دسته: فیلم

قرار یکه  استماع  نمودید از تحولات و افتخارات و اشتباهات  زمان «شادروان  امان الله خان» یاداآوری  گرید مگر افراد و اشخاص و جواسیس خارج و داخلی که در سقوط  نظام دست  داشتند٬ نام برده نشده  است.

بصیر سنگی، کارگردان سینما از افغانستان، می‌گوید که یکی از مشکلات اصلی سینماگران افغانستان نبود داستانهای جالب برای تهیه فیلمهاست.                                              بصیر سنگی که در جشنواره بین‌المللی “دیدار-2010” در دوشنبه شرکت کرده و در بخش فیلمهای کوتاه این جشنواره پیروز‌ شد، در صحبت اختصاصی با بی بی سی گفت که در حال حاضر مشغول پیدا کردن سرمایه برای فیلم جدیدش است.     آقای سنگی می‌گوید که این فیلم جدیدش به سرنوشت یک زن افغان بخشیده شده است.  

  بصیر سنگی در آمریکا تحصیل کرده و فیلم “راه بی‌بازگشت” خویش را در شهر کابل و نواحی اطراف آن تهیه کرده است. همکارمان زرینه خوشوقت با بصیر سنگی مصاحبه‌ای انجام داده و نخست از وی در مورد محتوای این فیلم پرسیده است:                            بصیر سنگی: محتوای اصلی فیلم من روی بنیادگری مذهبی می‌چرخد، طبعاً موضوع انتحار (انفجار با راه خودکُشی) و عواقب ناگوار آن برای جوانان در افغانستان است که در کشورم در میان جوانان زیاد شده و جان هزاران مردم بی‌گناه را می‌گیرد.

ادامه خواندن انتحار راه رسیدن به مقصد نیست” فیلمی بود از بصیر سنگی، جوانترین کارگردان پیروز‌ در جشنواره “دیدار” : مصاحبه کننده ـ زرینه خوشوقت

چند روز بعد، فلم «نامه‌ای به رییس‌جمهور» به کارگردانی رویا سادات، کارگردان افغان در «جشنواره فلم لوکارنو» در سوییس نمایش داده می‌شود. این فلم روایتی متفاوت از پیچیده‌گی‌های زنده‌گی شهروندان افغانستان و ابعاد زنده‌گی خصوصی زنان افغان را به تصویر کشیده است. در فلم «نامه‌ای به رییس‌جمهوری» زنی به نام ثریا محکوم به قتل شوهرش است. در یکی از بخش‌های «تریلر» فلم، ثریا را نشان می‌دهد که در گوشه‌ی زندان در حال نوشتن «نامه» است. رویا سادات، این کارگردان و فلم‌ساز جوان افغان که تجربه‌ی ساخت چندین فلم داستانی و مستند را دارد، این بار با امکانات کم، فلم بلند سینمایی را در کابل ساخته است.

خانم سادات در مورد فلم «نامه‌ای به رییس‌جمهور» گفت: «ایده و طرح ابتدایی از من بود، اما عزیز دلدار [همسر کارگردان] فلم‌نامه را نوشته است، از همان ابتدا این نام را به فلم انتخاب کرده بودم. این فلم، کاملاً در افغانستان به خصوص در کابل فلم‌برداری شده است. یک تعداد «لوکیشن‌ها» بازسازی شده، اما بیشترش واقعی است، ما در این فلم کوشش کردیم که معیارهای جهانی را در فلم داشته باشیم.»

ادامه خواندن فیلم جدید خانم رویا سادات بنام « نامه ٔ به ریَس جمهور » – سایت مـاریـا دارو ایـن موفقیت بزرگ را برایش تبریک میگوید

   بازیگر، نمایشنامه نویس، کارگردان و کمیدین بی نظیرهنر تیاترکشور

استادحمیدجلیا ازآن دست هنرمندان کشورمااست که درسنین هشت سالگی به تیاتر روی آورده و عمری با نقش آفرینی هایش لبخند را برلبان مردم جاری ساخته و آثاربسیار ارزنده ای ازخود بیادگارنهاده است.

او درسال۱۳۱۲خورشیدی مطابق ۲۸سال۱۹۳۴ میلادی درچهاردهی کابل متولد شد وقتی به تیاتر روی آورد بیش ازهشت سال نداشت و بدون شک پدرهنرمندش استادعبدالرشیدجلیا که خود یکی از بزرگان و پیشکسوتان هنرتیاترکشورما بود، درکشف استعداد او نقش بسزایی داشت

ادامه خواندن یـادواره اسـتــاد حـمـیـدجـلـیـا : نـگارنـده: زلــمـی رزمــی

 با نام یوسف هیواد دوست تقریبا همه کارکنان رادیو تلویزیون و افغان فلم از گذشته ها تا امروز آشنا استند ، من امروز به بهانه سالروز تولدش از او و کار کرد هایش در رادیو تلویزیون و افغانفلم سابق یاد میکنم.

یوسف هیواد دوست فرزند کارتوگراف مشهور کشور روانشاد گل احمد است که به تاریخ 26سرطان 1335در قریه حسین خیل ولایت کابل تولد شده ، مادرش دختر یکی از علمای جید ولسوالی نور گل ولایت کنرهاست او از دوران کودکی زمانیکه پنج ساله بود از ملا مسجد شان دروس دینی را آموخت ، بعدا در مکتب ابتداییه استاد بیتاب شامل و تا صنف ششم دروسش را به درجه عالی بسر رسانید که بعدا به لیسه انصاری شامل و در سال 1356از ان لیسه به درجه اول فارغ گردید.

ادامه خواندن یــادی از شــخــصـیـت چـنـد بـعـدی امـور فــرهــنـگ : نـوشـتـه نـور عــدیــل

  این داستان در شماره مسلسل (30) و شماره (11) ماه دلو (1368) مطابق فبروري (1990) مجله سباوون نشريه اتحاديه ژورناليستان جمهوري افغانستان منتشر شده است.

***

آقاي سيد حسن خان رييس آن كارخانه عظيم ، شكوه و وقار بزرگي در آن زمان داشت. كارخانه يي كه او رييس بود با يك توله روزانه دو هزار كارگر خسته از عرق ريزي را در همان ساعت با يك صدا به خانه هاي شان ميفرستاد. او را در كارخانه، آقاي رييس ميگفتند، آقاي رييس كه مرد بلند بالا؛ زيبا اندام، شيك پوش و خوش سليقه بود هر صبح با موتر بنزش از جوار خیابان هاي اسفلت و آب پاشي شده شهر كي كه در جوار كارخانه واقع بود به سوي دفتر كارش ميرفت. اپوپه ها و فاخته را هر صبح صدي خفيف موتر مردي به وحشت ميانداخت كه رنگ انگشتر پوندش با رنگ ساعت رادو و رنگ دريشي و نكتايي بارنگ موتر بنز يونفورم دلخواه و چهره جذاب يك هنر پيشه هزار پيشه سينمايي را تمثيل ميكرد.

ادامه خواندن داستـان کـوتـاه نوشـتـه : مـحـمـد داود سیـاووش

ارمغان: چرا سينماي افغانستان به ماركيت جهاني راه نيافته؟

انجنير لطيف: به خدمت جنابعالي عرض شود كه اول بايد ارزيابي شود سينماي افغانستان كه در كدام مقطع زمان آغاز به كار كرديم و به يك سلسله چرا ها جواب داده شود كه چرا سينماي افغانستان رشد نكرد؟ دلايل خاص خود را دارد اول اينكه سينماي افغانستان در وقتي پا به عرصه گذاشت كه هنوز آن وقت هند بريتانوي بود و يكتعداد آدم هايي كه دسترسي به نوشتن سناريو و بازيگري داشتند سرمايه گذاري كردند و رفتند به لاهور هند و آن فلم را ساختند، بياييد كه آغاز و مهد سينماي افغانستان را از همانجا آغاز كنيم. چون اين تپش و اين تلاش از جانب آنعده اشخاصي كه علاقمندي به سينما داشتند آغاز شد ولي اين ميرود و به شكست مواجه ميشود، آن وقت يك سينماي كابل وجود داشت كه آمدند و آنرا در سينماي كابل به نمايش گذاشتند، خوب بالاخره يك عطشي بود از جانب يكتعداد آدم ها كه اين عطش شان فروكش كرد به ساختن اين فلم، بعداً وقتي كه دولت فهميده بود در همان زمان كه هسته گذاري شد حالا سينما بايد آغاز به فعاليت ميكرد و اين را پشتيباني ميكرد، حمايت ميكرد زمينه سازي برايش ميكرد كه متأسفانه دولت وقت اينكار را نكرد و اشخاص و افراد فني و مسلكي هم در اين رابطه چون از نظر موضوعات اقتصادي در يك بيس بسيار غريب قرار داشتند به آن خاطر نتوانستند كه ديگر اين بيس را ادامه بدهند، چند نگاه مشخص در اين رابطه بايد آدم بگويد:

ادامه خواندن مــصــاحــبــه : داوود سیاووش با لــطــف احـمـــدی رئیس ســابــقــه افــغــان فــیــلــم

   تاریخ  نشان داده  است  که  خشم  سانسور برآفریده های  شخصیت های  بزرگ  دست وگریبان بوده  است٬ اما بعضا دست  اجل  طبیعی نیز نا جوانمردانه  گلوی  دانشمندان را قبل  از وقت  میفشارد. هرگاه  یادی از نویسندگان مطبوعاتی  واز هنرمندان  و هنر آفرینی شخصیت های کشور مینماییم  یادی از اولین  داستان  دنباله  دار رادیو  که  با تراوش  قلم نویسنده  چیره  دست  مرحوم  دکتور رفیق  یحیایی   هنرمندانه آذین بخشیده بود ٬ بخاطر ما میآید. 

یادی  از شادروان  دکتور  رفیق  یحیایی  که در سال  1320 هش – در شهر  مزارشریف  پا برعرصه  وجود گذاشت  و در  همان شهر باهم ردیفانش لیسه باختر مزارشریف  را به  پایان رسانید .

یحیایی پس از ختم مکتب  در ادارات فرهنگی  شامل  کار شد و بعداز شمولیت در شعبات  نشراتی  و تجربه در یخش  هنر وفرهنگ  حاصل  کرد . او در  اواخر سال  1342 هش – راهی  ماسکو گردید و در رشته تیاتر و سینما  در انستیتوت  سینوگرافی  ماسکو به تحصیل  پرداخت.  بعد از اخذ سند ماستری در سال  1343 هش- در ریاست  نشرات رادیو  بحیث اولین  مدیر  اداره هنر و ادبیات یحیایی  جوان برگذیده شد و درهمین  سال  به نگارش  آثار گران بهایش  پرداخت و نامش در جمع ادیبات نگاران  فرهنگی  درج گردید.

ادامه خواندن رفــیــق یــحــیایــی بـنـیـاد گـذار بــرنــامـه تــرازوی طـلایـی واولـیـن نویـسنـده داستانــهـای دنـبـاله دار رادیو افغانـسـتان : برگــرفــتــه ازصفحات 400-403 کتاب چـهـره های جـاودان اثــر -مــاریــا دارو

یادی ازهنرپیشه  معروف افغانستان مـحــمـ-د جــان گــورن!                                                                   هموطنان عزیز وگرامی وبه خصوص سینما گران ارجمند کشور ما افغانستان لطفا توجه نماید به مصاحبه ویژه محترم محمد جان گورن بازیگر موفق سینمای ترکیه  مصاحبه  کننده  محترم : شیرشاه ابوی  

   

ولی لطیفی درنوجوانی به تشویق کاکای بزرگوارش روانشاد استادعبدالرشید لطیفی پدرتیاتر افغانستان، روی ستیزتیاتر پوهنی ننداری ظاهرشد و در درامهای های مختلفی نقش های زیادی را بازی کرد و سپس به هنرسینما روی آورد

ولی لطیفی آموزش دیده دانشگاه ماسکو است و تحصیلات عالی را دررشته کارگردانی فیلم در همانجا بپایان رسانیده و پس از بازگشت بوطن ، بعنوان کارگردان در موسسه افغانفلم آغازبکار کرد و درطی سالهای کارش فیلمهای هنری و مستند و اخباری زیادی ساخت.

ادامه خواندن ولی لطیفی هنرپسشه و کارگردان فیلمهای سینمایی : زلــمــی رزمی

  قبل ازاينکه به تاریخچه مختصرسینما درافغانستان مروری کنیم ، میخواهم به واژه سینما و القاب هنری آن اشاره ای داشته باشیم .                                                سینما چیست؟  

 سینما کلمه ی است یونانی به معنای حرکت ، اما در اصطلاح ، سینما ، هنر و فنی است که به کمک یک سری تصاویر متحرک ، پیامی را به مخاطب خود که همان تماشا گر است منتقل می کند.  سینما آخرین هنر و به عبارت دیگر هفتمین هنر است . شش هنر دیگر عبارتند از : تئاتر ، ادبيات، نقاشی و پیکرتراشی ، معماری ، موسیقی و رقص .                                در این میان سینما تنها هنری است که نه تنها شش هنر دیگر را به خدمت گرفته بلکه به گونه ای توانسته آنها را اعتلا نیز ببخشد. همچنین سینما صنعت ، فن و تکنیک را نیز به خدمت گرفته و در متن خود دارد. سینما در قرن نزده سال ( ۱۸۹۵) بوسیله برادران لومیرفرانسوی اختراع و بعد ها آهسته آهسته همگانی شد و تمام دنیا را به تسخیر درآورد

ادامه خواندن نگاهی به تاریخچه مختصرسینما درافغانستان : نوشته : زلمی رزمی

 استاد حکیم اطرافی هنرمند چیره دست و محبوب سینما و تیایر کشور چند روز پیش به سن ۸۲ سالگی در نیوزلند از جهان رخت سفر بست و دوستداران هنرش را سوگوار ساخت. او یکی از محبوب ترین چهره های تیاتر کشور است که آفریده هایش پیام آور خوشی و شادمانی مخاطبش بوده و خواهد بود. او هراز گاهی که از ورای امواج تلویزیون مهمان خانه ها میشد, با سخاوتمندی, گل لبخند بر لب میزبان نگرنده‌اش بجا میگذاشت. استاد اطرافی هنرمند متین و نهایت خوش معاشرت بود, صدای ملایم, لحن آرام و لبخند پر از شفقت داشت؛ متواضع بود؛ هیچگاه از خود نمی گفت و همیشه جوانان مستعد را تشویق و رهنمایی میکرد.

ادامه خواندن اســتــاد اطـــرافـــی هم از شــهـــر مــا رفـــت: مـــعــروف قــــیــام

مجله ی الکترونیکی عقربه، به شماره ی سی و پنجم رسید.عقربه در حوزه های شعر امروز، ترانه، نقد و نظر در حوزه ی شعر و داستان, موسیقی,سینما,
مباحث تئوریک ادبیات، تآتر، هنرهای تجسمی،اندیشه و … منتظر  دریافت
آثار و نوشته های
منتشر نشده ی دوستان
شاعر و نویسنده و منتقد می باشد.
در بخش اندیشه از مباحث تئوریک در حوزه های فلسفه،جامعه شناسی،روانشناسی
و…. استقبال می شود و تاکیدی بر ارتباط این مطالب با ادبیات وجود ندارد
http://www.aghrabe.com/

  پیش از شروع برنامه‌ها دوستی که در کنارم نشسته است انگشت انتقادی روی بین‌المللی بودن جشنواره می‌گذارد؛ در نظر او این نادرست است وقتی تمام فیلم‌ها افغانی هستند و درباره‌‌ی افغانستان. می‌دانم این موضوع در ذهن خیلی‌های دیگر هم خلق شده است. برایش توضیح می‌دهم که حداقل یک فیلم در این جشنواره، چند متر مکعب عشق، ساخته‌ی یک فیلم‌ساز ایرانی و غیرافغان است، و همین می‌تواند جشنواره را بین‌المللی بسازد. چه بسا که فیلم‌هایی هم در جشنواره حضور داشته باشند که در خارج از افغانستان ساخته شده‌‌اند  و جنبه‌ی    

ادامه خواندن نگاهی گذرا به هفتمین جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم افغانستان، استوکهولم سویدن : آصـــف سلطان زاده

    ششمین فستيوال فلم افغانستان، از راه ميرسد. و يکبار ديگر جمعی از

سينماگران، هنرمندان و هنردوستان گرد هم ميايند تا زيبايی ها ، افتخارات و

همچنان درد و داغهای وطن و مردم مان را با هنرمندانه ترين شکل به تصوير

بکشند.

اينبار بازهم دهها فلم زيبای سينمای افغانستان را با حضور بهترين کارگردانان

و منتقدان سينمای کشور به نظاره خواهيم نشست.

داود سرخوش و اسد بديع دو هنرمند صاحبدل نيز با حضور شان بر شور و

احساس اين برنامه می افزايند.

ادامه خواندن دعوتنامه به ششمین فستيوال فلم افغانستان 11 و 12 اکتوبر 2014

تاریخ  شاهد  واقعیتهاست  ُ با وجود اینکه  دستگاه  تبلغیاتی  و  غرب  پرستان  در  سرتاسر  جهان  برعلیه  دولت  پشین  نعره  میکشد  اما  مردم  شاهد  انچه در  گدشته  و فعلا  تماشاه  کرده  ومیکنند ُهستند .

 

                                                                                                                                                                                                    دوستان گرامی این فرد زیبا بمثابه یک کتاب برای ما مهفوم میدهد. یادی از دوستان و گذشتگان مرور بربرگه های تاریخ است زیرا انسان سازنده تاریخ است و کارنامه های انسانهای فرهنگی برگه های پرُ بار فرهنگ کشور را تشکیل میدهد . با تائید از فرد زیبای فوق یادی از حاجی وحیدالله « رمق» منصوری مینمایم که در ( ۲۳) سنبله (۱۳۲۶) هش- در یک خانواده متدین پا برعرصه وجود گذاشت و پدرش حاجی فضل الحق وی را وحید الله نامید.

وحیدالله در لیسه استقلال الی صنف نهم درس خواند و بعد به ریاست افغانفیلم مربوط وزارت اطلاعات و کلتور جهت فیلم برداری شامل خمت گردید و این کار فرهنگی را تا رتبه اول در پیچ وخم زمان به پایان رسانید.

ادامه خواندن شاد روان وحید الله « رمق » منصوری : گفتند از دوست چه بینی که ترا شاد کند = گفتم از دوست همین بس که مرا یاد کند- نوشته ماریا دارو

یادداشت: این گفتگو در کافه‌ی «دلاندستری»، یکی از قدیمی‌ترین کافه‌های پاریس، انجام شده است. «دلاندستری» در منطقه‌ی باستیلِ یازدهم موقعیت دارد؛ محلی که «انقلاب کبیر فرانسه» از آنجا آغاز شد. عتیق رحیمی نخستین طرح‌های سنگ صبور را در این کافه ریخته و شخصیت‌های داستانی‌اش را در این کافه، شکل داده است.

ادامه خواندن عتیق رحیمی: سنگ صبور را برای غرب نساخته ام. ارسالی مرجان از هالند

اشتراک  کنندگان  محترم  لویه  جرگه  از  پذیرفتن  عدد شماره  (39) حساسیت  نشان داده  اند  گویا  این  عدد  در رگ  غیرت  شان برخورده  است ….اما  اگر  به  عقب  نگاه  کنیم  بسیار  مسایل  ضد غریت، عدم  ناموسی  داری  وعدم  احترام  به  ننگ  وناموس  در کشورجریان دارد اما  متاسفانه هیچ  کس از صلاحیت  داران متوجه  آن  نمیشود  وبه  رگ  غیرت  هیچ  کس  برنمی خورد. اما در مورد  مردها حتا  اگر  یک  عدد  هم باشد که کاملاٌ صیغه  مزاح  میباشد جنابان از پذیرفتن  آنعدد حساسیت  نشان  میدهند.
هرگاه  به  فرهنگ  وکلتور هر کشور نظر اندازیم درهرکشورعددی رابه  صغیه  مزاح ویا بخاط  مسایلی  کلچری  شان برگذیده  اند مثلاٌ درکشور کانادا عدد(13) را عدم خوشبختی  تلقی مینمایند  اما کسی حساسیت  نشان نمیدهد.

 خوشحال  بحال مردان  غیور افغان  که این  مزاح را چنان  جدی گرفته  اند و حساسیت نشان داده اند  که  مورد  ابصره  جهان  قرار گرفت ، ایکاش  این  جدیدت در کارهای  واقعاٌ بی ناموسی نیز درنظرگرفته  شود، صدها دوسیه  تجاوز جنسی در سارنوالی و  دفتر  حقوق  بشر وجود دارد هیچ  یک  غیرتی با صلاحیت  پیدا نشد  که در همچون  موارد حساسیت  نشان بدهد  وعمل  بی ناموسی را  جداٌ تقبیح  نماید. نظر به گفته  جناب  فیض  زاده  عدد (39) از لست  اشتراک  کنندگان  بخاطرحساست ایشان کشیده شد … چه  سرعت  عمل در کار لویه  جرگه  ؟؟؟؟؟؟

هرگاه اشتراک  کننده  گان  حساسیت  در  مقابل یک  نمبر  دارند معلوم  است   این بار در لویه  جرگه افراد حساس  شامل  اند و قضایای  را جدیت  مورد بررسی  قرار میدهند  بشمول از بردن  بی ناموسی .(39) بسیار  مطالب  دیگر  مانند  ( بچه بازی  ) …..وغیره  را  نیز حل  بدارند .  زیرا  آبروی ما  در  جهان  ریخت . به  این  ویدیو  توجه  بدارید .

 http://www.youtube.com/watch?v=RXwJqkztlzQ&feature=youtu.be