نویسنده: ماریا دارو

ای وطن ، داغترین دوزخ دنیا شده یی

بـــــرسرملت خـــود،خط چلیپا شده یی

تیغ فرزند خودت، سینۀ پاک تودرید

زیر پـــــای قدم خویش،تۀ پا شده یی

ادامه خواندن دوزخ دنیا : محمد یوسف کهزاد

  اخیراً کاخ سفید در تداوم جنگ شانزده ساله‌اش درین بلاد، استراتیژی جدید خویش را در رابطه با افغانستان اعلام داشت.                               آنچه در حاشیهٔ استراتیژی «جدید» جاخوش نموده و به گونهٔ کمرنگ جلوه گر است، سرنوشت فاجعه بار افغانستان، نجات کشتی طوفان‌زده کشور در امتداد اهداف و برنامه‌های ایالات متحده امریکا در درازنای یک جنگ طولانی مدت و بدون وقفه در افغانستان است. استراتیژی جدید، تدارکات نفت و لوکوموتیفی برای ماشین راهبردی پیشین آمریکا بوده، نه ازلحاظ شکل و نه از لحاظ مضمون با توجه به چشم انداز رخدادهای میدانی کشور پیام آور کلی برای ختم جنگ، پایان اشغال، درهم شکستن پروژه‌های تروریستی و تأمین صلح پایدار در افغانستان نمی‌باشد.

ادامه خواندن چشم انداز استراتیژی جدید آمریکادرافغانستان به دنبال انتظارات نفسگیر و تلاطم بحران دامنگستر درکشور : عـارف عـرفـان

 وقتی ترامپ پس از سکوتی طولانی بر تمام برنامه های عقبگرایانۀ اوباما در افغانستان خط بطلان کشیده و زیگنال های خطری را به طالبان، داعش، دولت پاکستان و دولت افغانستان در چوکات یک ستراتیژی منطقوی ابلاغ کرد، ستون فقرات دولت پاکستان به درد آمده آن کشور را لرزاند  و پاکستانی که روزگاری  در سایه اتحاد با امریکا هژمونی منطقوی می خواست و خواهان عمق ستراتیژیک در افغانستان بود٬ از جا تکان خورد. این هشدار ها و اخطار های ترامپ که در چوکات یک ستراتیژی منطقوی ابراز شد قرار ذیل اند:

1- هشدار به دولت پاکستان: ادامه خواندن ترامپ پس از سکوتی طولانی بر تمام برنامه های عقبگرایانۀ اوباما در افغانستان خط بطلان کشید : داوُد سیاووش

   نظر منفی و موضع گیری آقای گلبدین حکمتیار، در رابطه در رابطه به کار برد واژه های فارسی چه هدف را دنبال میکند آفرینش تشنج یا تساهل چند قبل آقای گلبدین حکمتیار در مورد کاربرد واژه های فارسی چون: دانشگاه، دانشکده، دانشجو، دادگاه وغیره که در رسانه‌های کشور کاربرد دارند، آن ها را مربوط به فرهنگ و زبان بیگانه و ایرانی تلقی کرده و گفته است این رسانه‌ها می خواهند واژه ایرانی را جانشین ترمینالوژی ملی ما سازند.                        گرچه بعضی زبان شناسان در این مورد از خود در همان زمان  واکنش های  تند را نشان داده بودند بعضی حتی گلبدین حکمتیار را  متهم به فاشیست بودن کرده و گفته اند که وی اجازه ندارد در مورد زبان مادری  باشنده‌گان کشور ابراز نظر نماید . بخصوص زبان که در قانون اساسی منحیث زبان رسمی تبلور یافته من میخواستم در این مورد در روز های اول چیزی بنویسم برعلاوه اینکه فرصت کافی نداشتم و از سوی دیگر فکر میکردم آقای حکمتیار دنبال سخنان مشکل زا را رها خواهد کرد اما افسوس که نکرد .  

ادامه خواندن چرا حکمتیار میخواهد جز از مشکل باشد : احمد سعیدی

ایکاش که در روی جهان جنگ نمی بود

در کارگهء شیشه گـــران سنگ نمی بود

دنیا همه راحتـــکده می گشت بشـــر را

گر فتنه و خودخواهی و نیرنگ نمی بود

بر مـــردمِ آواره زمیــــــن تنگ نمی شد

گر دیـــدهء خــود بینِ فلک تنگ نمی شد

روشنگـــرِ دل های پُـــر امید نمی گشت

گر نالـــهء شامم سحـــر آهنـگ نمی بود

گر کــوهء غمِ عشـــق به دوشــم نفتادی

هنــــگامِ جــوانی کمـــرم چنگ نمی بود

امــروز به سر منــزلِ مقصود زدی گام

دیـــروز اگــــــر اشترِ ما لنگ نمی بود

   پدرم سیاسی‌ترین بیطرف روی زمین بود و با آنکه مانند بسیاری از درماندگان روزگار میگفت “مه سیاست نمیکنم. سیاست یانی دروغ. سیاست یانی فریب دادن مردم، و سیاست پدر و مادر نداره”، همواره از سیاست می‌آغازید و با سیاست پایان میداد.                                    او خوب میدانست که چگونه دوست و دشمن را به بحث داغ سیاسی بکشاند و در فرجام بگوید: “بس کنین! از برای خدا! چی فایده ایقه سیاست؟ بیایین که سر یک چیز بهتر گپ بزنیم…” و سخن سوی دیگری نرفته‌بود که خود لب میکشود و انگار به شنونده ناپیدا میگفت: “ای بر پدر ازی شرایط لانت! او بیادر! اگه نمیتانی اداره کنی، بخی که یک کس دیگه بشینه!”                                                            پدرم برای بیهوده ثابت کردن راه هر حزب، سازمان، تنظیم و گروه دهها دلیل می‌آورد و مثلاً میگفت: “همی ملا و چلی ره به سیاست چی غرض؟ آرام ده کنج مسجد بشی که عزت شوی. تیل‌فروشه ندیده بودم و زنده باد و مرده باد! داکتر و انجنیر و مستری و هوتلی ره به حکومتداری چکار؟ ده ای مملکت سبیل‌مانده هیچکس کار خوده نمیفامه. همگی بی‌دول مست استن و به ساز یک کسی نه یک کسی میرقصن.” ادامه خواندن مـیـخ چـهـارم ٬ داسـتـان کـوتـاه : دکـتـور صـبـورالله سیـاه سنـگ

چند هفته قبل یک خبرنگار امریکایی برایم چتل‌نویس مقاله‌ای را که در مورد من نوشته‌بود فرستاد تا به آن نظر اندازم. در بخش معرفی، نویسنده نوشته بود که به خاطر فرصت خارق‌العاده‌ای که برای تحصیل در امریکا به من داده شده بود، من طعم آزادی را چشیدم و تصمیم گرفتم دیگر در مقابل بی‌عدالتی خاموش نباشم. در همین جمله، اکثر سوتفاهماتی را که در مورد زنان و فرهنگ افغانستان، در مقایسه با آنِ امریکا، وجود دارد می‌بینم.                                                                                       باورهای غلط در مورد فرهنگ و زنان افغانستان معمولا در نوشته‌هایی که در این مورد نشر می شوند به نظر می رسند. در اکثر مقالات و گزارشات در مورد فعالین حقوق زن در افغانستان، نویسنده‌های غربی چنین فرض می کنند که ما، زنان افغان، حتما باید ارزش های آزادی و برابری را بیرون از افغانستان آموخته باشیم.                                                                                                             این نویسنده ها و گاهی هم فعالین می پندارند که در ممالکی مثل افغانستان احساس آزادی و برابری وجود ندارد و طبیعتا ما همه زندانی و مظلوم هستیم و بنابراین الزاما باید مفهوم آزادی انسان ها را از غرب آموخته باشیم.

متاسفانه این طرز فکر در میان افغان ها هم رایج است، اما این حس مالکیتِ بعضی نویسنده های غربی نسبت به مفاهیم انسانی چون آزادی باعث به وجود آمدن دیدگاهی می شود که همه انسان های جهان را به دو دسته، یا متمدن یا عقب مانده، تقسیم می کند و نوشتن با این طرز تفکر باعث می شود که زنانی که در ممالکی مثل افغانستان برای برابری مبارزه می کنند مورد اعتماد مردم خود قرار نگیرند و به رسمیت شناخته نشوند. بنابراین طرز فکری که آزادی و برابری را ارزش های مختص به غرب می داند شمشیری که دو جانبه است که زنان افغانستان را مجروح می سازد. ادامه خواندن آزادی را از کجا آموختم؟… من آزادی را در امریکا نیاموختم.: نگارنده: نورجهان اکبر

        باری نگرکه نورخدا باچه قدرتی     درتاروپودعالم هستی تنیده است

ازفیض عشق اوست کزین خاک تیره فام   رنگ حیات وسبزه وگل سرکشیده است

( اززبان رابعه درشعرنوید)

ابیات بالا ازسرودۀ استادحامد نوید رابخاطری درسرخط این مقال نوشتم که هزارسال پس ازشهادت غم افزای شاعرۀ پیشتاز وطن، رابعۀ بلخی، هنوزهم هزاران دخترنوجوان وارمان بدل درقفس تنگ تعصب، ظلم و غضب خانوادگی باعالمی نومیدی پرپرمیزنند وعشق وآرزو واحساسات پاک بشری شان درپنجۀ زورمندان ومذهبیون افراطی وکوردل به یغما میرود…وبانوی فرزانه ونویسندۀ بااحساس مردمی، ماری خلیلی در پیشگفتار کتابش این ادعا راچنین به کرسی اثبات می نشاند :  ادامه خواندن نـقـد و نـظـر پروفـیـسور عبدالسع لـطیـفـی : در باره کتـاب خاطـرات یـکتـعـداد استـادان وشـاگـردان لیـسۀ رابـعـۀ بلـخی – مـؤلـف وگـردآورنده : بانـو ماری خلیلی ناصری

خـبـرداربيگانه ٬ بیگانه است

قطعه اول : شعراز شهید قهار عاصی – به صدای محترم سلام سنگی

اگر دست و بازو اگر شانه است!      اگر مظهر لطف و يارانه است!

اگر بوي گل بام كاشانه است!         وگر كه سراپاي دردانه است!

در اين خاك بسيار بيگانه‌ها         فشاندنـــــــد تخم جدال و جفا

ادامه خواندن دوقـطـعـه شـعر از شـهـیـد قـهـار عـاصـی بر وفق زمـانـه تـحـت عـنـاویـن « خـبردار بـیـگـانـه ٬ بـیـگانـه است و بـگــو بـه خـاک فــروش »بـه شـمـا تـقـدیـم است.

         بگو به خاک‌فروش

که دست از سرِ این خاک‌ توده بردارد

که پایِ مرکبِ بیگانه‌ پرورِ خود را

به این قلمروِ بسیار‌کشته نگذارد.

و هر معاملتی را که طرح می‌ریزد

به ارتباطِ خود و خانواده‌اش ریزد

نه با دیارِ‌شهیدان و ملکِ جانبازان.

بگو به خاک‌فروش

ادامه خواندن قطعه دو – شعر شهید قـهـار عاصـی بـنـام : بــگــو بــه خــاک فـــروش

  به تاریخ 8 آگست، “دونالد ترمپ” رئیس جمهور امریکا گفت که “اگر کوریای شمالی به تهدیدات خود علیه امریکا ادامه دهد، با آتش و خشم امریکا مواجه خواهد شد که جهان تا حال ندیده است”. دو روز بعد، “ترمپ” بار دیگر اخطار جدی تر به “اون” صادر کرد و گفت که اگر “این بچه خطائی مرتکب گردد، نادم خواهد شد و به زودی نادم خواهد شد.” “کیم جونگ اون” رهبر کوریای شمالی گفت که “گفتار “ترمپ” پر از جفنگیات است. در صورت لزوم ما گوام را مورد حملۀ راکتی خود قرار خواهیم”. گوام یک جزیرۀ ستراتیژیک است که در قسمت غربی اقیانوس آرام واقع شده است. درین جزیره به تعداد 160000 هزار امریکائی زندگی می کنند ویک مرکز نظامی با اهمیت امریکا در آن قسمت دنیا شمرده میشود. همه صاحب نظران به این عقیده اند که اگر هر یک از طرفین مرتکب اشتباهی شود، جنگ اتمی آغاز خواهد شد و بشریت را به سوی تباهی خواهند کشاند. 

این دومین رئیس جمهور امریکاست که با این نوع لحن شدید صحت می کند. چند روز قبل از پرتاب بم اتمی بر جاپان در جریان جنگ جهانی دوم،”ترومن” با عین شدت به جاپان اخطار داده بود: “در صورتیکه جاپان طبق شرایط پیشنهادی امریکا تسلیم نشود، از زمین و هوا بر سر این کشور آتش خواهد بارید”.   ادامه خواندن خـشـم “تـرمـپ” و بـحـران کوریای شمالی : میـرعبـدالرحیـم عزیـز – مفسر سیاسی

شاید چندان اغراق آمیز نباشد، اگر بگوییم قهار عاصی یکی از پرآوازه‌ ترین و شاخص‌ ترین شاعران پارسی‌ دری سرای معاصر افغانستان بشمار می‌رود.                           عاصی از آوان زندگی، نه از گزندگی واقعیت گریخت و نه گذاشت

خبردار بیگانه  بیگانه است: شعر  شادروان عاصی  به صدای  سلام سنگی :

که واقعیت دامنه افق پرواز تخیل او را محدود کند. کودکی‌اش با شور و کنجکاوی، نوجوانی‌اش با آموزش و کارگری، بزرگی‌اش با شناخت  و درک واقعیت‌ها و  واکُنش در برابر ناهنجاری‌ های جامعه‌اش همراه شد.

اسم : عبدالقهار امان عاصی

زادگاه: ملیمه – ولایت پنجشیر

زادروز: ۴ میزان/  ۱۳۳۵روزمرگ: ۶ میزان/ ۱۳۷۳

تحصیلات: لیسانس دانشکده  کشاورزی دانشگاه کابل  آثار:  ادامه خواندن شــاعـر عـصـیـان گـر و سـرود خــوان آزادی قــهـار عـاصـی: نوشتهء کاوه کرامی – گرفته شده از سایت بی بی سی

https://www.youtube.com/watch?v=xaqysnCLKrM

مـحمد فقیـر فیـروزی پنجشیـری بـسال ۱۳۱۱ هـ ش در دهـکدۀ دشـت ریـوت از توابـع پنجشیـر بدنیـا آمـد بعـد از آمـوزش هـای ابتـدایـی در دبستـان هـای بـومـی هـمـراه با خانـواده راهـی کابل گـردیده و مقیـم ایـن شهـر شـد کـه فضای کابل زمینـۀ بیشتـر فراگیـری دانـش و مطالعـه را بـرای فیـروزی همـوار نمـود و چـون فیـروزی مـردی بـود سخت بـا پشـت کـار از ایـن فضا استفـادۀ شایـان نمـود.

از سال ۱۳۳۱ هـ ش بکار های رسمی در دولت پـرداخت و در ضمن مصروفیت های رسمی از ذوق سرشـار ادبـی خـود نیـز بهـره میگرفت و شعـر میسـرود. نخستیـن سـرودۀ وی در روزنامـۀ انیـس به نشـر رسیـد کـه سبـب تشـویـق او و تعـدادی از شاعـران جـوان دیگـر در آن روزگـار گردیـد.      فیروزی در جریان کار های رسمی که در مربوطات وزارت داخله و قضای افغانستـان انجام داده نـاگـزیـر بـه اجـرای وظایـف در بخـش هـای مختـلف کشـور  روانه  ولایات  متعددی گـردیده بـود و بـه هــر منـطقـۀ افغانستان که جهـت ایفـای وظـیفه میـرفت روابـط حسـنـه و حشـر و نشـر خـود را با اهالـی فرهنـگ و مطـبوعات آن مناطـق هم محکم مـی ساخت و از ایـن موهـبت خـود را بهـره مـند مینمود و نشـر اشعـار و نوشتـه هـای او در روزنامـۀ بیــدار در بلـخ، روزنامـۀ ستــوری در فـاریاب، قضا عـرفان پیام حـق و . . . مبیـن ایـن گـفته اسـت.

ادامه خواندن شعـر کـلاسیـک پارســی دری، مجموعـه که شامل مخمسات، مستززاد ها و ترکیب بند ها، غزلیات، شیـوۀ نیمایـی، دوبیتـی هـا، رباعیـات و . ..را در اشعار شاعـری آگـاه از تمـام قالـب هـای شعـری در زبـان پارسـی دری ٬ محمد فقیر فیـروزی می بینیم : مـحمد هـارون مـجیدی

قرار یکه  استماع  نمودید از تحولات و افتخارات و اشتباهات  زمان «شادروان  امان الله خان» یاداآوری  گرید مگر افراد و اشخاص و جواسیس خارج و داخلی که در سقوط  نظام دست  داشتند٬ نام برده نشده  است.

« ای ملت معظم  افغانستان !                                 من عهد بستم  که بایستی دولت افغانستان مانند سایر  قدرت های مستقل  جهان در داخل و خارج کشور آزاد و مستقل باشد ٬ ملت افغانستان در داخل و خارج آزادی  کامل  داشته و ازهرگونه تجاوز و ظلم محفوط  ومردم  فقط مطیع قانون باشد وبس» گفتار شاه امان الله  خان غازی 

تذکر  مختصر  در باره  بیرق  های افغانستان     

در  این  روز ها بخاطر  بزرگ داشت  از استقلال  کشور و   بیرق مطالب  زیاد در فیسبوک  از طرف  دوستان  به نشر  رسیده است .  روی  این  ملحوظ  جلد  اول  کتاب  افغانستان  در مسیر  تاریخ  را باز  کردم ٬ شادروان  میر غلام  محمد  غبار  مورخ  و  ژورنالیست و مبارز معروف کشور  در صفحه  نهم و دهم  کتابش  بیرق های  تاریخی افغانستان را  چنین  تشریح  کرده  است:

      « مردم  افغانستان  از قدیم  حتی  قبل  از دوره   اویستائی  بیرق  را شناخته  واستعمال  میکردند. در  سرودیکه  ( ریشیتها ) بنام ( آریا) دختر  یاما (یما) نخستین پادشاه  باختر سروده  اند و در  (هری و انگشه ) قسمت  از مهابارتا – گنجاینده شده ٬ نام بیرقهای  پرطاوس و نیزه سه  سر با علامت آفتاب و ماه  در بیرق  روی  نیزه ها ٬ ذکر شده.                    همچنین در  دوره  اویستائی ( درفش ء – درفش ) بیرقهای  بلند بخدی ( بلخ قدیم)  خوانده  میشد.

در  اسطوره و شهنامه  نیز  از  بیرقهای  پهلوانان قدیم  کشور باعلامات سیمرغ  ٬ اژدها٬ پلنگ ٬ گرگ وغیره  یاد شده  است . طبق  اشارات  بعضی  از  مورخین   رنگ بیرقهای  افغانستان  زردشتی ( سبز ) بوده  است.

از  قرن  هشتم به  بعد  از زمان ( ابومسلم ) بیرق  افغانستان  رنگ سیاه   داشت که  بالای  نیزه  دوسر افراشته  میشد.  در  قرن  ده  و یازده  ( دوره  غزنوی) بیرق  افغلنستان  علامت  شیر داشت و رنگ بیرق  شاهی  سرخ بود. در قرن  پانزده  بیرق  رسمی  زرنگار افراشته  میشد. از  آن  به  بعد  تا قرن  نزده  بیرقهای  رنگارنگ  معمول بود . ادامه خواندن بمناسبت روز استقلال افـغـانستـان : مـاریـا دارو

به عقیده من تشویش و اضطراب آقای حامد کرزی رئیس جمهور قبلی افغانستان در مورد حضور و فعالیت های کمپنی های خصوصی نظامی امریکا بخصوص کمپنی بلک واتر در افغانستان قابل درک است آقای کرزی از هرکس دیگری اهداف دراز مدت کمپنی های خصوصی نظامی را که غیر از ازدیاد جنگ دیگر ثمره ندارند ٬ میداند.  با در نظرداشت این بگو مگو ها  هفته گذشته جان مکین  سناتور برجسته امریکایی که ریاست کمیته نظامی و تسلیحاتی سنای امریکا را به عهده دارد استراتیژی خویش را در مورد افغانستان اعلان کرد همزمان دونالد

ادامه خواندن سرنوشت افغانستان در دست کمپنی های خصوصی نظامی : احمد سعیدی

پل و زورق نمی‌خواهد محیط‌ کبریا اینجا

به هرسو سیرکشتی برکمر داردگدا اینجا

دماغ بی‌نیازان ننگ خواهش برنمی‌دارد

بلندی زیر پا می‌آید از دست دعا اینجا

غبار دشت بیرنگیم و موج بحر بی‌ساحل

سر آن دامن از دست‌که می‌گردد رها اینجا

ادامه خواندن غـزل زیبـا از عبـدالـقـادر بـیــدل «دهـلـوی »