………………………….
نیمهء شب بود.
دمیتری کولدارف، هیجان زده وارد اپارتمان پدر و مادر خود شد و با عجله سری به تمام اتاقها زد. در همان لحظات پدر و مادرش میخواستند بخوابند. خواهرش در بستر خود دراز کشیده و مشغول مطالعه یک رمان بود، دو برادر مکتبی اش خواب بودند.
پدر و مادرش با تعجب پرسیدند:
– – چی گپ شده؟ تا این وقت شب کجا بودی؟ هیجان زده معلوم میشی!
-هیچ نپرسین! اصلآ ده فکرم نمیگشت. هیچ باورکردنی نیس!
بلند بلند خندید ، از خسته گی زیاد روی چوکی نشست و گفت:
– حتا تَصور هم کرده نمیتانین! اینه… ببینین!
خواهرش از بالای تخت خود پایین شد، شالی را به دَور خود پیچاند و به طرف او رفت. برادرانش هم از خواب بیدار شدند.
– چی گپ شده؟ چرا رنگت پریده؟
– -از بس که خوش استم، مادر جان، حالی تمام مردم روسیه مره میشناسند. سر تا سرِ روسیه.
– تا حال تنها شما خبر داشتین که در ای دنیا یک کارمند عادی و پایین رتبه به نام دمیتری کولدارف زندگی میکنه، اما حالی، تمام روسیه از وجود مه خبر شده. وای مادر جان! او خدا جان!
– بار دیگر از روی چوکی بلند شد ،این طرف و آن طرف قدم زد و دوباره نشست.
– – بلاخره نگفتی که چی شده؟ درست گپ بزن!
