پیرمرد که موهای ژولیده، ریشِ انبوه، ابروانِ درشت و چشم‌های کلان و کشیده داشت، با بالاپوش سیاه زمستانی‌اش در تابستان و زمستان گشت‌وگذار می‌کرد.
همیشه زیرِ لب با خودش نجوا می‌کرد و آرام آرام حرف می‌زد و سپس می‌خندید.
بعد ابروانش درهم می‌رفت و گویی اندوه جان‌کاهی درونش را ریزه ریزه می‌کرد.
هرروز از ” سه‌دکانِ عاشقان و عارفان” به‌سوی جاده‌ی “میوند” می‌آمد و دستانش لای جیب‌های بالاپوشش می‌بود.
ادامه خواندن غم انگیز ترین مرد؛ ساربان بود : استاد جاوید فرهادقصه ابراهیم «ع» بصدای داکتر فیض الله ایماق
https://www.dropbox.com/s/4quhg9ja3pguq7n/Abraham%20Movie%20-%201080p.mp4%20Aug%202017.mov?dl=0
سال ها قبل به این اندیشه بودم که چرا اروپا نه میخواهد به ظرفیت های خود باورمند و متکی باشد؟ حال می‌گویم، اروپا باید بی درنگ به خود آرایی بپردازد. چون هم توان اقتصادی دارد و ظرفیت های فکری و دفاعی و علمی. معادلات اوکراین نشان دادند که وابسته‌گی های حیاتی اروپا در محراق قابل توجهی به بیرون از ساختار اروپا است.
این وابسته‌گی ها به خصوص در مورد گاز و بنزین و انواع دیگر مایحتاج اروپا ملموس است. ذخایر راه‌بردی هر قدر هم باشند وقتی اکمال نشوند سرانجام تهی می‌گردند. صنایع سنگین اروپا وابسته‌گی بی‌گسستی با جهان به خصوص روسیه دارد. وابسته‌گی های خوراکی بیشتر از آن است و به همین سان همه‌ی این وابسته‌گی ها الترناتیفی یا جاگزینی‌یی هم ندارند. و بر عکس مانند بحرِ بی‌آب جریان رودخانه‌ی را می‌بلعند و سیر آبی ندارند.
ادامه خواندن اوکراین این جنگ؛ جنگ شما نیست !… محمد عثمان نجیب
ملک ستیز تحلیلگر روابط بین الملل مينويسد : زنده_باد_جنگ_که_برای_بعضی_ها_زندگی_بهشتی_ساختند..
« گروهی که یک ملت را گروگان گرفته بود »
این گروه شاید به دو هزار تن نرسد. گروهی‌که سال‌ها بر گرده های ملت سوار بود . گاه وزیر، گاه وکیل، گاه رییس، گاه عضو این شورا و آن مقام پوشالی ، گاه مشاور و گاه سفیر و گاهی هم جنرال و مارشال . این گروه دوستان نزدیک امریکایی‌ها، اروپایی‌ها، روس‌ها، چینایی‌ها، هندی‌ها، پاکستانی‌ها و ایرانی‌ها هستند. این گروه سرسپرده‌ترین مزدوران تاریخ هستند. هر کشوری که پول بیشتر دهد، خورجین مزدوری همان‌جا پر می‌شود.
ادامه خواندن گروهی که یک ملت را گروگان گرفته بود : ملک ستیز تحلیلگر روابط بین المللاین زبان پنج نام دارد بدین سان: فارسی ، پارسی، دری ، فارسی دری ، پارسی دری.
این دگرسانی نامها به هیچ روی به معنای آن نیست که ما با پنج زبان جداگانه رو یاروییم.
از دیدگاه زبان شناسی هیچ دست آویزی نداریم که پارسی و دری دو زبان مستقل باشند و با دو دستور زبان مختلف و دو نظام واژگانی جدا ازهم.
شاعران و خامه زنان ما در گذشه اگر زبان شان را دری خوانده اند آن را پارسی هم گفته اند و تمایزی میان دری، فارسی و فارسی دری قایل نبودند.
ادامه خواندن زبان فارسی ربطی به فارس ندارد : نویسنده ؛ پروفیسور لطیف ناظمی
سما برهانی متولد سال ۱۳۸۶(افغانستانی)، فرزند اول خانواده و اهل افغانستان و از مهاجرین افغانستان مقیم ایران و دانش‌آموز دبیرستان نمونه دولتی شهید فلاحی ناحیه یک کرج کشور ایران می‌باشد.
او که از 8 سالگی در مدرسه با کلاس‌هایی که در ارتباط با محاسبات ذهنی با چرتکه برگزار می‌شد با مفهوم حساب ذهنی آشنا شده ، امروز توانسته با اتمام این دوره ها محاسباتی چون جمع، تفریق، ضرب، تقسیم و جذر را به صورت ذهنی انجام دهد.
شکل گیری علاقه ریاضی در سما برهانی
سما برهانی در مورد چگونگی شکل گیری علاقه او به ریاضی میگوید : در سن 8 سالگی در مدرسه با کلاس‌هایی که در ارتباط با محاسبات ذهنی با چرتکه برگزار می‌شد با مفهوم حساب ذهنی آشنا شدم. هر روز بیشتر به آن علاقه‌مند می‌شدم و این یادگیری‌ها باعث می‌شد اعتماد به نفس من بالا برود.
ادامه خواندن سما برهانی ملقب به مادر کامپیوتر کیست ؟…سما برهانی نابغه ریاضی کیست ؟ : گرفته شده ازصفحه سیما برهانی
بی‌گمان هرکه شنونده‌ی جدی موسیقی شفاهی ( موسیقی محلی ) در افغانستان بوده، از گذشته‌های دور تا اکنون، با آهنگ قشنگ ” توره ” که چندین آوازخوان در فصل‌ها و دهه‌های گوناگون آن را همراه با موسیقی زیبای قطغن زمین ( قدغن زمین = سرزمین ممنوع ) خوانده‌اند، آشنا است.
– اما در واقع این ” توره ” که بود؟
” توره ” مردی از اهالی ” اشکمش ” تخار بوده که در دلیری، سخاوت و کاکه‌گی در زمان خودش کم‌تر هم‌آورد داشته و در ایثارگری و جوان‌مردی مشهور بوده و همواره به نیازمندان کمک می‌کرده و در عیاری از سرآمدان روزگار بوده‌است.*
ادامه خواندن ” توره “؛ کاکه‌ای که به توپ بسته شد : جاوید فرهاد
محورِ بحث تان بایستی حمایت از مقاومت تحتِ رهبری مسعودپسر باشد؛در جست‌وجوی رهبرِ پشتونِ اقتدارگرا نباشید
خبرهایی دست به دست می‌شوند که تحت ریاست شما جلسه‌یی برای بحث های احتمالی سیاسی و تصمیم‌گیری یا دایر است یا در حال دایر شدن. میفهمم که شما میدان‌دار رزم و بزم و حماسه‌های دفاع وطن بودید و هستید. اما سوگ‌مندانه در روابط و تصمیم‌گیری های تان تحت تاثیر عواطف و خوش‌باوری های تان نسبت به بیش‌ترین ها قرار گرفته و عِنان اعتمادِ بدون نظارت را به دستِ شان می‌سپارید که در نتیجه یا شما را می‌فروشند یا در مضیقه و تنگنای عبور از بحران قرار می‌دهند. و این موارد بارها تکرار شده که اکثرِ معامله‌گران از خوش‌باوری های تان چه استفاده هایی برده اند.
ادامه خواندن یادداشت فوری من به محترم مارشال دوستم: محمدعثمان نجیببه سلسله گرامیداشت شخصیت های ملی وفرهنگی کشور
امروز نگاره ، خلص سوانح وکارکردهای خوشنویس معاصر کشور، استاد محمد علی عطار هروی ،خوشنویسی که توانایی کتابت بیش از چهل نوع خط را داشت، با شما عزیزان شریک میسازم یاد آوری از این شخصیت بزرگ فرهنگی در راستای رشد پر بار تاریخ ، فرهنگ ومنافع ملی مردم وکشورما صورت میگیرد.
محمدعلی عطار هروی، فرزند محمد اسماعیل در سال ۱۳۲۸ هجری قمری (۱۲۸۹ ه.ش.) در شهر کهنه هرات در محله خواجه عبدالله مصری به دنیا آمد.
نیاکان او همگی از عالمان دینی روزگار خود بودند، اما پدرش منبر را ترک کرد و به پیشه عطاری و خوشنویسی روی آورد و فرزند خود محمدعلی را نیز در این رشته پرورش داد.عطارهروی آموزش های ابتدایی را در مکتب های سنتی هرات فرا گرفت و سپس نزد پدرش در عطاری به آموزش خوشنویسی پرداخت. آنگونه که خود وی حکایت کرده، اولین استادش در مکتبخانه، آخند ملا محمد رحیم بوده که قلم را به دست وی داده است.
ادامه خواندن نگاره استاد محمد علی عطار هروی : غلام فاروق سروشسندی بیرون درز کرده که نمایان‌گر اقدامات مخفی طالبان برای یک کشتار جمعی یا فردی ولی دوامدار است.
طالبان برنامه های خطرناکی را در مورد پاک‌سازی و به شکنجه و زندان و شهادتِ همه‌ی ما کمر بسته اند اگر که به دامِ شان بیافتیم. بسیار متوجه باشید و امنیت تان را در داخل تأمین کنید، فریب وعده های قومی و تباری شان را نخورید. تا کنون صدها جوان وطن را به شهادت رسانیده اند. این یک برنامه‌ی ترتیب شده از سوی آمریکا و انگلیس و همه کشورهای ذی‌دخل در منازعات جهانی از طریق افغانستان و خود افغانستان است. این نامه ها پشتوانه‌ی حمایتی رهبری حقانی ها و سازمان های استخباراتی را دارند و شوخی نیستند.
ادامه خواندن قابل توجه همه منسوبانِ قوای مسلح دیروز!..نوشته ؛ محمد عثمان نجیب
اما در کشور ما، خود هراسی نجیب از پیروزی نیرو های مسلح عمدتاً غیر پشتون به خصوص دوستم در ولایات ننگرهار و خوست و تنگی واغ جان لوگر: مؤفقیت های پی هم نظامی که شادروان دکتر نجیب در نقطه‌ی آغاز قدرت و رهبری قرار داشت و همه از جان بازی های سربازان، افسران، حزبی ها و مجلوبین اجباری غیر از تبار خودش و به خواست خودش برای سرکوب سر بلند کرده های تبار خودش علیه خودش به دست آمده بودند او و هم‌نگاه ها و هم‌فکران او را به قهرمانان خیالی افسانه‌وی و خودبزرگ بینی تبدیل کرده بود تا جایی که توهمات آن پیروزی ها سبب شک و شبه ایجاد شدن و اختلالات ذهنی و تفکری شان شد و شمال هراسی و غیر پشتون هراسی در وجود شان به غلیان رسید و حس نفرت شان را بر علیه کسانی تقویت کرد که شجاعانه در دفاع از بقای شان و حاکمیت سیاسی شان می رزمیدند و به یمن الطاف کردگار هر از گاهی هم برنده های نبرد ها بودند.
ادامه خواندن روایات زنده گی من : محمد عثمان نجیب 
این تصویر متعلق به یک زن مسلمان در زمان استعمار بریتانیا در نزدیک مسجد “پادشاهی” شهر لاهور از شهرهای شبه‌قاره هند است. انگلیس‌ها در دوره استعمار که بیش از دوصد سال را دربر گرفت، با مطالعه همه‌جانبه وارد سرزمین‌های مستعمره می‌شدند. ورود استعمارگران بریتانیایی به شبه‌قاره هند نیز غیرمترقبه نبود بلکه حاصل سال‌ها مطالعه و تحقیق بود تا سرانجام این سرزمین را به اشغال درآوردند. انگلیس‌ها از تاریخ هند اطلاع داشتند که زنان مسلمان، قبل از ورود آنان به هند، پا‌به‌پای مردان در سیاست و سایر فعالیت‌های اجتماعی حرکت می‌کردند و چه بسا در بخش‌هایی جلوتر از مردان بودند. استعمارگران می‌دانستند که “راضیه سلطان” فرمانروای مسلمان دهلی، “مهرالنساء” مشهور به “نورجهان” همسر “جهانگیر” و “ارجمندبانو” یا “ممتازمحل” همسر “شاه‌جهان” چه جایگاهی در سیاست هند داشتند و چگونه این بانوان مسلمان، شبه‌قاره پهناور هند را اداره می‌کردند. لذا یکی از دغدغه‌های تازه‌واردان انگلیسی به هند، نقش پُررنگ زنان مسلمان در سیاست و اجتماع این سرزمین بود که آن را مانعی برای اهداف استعماری خود می‌دانستند زیرا به وضوح درک کرده بودند که گاهی زنان سیاستمدار، مقاوم‌تر و آگاه‌تر از مردان سیاستمدار در برابر برنامه‌های استعماری هستند.
ادامه خواندن آیا چادری یا برقع جز فرهنگ افغانی است؟- از طرح ونقشه انگلیس برای محدود کردن زنان مسلمان چه میدانیم ؟ : محمد مرادیيادكرد مختصر!
«صد سخن» را در اغاز بدون طبع در مجلدي، با قلم در يك كاپي فقط بخاطر رهنمايي فرزندانم نگاشتم . بعداً دوستاني كه آن را مرور كردند توصيه ي چاپ آنرا برايم نمودند و من چنين كردم.
با چاپ اول دوستان بيشتر منت گذاشتند و آن را مطالعه فرمودند كه زودتر از انتظار تقاضاي دريافت آن افزوني گرفت. نسبت مصروفيت هاي زياد نتوانستم به چاپ مجدد آن اقدام كنم. حالا هم قبل از چاپ دوم خواستم آنها را ابتدا از طريق سايتهاي انترنتي تقديم خواننده هاي عزيز كنم و با جمع نظريات و انتقادات در صورت تقاضا چاپ ديگر ان را هم زير كار بگيرم.
دوستان!
آنچه را ميخوانيد، توصيه هايي اند براي آينده ي فرزندانم و خانواده ام، زيرا مسؤوليت رهنمايي آنها فقط به دوش من است، همانگونه كه همه بزرگان فاميلها اين مسؤوليت را دارند.
ادامه خواندن نكته هايي به فرزندانم: نوشته ؛ محمد عثمان نجیب
طالبان دشمنان انسان و انسانیت و دشمنان آزادی بیان
آری آزادی بزرگ ترین ودیعه الهی و آزادی بیان و آزادی های رسانه ای ابزاری برای رسیدن به حقیقت است که
پیشرفت و شکوفایی های فکری و فرهنگی را در یک جامعه کلید می زند.
افغانستان از جمله استثنایی ترین کشور هایی در جهان است که پس از حاکمیت طالبان آزادی ها در عرصه های گوناگون در آن به بند کشیده شده و نه تنها روح سرشار و سیراب ناپذیر انسان برای آزادی در آن سخت ضجه می کشد؛ بلکه انسان و انسانیت با وضع مقررات سخت گیرانهء طالبان در موجی از خشونت های سازمان یافته به گونهء بی‌رحمانه ای به زنجیر کشیده شده است. به گزارش نهاد های دفاع از آزادی بیان و آزادی های مدنی در مدت ۸ ماه اخیر ۸۰ خبرنگار و کارمند رسانه در افغانستان بازداشت و شکنجه شده‌اند. دستکم ۶۴۰۰ خبرنگار و کارمند رسانه بیکار و حدود ۲۳۰ رسانه نیز تعطیل شده‌اند؛ نه تنها این، بلکه از زمان تسلط طالبان بر افغانستان رسانه‌ها با فشار و تهدید شدید روبرو اند
ادامه خواندن سکوت جهانیان و رنج های بی پایان خبرنگاران افغانستان : مهرالدین مشیدبارِ چندم است تکرار می‌کنیم. همه رهبرانی که دو دهه مردم و قومِ خویش را فراموش کرده بودند، از ملت معذرت بخواهند و برگردند در کنارِ مردم شان که از جفای آنان حالا رنجِ بی‌دادِ طالبانی را می‌برند. طالبِ تروریست آدمیتی ندارد و غیر از پشتون کسی را نه میخواهد. اهانت به جسد بی‌جانِ آن فرزندِ قهرمانِ بلخ فراموش ملت نه می‌شود. خونِ سهیل خونِ همه‌ی مردم افغانستان است که در دفاع از ملت زمین را رنگین ساخت.
ادامه خواندن خبرگزاری تسنیمِ ایران دروغ میگوید؛ دوستم هرگز وطن‌فروش و تروریست نیست : محمد عثمان نجیبگزارشنامهی افغانستان نوشت و منتشر کرد.
۱۴۰۱ اردیبهشت ۱, پنجشنبه
آیا به راستی یک افغان ازبک تبار، سه روحانی شیعه را کشت؟
قلم چی های رژیم ایران می نویسند:
حتما بلافاصله خواهند گفت این فرد افغانستانی وهابی است و با فضای جدید به وجود آمده در افغانستان شرایط را فراهم دیده و وارد ایران شده است.
نظر یک کارشناس مسائل جنائی
ادامه خواندن از تیتر دفاع مقدس : محمد عثمانمقاله از گزارش نامه‌‌ی وزینِ افغانستان است
۱۴۰۱ فروردین ۲۵, پنجشنبه چلنچ بزرگ سراج الدین حقانی به ارتجاع مذهبی
خلیفۀ شیاطین می گوید:
سخنان اخیر سراج الدین حقانی رهبر تروریست ها درکابل، متحد امریکا، روسیه، ایران و چین موی براندام راست می کند. او داستان اسلام درخطر است شعار 45 ساله را باطل کرد درعوض، نشان داد که اسلام خود درقدم اول برای مسلمانان به نماد یک ترس تبدیل شده اما برای غیرمسلمانان ترسناک نیست؛ یک پارتنر کار جهاد به جایی رسید که امروز علنی می گویند که پیامبر اسلام قوماندان عملیات انتحاری است.
اسلام در خطر است یا هستی افغانستان؟
مهم تر این که: هیچ مسلمان افغانستانی در داخل و خارج واکنش نشان نمی دهد.
ادامه خواندن از تیترِ دفاعِ مقدس : محمد عثمان نجیب
افغانستان کښی لومړنى ښځینه وزیره څوک وه؟
“ملت زنده از زنده ها قدردانی به عمل می آورد و ملت مرده، از مرده ها” کبرا نورزائی
کبرا نورزائی دختر مرحوم بسم الله خان در سال ۱۹۳۲ میلادی در یک خانواده منور و روشنفکر، در گذر باغبان کوچهٔ شهر کابل دیده به جهان گشود. کبرا نورزائی نخستین وزیر زن در تاریخ افغانستان بود که به حیث وزیر صحت عامه، خدمات قابل قدری را برای افغانستان انجام داده است.
کبرا نورزائی بتاریخ ۳۰ جنوری سال ۱۹۸۶ به سن ۵۴ سالگی در شهر کابل دیده از جهان بست و در شهدای صالحین بخاک سپرده شد.
نور معلومات:
محترمه کبرا نورزائی د ارواښاد بسم الله خان لور، په ۱۹۳۲ میلادی کال کښی د کابل د باغبان کوچی سیمه کی نړی ته سترګی پرانستلی. د ملالی ښوونځی او نسوان پوهنځی کی یی خپل تحصیلات بشپړ، او لوړی زده کړی یی په فرانسه کی د سوربن پوهنتون کی سرته ورسولی.
ادامه خواندن اولين وزیرِ زن در افغانستان کی بود؟ : داکتر ناصر اوریا
پاسخِ محمدعثمان نجیب:
پسا نشرِ دیدگاهِ حقیر اندربابِ نامه نویسی رهبرِ مقاومت دوستانِ زیادی محبت کرده و ابرازِ دیدگاه داشتند که من به هر دو گروه احترام دارم. منتهای کسانی نتوانستند خُلقِ آدمیت در نوشته را رعایت کنند.
آقای فایق عقابِ آزادی در رخ نامه‌ام با محبتِ فراوان پرسشی را مطرح کردند این گونه:
(…شماکه اینقدر درسیاست تجار ب دارید چرا پیشقدم و درکنار مبارزین قرار نمیگیرید. به دانش و اندوخته های شما افتخار دارم)
عقاب آزادی فائق صاحب گرامی را سلام!
ادامه خواندن نقد ما از احمدِ مسعود به معنای مخالف با او نیست؛ احمد مسعودِ همچنان تنها رهبرِمقاومت است؛ وی را تنها نگذارید : محمد عثمان نجیبآن جوانی را که تا مرز مرگ می‌زنید، چندین بار مرده تا جسدش را به سرزمین شما رسانیده است. او را یک‌بار انقلاب آتشین ثور، بار دوم انقلاب اسلامی خمینی، بار سوم انقلاب مجاهدین، بار چهارم انقلاب لیبرالیسم امریکایی و بار پنجم انقلاب امارتی کُشت. آن جسدی است که پنج بار شهید شده است. مگر در آیین شما شهید را اهانت می‌کنند؟
ادامه خواندن ایرانی‌های عزیز، شمای‌که ما را «افغانی‌ها» می‌خوانید : ملک ستیزقابل توجه برخی از کسانی‌که در این ماه مبارک دین را به استهزا می‌گیرند!
ندانسته خود تان راز دین خارح نکنید خدای نخواسته به سوی ارتداد ناخواسته نروید. مطالعه‌ی تاریخی کنید، اسلام را درست بشناسید، جنگ‌های صلیبی را در تاریخ بخوانید، جنگ‌های معاصر را بخوانید که طی آن چقدر انسان‌ها کشته شده اند،. از هیروشیما و ناماساکی یاد کنید، از کشته شدن پنجاه میلیون انسانی یاد کنید که هرگز مسلمانان در آن دخیل نبودند، از بیداد اسرائیل علیه فلسطین یاد کنید،. از سپرده شدن کشور تان به دست تروریستان توسط غرب یاد کنید، جنگ اوکرائین که از اسلام نیست.
عوامل جنگ جمل را یاد کنید. جنایات مختار ثقفی، مسیلمه‌ی کذاب را به مردم معرفی کنید،را یاد کنید.یا مسلمان باشیم و شکاک نباشیم که خدای ناخواسته به دست و پای خود به سوی گناه نرویم. با دین شوخی نمیشود.
ادامه خواندن دین ملامت است یا دین‌دار؟ « بخش ششم » : نوشته محمد عثمان نجیب
در آغاز باید نوشت ،که زبان پشتو تنها زبان طالبان، فاشیست های تبار گرا ، قبیله سالار و نفرت پراگنان نیست ، بلکه زبان پشتو زبان ملیون ها افغان وپشتون دو سوی مرز است ، زبان ملیون ها انسان زحمتکش و وطنپرست و دگر اندیشی که از لابلای رنج های بیکران آزادی خواهان و وطنپرستانی برخاسته اند و در راه وحدت و همسویی تبار ها دلیرانه رزمیده اند.
در این جستار به تاریخچه پیدایش زبان پشتو و این که این زبان چگونه به مثابه یک زبان رسمی کشور در راه وحدت تبار ها تلاش نموده است پرداخته می شود. و همچنان به اشکارا سازی جعلیاتی که در قلمرو زبان شیرین پشتو نگاشته شده اند نیز اشاراتی خواهد داشت.
ادامه خواندن زبان شیوا و شیرین پشتو را از چنگال فاشیزم جعل کاران و فریبکاران نجات بدهیم : دکتور حمید مفیددومارشال،دواقتدار، دواشتباهِ مرگ‌بار
اضطرابِ خاطرِ ما برای نظارت دولت و وزارت دفاع در چاپ‌خانه وجود نداشت و بی تفاوتی مقاماتِ وزارتِ دفاعِ مجاهدین تحتِ سرپرستی آقای یونسِ قانونی و به خصوص آقای اشراق‌حسینی نسبت به آن سرمایه‌‌ی ملی را قبل بر آن دیده بودم. محلی که اصلاً مکان یا معرکه‌گاهِ جنگ هم نبود. راکت‌پراکنی که هرجایی بود. رفتیم به چاپ‌خانه و آغاصاحب به مشکل با هم‌کاری برخی از کارگرانِ محترم مطبعه ماشین‌های چاپ را آماده ساخته و چاپ آغاز شد. در جریانِ چاپ می‌دیدم که حامد نوری مانندِ یک هیولازاده‌ی بی‌رحم امکاناتِ موردِنیاز دست‌گاه‌های چاپ و مواظبت از کارگرانِ محترم راارزشی نداده و پول را به کَنچوسی مصرف می‌کند.
ادامه خواندن روایاتِ زنده‌گی من« بخشِ ۲۱۲؛ قسمتِ ششم » نوشته‌ء محمدعثمان نجیبآیا میدانید که به تاریخ ۲۳ دسمبر سال ۱۸۴۱ در منطقهٔ بی بی مهروی کابل چه واقع شد؟
روزی که انگلیس ها به فکر فریب دادن وزیراکبرخان وامضای پروتوکول بودند ولی در مقابل به قیمت سر مکناتن تمام شد.
آیا پوهیږی چی ۱۸۰ کاله پخوا د دسمبر په ۲۳ کال ۱۸۴۱ د کابل بی بی مهرو په سیمه کی څه واقع شوه؟ کوم وخت چی انگریزانو د وزیراکبرخان د اغوا او د پروتوکول د لاسلیکولو فکر کی وه خو مکناتن خپل سربایلود.
“در صبح روز ۲۳ دسمبر سال ۱۸۴۱ میلادی قوای انگلیس در قشلهٔ بی بی مهرو امر تیارسی گرفت و هیئت انگیس به سرکردگی مکناتن با کپتان تریور، کپتان لارنس و کپتان مکینزی با یک قطعه سواره از چهاونی خارج شده و رو به جنوب به سمت قلعه محمود خان در ٦٠٠ قدمی قشله که محل جلسه معین گردیده بود حرکت کرد. مکناتن در ورود خود سردار محمداکبر خان، محمد شاه خان غلجایی، دوست محمد خان، خدا بخش خان، محی الدین خان و نایب مومن غلجایی را با چند نفر دیگر روی سنگی نشسته و منتظر یافت.
ادامه خواندن ۲۳ دسمبر۱۸۴۱– روزی که “پروتوکول” امضا نشد: داکتر ناصر اوریاهر گپِ من را که هرکسی با سند رد کرده می‌تواند، بفرماید. از کرزی تا خلیل‌زاد.
قسمتِ سوم:
در دورِ اولِ بی‌کاری مارشالِ فقید بود که روزی به دیدنِ شان رفتم. در چوکی خود و در اتاقِ پذیرایی تنها نشسته بودند. پسا صحبت‌ها گفتند که از وقتِ برطرفی و خانه‌نشینی بسیاری‌ها به طرفِ شان نیامدند. آن‌گاه یادم آمد که در زمانِ اقتدار وقتی مارشال حتا تا تشناب هم می‌‌رفتند منادیانِ دربار که گاهی کم‌تر از پنج‌صد نفر نبودند برای باز کردنِ دروازه‌ی تشناب از هم سبقت می‌جستند. مارشال راست گفته بودند. به خاطرم آمد که در زمانِ تصدی شان به عنوانِ وزیرِ امنیتِ‌ملی موضوعِ سرقت و مفقودی یک مقدار پول نقد و گزاف از دفترِ شان درز کرد. شاید در آن حادثه‌ی سرقت همه حواریونِ شان دخیل نبودند. اما معلوم بود که فکری برای حفظِ جای‌گاه و منزلتِ مارشال هم نه‌داشتند.
ادامه خواندن روایات زنده‌گی من بخش «۲۰۹»: نوشتنهء محمد عثمان نجیب