نویسنده: ماریا دارو

امنیت وعدالت دو اصل واجب وانتخاب ناپذیردر حیات انسان و دو وظیفه گریز ناپذیر قدرت سیاسی است.  در بی امنیتی  هیچ  نهاد دولتی اعم از قضایی ،پولیس ،امنیتی، روحانی و سازمانهای اجتماعی احساس مسؤلیت نمی نمایند.  امام غزالی میگوید عدالت برای تحقق امنیت باید فدا گردد،  تا از فتنه،آشوب، قتل و خونریزی در جامعه جلوگیری گردد و شرایط برای تحقق عدالت ایجاد گردد.. مولانا در زمان زندگی می کرد که شاهد بی امنیتی های حملات مغول وجنگهای بیزانساس بود و می دید که همه ارزشهای والای دینی ، معنوی و کرامتهای انسانی در آتش جنگ وبی امنیتی ها می سوزند وبه عنوان بزرگترین فقیه  اسلامی  میگوید که ، فساد مادر تمام  مجبوریت هاست ودر موقع مجبوریت حتی “مردار ونجس”  جایز ومباح میگردد.

ادامه خواندن وطندار آگاه باش، جنگ پلید تر در راه است : دکتور علی احمد کریمی

خانواده و رعایت عدالت اجتماعی کودک از آن دست مقولاتی است که با گذشت هر روز، مفاهیم و معانی جدید را بر سر خویش می‌افزاید و گاهی برخورد آگاهانه با این اصطلاحات سبب می‌شود تا والدین در شناخت این پدیده‌ها زودتر به نتایج مطلوب دست یابند. ناگفته پیدا است که در کشوری مانند افغانستان، رعایت عدالت اجتماعی بدون نهادینه شدن فرهنگ دموکراسی، یک امر دشوار و حتا ناممکن به نظر می‌آید. کودکان میهن خواستار این هستند که آگاهی، وجدان و خرد بشری پیروز شود و قدم در راه آرمان‌هایی بگذارند که بر اساس واقعیت‌ها بنا شده باشد.

ادامه خواندن بخاطر روز کودک: روح افزاامین، ماستر جندر و مطالعات زنان

قریشی با ژستی کوچه بازاری خواست برجنایات کشورش در افغانستان پرده بکشد

قریشی وزیر خارجۀ پاکستان در شهر مولتای آن کشو با ژستی بی شرمانه و دیده درایانه بر مشاور امنیت ملی افغانستان  تاخت که‌گویا او پاکستان را یک کشور تروریست پرور و فاحشه خوانده است. این تاختن قریشی تنها متوجه او نبود و در اصل او با یک تیر چندین هدف را نشانه رفت و نه تنها بر دولت و بلکه بر مردم افغانستان نیز تاخت. وزیر خارجهء پاکستان با حرکت غیرعادی و خیلی احساساتی و با ژستی کوچه بازاری خواست تا خاک زدن برچشم جهانیان جنایات چهل سالۀ کشورش برضد مردم افغانستان را پنهان کند. این درحالی است که مداخله و تجاوز پاکستان بر افغانستان آفتابی است و سخنان آقای قریشی معنای پنهان کردن آفتاب با دو انگشت را دارد. 

ادامه خواندن قریشی از شنیدن حقیقتی تکان خورد که فریاد میلیون ها شهروند افغانستان است: مهرالدین مشید

یک خاطره دردمندانه از یک خدمتگار صادق  زحمتکش و دلسوز معارف کشور :

روزی از روزها در دفتر اریانای زیر هوتل کابل مصروف کار های روزمره بودیم که شخص موقری وارد شده ، میخواست بداند که از پسرش مقیم “افقازیا” کدام پارسل حاوی ادویه به ادرسش رسیده یا خیر ؟

موصوف ازینکه سخت مریض و سالخورده معلوم میشد ، بنده از ” کفتان سیدو”خانه سامان دفتر خواهش نمودم تا از کافی مقابل دفتر ، فوری برایش یک چای بیاورد …در همین موقع اقای “یعقوب ارسلایی” یکتن از همکاران ، نزدیک میز ما امده بعد از احترام به وی ،  از من خواهش نمود تا به کار این شخص محترم خالصانه رسیدگے شود چونکه ایشان  ” قفقازی صاحب” میباشند که در مکتب حبیبیه استاد مضمون عربی و نحو و منطق آنها بوده و شخصیت نهایت محترم میباشند ..

ادامه خواندن [امین میرزاخان] یا استاد ” قفقازی صاحب “

دمی كه از سر كویت روانه میگردم 

بگریه و به فغان سوی خانه میگردم 

هزار شكر كه استم گدای درگۀ عشق 

به حشمت و به شكوه شهانه میگردم 

ادامه خواندن به لباس زنانه میگردم: صوفی عشقری

کابل از اسلام آباد بخواهد از افغانستان چه می خواهد

بیست سال حضور شیطانی و کجدار و مریز و ناکام آمریکا در افغانستان نشان داد که افغانستان و مردمش قربانی بازی های پشت پردهء آمریکا و پاکستان زیر نام ” مبارزه با تروریزم شده اند. در این مدت پاکستان به‌مثابهء کشور خطرناک در منطقه توانسته تا در زیر رکاب لنگ لنگان آمریکا و با خاک افگندن در چشم مقام های این کشور به بهای احمق ساختن آنان؛ آنهم با بازی های دو پهلو و استفاده از اختلاف ها در کابل، گام های استواری به سود خود بردارد. بیست سال سیاست های تروریست پرورانهء آمریکا و پاکستان در افغانستان ثابت کرد که آمریکا از همان آغاز ورودش به افغانستان اراده برای سرکوبی و نابودی تروریزم نداشت. هرگاه چنین اراده ای موجود می بود. امروز ما شاهد رزم آرایی ها و قدرت نمایی های تروریستی طالبان زیر چتر حمایت آشکار پاکستان نمی بودیم. 

ادامه خواندن افغانستان قربانی بازی های پشت پردهء آمریکا و پاکستان : مهرالدین مشید

افغانستان در اوضاعی بدی قرارگرفته است. قدرتهای به ظاهرحمایه کنندۀ خارجی ، کشور را ترک مینمایند. موازی با آن ، مشروعیت دولت مورد سوال قرارگرفته و به اعتبارملی وبین المللی آن ضربه وارد میگردد . برعکس به مخالفین مسلح که بنا بر فیصلۀ جامعۀ جهانی ، منحیث تروریستان ، شامل فهرست سیاه سازمان ملل متحد اند ، حیثیت سیاسی و اعتباربین المللی داده میشود. 

این برخورد متضاد وغیرواقعبینانه ، درهماهنگی با بیرون رفت قوای ناتواز افغانستان ترویج میآبد .

 درحالیکه هیچگونه تغیردرماهیت گروه طالبان ووابستگی آنها با گروه های افراطی ، بخصوص القاعده بمیان نیامده است .  دیروز( دوم جون) شورای امنیت ملل متحد ، رسما” گزارش داد که : روابط طالبان و القاعده تداوم داشته واین گروه در15 ولایت افغانستان توسط جناح جبهة النصرالقاعده رهبری میشود.(1)

ادامه خواندن   گزینش راه حل مردم: عنایت الله سادات

تا از گلوی سینۀ ما درد پاره است

نام شکوهمند عدالت «هزاره» است

از جنس آرش است کمان شجاعتش

قومی که از شهامت رستم عصاره است

تا راه، گام، جاده، سفر هست… می‌رویم

ادامه خواندن من هم از این پس هزاره‌ام، نه به نسل‌کشی!: نجیب بارور

 آخرین شعر آمده در گزینۀ « سفر در توفان » محمود فارانی، « عقاب زخمی » نام دارد. شعری در یکی از اوزان آزاد عروضی. عقاب زخمی شعری است نمادین و نماد مرکزی شعر همان عقاب زخمی است. این عقاب زخمی خود می‌تواند نماد روشنفکری باشد که با تمام دشواری‌ها تن به آسایش در پستی نمی‌دهد. یا نماد یک اندیشۀ تحول طلبانه است که پیشاپیش روزگار، راه می‌زند.

روشن‌فکر به آن سوتر از روزگار خویش می اندیشد و پیشاپیش زمان خود گام بر می‌دارد. چنین است که پیوسته با روزگار و آیین بستۀ آن در ستیز است. او آیین باز روشنفکرانه می‌خواهد و افق‌های روشن از عدالت اجتماعی. 

ادامه خواندن بال در بال با آن عقاب زخمی! : استاد پرتو نادری

نیمروز در نیمروزخاوری یا جنوب غربی افغانستان پدیدار است و در تاریخ جغرافیایی کشور ما باستانی ترین استان پس از بلخ و کابل بشمار می رود.این آستان از اپاختر یا شمال به گوشته فراه از نیمروز خاوری یا جنوب غربی به کشور ایران و از نیمروز یا جنوب به مرز پاکستان واز سوی باختر یا شرق به آستان هیرمند وابسته است. 

نام نیمروز در سده های میانه بر این بخش نهاده شده است. نام پیشین و باستانی آن درنگیانا، ، زرنگا ، زرنج بود که به یک ساحه وسیع و گسترده اطلاق می شد ، مگر امروز مرکز ولایت شمرده می شود.  سکا ها مردمان جنگجوی تیره آریای بودند که از همین منطقه برخاستند و از اینجا تا سنگیانگ چین گسترش یافتند. 

ادامه خواندن شناسایی آستان ، یا گوشته یا ولایت نیمروز: دکترحمیدالله مفید

از روز عروسی به بعد، زحل دگر خاموش شده بود. ساکت و آرام. فقط نفس می کشید و از بخت بد و قسمت شوم خود در دل شکایت می کرد‌. گاهی که دردش از حد بیش می شد، هق هق به گریه می افتاد. به آرزو های خود، به خوابهای که دیده بود، به آرمان های که در دل داشت و به آن نرسیده بود، می گریست. زحل که در آرزوی رفتن به دوبی و کمک به مادر مستمند و خواهر و برادر های یتیم اش بود، به خواب ها و امیدهایش چنان سنگی زده بودند که همه را پاش پاش کرده پیش رویش ریخته بودند. تقدیر چنان با ناجوانی با او بازی کرده و از پشت بر او وار کرده بود که حتی فرصت دفاع از خود نیافته بود.

ادامه خواندن داستان یک شام طوفانی:قسمت بیست و ششم و بیست وهفتم: رویا عثمان انصاف

آگنده شد ز خونِ عزیزان زمین تو

ای سرزمینِ من، به خدا آفرین تو!

بگذار تا به زخم تنت مرهمی نهم

بنشست دشمنت همه‌جا در کمینِ تو 

ادامه خواندن تنها: هارون یوسفی

در شمالی-شمال کابل، هرگاه به نجرابی‌ها طعنه بزنند، آنها را سنگ خام خطاب می‌کنند. اینکه چرا آنها را سنگ خام خطاب می‌کنند، تصمیم گرفتم تا در اینجا صادقانه تو‌ضیح بدهم. 

نظر به شواهد موثق تاریخی، امیر حبیب الله خان فرزند امیر عبدالرحمن خان علاقه‌ فراوان به شکار حیوانات، همبستری با زنان زیبا و استفاده‌ی جنسی از کنیزان حرمسرا داشت. او در حرامسرای خود واقع در محوطه‌ کنونی وزارت امور خارجه‌، دهها زن و کنیز زیبا را نگهداری می‌کرد. امیرِ عیاش و زنباره، بر علاوه‌ زنان وطنی، زنان بخارایی، روسی، شیرازی و حتی زنان هندی و اروپایی داشت و همه‌ی آنها به اساس نوبت و در زیر یک سقف مصروف خدمات جنسی برای امیر حبیب الله خان بودند. 

امیر هر گاهی که به ولایات و ولسوالی‌های افغانستان سفر می‌کرد، حاکم و یا ملک منطقه وظیفه داشت تا خوراک جنسی امیر را آماده کند. امیر نیز سخاوتمند بود و هرگاه از دختران/کنیزان خوشش می‌آمد، به حاکم و ملک منطقه پاداش فراوان می‌داد و گاهی دختران زیبا را به حرمسرای مرکزی خویش در کابل نیز می‌فرستاد. البته در آن زمان جلب نظرِ مساعد امیر حبیب الله خان نیز خیلی مهم بود و مناطقی که دختران شان به حرمسرای امیر انتخاب می‌شدند، احساس غرور و افتخار می‌کردند. آن‌ها نه‌تنها مورد توجه‌ امیر حبیب الله خان قرار می‌گرفتند، بلکه مورد احترام خاصِ درباریان نیز قرار داشتند. (سرور سلطانه بیگم مادر شاه امان الله خان نیز از جمله کنیزان حرمسرا بود).

ادامه خواندن سنگ خام نجراب: پوهاند غلام بهاوالدین صافی

در حدود چهل سال قبل زمانیکه من در کمیته ملی المپیک کار می کردم همراه تیم ملی فوتبال سفرهای متعددی به کشورهای مختلف از جمله ازبیکستان داشتم. آن زمان ازبیکستان تیم فوتبالی داشت بنام پخته کار و بزرگترین هوتل آن کشور، هوتل ازبیکستان بود که ما در آن بود و باش داشتیم. در بعضی از شهرهای ازبیکستان مانند اندیجان و دیگر شهرها نیز سفر نمودیم.

اما با گذشت چهل سال که حالا یکبار دیگر مدتی را در ازبیکستان بوده ام، این کشور را متفاوت یافتم. با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی سی سال از استقلال ازبیکستان میگذرد، مردم این دیار خیلی مردم با فرهنگ، روشن و با حرمتی هستند. بتاریخ پرافتخار خود افتخار می کنند، به امیر تیمور، امیرعلی شیر نوایی، به شعرا و نویسندگانِ مانند عروضی سمرقندی، رودکی،….. افتخار می کنند و احترام ویژه ی دارند.

بوی جوی مولیان آید همی

یاد یار مهربان آید همی

ادامه خواندن روزهای که من در ازبیکستان بودم: احمد سعیدی

اقتدار فردی را بناید با اقتدار ملی عوضی گرفت

اقتدار در لغت به معنای توانایی داشتن و دست یابی به توانایی آمده است و اقتدار فردی هم به توانایی های فردی و اقتدار ملی هم به توانایی های ملی اطلاق می گردد. اقتدار فردی مشروعیت خود را از فرد گرفته و هر طوری که باشد، مشروعیت خود را از فرد می گیرد. به همین گونه اقتدار ملی هم مشروعیت اش را از همهء ملت می گیرد و از این رو پیشوند ملی به اقتدار داده شده است. اقتدار فردی با اقتدار ملی متفاوت است. اقتدار فردی به استبداد می انجامد و مشروعیت اش را از تک روی و خودخواهی و استبداد گرفته و به خودسری و دیکتاتوری و تمرکز مطلق می انجامد. از همین رو دیکتاتور دیکتاتور است و مستبد همیشه خودرای است و به مشورهء هیچ کس تن نمی دهد. آنانی که متمایل به اقتدار فردی اند، همیشه دیکتاتور منشانه عمل می ‌کنند و بالاخره همگی از او روی کشتانده و تجرید می شود.

ادامه خواندن استبداد سیمای زشت تاریخ و دیکتاتور محکوم تاریخ است : مهرالدین مشید

اگر نیک نگریسته شود افزایش علاقه‌مندی به تحصیل و اهمیت دادن جامعه به فرهنگ و دانش می‌تواند آغاز یک تحول بزرگ و تغییرات بنیادی برای پیشرفت جامعه‌ی ما باشد.

از این نظر، لازم است دولت به عنوان نهاد رهبری کننده‌ی جامعه، به این پدیده‌ا‌ی نیکو، ارج بیش‌تر بگذارد و توجه جدی را به ظرفیت ‌پروری نهادهای دانشگاهی و فرهنگی نماید تا جامعه از نگاه فرهنگی، رشد کند‌ و ظرفیت‌های بیش‌تری برای تغییرات اساسی به ‌وجود آید و نیازمندی کشور به نیروی متخصص که یکی از نیاز‌های مبرم برای پیشرفت، مدیریت و رهبری می‌باشد، به حد‌اقل برسد و چرخه‌ی پیشرفت جامعه خوب‌تر از گذشته با دستان پُر توان نیروی انسانی ـ تحصیل‌کرده، آگاه، کاردان و کارفهم بچرخد.
این در حالیست که سالانه هزاران جوان دختر و پسر به امید آ‌نکه حاصل ۱۲ سال تلاش تکاپو و تحصیل و تقلای‌شان را به‌ بهترین وجه ممکن، دریاف کنند، در آزمون سراسری کانکور شرکت می‌کنند. شرکت در کانکور، علی رغم همه دشواری‌های فزاینده‌ای که دارد، رنگین‌ترین رؤیای یک نسل را شکل می‌دهد؛ رؤیایی که همیشه‌ خوش‌آتیه و نیک‌فرجام نیست و به‌همان نتیجه‌ای که مدنظر است، نمی‌انجامد.

ادامه خواندن علاقه‌مندی به تحصیل و اهمیت دادن جامعه به فرهنگ و دانش: بهزاد برمک

«خسته از مرگ، به سوی ارگ!» شعاری بود که چهار سال قبل از روح جوانان عدالت‌خواه به پیش‌تازی «سالم» بلند شد تا با این شعار به جای تمام شهیدان فریاد برآرد، تا با صدای خود آواز گلو‌هایی را که از فریاد و درد خفه شده بود، به سمع ارگ‌نشینان برساند، تا با صدای خود مرهمی باشد به دل مادرانی که از داغ جگرگوشه‌های‌شان در خون ضجه می‌زدند، تا امیدی باشد برای چشمان ورم کرده از اشک‌شان که خون فرزندان‌شان در زمین نخواهد ماند، که همه داغ‌دیده‌گان باور کنند آوازی هست که برای هر قطره خون عزیزان‌شان فریاد می‌شود. کشور ما بعد از شکست طالبان و روی کار آمدن حکومت موقت، اولین گام را که به سوی دموکراسی گذاشت. این گام، تصویب قانون اساسی توسط لویه‌جرگه بود.

ادامه خواندن نگاهی به جنبش رستاخیز تغییر ، خسته از مرگ بسوی ارگ: دیبا ایزدیار خواهر سالم جان شهید

در این شکی نیست که سیاست و سیاستگری در جهان سوم و بویژه در افغانستان جنگ زده که رنج و غم بی پایان تهاجم شوروی پیشین و وحشت و دهشت حملۀ امریکا بر برج و باروی سیاستگرانش سنگینی می کند، خیلی دشوار و پیچیده تر از کشور های دیگر است. هجوم حوادث پیهم در افغانستان سبب شده تا همه چیز از جایش تکان بخورد و بیجای شود. بنا بر این حوادث یادشده رهبران جهادی و سیاسی افغانستان را هم چنان از جای شان بیجای نموده که حتا «تو» بودن آنان را زیر پرسش برده است. حودادث چنان سنگین و آنان چنان کوچک بودند و هستند که دربرابر هجوم حوادث رنگ باختند و چنان نفس های  شان بر آنان غلبه کرد که خیلی کوتاه آمدند. هرچند در بازی با اشغالگران برنده شدند و اما در بازی با استخبارات منطقه و جهان خیلی شکست خوردند و بدون استثنا بسیاری از آنان وابسته به شبکه های استخباراتی منطقه وجهان شدند. این کوتاه آمدن ها و شکست خوردن ها نشان داد که حجم و سنگینی حوادث در افغانستان چنان گسترده و بزرگ بود که رهبران جهادی و سیاسی افغانستان ظرفیت  رهبری و ادارۀ آن را نداشتند. این ناتوانی های رهبران جهادی و سیاسی سبب شد که امروز افغانستان در لبۀ پرتگاۀ نابودی قرار گرفته است.  

ادامه خواندن سیاستگران چهاردهۀ اخیر بدون استثنا از مردم افغانستان عذر خواهی کنند؛ غفلت بازی گران چهار دهۀ اخیر و تباهی افغانستان : مهرالدین مشید

افغانستان شاهد چندین دهه جنگ و خون‌‌ریزی بوده است و هم‌چنان ‌هزینه‌ سنگین جنگ را در بُعد‌های مادی و معنوی می‌پردازد. افغانستان برای قدرت‌های بزرگ جهان و منطقه‌ اهمیت استراتژیک دارد. ثبات افغانستان منافع ملی قدرت‌های بزرگ را تامین می‌کند. روی کارآمدن طالبان در اواخر دهه نود و شکست آنان پس از حادثه ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، زمینه‌ حضور قدرت‌های بزرگ را در افغانستان فراهم ساخت. نه تنها ظهور طالبان، بلکه جنگ افغانستان نیز منشا و مبنای خارجی دارد.

گذشته از عوامل داخلی، عوامل خارجی نیز وجود دارد که بر جنگ و صلح افغانستان اثرگذار است. در وضعیت فعلی، صلح در افغانستان به یک گفتمان غالب تبدیل شده است. با گشایش دفتر سیاسی طالبان در قطر و مطرح شدن مذاکرات و توافق‌نامه سیاسی امریکا با طالبان، امیدواری‌های زیادی برای پایان جنگ در افغانستان به وجود آمد.

ادامه خواندن نقش قدرت‌های منطقه‌ای در روند صلح افغانستان: هادی عزیزی

گویند روزی و روزگاری، در سرزمین دوری، شاعری می‌زیست که شیفتۀ شعرهای « پری حصاری یا پری بخارایی»* بود. چنین بود که روزی کلچۀ سفر برکمر بست، پای در راه سفر گذاشت و هی میدان و طی میدان روانۀ بخارا شد. به شهر بخارا که رسید، شامگاهان بود. از کسانی سراغ خانۀ پری بخارایی را گرفت. نشانی خانۀ شاعر به او گفتند.

 چون به پشت دروازۀ خانۀ شاعر رسید، د‌لش می‌خواست چنان کبوتری به پرواز در آید و فراز بام دوست بنشیند، به گفتۀ اخوان: لحظۀ دیداری نزدیک بود!  

دروازۀ حویلی را کوبید چند بار و هربار با شدت بیش‌تری تا این که مردی سر از دروازه بیرون کرد. نه نیکو منظر؛ بل چهره‌یی داشت سیاه و پر آبله که به لانۀ زنبوران ماننده بود! تا قامت مرد در چارچوب دروازه پدیدار شد، چشم در چشم مسافر دوخت و با صدای آمیخته با خشم پرسید: چه کسی هستی  و چرا نا به هنگام این‌گونه در می‌کوبی!

ادامه خواندن دمی با پری بخارایی! : استاد پرتو نادری

پنج، ده سال پیش مکان شروری را به نام اکادمی علوم ( فرهنگ ستان ) بنا کردند.

در مرور اجمالی به کارکرد های این به اصطلاح برخی بی سواد های آن، اکادمی پس از پنجاه سال  می یابی که جزء بوی گند و متعفن تعصب تباری و زبانی از آن به مشام نه می رسد.

هر نامی می توانی بالای این مضحکه بازار بگذاری، مگر فرهنگ ستان.

بنا های آکادمیک جهان استوار است بر پژوهش های بزرگ علمی، اختراعات، ابداعات، اکتشافات و سیری بر پیشنه یا پسینه یا حالینه ی کهن نگاری ها و نو نگاری ها و کند و کاو کاری های علمی بدون دخالت احساس تنفر از دیگران و بدون احساس خود بزرگ بینی تباری.

ادامه خواندن ملاحظات در باره اکادمی علوم: محمد عثمان نجیب

أفغانستان در شرائط فعلی به بحرانهای گوناگون گرفتار است، بحران اجتماعی، بحران سیاسی، بحران امنیتی، بحران اقتصادی، وده ها مرض دیگر که نامش را در عالم سیاست بحران گذاشته اند ولی باید دانست که بحران اجتماعی با زنگار شدن اخلاق جامعه از بد ترین بحرانهای است که با عث  متلاشی شدن شیرازه نظام در یک کشور میگردد.پایه وقوام یک نظام  در تمام دنیا ملت ومردم اند مردم میتوانند به نظام های سیاسی مشروعیت بخشند ومردم میتوانند از نظام دفاع کنند ومردم است که  از اثر حمایت شان رهبران وسیاستمداران نفس میکشند. رهبر بدون مردم جسم بدون نفس است. غمبار ترین بحران کشور بحران بی باوری ونبود اعتماد ملی است. 

ادامه خواندن آقای رئیس جمهور اشرف غنی، اول بتو میگویم بعد به دیگران «ما به اعتماد ملی نیاز داریم»: احمد سعیدی

در پهلوی وضع روانی زحل, وضع صحی او نیز خراب شد. بوی بد زنان داخل موتر و گرمی از یکطرف،  شال و چادری  اش از طرف دیگر، به زحل بار بار حالت تهوع و دل آشوبی ببار می آورد. بعد از چند دقیقه سفر، زحل ضعف و بیحال شد. زنی که در پهلویش نشسته بود، به مادر سردار ولی گفت که وضع عروس خوب نیست. مادر سردار ولی در جواب به پشتو گفت که بگذارند که ضعف باشد از بهوش بودنش بهتر است. موتر شصت و هفت کیلومتر از کابل دور شد تا به خانه سردار ولی رسید. هنگامی پایین شدن از موتر ، باز دو زن بازوهای زحل را بالای شانه هایشان انداختند و  کمک اش کردند تا از موتر پایین شود و به خانه برود. زحل که نیمه بیهوش بود، به مشکل پاهایش را قدم می ماند. 

ادامه خواندن یک شام طوفانی ؛ قسمت بیست و پنجم : رویا عثمان

                               

     

یادداشت ضروری:

در جریان نوشتن این بخش بودم که متوجه شدم پیامگیر تلفن من چیزی را ذخیره کرده و‌ من که به دلیل مزاحمت های زیاد با پیام‌گیر ها وداع کرده ام، فقط زمانی که به مرور رخ‌نامه ها بروم پیامگیر ها هم فعال می شوند. 

پیام را باز کردم و در شگفتی غیر قابل انتظار و تصور این پیام را دریافتم که محترم انجنیر صاحب فرید رئیس محترم عمومی اسبق تخنیکی رادیو تلویزیون ملی فرستاده بودند، من هم کوتاه پیامی های نوشتم و حالا خدمت تان تقدیم می کنم. با جناب انجنیر صاحب در وتساپ هم صحبت کردیم:

[[[[برادر گرانقدر جناب عثمان نجیب  ؛ السلام علیکم و رحمته الله و برکاته 

امید وارم زندگی خوشی داشته باشید 

عرض نمایم که من یکی از خوانندگان سایت آقای مامون هستم و چشمم به نوشتار های شما افتاد بسیار برایم جالب بود در جایی رسیدم که اسمی از من برده اید . از بودن اسم خود متعجب نه گردیدم ولی در آنجا اشاره فرموده بودید که گویا من شما را اخطار داده ام .. که بعد درین باره برای تان می نگارم این موضوع مرا براستی متعجب ساخت که من اخلاقا کسی نبودم و نیستم که به شما گویا اخطار داده باشم استغفرالله 

ادامه خواندن روایات زنده‌‌گی‌ من بخش ۱۰۵و ۱۰۶: محمد عثمان نجیب