دسته: مطالب تراژیدی

سید نور محمدشاه خان :

سید نورمحمد شاه منحیث صدراعظم امیر شیرعلی خان (دهه ۷۰ قرن نزدهم میلادی) 

به نماینده گی از شخص امیر در مذاکرات سمله هند اشتراک داشت ازینکه به خواستهای “گورنر جنرال” برتانیا در هند ، تسامح نشان نداد ، بدون کدام نتیجه به کابل  برگشت…

در طی دعوت وداعیه که از جانب هیئات برطانوی برایش ترتیب شد در غذایش زهر انداخته ویرا روانه کابل نمودند..‌.

قیصار به سان بسیاری از شهرستان ها یا  ولسوالی های سقوط داده شده برای طالبان، ماه ها از خود دفاع کرد. خبر محاصره ی قوماندانی امنیه ی قیصار، هفته ها از جانب مردم فاریاب فریاد میشد. اما سرقوماندان اعلی خود خوانده، خود را در کوچه حسن چپ زده چشم ها و گوش ها را بسته بود. از همه عجیب تر اینکه 23 افسر تحصیلکرده در امریکا را همچو گوسپندانی برای ذبح، عمدا در ولسوالی دولت آباد ولایت فاریاب در بین طالبان دیسانت کردند. به قول جناب اشرف غنی، این بیست و سه تن گوینده یک زبان بودند. پس از دیسانت این بیست و سه تن از کوماندو ها، به درخواست کمک ایشان نیز پاسخی داده نشد. برادران وحشی کرزی -غنی به نوکری دبل عبدالله- امرالله و بی دانش، این بیست و سه تن را به سان صد ها سرباز و افسر دگر بیرحمانه تیر باران کرده و به قتل رسانیدند که پسر آقای جنرال ظاهر عظیمی، سهراب عظیمی، جوان رشید و شجیع کشور از جمله و قوماندان آنها بود و صد ها آرزوی دفاع از وطن را دل می پرورانید. او و همسنگران خیلی ارزشمندش  قربانی  توطیه ننگین و خاینانه ی  ارگ نشینان و طبق بعضی گزارشها قربانی توطئه انتقامجویانه باند حامد کرزی شدند.

از محاصره ی جزوتامهای نیروهای قوای مسلح که ماه ها ادامه داشته و حتا سربازان و افسران به خاطر زنده ماندن تا کنون هم علف میخورند، شنیده اید. فریاد این افسران و سربازان و خانواده هایشان گوش فلک را کر ساخت، اما گوش اشرف غنی و دار و دسته کوچکش را نه. این در حالیست که ناجناب اشرف غنی برای دستگیری فرمانده علیپور، چه لشکر کشی هایی کرد. علیپور در خط دفاع از نظام سیاسی کشور برای داد خواهی و تامین عدالت، از حملات طالبان و کوچی های متجاوز به سرزمین هزاره ها  به مبارزه برخاسته بود، مگر غنی زرادخانه ای از وسایل محاربوی و کمیت بزرگی از پرسونل به سرقوماندانی یک انگلیس افغانستان تبار  به نام محمد یاسین ضیا( لوی درستیز وزارت دفاع، که پس از انجام وظایف محوله، فعلا واپس به انگلستان برگشتانده شده است) را برای دستگیری فرمانده علیپور به بهسود اعزام کرده بود. یاسین ضیا شهرک بهسود را به آتش کشیده و ویران کرد. اینکه فرمانده علیپور از حمایت مردمی برخوردار بود، به موصوف آسیبی نرسید. 

وقتی این گزارش تلخ و خونین پخش شد که طالبان خانه‌های 400 خانوادۀ بدخشانی در کندز را ویران کرده و دارایی‌های‌شان را به یغما برده اند. شماری را هم تیر باران کرده اند به یاد این گزارش تلخ زنده یاد غبار افتادم که تاریخ تکرار می‌شود.  دیروز مثلث سیاه و فاشیستی نادر، هاشیم و شاه محمود، یک چنین جنایتی چنیگزی بر مردم شمال روا داشته بودند و امروز مثلث فاشیستی کرزی، اشرف احمدزی و طالبان چنین می‌کنند.

این هم روایت غبار از کوچ اجباری 900 خانودۀ ترکمن از خان‌ آباد به دستور شاه محمود!

ماه جدی سال قبل با درخواست یک آشنا به معینیت نشرات وزارت اطلاعات و فرهنگ رفتم. آنجا با معین نشرات آقای شیوای شرق در دفتر کارش دیدار کردم. در این دیدار کمتر از 15 دقیقه در مورد کار، نوعیت کار و مقدار معاش و مدت حرف زدیم. از همان روز من به عنوان ویراستار بخش فارسی و گزارش نویس شروع به همکاری کردم. قرار بر این بود که بنابر نیازمندی موجود، آخر هرماه مبلغ 13هزار افغانی معاش دریافت کنم تا بتوانم کرایه‌ی خانه و مصارف رفت و برگشت به وزارت را پرداخت کنم. ماه نخست تمام شد با پولی که از دوست و آشناهایم قرض می‌گرفتم هر روز 120 افغانی کرایه راه می‌دادم و روز 40 افغانی از آشپزخانه‌ی این وزارت (چون برای کارمندان بالمقطع غذا داده نمی‌شد) برای ظهر غذا می‌خریدم. وسط ماه دوم تقاضای معاش کردم. در پاسخ گفتند که “یک هفته بعد” و این یک هفته بعد تا امروز که شش ماه و 9 روز می‌گذرد،فرا نرسیده است.

در ماه دوم روزهای دشواری داشتم. یک‌سو خانه‌ای که اجاره‌دار اش همیشه آخر ماه سر می‌رسید و پولی نداشتیم که پرداخت کنیم، از سوی دیگر مانده بودم که برای مصارف هر روزم باز از کدام آشنا درخواست قرض کنم. 

در بیش از 17 سال حکومت های حامد کرزی واشرف غنی،بیشترین جنگهای دهشت افگنی وتریاک در مناطق ، محلات و ولایات پښتون نشین بوده وقتل وقتال هموطنان ما،چه قتل های جمعی یا انفرادی که با انفجارات و  انتحارات یا بمبارد های حکومتی یا نا تو صورت گرفته ومیگیرد ، بیش ترین حتی بیش از ٪60 قربانیان آن هموطنان پښتون که فقیر ترین ولی باهمت ترین وپر غرور اند،تشکیل میدهد.

حکومت های ‹‹کرزی و غنی›› (دراکولا و همزادش) بیکار سازی جوانان را یگانه وسیله برای عنصر جنگ انتخاب کردند.ایشان پلان نمودن تا بیکاران جوان شهر ها و مراکز را برای مدد معاش ، در صف های جنگی قوای مسلح افغانستان اختصاص دهند و بیکاران جوان از محلات و قصبات کشور را برای تقویه صفوف دهشت افگنان و خراب کاران که از جانب مافیای بین المللی حمایت مالی میشوند ، در نظر گرفتند.

مرکز ولایت بدخشان به تاریخ هژدهم جوزا فاجعه اسفناکی را تجربه کرد که مقصر اصلی آن والی حکومت، مافیای محلی و ماجراجویان فرصت‌طلب‌اند. این رویداد شبیه رویداد چندسال قبل است که در ولایت جوزجان اتفاق افتاد و در آن جمعه خان همدرد، والی وقت این ولایت، معترضان را قتل عام کرد. حکومت وقت به جای بررسی موضوع و به محاکمه کشاندن عاملان آن رویداد خونین، جمعه خان همدرد را در ولایت دیگری والی تعیین کرد. تفاوت این دو رویداد اما در این است که عامل و مقصر اصلی خون‌ریزی مردم در بدخشان یک آدم بدخشانی و از خود محل است. جای گلایه و تأسف این است که والی کنونی بدخشان یک‌بار با رای همین مردم به مجلس نماینده‌گان راه یافت و اکنون هم روی ثروت و امتیاز آنان لم داده است. اما او ثابت کرد که از کشتن بدخشانیان هیچ باکی ندارد.

تا از گلوی سینۀ ما درد پاره است

نام شکوهمند عدالت «هزاره» است

از جنس آرش است کمان شجاعتش

قومی که از شهامت رستم عصاره است

تا راه، گام، جاده، سفر هست… می‌رویم

«خسته از مرگ، به سوی ارگ!» شعاری بود که چهار سال قبل از روح جوانان عدالت‌خواه به پیش‌تازی «سالم» بلند شد تا با این شعار به جای تمام شهیدان فریاد برآرد، تا با صدای خود آواز گلو‌هایی را که از فریاد و درد خفه شده بود، به سمع ارگ‌نشینان برساند، تا با صدای خود مرهمی باشد به دل مادرانی که از داغ جگرگوشه‌های‌شان در خون ضجه می‌زدند، تا امیدی باشد برای چشمان ورم کرده از اشک‌شان که خون فرزندان‌شان در زمین نخواهد ماند، که همه داغ‌دیده‌گان باور کنند آوازی هست که برای هر قطره خون عزیزان‌شان فریاد می‌شود. کشور ما بعد از شکست طالبان و روی کار آمدن حکومت موقت، اولین گام را که به سوی دموکراسی گذاشت. این گام، تصویب قانون اساسی توسط لویه‌جرگه بود.

 · سالهاست افغانستان به سرزمين  وقوع جنايات هولناك جنگى و ضد بشرى مبدل گرديده است و در شرايط كنونى كشور ما اماج دور جديد اين جنايات خونبار قرار دارد ، كه تراژيدى خونين حقوق بشر در ولايت لوگر و مكتب سيد الشهدا در غرب كابل موارد اخير آن میباشد  که گروه های تروریستی  با وارد کردن  تلفات  گروهی سازمان یافته و از قبل پلان شده بر مراکز  تجمع  مردمان ملکی  جرایم شدید را مرتکب میگردند که بیشترین قربانیان  این واقعات ترورستی جوانان و نوجوانان بوده اند.   همچنان تلفات  خانواده ها  در منازل شان ناشی از شدت گرفتن جنگ ها در هلمند  موردی جدید بوده که  باز هم مردمان بی دفاع ملکی بیشترین قربانی را متحمل میگردند.  قتل های هدفمند  کارمندان جامعه مدنی ، معلمین و کارمندان نهاد های  عدلی و قضائی و دها موارد دیگر  که باید در حکم جرایم  جنگی و علیه بشریت  مورد  تحقیق ،بررسی و تعقیب عدلی و قضائی  در یک پروسه عدالتمندانه  محکمه جزائی بین المللی قرار گیرد . کتمان ، خموشی ، پرده پوشی  و بی توجهی بر این جنایات  شدید  میتواند  اهمیت و اعتبار  جامعه بین المللی و دیوان جزای بین المللی  را شدیدآ خدشه دار سازد. 

 همسایه پاکستانی ما با لبخند میگوید “ما میله داریم، شب چاند، دستهایمان را حنا میکنیم،

میخواهی بیایی!” سرم را به علامه نفی تکان دادم و گفتم “تشکر ولی نمیتوانم، من کار میکنم و باید زود بخوابم” سرش را تکان میدهد و به تشریک پلان های روز های عیدش اغاز میکند و من به نقطه یی خیره میشوم و در خود فرو میروم و همان عقده وامانده و بی صاحبی که دهه هاست هر بار با دیدن زندگی شاد باشنده های کشور های دیگر، در من شکل میگیرد، تا راه گلویم می اید ولی چیزی نمیگویم….و همان سوال که “چرا همه شادند بجز ما باشنده های ان سرزمین نفرین شده….”

روی زمین روان شد جویبار خون

 غم می گرید اسمان بی ستون 

سینه ها ازدردشدندچاک چاک 

رَفتم که بـخوانم و بســازم وَطـنم را

خون کـرد کـتابم و شـکـستند قلمم را

من درگیر تحصیلم و سرمشق و سوادم

افطار خونين مزدوران استعمار در لباس مذهب ، باشندگان بي دفاع ولايت لوگر را به خاك و خون كشيد   :

     شوراي متحد كابليان بومي  جنايت هولناك و نابخشودني قاتلين و دزدان سنگ كرومايت ولايت لوگر را  نه تنها  درجنايت سازمان يافته  مافياي معادن افغانستان ميبيند بلكه دست خونين چپاولگران  كشور پاكستان را درين قتل هاي نژاد كشي افغانها ذيدخل ميداند  .

     كابليان درك ميكنند كه روزانه  ده ها لأري سنگ كرومايت  لوگر توسط مافياي بي خدا ومزدور ، به پاكستان انتقال مي يابد

ونظاميان پاكستاني  از ين كرومايت در ساختن تانگ هاي  جنگي ، پر مقاومت  و ضد  مرمي مبادرت ميورزند، ما درك ميكنيم كه توليد چنين تانك هاي  پر مقاومت ، امادگي هاي جنگي پاكستان ، عليه  افغانستان و هندوستان است ؟ 

        ويروس كرونا وقرنطين حد اكثر اتباع غني و فقير جامعه جهاني وبه طورخاص نيروهاي مولد وفقير ، ناتواني و عجز تيوري كاپيتاليستي را در نظام هاي سرمايداري صحه گذاشت.

زيرا  سرمايه دار به جميعت بزرگ مولدين فقير فقط يك فيصد از سود به دست أمده مولدين را براي توليد كنندگان اختصاص داده است ؟ يعني بأسود بدست أمده جميعت هاي بزرگ بشري، انباشت سرمايه و زندگي مجلل خانواده محدودش را سرو سامان ميدهد و مولدين و سازندگان تكنالوژي وتحنيك مدرن را به فقراي محتاج با زندگي بخور و نمير نگهداشته اند .

 امروز؛ انگلیس و امریکا، خوشبختانه!، دریافته اند که با رویکرد های شان در چهل سال تمام، میلیون ها انسان در کشوری به نام افغانستان کشته، معلول و زخمی و آواره و بیچاره شده است.

وجدان های خفته ی این تبهکارن خوناشام جهانی ( انگلیس و امریکا)، دگر بیدار شده است. درک و احساس از درد های متوالیی چندین دهه مردم افغانستان، وجدانهای آنان را زیر فشار قرار  داده است. تا اینکه امروز، در اولین روز  ماه چهارم و روز اول اپریل سال 2021  با هم  تصمیم گرفتند که ریشو های بی سواد و کم سواد را که از زندان های گوانتانامو، کراچی، بگرام و پلچرخی از غل و زنجیر و ذولانه رها کرده و به قطر انتقال و با صرف هزینه ی صد ها میلیون دالری، در لوکس ترین هوتل های دوحه جا بجا کرده بودند؛ تنبیه نموده برای ایشان اعلام دارند که: 

دکتور فرید دوست بسیار نزدیک و پسر کاکایم بود، با استعداد فوق العاده و‌ تلاش پیگیر ، نویسنده و طنز نویس بود ، گاه گاه شعر هم می سرود، دلبستگی او بیشتر به ژورنالیزم و مطبوعات بود.

پیش از آن که به تحصیلات عالی روی بیاورد به روزنامه نگاری روی آورد ، بار نخست کارش را از جریده اتحاد بغلان آغاز کرد، زمانیکه او در بغلان در روزنامه کار می کرد، من سال آخر تحصیلاتم را در فاکولته ادبیات و ژورنالیزم کابل می گذشتاندم ،

او هم برای چند روز به کابل آمده بود، از من خواست تا با او به بغلان بروم، در بغلان به دفترش رفتم و با همکارنش آشنا شدم، یکی دو گزارش شهری با هم آماده کردیم و آن را در روزنامه اتحاد به نشر رسانید، با آن که  سابقه کار در روزنامه نگاری نداشت، به سرعت خبر نویسی و گزارش نویسی را فرا گرفت و از هم کارانش در روزنامه جلو افتاد. 

         به اشاره‌ی کرزی و آمریکا کابل بانک تاجیک و هزاره تبار ها را به نفع عزیزی بانک      

راجا گوپتا هدایت انتقال بیست میلیون دالر از حساب کابل بانک به غنضفر بانک را داد که تازه می خواست جواز‌ بگیرد

  بخش نخست:                       

                   همه ساختار های ورشکست شده ی غیر قبیله سالاری کشور به شمول کابل بانک با 

           برنامه های عمدی ویران گر سلف و‌ خلف بوده تا عزیزی بانک و بانک های دیگر تبار محور رشد کنند و شادروان شیرخان فرنود هم قربانی دسیسه ی محمود کرزی.

من شاهد زنده‌ی انتقال بیست میلیون دالر از کابل بانک برای ایجاد غضنفر بانک هستم، شما در بخش دیگر می خوانید که چی گونه هند و‌ سازمان استخبارات آن کابل بانک را به زانو در آورد. آقای راجا‌گوپتا دزد داخل آستین کابل بانک هدایت انتقال آن را داد.         

افغانستان سوزی به بهانه کوچی و کوچی گری

نخست :گریه و شیون  مردم  ننگرهار برای کودکان گلوله باران شده ی هزاره جات – ویدیو 

پیش از هر تحلیل و تبصره ای توجه شما را به ویدیوی  کشتار کودکان توسط  اشرف غنی احمدزی کوچی در بهسود هزاره جات، که با شعر رسای شاعر بلند همت و مستعد کشورآقای جاوید سهراب بازتاب یافته، و توسط  جوان برومند و مستعد کشور آقای اظهارالله خوشحال دکلمه شده است معطوف می دارم.

اشرف غنی کوچی عامل این همه خونریزی ها

اشرف غنی بمثابه یک زالوی خونخوار در قرن بیست و یک به افغانستان فرستاده شده است.

بلی هموطن عزیز؛ امروز،  افغانستان شاهد عملی شدن برنامه ی  مشهور ترین ستراتیژیست سیستم سرمایه داری، آقای هنری کیسنجر )سپتامبر 1973 الی جنوری 1977( به حیث رییس جمهور افغانستان میباشد.

سوخت میهن کس نگفت کار منست

کس نگفت این جـرم کردار منست

قتل ها شد کـــــس نگفت من قاتل ام

کس نگفت ایـــــن ظلم رفتار منست

چور شد مال و متــــاع هـــــــموطن

کس نگفت مال وطـــــــــندار منست

هنگامیکه وجدان هموطنانش در بستر افیونی افسونگران قرون،زمست شراب سرنوشت در خواب بود…

افسانه اهنگری به نام کاوه آهنگری که  : فرزند آفتاب بود…و فرزند آفتاب، صد ها سال پیش از این، شوریدگان شوره زار تشنه احتیاج ، به خاطر برزگران حیات آفرین خانه خراب، ظلمت را با عظمت آفتاب آشکار کرد…

فرزند آفتاب صد ها سال پیش از این ( روبنای ) حکومت ستمگری به نام ضحاک را بر بنای آزادی ستمکشان ستمدیده ( زیربنا) کرد.…آهنگری بود که جز ایمان به حقیقت  هیچ نداشت…و با اتکا به همین ایمان، ایمانی انسانی بود که (درفش )محکومیت ظلم را، بر تارک افلاک بنده پرور مظلوم … بر افراشت.

پوزه ی سمند افسار گسیخته دست پروردگان سیاهی را ، که میدان تاخت و تاز شان ستون فقرات در هم شکسته زحمت بود، در سپیده دم طغیان بندگان خدا، با پنجه ظلمت کوب آفتاب به خاک مالید.

و انسان بلا دیده نغمه رهایی از چنگ ظالم دامن دریده را سر داد:

نفرین بر ضحاک ستمگر… کاوه آهنگر زنده باد!

۲۳ دسامبر ۲۰۲۰ م. 

خبر های تکاندهنده  و عکس العمل های  متفاوت در ارتباط با جرایم شدید جنگی نظامیان آسترالیائی در افغانستان در بین سالهای  ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۶ م.  تشویش  ونگرانی های جدید  را  مرتبط به نقض  حقوق انسانی، تخظی صریح  و غیر قابل انکار از قوانین و کنوانسیون ها در سطح ملی وبین المللی  را وجود آورده است. این قضیه با آنکه در جامعه بین لمللی عکس العمل های  را  در محکوم کردن این جنایات  در پی داشته است ، همچنان  تآکید بر تحقیق بیشتر روی تخطی ها ی  نظامیان این کشور در مطابقت با محتوای  کنوانسیون های بین المللی  مربوط به جنگ ، جرایم جنگی و حقوق  بشری  را  نیز  برجسته و قابل  تطبیق  دانسته تا با  انکشاف و وضاحت بیشتر،  جهات مختلفه موضوع از آب برون آید.

دیروز خبر اعتراض اهل فرهنگ هنرمندان ، و معاریف هرات به ثبت  نادرست «هنرمینیاتوری و خوشنویسی  هرات»  به ‌نام «میراث مشترک ایران و ترکیه» در یونسکو پخش شد که خبر یست ناگوار ونشاندهندهٔ عدم آگاهی کارکنان سازمان جهانی یونسکو از تاریخ فرهنگ افغانستان و کشورهای منطقه. بدیهیست که این تشبث از طرف نمایندگان کشورهای ایران و ترکیه در نبود نمایندهٔ دولت افغانستان در سازمان جهانی یونسکوصورت گرفته است. لیکن بگفتهٔ حکیم ابو علی سینای بلخی این ادعا گزاف آسانی نیست؛ زیرا بنا بر اسناد معتبرتاریخی حذف نام افغانستان وبخصوص هرات منحیث خاستگاه و پرورشگاه این هنر، عملیست ، غیر اکادمیک وبرخلاف حقایق تاریخی که میتوان آنرا سرقت تاریخی و فرهنگی و مغایر اخلاق علمی دانست.

یمای سیاووش به خونت قسم – به رنگ زرد و رخ لاله گونت قسم

کشم قاتلت محکمه تا به هاگ – بخواهم عدالت به خونت قسم

میهن‌ به آن برف و زمستان تو میرم 

در چنگ خنک دست و گریبان تو میرم 

ای کابل زیبای من ای مامن خوبم 

در آتش غم سینه ای سوزان تو میرم 

از روز بد مردم غزنی به که نالم 

کندز خراب است  بدخشان تو میرم 

زابل ندیده است دمی لحظه ای آرام