نویسنده: ماریا دارو

ای عابر بزرگ که با گامهای تو …

از انتظار پنجره تجلیل می‌شود

                                         تا کی سکوت و خلوت این کوچه‌های سرد

بر چشم های پنجره تحمیل می‌شود؟

 آیا دوباره مثل همان سالهای پیش

امسال هم بدون تو تحویل می‌شود؟

 بی شک شبی به پاس غزلهای چشم تو

بازار وزن و قافیه تعطیل می‌شود

ارسالی  پ- ج -نیلوفر 

  نبود جلیل  پرشور مبارز راستن کشور در میان بازماندگانُ  دوستان  و همرزمانش  ُ غمیست  تلخ  و ظایعه  ایست  جبران  ناپذیر.
  پرشور ُ فرزند  صدیق  وطن  که تا آخرین  لحظه  قلبش  برای  خلق  زحمت کش  وطنش می تپید ً  او کسی  بود که  در مبارزه  درون  حزب علیه  هرگونه پوتاژ  زهنیگرانه چون دیوار فولادین بخاطر پیوند ناگسستنی رفقای همرزمش می رزمید و در مبارزه علیه ارتجاع  ملی وبین الملی با تلاش سختگی ناپذیر مبارزه  کرد.  پرشور سمبول تقواُ رزمندگی و صداقت  در راه  تحقق  آرمانهای ملی و ارمان های حزبی  اش از هیچ  گونه  فداکاری  دریغ  نورزید. این اندوه  بزرگ  روح  تمام رفقای  همرزمش و وطندار عزیزش که  از شخصیت وطن پرستانه  و عدالت  پسندی  او شناخت داشتندُ متاثر ساخته  است.

بدین  وسیله  مراتب تسلیت  عمیق  خود را به  تمام  اعضای  فامیلش ُ همسر مهربان  و فرزندان  عزیزش  و تمام  رفقای  همرزمش  تقدیم  میدارم.

پرشور  عزیز  روحش  شاد و رهروانت  زیاد باد 

 

       روانشاد جلیل پرشور تمام زندگی آگا هانه خویش را وقف مبارزه هدفمند برای رفاه  وآسایش مردم رنج دیده افغانستان نمود وتا آخر عمر به آرمان اعمار جامعه  فارغ از ظلم و استبداد،  دموکراسی  وتامین عدالت اجتماعی پا بند ماند. شورای مرکزی حزب مردم افغانستان در حالیکه وفات روانشاد پرشور را یک ضایعه برای نهضت ترقیخواه وجامعه روشنفکر افغانستان میداند، مراتب تسلیت وهمدردی خویش را به خانواده ، رفقا و دوستان مرحومی ابراز داشته و ازبارگاه خداوند“ج” برایش طلب مغفرت می نماید.

پوهاند داکتر محمد داود راوش

رییس حزب مردم افغانستان

 

به مناسبت این حادثه غم انگیز، عمیقترین تسلیت وهمدردی قلبی خویش را بخاطراین حادثه المناک برای رفقا ، فامیل وبازماندگان مرحوم ،ابرازداشته وازخداوند بزرگ برای متوفا بهشت برین وبرای فامیل وبازماندگان شان صبرجمیل مسلت مینماییم.

رفیق جلیل پرشور،یک رزمنده پیگیر،یک مبارزشجاع وسخنورعالی بود .اوتمامی دوران زندگی خویش را درراه مبارزه ودرراه خدمت جامعه ودر راه تحقق آرمان های سترگ بشری سپری نموده وبا همه ایثاروفداکاریمشتاقانه درین خط به پیش رفت .ما درحالیکه نبود این رفیق گرامی را ضایع بزرگ وجبران ناپذیربرپیکرجنبش داد خواهی کشورتلقی نموده ،روانش را شاد وخاطرش را جاویدان میخواهیم.

با احترامات فایقه

– دگرجنرال عزیز حساس                       – سید حسن رشاد 

– سلیم سلیمی                                      حنیف ضرابی

 

 

 

با تآسف وتالم فروان اطلاع یافتیم که رفیق گرانقد ر جلیل پرشور بنا بربیماری جانگاهی که عاید حالش بود – امروز مورخ 30 قوس 1391 درشهر کابل به جاویدانگی پیوست. رفقا وخانواده اش را داغدار نمود .

خداوند یار ویاورش وبهشت برین جایگاهش

بدین مناسبت خودرا درغم واندوه خانوادهء رفیق مرحوم پر شور شریک دانسته برای فامیلش تسلیت گفته صبر جمیل برای بازماندگان ارزو میکنم .

رفیق پرشور از پیشکسوتان جنبش دموکراسی وعدالت خواهی بوده که عمر عزیزش را درراه خدمت صادقانه به مردم ووطن به مبارزه خستگی ناپذیر سپری نمودوی همواره ازدرد ورنج مردم ستم کشیده اگاهی کامل داشت – زیرا همیشه درقلب مردم ودرمیان توده های زحمتکش می زیست ازانان میاموخت وبرای انان پیکار میکرد .

مرگ رفیق پرشور یک ضایعه بزرگ برای حنبش مترقی کشور میباشد.

بار دیگر به همه رفقا وخانواده پرشور تسلیت گفته بهشت برین برایش ارزو میکنم.

شیر محمد بزرگر

 

با صد غم و اندوه و افسوس از مرگ نا به هنگام رفیق جلیل پرشور خبر رسید که به جاویدانگی پیوست. غم و مصیبت او به غم و رنج های یاران و د وستان افزود. ده بار در سایت ” آریایی” این خبر مصیبت بار را خواندم باورم نمی شد که او آن مرد صادق و راست و درست گو از این کانون پر عذاب زمین و زمانه ای ما چشم پوشیده با شد و یاران را در این لحظات حساس میهنی و جهانی تنها گذاریده باشد.
او با قلم و زبان رسای خودش با صراحت می نوشت و می گفت و رک پوست کنده می نوشت ، صادقانه روراست می نوشت . اومرد مبارزه و پیکار بود .

نبود یکی از بهترین رزمندگان را در صف رفقا و هم رزمان عزیز یک ضایعه ی بزرگ می دانم و برای فامیل و تمام خوانواده های داغ دیده و رفقای ارجمند و گرامی تسلیت عرض می کنم .یادش گرامی باد!
سید داوود مصباح 

                                                                       

پیام تسلیت با ابراز تاثرات عمیق و اندوه فراوان اطلاع گرفتم که جلیل پرشور این فرزند عزتمند وطن که با وقار زیست و شرافتمندانه از جهان رفت، جلیل پر شور سراسر زندگی پر بارش را در مبارزه داغ و پر هیجان بخاطر حق و عدالت سپری نمود. بیاد میاورم هنگامیکه مرحومی در دوران مبارزه مخفی حزب منحیث عضو ناحیه اول حزبی شهر کابل طی سال 1356 شمسی همرزم و همکارمن بود او خود و هستی اش رادر راه آرمان های نجیبانه و انسانی اش که همانا مبارزه با ستم، استبداد، بی عدالتی و خدمت به انسان زحمتکش بود وقف نمود. با از دست دادن عبدالجلیل پرشور، این مبارز خستگی ناپذیر در واقع جنش روشنفکری کشوریکی از بهترین فرزندان خود را از دست داد. اومرد مبارزه و پیکار بود .نبود یکی از بهترین رزمندگان را یک ضایعه ی بزرگ می دانم و از صمیم قلب برای فامیل و تمام خانواده های داغ دیده مرحومی اظهار همدردی و تسلیت می کنم . .یادش گرامی روحش شاد وجایش بهشت برین باد.

 

کادر شناخته شده ی ح ،د ، ا و یکی از شخصیت های طراز اول اجتماعی بود.و در میان مردمش اعتبار و کرکتر خاص داشت.تا جایکه او را می شناختند طرف احترام قرار میگرفت   و از هدایاتش کس سر پیچی نمی کرد.پر شور علیه نا بسامانی قاطعانه می رزمید، با قدرت طلبان ، وحدت شکنان و افراد خود خواه قطعآ سازش نداشت . چهره های شور انگیر و دسیسه ساز را افشا می کرد و علیه آنها قرار میگرفت.مقالات و نویشته هایش در جراید و سایت های معتبر موید این حقیقت روشن است.

جدایی و افتراق را دشمنی با ح.د.خ.ا و لکه ی ننگ میدانیست و در شگفتی فرو رفته بود که این ماشین چوچه کشی و حزب سازی از کجا تعبیه شده است که به مثابه  دانه سرطانی سرا پای ح.د.ا. را فرا گرفته است و دارد که از ریشه نابود گردد و چند نفر خود خواه، جاه طلب و نا عاقبت اندیش سر طابوت آن زانو بزنند و بگویند که چی دشمنی بود که علیه این مکتب انسانی قرار گرفتیم و خانه مشترک همگانی را خراب ساختیم .

رفقا نمی توانند یکبار بیاندیشند و با ترازوی عقل بسنجند که به این شیوه ی کار راهی را در پیش گرفته ایم به فرجام می رسد؟کامیابی را در طول قرنها می بینند؟مصدر خدمت در جامعه قرار میگیرند؟ هرگز!این خیال است محال است و جنون و آبرا در آونگ کوبیدن .هرکس  از سوراخ سر کشید و حزب ساخت و حتی بعضی از این حزب ها چون پیغمبران بی امت یک نفر در جدول ثبت شان نیست و برخی ها در زیر چتر قوم بی شرمانه به شیوه ی فاشیستی حزبی را تندیس ریخته و با عقده ی حقارت باعث رنجش خود و رفقا میشوند.

به هر چیزیکه پیش رفقای حزبی ساز قدسیت دارد سوگند یاد می کنم که هرگز به پیروزی نمی رسند و آینده ی تاریک دارند. باید چون صخره وحدت مستحکم را پایه ریزند.و حزب واحد را دوباره زنده نمایند.

باید سر بر گریبان تفکر ببریم عقده ها را با صمیمیت از ریشه از خاطره ها بیرون کنیم،رفاقت های گذشته را دو باره زنده بسازیم و حرف موسفیدی را که در حالت نزع چند غنچه را یکجا ساخت و همه فرزندانش را به شکستن آن فراه خواند و هر قدر تلاش کردند به شکستن و خورد ریزه کردن آن توفیق نیافتند.خود در حالت نزع هر یکی از غنچه ها را جدا ساخت و به تنهایی هر کدام را شکست و خورد ریزه نمود و برای خردمندان درس عبرت داد.

خیلی از رفیقا نا امید و مایوس اند و سر خود را در حلقه ی چنین احزابی فرو نمی برند.

رفیق پرشور با این کثافات می رزمید و علیه بلند پروازی،خود بینی و رهبر تراشی هرگز سازش نداشت.

به فامیلش شکیبای و روان خودش را شاد و خاطره اش را جاویدانه آرزو میبذیم.

مولا کبیر (فرخاری) به نمایندگی رفقای بریتش کلمبیا کانادا

 با کمال تأسف و اندو فروان اطلاع حاصل نمودیم که زنده یاد جلیل پرشور دار فانی را وداع گفت و دوستان و عزیزان شانرا به سوگ نشاند.

اعضای خانۀ فرهنگی (مولانا) با شناخت که ازاین  شخصیت گران ارج و فرهنگ دوست ما داشت مرگ آنرا نه تنها به حیث یک مبارز بی بدیل بلکه به حیث دوست اعضای خانۀ فرهنگی (مولانا) که محبت آن در قلب ما جا دارد یک ضایعه بس بزرگ میدانند.وقتیکه خانه فرهنگی (مولانا) در ایالت بریتش کلمبیا کانادا به شکل وسعتر و رسمی به فعالیت آغاز نمود، محترم جلیل پرشور از آن استقبال نموده  با ارسال پیام تبریکی و سو دهنده علاقمندی فروان خود را ابراز داشت.

اعضال خانۀ فرهنگی (مولانا) ضمن قدر دانی از مبارزات برحق و کارنامه های ماندگار این شخصیت مبارز ،برای خانواده و همرزمان محترمشان صبر جمیل مسئلت می نمایید

روحش  شاد ویادش گرامی باد!

مجید قیام رئیس  خانۀ فرهنگی (مولانا)

بریتش کلمبیا کانادا

با عرض سلام به اطلاع هموطنان و علاقمندان برنامه های سیاسی کشوررسانیده میشود که روز شنبه 29 دسامبر ساعت 20بجه بوقت آلمان جناب محترم انجنیرمحمد امین کریم نمایده وعضوهیئت حزب اسلامی افغانستان درجلسۀ پاریس وعضوکمسیون صلح وآزادی برای افغانستان دربرنامۀ پرمحتوی محترمه زهره یوسف داوود از طریق تلویزیون جهانی آریانا درمورد جلسات ودیدگاهای اعضای جلسۀ پاریس ،هموطنان را درجریان قرار خواهند گذاشت. والسلام .احدزاده

     مایهِ الهام این تک بیت ارتجالی؛ تداعی سخن بزرگ جلیل پرشور؛ هنگامی است که فرکسیونهای حزب دموکراتیک خلق؛ به جان یکدیگر افتاده علیه همدیگر با اسناد و ویدیو ها و فحاشی ها و ناسزا ها؛ گویا اتمام حجت میکردند. کمینه که بر مصداق «باتو بودن؛ نتوانم، بی تو بودن نتوانم» بودم و میباشم؛ مسلماً غرقه در تأثرات ناگزیری اینسو و آنسو مینگریستم و در موقعیتی نبودم که سخنی بگویم!

در همین حال صفحهِ ویبسایت آریایی را گشودم؛ چشمم زیر نام جلیل پرشور به مقاله ای و زیر مقاله؛ به این شاه بیت خورد که صرفاً اثیر خیال نیست؛ فلسفه و حکمت و حتی علم قطعی است:

گر حکم شود که مست گیرند *** در شهر؛ هر آنچه هست؛ گیرند!

ادامه خواندن مرگی؛ که فرمان زنده گی دارد! گفتند : رفیق ما «جلیل پرشور» بمُرد ؛ من میگویم که هرکی غیر پرشور؛ بمُرد! …عالم افتخار

 جلیلی که همیشه می درخشید و با جلایش پر شور و شعف برای خدمتگذاری به مردم و وطن می تپید، امروز ازین جهان رخت بست.

فکر میکنم دو یا سه هفته قبل از امروز، با دوست عزیزم جناب آقای عزیز جرئت در مورد بیماری بزرگمرد وطن جلیل پر شور، صحبتی داشتم. و ایشان، منی بیخبر را از درد ها و بیماری ی بیدرمان  این فرزند دلیر و پولادین مرز و بوم وطنم آگاه ساختند.

جلیل پرشور با درد جانسوز سرطان درکشور سویدن میزیید.این بیماری در کشور سویدن تحت کنترول در می آید و پر شور را امیدوار به ادامه ی زندگی میسازد.اما درد مردم افغانستان ، دردیست بالاتر و ویرانگرتر از درد سرطانی که  پر شور دارد. دردی که همیشه در جان و درون استخوان دارد، بدون استیذان دوکتوران معالجش میخواهد به التیام درد مردمش رسیدگی کند و راه وطن را در پیش گرفته و رهسپار وطن میشود و در وطن می زید. میخواهد با همه نا بسامانی هایی که دامنگیر مردمش است؛ بستیزد و درآویزد. اما دریغا که بیماری ای که از کنترول برون شده است، او را در خود میپیچد و نفسش را میگیرد. این ابر مرد با استواری و شجاعت بخاطر بهروزی و نجات مردمش و در راه آرمان مردمش جان میدهد.
به پنداشت من؛ نام نامی جلیل پر شورـ این مرد مبارز و پولادین و آزادمنش چون نام چگوارای بزرگ  در صفحات زرین و متجلی تاریخ نهضت مترقی و دادخواهانه افغانستان همیشه جاویدان و تابناک باقی میماند.
مرگ المناک این رادمرگ بزرگ را برای فامیل و خانواده، دوستان و رفقای همرزم و همراه ایشان تسلیت گفته، روان ایشان را شاد و راه و اندیشه و اخلاق و منش انسانی؛ ترقیخواهانه و مردمدارانه شان را پیروز و پیروز ترین میخواهم.

 

کمال تأسف باخبر شدیم رفیق گرامی جلیل پرشور دار فانی را وداع گفت. این مصیبت را به اعضای خانواده محترم و رفیقای همرزم شان تسلیت عرض می نماییم و از خداوند متعال برای متوفی طلب مغفرت و برای خانواده  و همرزمان محترمشان صبر جمیل مسئلت می نماییم.  امان معاشر

 

      اینکه پارلمان کشور در کنار وظائیف اصلی دست به ابتکارات عجیب وخیره کننده میزند از نظر کسی پوشیده نیست.درامه های روز ونجوا های شب در مورد کابینه وشرکتها و بانک ها وتمام منابع پولی که در سال جاری بیشتر نقل بر نا مه های شب وروزی رسانه ها بوده است دست آورد های پارلمان کشور است واما  ارتقای تشکیل  ادارۀ ارگانهای  محل به گفته بعضی از اعضای ولسی جرگه  بخاطر موجودیت فساد گسترده درین اداره  بوزارت امور ولایات یکی از اقدامات معیاری مطابق شرائط معاصر بوده است که میتواند  لقب افغانستان را

ادامه خواندن فساد معیار ارتقای تشکیل: احمد سعیدی

شعر شــــب و ترانه دیرین من تو یی

طاووس پر گشادهء رنگین من تو یی

تصــــــــویر بی بدیل خداوند بی نیاز

در صفحه های مصحف آیین من تویی

در بوســـــــــتان سبز دلاویز عاشقان

نگهـــت نثار خاطر مشکین من تو یی

گر زاهدان غـــلط نشمارند حرف من

سو گند میــخورم  بخدا دین من تویی

رخشنده تر ز جملهء اقمـــارو اختران

در آسمان خاطره پرویــــن من تویی

   در لحظاتی که این سطور را می نویسم؛ سپیدهء 21 سپتامبر؛ سر زده؛ اوضاع زمین و کیهان حتی بیش از حد معمول عادی و نورمال است. یعنی اینکه دنیا به پایان نرسیده و طبق شایعات عظیم عالمگیر قیامتی رخ نداده است. لذا کمینه به تلاش ها و تفکرات خویش حسب روال عادی و معمول ادامه میدهم و از جمله بحث: برای آنکه تاریخ؛ لاشهِ “سگی مرده” نشود؟” را میخواهم به جایی برسانم. امروز ضمناً روی این پرسش ها دور خواهم زد که:

ـ آیا ما “افغانها” میدانیم و میتوانیم بدانیم که “تاریخ” چیست؟

ـ چرا”انسان حتا در متمدن ترین جوامع می تواند هر زمان به دره بربریت و توحش برگردد!؟”

 و اما؛ مخاطب عزیز و محترم من!

ادامه خواندن چه باید کرد؟ برای آنکه تاریخ؛ لاشهِ “سگی مرده” نشود؟

در دلــت ذرهء از مـهرو وفا بود؛ نبود       

دل بشـکسته مــن از تو ـجدا بود ؛ نبود          

هر چه دیدم ز تو نا دیـــده تــصورکردم

فکر کردم هــــمه گی ناز و ادا بود؛ نبود

ادامه خواندن بود؟ نبود : نوشته نذیر ظفر –سدنی آسترالیا

بسم الله الرحن الرحیم

 دزد که برای سرقت مال واموال  درخانۀ ما آمده است ، نباید حب مال  سبب ازبین رفتن جان ما شود . گرچه اگر شود با عقیدۀ اسلامی شهید است .ولی ازتعقل میتوانید دزد را اگر هم تشخیص دادید وشناخته اید باید وانمود نسازید که آن دزد را شما شناخته اید چون به حیات تان خاتمه میدهد.ولی دزدی که به منظور دشمنی ، قتل وغارت آمده به هرصورت هم غارت وهم کشتار انجام میدهد. حال ازهدف دزد باید واقف شد تا مطابق آن وتوانائی های خود یک اقدام متناسب انجام داد .

ادامه خواندن تراژیدی آمدن دزد وشبخون درخانۀ افغان – همه میدانند که درخانۀ ما دزد آمده : شغنان

(ستاک) باغ  ادب  گـل بـریـز   در یـخـنـم  

  غــلام   شعـر و ادب  گستر زمانه منم

درخت عـلم و ادب آبگـیر چشمه ی توست    

 بدین درخـت سترگ ازکجا رسد رسنم

ادامه خواندن بپاس خاطر شاعر بزرگ محترم شفیق احمد( ستاک) از مولانا فرخاری

  ازآنجائیکه کمسیون صلح وآزادی برای افغانستان ازمبدأ تاسیس آن ،خشونت را راه حل بحران ندانسته ،گفتگو وتن دادن به واقعیت های عینی جامعۀ افغانی را انگیزه های جدی برای قناعت متنازعین داخلی وخارجی افغانستان میداند و دراین راه منحیث وجیبۀ انسانی وافغانی پافشاری مینماید، تا ازطریق گفتکوهای مستقیم وشفاف راه حل بحران ونجات افغانستان جستجوگردد.

 پس ازآنکه درکنفرانس بین المللی صلح درلندن برای افغانستان ،مبنی بر رسمیت شناختن مقاومت مسلح اعتراف صورت گرفت ،ومقاومت مسلح درسرنوشت جنگ وصلح ، اشغال واستقلال  افغانستان نه تنها تأثیرگذار بلکه سرنوشت ساز پذیرفته شد، وبرای پیشبرد پروسۀ صلح ، بودجه وتشکیلات  خاص منظور گردید ، کمسیون صلح وآزادی برای افغانستان باوجود آنکه ،آن طرزالعمل رابرای آوردن صلح ،ناکافی ،جانبدارانه ، و دورازاعتماد برای جانب مقابل میدانست، آنرا برای درک واقعیت هاو آوردن صلح  قدم موفقیت آمیز خوانده است .  طوریکه مشاهدات تاریخی نشان میدهد اینکه قدرت های استعماری بمنظوررسیدن ومیل به اهداف شان از تفاوت ها ولایه های کوچک و طبیعی کشورهابنام حقوق اقلیت هاوغیره ،کانال هائی رابرای جریان اهداف خود ایجاد وآنراتقویت مینمایند ،درحالیکه تفاوتها درروش پیاده نمودن گامهای عملی بادرنظرداشت ارزشهای ملی ،عقیدتی وفرهنگی دریک جامعه امر طبعی میباشد، امید واریم نه طرف های افغانی ونه میزبانان این کنفرانس آنرا وسیله  ومورد استفاده برای خشونت واختلافات کمرشکن جامعۀ افغانی بسازند .کمسیون صلح وآزادی برای افغانستان به اشتراک کنندگان طرفهای تأثیرگذاروبانفود افغانی به قضایای کشور که درجلسۀپاریس بمنظورتباد ل نظر و بررسی عوامل بحران اشتراک مینمایند یادهانی و خاطرنشان مینماید که کشور

های میزبان یقینآ درپهلوی اینکه درمورد روانکاوی سلیقه های سیاسی اشتراکنندگان توجه مینما یند ،وعده های خاص ومتمایزانۀ بصورت جداگانه درپذیرائی های خاص نیز پیشکش شان خواهد شد که دقت وتوجه حکیمانۀ شان را خواهانیم  امید این نشستها وسیلۀ افتراق نه، بلکه وسیلۀاعتماد واتحاد دربین افغانها گردد.وزمینه های صلح پایداررادرخانۀ مشترک وآبائی شان مساعد وتحکیم بخشند .  والسلام .

داکترعبدالواحد احدزاده  : رئیس کمسیون صلح وآزادی برای افغانستان

17/12/ 2012

   دوستان خواننده  با مشاهدۀ عنوان فوق فکر میکنند  این یک بحث فلسفی ریاضی  خواهد بود که جهت فهم مطلب بایست از محترم  پروفیسور ریاضی آقای صدیق افغان استمداد جست اما قضیه در واقع  خیلی ساده  تر از آن است که از ظاهر عنوان بر داشت شده ،این بحث باز تاب وانعکاس آئینه دل مردم مظلوم وسر گردان افغانستان که از اثر درامه بین کابینه وپارلمان شوک زده شده  أهداف استیضاح وپروسه استهزاء را اینطور نتیجه گیری کرده اند که وکیل صاحب ها جهت امیتاز گیری از وزرای پر بودجه آنها را بالای کمیست دوصد وچهل نفری وکلا تقسیم کرده اند  به به کیفیت امتیاز بیشتر میدهند ، یعنی آنعده  وزراء ایکه پر مایه وخوش دوش اند از کفیت بالای بر خوردار اند بایست کمیت بیشتری را تحمل کنند نسبت به وزرائیکه بودجه وامکانات کم دارند ویا هم خدای نا خواسته از داد وستد خوش شان نمیاید بناءٌ آنچه از نظر شما یک مقولۀ  ریاضی فلسفی مینماید 

ادامه خواندن دوصد و چهل نه تقسیم یازده ویا کیفیت تقسیم کمیست: احمد سعیدی

 

من عشق را بنام تو ایمان می آورم

ایمان به عشق تو ز دل و جان می آورم

گر جان بخواهی بهر تو من هدیه می کنم

از جان بود گرانتر ومن آن می آورم

ادامه خواندن ایمان به عشق : نورالدین همسنگر

  به نظر شما حکومتیکه با جواسیس استخبارات خارجی آغوش باز دارد حکومت باز  ومردمی است.؟ رئیس جمهور گفته است ازینکه حکومت ما یک حکومت باز ومردمی است انتحاریون به آسانی میتوانند وارد دفاتر ومهمان خانه های ما شوند چنانچه  بر مبنی همین پالیسی دوروز قبل  از حادثه انفجار رئیس عمومی امنیت ملی با یک طالب عادی در قصر ریاست جمهوری دیدار نموده ودر مسجد ارگ یکجا باوی نماز خوانده وشاید هم به آن اقتدا کرده باشد بعضی از ناظرین اوضاع شاید به این عقیده باشند که این طالب عادی همان طالبی است که حین آغوش گرفتن اسدالله خالد غیر عادی عمل کرد.  تفلسف مضحک دیپلو ماتیک رئیس جمهور میگوید تعامل این است تا سران ومسئولین با همتا های خویش ملاقات کنند واما

ادامه خواندن حکومت باز ومردمی!… احمد «سعیدی»

   عزیزان کاربر انترنیت ـ یعنی نه لزوماً همه عزیزان!ـ مستشعر اند که اینجانب؛ طی هفتهء گذشته مقاله منتخبی را از نام و آدرس خود؛ بر روی امواج قرار دادم که از منابع انترنتی اخذ شده بود و بر علاوه عین مقاله را سایت بزرگ و با صلابت آریایی نیز در بخش ” اطلاعات هفته گی” ی خویش درج نموده و به اختیار خواننده گان و خواهنده گان و متفکران و اندیشمندان قرار داده است.

متنی که انگیزه و دلیل و منطق این انتخاب را توضیح میداد؛ چنین است:

*******

ادامه خواندن مقدمه بر: برای اینکه تاریخ؛ لاشهِ «سگ مرده» نشود!؟- عالم افتخار

به صبحِ روی گل­ات سرخی و سپیده مزن

غبار غازه بر این صبح برگزیده مزن

 به این بکارت وحشی که اول صبح است

خوشیم؛ دست تصنع به این پدیده مزن

 به کشتگان غمت باز بر مدار ابرو

دوباره آب به شمشیر آب دیده مزن

 غزال وحشی چشمت به جنگل مژگان

رمیده، تیر به این وحشی رمیده نزن

 لبت به خنده شکرپارة ترک­خورده است¹

به جز زبان به لبان عسل چکیده مزن

 لبان وحشی خود را مگز، مگز؛ دندان

به این انار تر و تازه و رسیده مزن

 دو زلف بافته­ات بیت­بیت خاقانی ست

گره دوباره به دشواری قصیده نزن

 دلم چو قطرة باران به زلفت آویزان

به عشوه شانه به این قطرة چکیده مزن

سعیدی  – اوپسالا سویدن