید مطمین

  با در نظرداشت بعضی از ترفند های ادبی، جملات و اشعار دارای معنی دور و نزدیک می باشند که همانا  شکل ظاهری و محتوای باطنی را بیان می دارد. سوژه های مدیریتی نیز از این ترفند ها به دور نیستند. شاید هیچ سازمان بدون طرح ساختاری که تمامی ابعاد مالی، فزیکی و منابع انسانی را در بر نداشته باشد، ایجاد نگردد که مخصوصآ محوریت منابع انسانی در تشکیل سازمان مطرح می گردد.

ساختار تشکیلاتی سازمان ستون اصلی گزینش منابع انسانی را بیان می دارد که رهبر نیز در رده اولی و سایر کارمندان در موقف های مختلف و مناسب تعیین می شوند. در ساختار تشکیلاتی نشان داده میشود که شیوه راپور دهی از پایین به بالای (کارمند – رییس) و بر عکس آن در حصه اصدار هدایت از بالا به پایین (رییس – کارمند) به اساس سلسله ی مراتب انجام می پذیرد که هر یک از رده پایین تا رده ی بالا در پذیرش هدایت و اصدار هدایت مسوولیت دارند.

ادامه خواندن سازمان های بدون رهبر : جمشید مطمین