دسته: مقالات : مهرالدین مشید

تطمیع و وعده بدترین ابزار برای ذبح زمامداران و سیاستگران

در این تردیدی نیست که بازی های استخباراتی گاهی خطرناک تر و حتا کشنده تر از بازی های سیاسی هستند، تطمیع و وعده بدترین ابزار برای ذبح زمامداران و سیاستگران کشور های جهان سوم و بویژه کشور ما بوده است. به تعبیری دیگر می توان  آن را برمصداق ” حلال کردن زمامداران و سیاستگران با پنبه” تلقی کرد. با تاسف که بسیاری زمامداران و سیاستگران جهان سومی و بویژه زمامداران و سیاستگران کشور ما به گونۀ بیرحمانه ای قربانی بازی های سیاسی و استخباراتی شده اند که در این بازی ها تطمیع و وعده دو حربه ای بوده اند که کمر بزرگ ترین رهبران و سیاستگران را شکسته است.    این ابزار حتا عزم فولادین آنانی را به چالش کشیده است که هوای رهایی از نفوذ استخباراتی و سیاسی به هدف خدمتگذاری با مردم در کله های شان موج می زند.  بسیاری سیاستگران در جهان سوم به بدترین حالی قربانی تطمیع و وعده های فریب آلود شبکه های استخباراتی شده و می شوند که این گونه به دام رفتن معنای انتحار و خودکشی زمامدار و سیاستگر را دارد.

ادامه خواندن تطمیع و وعده بدترین حربه برای انتحار یک سیاستگر: نوشته – مهرالدین مشید

• 

امروز ۲۶ دلو است، سی و یک سال پیش از امروز مردم افغانستان روز فراموش ناشدنی یی را به استقبال گرفتند. در این روز آخرین نیرو های فرقهء چهل شوروی به فرماندهی جنرال گروموف با عبور از دریای آمو افغانستان را پس از نه سال و یک ماه بیست روز جنگ دشوار و نفس گیر برای همیش ترک کردند. جنرال گروموف با نگاهی به عقب مراسم سادهء شکرگذاری را ادا کرد و خروج از افغانستان را جشن گرفت که از جنگ سخت و آزمونی جان به سلامت برده است. نیرو های شوروی در این روز افغانسنان را ترک و به اشغال مستقیم شان به این کشور پایان دادند.           

      خروج ارتش سرخ پس از کمتر از ده سال جهاد و حماسه آفرینی های مجاهدین آزاده و رادمردان مومن افغانستان به وقوع پیوست که با ایثارگری های بی مانند شان اسطورهء غلبهء خون بر شمشیر را به اثبات رساندند. 

ادامه خواندن ۲۶ دلو نتیجۀ حماسۀ با شکوهی که دستاورد هایش به تاراج رفت : نوشته مهرالدین مشید

• 

بیداری های ملی و میهنی در کشوری؛ مانند افغانستان که سخت درگیر بحران های شدید امنیتی ، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی بوده و از چهل سال بدین شاهد جنگ های ویرانگر و ناامنی های دوامدار بوده است، نوشدارویی را ماند که در کام یک ملت خسته از جنگ ریختانده شود. بویژه اکنون که کشور درگیر جنگ تحمیلی و مبارزه با تروریزم است و در عین زمان زمامداران و سیاستگر انش سخت درگیر اختلات بوده و موج سنگیینی از دشواری ها زمامداران، سیاستگران، مردم و کشور را تهدید می کند و فساد اداری، غارت، تاراج، قانون ستیزی، تبعیض قومی و برتری جویی های زبانی در کشور بیداد می کند. نه تنها این که اختلاف میان زمانداران و سیاستگران به مثابۀ کابوسی بر روان مردم افغانستان سنگینی می کند؛ بلکه این حالت فضای تیره و تاری را بوجود آورده است که بجای همگرایی، تحمل پذیری، همدیگر پذیری و سازش پذیری ها برعکس واگرایی، نقاق قومی و زبانی، سازش ناپذیری و دشمنی های رنگارنگ را میان مردم نیز دامن زده است. این سبب تشکل لاک های فولادین قومی و مذهبی و گروهی در کشور شده است؛ حیثیت نوشداروی حیات بخش یا پادزهر را دارد که ملت هایی مانند افغانستان را از خواب غفلت بیدار کند و بر از هم گسیختگی های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی و ن نفاق و تبعیض های قومی و گروهی  آن پایان بدهد و وحدت ملی، اقتدار ملی و استقلال ملی آن را دوباره اعاده کند. ثبات سیاسی و اقتصادی در کشور تامین و بحران فاجعه بار کنونی مهار شود و منافع ملی بازتعریف شود. 

ادامه خواندن بیداری های ملی و میهنی و به غارت رفتن آن بوسیلۀ زمامداران و سیاستگران “کله مستت اگر هشیار میشد بد نبود” : مهرالدین مشید

جنرال جک کین فرمانده متقاعد امریکایی می گوید که امضای توافق به خواست طالبان به معنای سقوط حکومت افغانستان خواهد بود. اما امریکا افغانستان را به طالبان رها نخواهد کرد. وی افزود که هیچ گاهی طالبان حاضر به قطع رابطه با القاعده نیستند. چنانکه آنان به بهای سقوط حکومت شان دست از حمایت از القاعده نبرداشتند و حاضر نشدند که اسامه را به امریکا تسلیم بدهند. وی در تازه‌ترین اظهاراتش در نشریه نشنل انترست گفته که طالبان بر مردم سالاری باورندارند و در تلاش آن اند تا امریکا تمامی عساکر خود را از افغانستان خارج کند.

ادامه خواندن پیچیده گی گفت وگو ها در قطر و اختلاف نظر ها از کابل تا واشنگتن :نویسنده- مهرالدین مشید

باشنده گان آنسوی خط قربانی اهداف تروریست پرورانۀ نظامیان پاکستان

منظور پشتین رهبر جنبش تحفظ پشتون پاکستان همراه با شش نفر از فعالان این حزب توسط پولیس پاکستان بازداشته شده‌ است. آقای پشتین شب گذشته در منطقه تاکال شهر پیشاور پاکستان بازداشت شده.  محسن داور، عضو پارلمان پاکستان و از اعضای ارشد “جنبش تحفظ پشتون ” در تویتر خود نوشته که بازداشت منظور پشتین مجازاتی برای مطالبات برحق، صلح آمیز و دموکراتیک ما است. اما دستگیری منظور پشتین ما را قوی تر خواهد کرد.” شکایت رسمی که علیه آقای پشتون وجود دارد، اینکه او در جلسه‌ای در ۱۸ جنوری امسال قانون اساسی پاکستان را رد کرده و گفتار توهین آمیز نسبت به دولت داشته است. اما مقام‌های جنبش تحفظ پشتون می گویند که آنان بدلیل درخواست دموکراتیک حقوق بشری شان مجازات می‌شوند. نهاد های دفاع از حقوق بشر بازداشت پشتین را خلاف قانون و یک عمل استبدادی از سوی حکومت پاکستان عنوان کرده اند.

ادامه خواندن بی میلی رهبران آن سو و اشتیاق پیوستن در این سوی خط : مهرالدین مشید

 

مثلی که برای آگاهی از هر دانشی درک اساسات آن مهم و لازم است و به همین گونه برای آگاهی از هر اصول و راهبردی در کنار اساسات آن شناخت علل و عوامل و بستر های آن نیز حتمی به نظر می رسد. بدون چنین درکی و رعایت گفته های  بالا هر نوع بحث روی دانش های بشری ناقص و دم بریده است. بنا براین بحث روی هر دانشی نیاز به مقدمات دارد تا دست کم با پشیشنۀ آن آگاهی حاصل کرد و بر بنیاد همین آگاهی ها است که می توان به اهداف اصلی همان دانش پی برد. واژه “استراتژی”  كه اكنون در زبان فارسی از آن به “راهبرد” گفته می شود مفهومی است كه در اصل ریشۀ نظامی دارد و اما بعد در سایر عرصه های اقتصادی، بازرگانی، انکشافی و سیاسی کاربرد دارد. این کلمه ریشه در زبان یونانی دارد که معنای” فرماندهی و رهبری” را می رساند. استراتیژی در کل به یک طرح عملیاتی به منظور ایجاد هماهنگی و سازماندهی اقدامات برای دستیابی به هدف در عرصه های گوناگون نظامی، اقتصادی و  سیاسی گفته می شود که مراحل اجرایی آن را تاکتیک می نامند.  

ادامه خواندن در پشت استراتیژی های کارا شخصیت های هدفمند و متعهد قرار دارند : مهرالدین مشید

در این روز ها عنوان اجماع ملی آذین بند رسانه های صوتی و تصویری و چایی کشور بوده و از جمله سرخط های نشراتی آنان را تشکیل داده است، شاید دلیل اش این باشد که نیاز به تحقق این کلمه بیشتر از افزون گردیده و گویا از حلال مشکلات روند صلح افغانستان پذیرفته شده است. از این رو اجماع ملی به واژۀ دلخواه و گم شدۀ هر شهروند افغانستان بدل شده است. این در حالی است که اشتیاق به صلح رو به افزایش است و از سویی هم تلاش ها برای صلح بیشتر از هر زمانی در سطح کشور های منطقه و جهان جان تازه یافته است، اما در این میان نبود اجماع ملی نه تنها آرزو ها برای صلح واقعی را به یاس بدل کرده است؛ بلکه موضع کجدار و مریز حکومت در دو موضع مختلف و بی میلی حکومت برای ایجاد اجماع ملی و عدم انعطاف آن برای گفت وگو با گروه های سیاسی و قومی و متنذان محلی و شخصیت های سیاسی چون باری هولناک بر سینه های زخمی مردم افغانستان سبک و سنگینی می کند.

ادامه خواندن اجماع ملی حلقۀ گم شده در میان حکومت و گروه های سیاسی و حکومت: مهرالدین مشید

نویسنده: مهرالدین مشید

نگاهی گذرا به “فلسفۀ تاریخ”  

در این تردیدی نیست که فلسفۀ تاریخ در ذات خود نبرد داد برضد بیداد است و اما در این نبرد  نفس گیر هر از گاهی داد قربانی بیداد شده و از سر بیداد از یخن داد بیرون شده است که به تعبیری از خدا آغاز و به خدا می انجامد؛ اما فلسفۀ تاریخ بنا بر عوامل گوناگون اعم از نبود اسناد، منابع مختلف، گرایش های فکری، قوم و ایده ئولوژیکی نه تنها مسخ شده، بلکه واقعیت های تاریخی در موجی از ابهام ناگفته و مغشوش مانده است و در نتیجۀ  فلسفۀ تاریخ در ابعاد نظر و تحلیلی آن نیر دچار ابهام شده است. تاریخ بشری حکایتی این چنینی داشته است و از همین رو است که تاریخ همیشه مسخ شده است، چهره اصلی تاریخ ناگفته مانده و فلسفۀ تاریخ به ابهام رفته است.

ادامه خواندن نگاهی گذرا به “فلسفۀ تاریخ” مهرالدین مشید

      نخست وزیر پاکستان در حساب تویترش نوشته است که موضع کشورش در پیوند با صلح افغانستان با ایالات متحده امریکا یک ‌سان است. ادامه خواندن بازی های یک دست پشت پردۀ امریکا و پاکستان و پراگنده گی در کابل: مهرالدین مشید

 سخنگوی طالبان هفتۀ گذشته گفت، “تیم مذاکراتی امارت اسلامی افغانستان به ریاست محترم ملا برادر آخند، معاون سیاسی امارت اسلامی و رئیس دفتر سیاسی با تیم مذاکراتی آمریکا تحت ریاست داکتر خلیلزاد نشستی داشت و درمورد امضای توافقنامه و مراسم ‌آن صحبت نمودند.” این اعلامیه پس از آن صادر شد که ده روز پیش طالبان تایید کرده بودند که خلیل زاد با ملابرادر رئیس دفتر طالبان دیدار کرده بود. این در حالی بود که یک روز پیش از آن شاه محمود قریشی، وزیر خارجه پاکستان نیز با اشاره به روند صلح افغانستان از آمادگی طالبان برای کاهش خشونت‌ها خبر داده بود. ادامه خواندن صلح با مردم افغانستان یا بازی های پشت پردۀ امریکا با طالبان صلح در قمار امریکا یا در گرو طالیان : مهرالدین مشید

   مولوی مجیب الرحمان انصاری خطیب مسجد جامع گذرگاۀ ولایت هرات، درمیان صدها نمازگزار در مسجد جامع گذرگاه، هشدار داده‌است که اگر کسی مرتکب دزدی، نوشیدن شراب و کارهای خلاف شرع شود، به هوادارانش دستور داده‌است که متهمان را به کیفر برسانند و می افزاید: اگر دزد گرفته شد…. باید به درالفتاح برده شود؛ اگر دارالفتاح گفت دست این (دزد) قطع شود، باید قطع شود – اگر که تمام حقوق‌بشر پشت سر او باشد. انصاری امام مسجد جامع گازرگاه ولایت هرات با ایجاد ” نهاد امر به معروف و نهی از منکر در منطقۀ خواجه انصار” شریعت را در منطقه خواجه انصار تطبیق نموده و “فعلا” در سایر مناطق ولایت هرات در حد تبلیغات است. ادامه خواندن فتنه برسر فتنه و تکرار تاریخ فتنه انگیز در کشور تمرکز به معلول ها راۀ حل نه، باید به علت ها پرداخت شود: مهرالدین مشید

     پیش از آن که به بحث روی تکرار تاریخ بپردازم، بیرابطه نخواهد بود تا اندکی به تاریخ و فلسفۀ  تاریخ اشاره کنم. از دیر زمانی بدین سو افکار انسان ها سخت درگیر این موضوع است که آیا رخداد های تاریخی بر رغم ناهمگونی ها و پیچیده گی هایش بالاخره هدفمندانه به پیش می رود و گویا طرح و برنامه یی را دنبال می کند که از پیش تعیین شده است. آنانی که بدین باور اند، تاریخ را دارای منطق و آنانی که خلاف آن نظر دارند، تاریخ را فاقد منطق و هدفمندی می خوانند. این در حالی است که هر از گاهی پرسش هایی چون، آیا بشر به سوی کمال گام بر می دارد یا این که انحطاط بالاخره زمینگرش  می کند. ادامه خواندن تکرار تاریخ در معنای فلسفی آن هنوز زود است که وجود متلاشی شدۀ فلسفه بار معنایی تکرار تاریخ را به دوش کشد: مهرالدین مشید

  سیاست های جنگ طلبانۀ ترامپ نه تنها خشم و نفرت هزاران امریکایی را برانگیخته است و در یکی دو روز گذشته ده‌ها گروه مختلف در آمریکا برای جلب توجه به افزایش تنش ها در خاورمیانه، تظاهراتی برگزار کرده اند؛ بلکه موج تازه یی از روحیۀ امریکا ستیزی در منطقۀ ما نیز در حال افزایش است و آیندۀ حضور امریکا را در منطقه چالش آفرین می خواند. این نشان می دهد که تنها هزاران نفر در تظاهرات ضد جنگ در واشنگتن، نیویورک، شیکاگو و بسیاری از شهرهای دیگر نیست که، کشتن قاسم سلیمانی فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران و ابو مهدی مهندس، نایب رئیس حشد شعبی عراق را محکوم کردند؛ بلکه دیر یا زود موجی از اعتراضات منطقه را نیز فراخواهد گرفت.  ادامه خواندن فراخوانی برای رهبران و سیاستگران کشور های منطقه افزایش روحیۀ امریکا ستیزی در منطقه و خشم مردم امریکا در برابر ترامپ : مهرالدین مشید

             خاموشی پیش از توفان یا “کشتی نرم”  میان ایران و امریکا  !!!!                        چند روز پیش قاسم سلیمانی فرماندهء سپاهء قدس همراه با فرماندهء کتایب حزب الله عراق بوسیلهء طیارهء بدون پیلوت امریکایی در میدان هوایی بغداد کشته شدند. هرچند نحوه هدف قرار گرفتن موتر حامل سلیمانی و همراهانش، مبدا سفر او و چگونگی افشا شدن سفر و اطلاعات دقیق زمان رسیدن او به فرودگاه بغداد و مسیر حرکت کاروان هیئت ایرانی و استقبال‌کنندگان آنها از مسائلی است که درباره آنها خبرهای ضد و نقیضی منتشر شده است. اما دیدگاه ها در مورد سلیمانی گوناگون است و از نظر حکومت ایران یک قهرمان است و قربانی منافع ملی و اهداف راهبردی ایران در بیرون از مرز هایش شده است. زیرا او فرماندۀ پرقدرت جنگ های نیابتی ایران در بیرون از این کشوربود و در برابر حریف بزرگ ایران یعنی امریکا قامت آرایی هایی نظامی و سیاسی حساب شده داشت. از سویی هم مبارزۀ او در برابر داعش برای تمامی جهان ستودنی است و این را هیچ کس نمی تواند، نادیده بگیرد. این وجهۀ مبارزاتی او عمل تروریستی امریکا در برابر او را پرسش برانگیز و جانبدارانه و سیاسی مطرح کرده است. از این رو بیجا نیست که رهبران حکومتی ایران به او بحیث یک قهرمان ملی نگاه کنند. اما هستند کسانی که نگاۀ متفاوت نسبت به سلیمانی دارند و او را فرماندۀ جنگ های نیابتی ایران در بیرون از سرحدات این کشور از سوریه تا یمن، عراق، افغانستان و سایر کشور ها تلقی می کنند و از این رو او را مسؤول بسیاری از حوادث ناگوار در کشور های یاد شده تلقی  می کنند.  ادامه خواندن از یک قهرمان تا یک جنگجوی نیابتی و متهم به مداخله در کشور های دیگر : مهرالدین مشید

   هرچند آنقدر سزاوار و درخور شان یک نویسنده  نیست تا در برابر رنج های روزگار تسلیم شود و زارنالی کند و خود را شکست خورده نشان بدهد تا بدین وسیله روح افسرده  و سخت در حیرت رفتۀ مردمش را بیشتر جریحه دار کند؛ زیرا نویسندۀ راستین نقش پیامبر را در میان یک ملت خود دارد که عزمش نباید کمتر از پیامبران  اولوالعزم و بلکه ارادۀ فولادینش ناشکننده تر از آنان باشد. پیامبران در اکثر مراحل  تاریخ در تاریک ترین و ظلمانی ترین شب های تاریخ ظهور کرده اند و با پذیرش رنج های بی پایان و تحمل درد های کشنده و طاقت فرسا عزم خود را برای رهایی و رستگاری مردم خود جزم تر کرده اند تا توانسته اند که با همت بلند و قامت استوار در برابر ستمگران زر و زور و تزویر در نماد قارون و فرعون و بلعم باعور تاریخ برزمند و هیچ گاهی قامت سربلند شان را در برابر ستمگران و ظالمان خم نکرده اند؛ بلکه برعکس استوار و راسخ با همۀ توان در برابر ستمگران در هر نمادی چون طلا، تبر تسبیح ایستاده گی نموده اند و تا با تحمل تمامی فشار ها و مصایب توانسته اند،  درفش عدالت و توحید را در مقابل  پرچم ظلم و شرک بلند و برافراشته نگهداشته اند. ادامه خواندن نویسنده و نقش پیامبر گونۀ او در نماد یک روشنفکر به کدامین گناه به قربانی مان گرفته اند : مهرالدین مشید

پس از کشته شدن سلیمانی فرماندهء سپاه پاسداران ایران بوسیلهء امریکا این پرسش در ذهن هر کسی خطور می کند که آیا ایران وارد جنگ با امریکا خوهد شد؛ اما  ایران در موجی از نگرانی های جهانی و فراخودند دو طرف به خویشتن داری دو پایگاۀ امریکایی عین الاسد و التاج را در عراق  مورد حمله قرار داد. پس از این حمله گمانه زنی ها برای یک جنگ بزرگ بالا گرفت و تمامی رهبران جهان ابراز نگرانی کردند و دو طرف را به خویشتن داری فراخواندند. ادامه خواندن تنش ها میان ایران و امریکا و تاثیر گذاری آن بر افغانستان و منطقه تنش ها میان ایران و امریکا از اوج تا حضیض یا از متن تا حاشیه: مهرالدین مشید

      با چراغی بر دست به جنگ سیاهی رفت تا کج راهان را از کجراهه ها برداشت

روزی یکی از دوستانم در حق این جانب لطف گرانبهایی نمود و کتابی را زیر عنوان “راز های سر به مهر تاریخ دپلوماسی افغانستان در نیمۀ نخست سدۀ بیستم” برایم ارسال نمود . کتاب را ورق زدم و خواندن را از مقدمۀ آن آغاز کردم . مقدمه اش را جدی تر خواندم؛ زیرا مقدمۀ هر کتاب به مثابه عصارۀ آن مهمترین، اساسی ترین و اصلی ترین هدف و محتوای کتاب را بر می تابد. دقیق خواندن مقدمۀ کتاب بویژه برای کسانی که وقت برای مطالعه ندارند، معنای خواندن تمامکتاب را دارد. در قسمتی از مقدمۀ آن این شر بلند سهراب سپهری آمده است: «جای مردان سیاسی بنشانید درخت   که هوا تازه شود » و بعد مردان سیاسی را به شمعی تشبه کرده است که روشنی آن می تواند، جهانی از تاریکی را به دشواری بکشاند و برای هرچه بیشتر شفافیت سخن خود به این شعر شاملو اشاره کرده است :  چراغی بدستم ٬چراغی در برابرم – من به جنگ سیاهی می روم . از این نظر درواقع سیاستمداران متعهد و باورمند اند که به با چراغ آگاهی در آغوش به جنگ سیاهی میروند . ادامه خواندن جای مردان سیاسی بنشانید درخت که هوا تازه شود : مهرالدین مشید

  وحدت ملی و استقلال و اقتدار ملی خط سرخ نویسنده

کسی که برای سرانجامی های خونین خود عاشقانه می نویسد

ز خون خویش خطی می کشم به سوی شفق –  چه خوب عاشق این سرخی سرانجامم

نویسنده کسی است که زیبایی ها و زشتی ها و حقیقت ها و واقعیت های تلخ جامعۀ خود را از زیر عینک شفاف روشنفکری به تماشا نشسته و پس از بررسی و سره و ناسره کردن آنها دریافت های خویش را با تمامی نیرو به جامعه تقدیم می کند. وی ناگزیر است تا برای بازنمایی بهتر واقعیت ها با رویکردی نقادانه عمل کند و از زیر عینک نقد شفاف و بیطرفانه و بدور از مرض و غرض واقعیت ها را بیان و به شدت بازنمایی کند. یک نویسندۀ موفق با رویکردی ساختار گرایانه عمل می کند تا موفق به کشف واقعیت هایی ناملموس و ناپیدا در جامعه شود که چارچوب های اصلی پدیده های ظاهری اجتماع را تشکیل می دهند. تنها نویسنده است که توانایی کشف و شناخت واقعیت های ناپیدا در جامعه را دارد. این شناخت او را قادر می سازد تا از یک سواز واقعیت های عینی بهتر پرده بردارد و از سویی هم با بازنمایی و ارایۀ واقعیت های ناپیدا قادر به شناسایی گره های کور جامعه شود که عامل اصلی از هم گسیختگی های کلان اجتماعی می باشند. از همین رو نویسندۀ آگاه و بادرد به مثابۀ روشنفکر مسؤول حیثیت طبیب حاذق جامعه را دارد تا با کشف درد های جامعه نحوۀ  علاج آنها را ارایه کند. ویژه گی اخیر رسالت نویسنده را سنگین تر و نقش و جایگاۀ او را در جامعه فراتر از نویسنده در مقام  یک روشنفکر متعهد و مسؤول درشت تر نشانی می کند. ادامه خواندن وحدت ملی و استقلال و اقتدار ملی خط سرخ نویسنده : مهرالدین مشید

در این شکی نیست که هر جنگی در جهان رازآلود بوده که حتا پس از قرن ها هم پهلو های پنهان آن ناشناخته باقی می ماند. جنگ افغانستان که اکنون از آن بیشتر از چهل سال می گذرد، از جمله جنگ های طولانی تاریخ است که دو تجاوز بزرگ نظامی را پشت سر نهاده است. تجاوز نخستین بوسیلۀ ارتش سرخ شوروی در جدی سال ۱۳۵۸ آغاز و نیرو های شوروی در دوران میخائیل گورباچف آخرین رهبر این کشور که جنگ افغانستان را زخم خونین خواند، عقب‌نشینی ار افغانستان را در ۲۵ ثور ۱۳۶۷ (۱۵ می ۱۹۸۸) آغاز و آخرین نظامیان  این کشور در ۲۶ حوت ۱۳۶۷ (۱۵ فبروری ۱۹۸۹) از افغانستان خارج شدند. تجاوز دومی به رهبری امریکا پس از یازدهم ستمبر ۲۰۰۱ آغاز شد و جورج بوش رئیس جمهور وقت امریکا فرمان حمله به  افغانستان را  در ۷ اکتبر ۲۰۰۱ میلادی با نام رسمی عملیات بلندمدت آزادی به صادر کرد. قرار بود شمار نیروهای آمریکایی در افغانستان تا پایان سال ۲۰۱۶ به ۵۵۰۰ سرباز کاهش بیابد؛ اما آقای اوباما اعلام کرد که براساس تصمیم تازه و درخواست فرماندهان نظامی، ۸۴۰۰ سرباز آمریکایی در افغانستان باقی می‌مانند. نیرو های امریکایی در دوران ترامپ بجای کاهش افزایش یافت و اکنون در حدود ۱۴ هزار نیروی امریکایی و ۳ هزار نیروی ناتو زیر نام “ماموریت قاطع” در افغانستان حضور دارند. از سال ۲۰۰۱ تاکنون ۷۷۵ هزار سرباز آمریکایی به افغانستان اعزام شده‌اند. از میان آنها ۲۳۰۰ سرباز کشته و ۲۰۵۸۹ نفر مجروح شده‌اند. بنابر جدولی که واشنگتن پست به نقل از پنتاگون و چند موسسه و نهاد دولتی و غیردولتی منتشر کرده جنگ افغانستان از زمان آغاز، یعنی سال ۲۰۰۱، تاکنون بیش از ۱۵۷ هزار کشته برجای گذاشته است. بنابر گزارش وزارت دفاع آمریکا، وزارت خارجه این کشور و همچنین آژانس توسعه بین‌المللی آمریکا، واشنگتن طی ۱۸ سال گذشته رقمی میان ۹۳۴ تا ۹۷۸ میلیارد دلار – یعنی حدود یک تریلیون دلار – در افغانستان هزینه کرده است. ادامه خواندن راز آلودی جنگ افغانستان و پهلو های ناگفتۀ این جنگ : مهـرالدیـن مشـید

   امروز ششم جدی برابر است به روز هجوم شوروی پیشین ابرقدرت تا دندان مسلح  وقت که خلاف موارین بین المللی به کشور ما لشکرکشی نمود. درست ۴۰ سال پیش از امروز ارتش سرخ شوروی با تمام ساز و برگ نظامی اش به افغانستان هجوم آورد و نیرو های زمینی آن از طریق سالنگ وارد افغانستان شدند. این در حالی بود که چند روز پیش از آن ورود نیرو های شوروی از طریق هوا به میدان هوایی بگرام آغاز شده بود. درست چهل سال پیشتر از امروز در شام پنجم جدی کارمل از طریق امواج رادیوی تاجکستان خبر سقوط حکومت حفیظ الله امین و پیروزی شاخه پرچم حزب دموکراتیک خلق را اعلان کرد. سه روز پیشتر از این اعلامیه کارمل طیاره های شوروی به پیاده کردن سربازان این کشور به میدان هوایی بگرام آغاز کرده بود. در آن روز ها صدای طیاره های شوروی در آسمان کابل طنین انداز بود و سخن از تحول در کابل بر سر زبان ها بود. نشر سخنان کارمل در واقع سر کلافه تحول را گشود و فردای آن شب برابر به شش جدی نیرو های پیاده شوروی با عبور از سالنگ به شهر کابل رسیدند. نیرو های شوروی به مقاومتی رو به رو نشدند و تنها فرقه ریشخور به مقاومت پرداخت و تا دوازده بجه چاشت ششم جدی مقاومت در ریشخور شکستانده شد و امین در شامگاه پنجم جدی در تپه تاج بیگ بوسیله نیرو های خاص شوروی و به کمک رقبای حزبی اش کشته شد. ادامه خواندن د ششم جدی آغاز غمنامه یی که طومارش هر روز فاجعه بارتر و بحران آفرین تر می شود: مـهـرالـدیـن مشـیـد

     مستبدان و مفسدان سرانجام محکوم به داوری بیرحمانۀ تاریخ اند

  ظالم برفت و قاعدۀ زشت از او بماند –  عادل برفت و نام نیکو اختیار کرد.

در این شکی نیست که تاریخ مبارزۀ داد برضد بیداد است ؛ اما صدها دریغ که هر از گاهی داد قربانی بیداد شده، اما بر فرش سرخ پیروزی های او بیداد حکمروایی کرده است. این بیداد آن بیداد شکست خورده نیست که داد بر آن غلبه یافته بود؛ بل بیدادی است که متن داد برخاسته است. در هر برهۀ از تاریخ انقلاب های بزرگ در جهان قربانی این گونه توطیه ها شده است. این بیداد شمشیر آختۀ ضد انقلابیونی است که از متن انقلاب به بهای خیانت به انقلابیون اصیل به ظهور می رسند. شماری ها با وارونه نگری بر قانمندی عام تاریخ که حکم قطعی بر غلبۀ داد برضد بیداد دارد، برعکس قانونمندی اصل تاریخ، قربانی داد در پای بیداد را قانون همیشگی تاریخ تلقی کرده اند، اما بی خبر از آنکه باطل زوال پذیر است و داوری تاریخ برحق است. ادامه خواندن گلوی مستبدان و مفسدان و حلقۀ داوری بیرحمانۀ تاریخ : مهـرالدیـن مشید

                                        در رابطه به انحطاط سیاسی در جهان اسلام نظریه های متفاوتی وجود دارد، اما آنچه مسلم است این که انحطاط سیاسی در اسلام در واقع پس از سقوط خلافت به دامن ملوکیت آغاز شد. هرچند انحطاط سیاسی ماننند انحطاط فرهنگی یک شبه رخ نمی دهد. مثلی که تکامل جامعه نیاز به زمان دارد و انحطاط سیاسی هم پس از یک مرحلۀ زمانی واقعی می شود. بر رغم یک سلسله مشکلاتی که پس از رحلت پیامبر در ثقیفۀ بنی ساعده  رخ داد و سبب رنجش علی را فراهم آورد و بعد هم حادثۀ شهادت حضرت عثمان و بعد هم نزاغ میان معاویه و حضرت علی رخ داد و شیرازۀ حکومت نوبیناد اسلامی را تکان داد و اما  باز هم حکومت از هم پاشی نجات یافت و اموی ها و بعد هم عباسی ها حکومت های مقتدری را تشکیل دادند که در سایۀ حکومت آنان تحولات بزرگ فکری و فرهنگی در جهان اسلام بوجود آمد. هرچند دوران زمامداری اموی ها و عباسی ها با دوران خلفای راشدین متفاوت بود و خلفای راشدین به نوع خاصی از حکومت به نام خلافت باور نداشتند و آنان خود را خادمان مردم می دانستند. چنان که سخنان جاودانه یی از آنان باقی مانده است که هدف اصلی آنان از حکومت داری تامین عدالت بود و عدل و توحید دو ارکان مهم دولت آنان را تشکیل می داد. هرچند نمی توان گفت که آنان نظام های ایده آل را ساخته بودند و عدالت به گونۀ واقعی در سراسر قلمرو شان حاکم بود، بلکه  با دشواری های زیادی رو بودند و در قلمرو های وسیع آنان عربستان تا خراسان و مصر هزاران هزار فقیر به حالت بی روزگاری به سر می   بردند و اما جان مسأله در  این است که خلفای راشدین زمامداران عادلی بودند و اراده برای تامین عدالت و دوری از جور و بی عدالتی داشتند. چنان که زنده گی شخصی و سیاسی هر یک آنان گواۀ روشن بر این ادعا است. ادامه خواندن انحطاط سیاسی در جهان اسلام از کجا آغاز شد : مـهـرالـدیـن مشـید

دادگاۀ عالی پاکستان برای نخستین بار یک جنرال دیکتاتور و کودتاچی و ناقض قانون را خلاف سنت جنرال پروری های این کشور محکوم به اعدام کرد. محکمۀ عالی پاکستان دلیل محاکمۀ مشرف را کودتای او برضد حکومت نواز شریف عنوان کرده است. مشرف در دهۀ نود میلادی برضد نوازشریف کودتا کرد و نوازشریف به سعودی تبعید شد. مشرف در تاریخ ۱۲ اکتبر ۱۹۹۹ با برکنار کردن نواز شریف نخست‌وزیر منتخب به قدرت رسید و به این وسیله عالی‌ترین مقام اجرائی کشور را تصاحب نمود. پس از آن و در پی انجام یک همه‌پرسی که در تاریخ ۲۰ ژوئن ۲۰۰۱ برگزار شد، خود را رئیس‌جمهور پاکستان اعلام کرد. او سرانجام در پی تهدید جناح‌های مخالف خود در پارلمان پاکستان مبنی بر استیضاح و برکناری وی از مقام ریاست جمهوری در ۱۸ اوت ۲۰۰۸ استعفای خود از پست ریاست جمهوری در یک نطق تلویزیونی اعلام کرد. اتهامات وارده بر او تنها کودتا نه که ترور خانم بی نظیر بوتو در سال ۲۰۰۷ نیز است. مشرف در سال ۲۰۰۷ اختیارات چند تن از قاضیان دادگاۀ عالی را متوقف کرد و دستور بازداشت برخی از آنان را نیز صادر کرد ادامه خواندن محکومیت مشرف، به صدادرآمدن آژیر خطر برای محاکمۀ تمامی دیکتاتوران دیکتاتور پاکستان به اعدام محکوم شد :مـهـرالـدیـن مـشـید

    دوست دارم تا این نوشته را با سخنان گرانسنگ و با عظمت و موشگافانۀ پروفیسور فرانسوی هانری ماسه آغاز کنم که وی در جشن بازنشستگی اش در دانشگاه سوربن فرانسه در رابطه با ادبیات فارسی چنین گفته است: ادبیات فارسی بر چهار ستون اصلی استوار است؛ فردوسی، سعدی، حافظ و مولانا …وی بدین باور است که فردوسی، هم سنگ و همتای هومر یونانی است و برتر از او …؛ سعدی، آناتول فرانس فیلسوف را به یاد ما می آورد و دانا تر از او …؛ حافظ با گوته ی آلمانی قابل قیاس است ، که او خود را ، شاگرد حافظ و زنده به نسیمی که از جهان او به مشامش رسیده ، می شمارد … و اما مولانا …در جهان هیچ چهره ای را نیافتم ، که بتوانم مولانا را به او تشبیه کنم ، او یگانه است و یگانه باقی خواهد ماند ، او فقط شاعر نیست ، بلکه بیشتر جامعه شناس است و بویژه روانشناسی کامل ، که ذات بشر و خداوند را دقیق می شناسد ، قدر او را بدانید و بوسیله ی او خود را و خدا را بشناسید …و من اگر تا پایان عمرم دیگر حرفی نزنم ، همین چند جمله برایم کافی است ….وی به این شعر مولانا استدلال می کند و میگوید چقدر این شعر زیباست…….

باران که شدی مپرس ، این خانه ی کیست..

سقف حرم و مسجد و میخانه یکیست.. ادامه خواندن :نگاهی به چهار ستون استوار زبان فارسی : مـهـرالـدیـن مشیـد

        نخستین درس آزادی را ۴۳ سال پیشتر از آخرین امتحان مضمون تاریخ آموختم

حالا که شصت بهار زنده گی را پشت سر نهاده ام، بیشتر از چهل سال بدین سو به گونۀ خستگی ناپذیر و بی شایبه برای آزادی، آگاهی و عدالت می نویسم و هر لحظه را برای امید بستن به لحظۀ دیگر پشت سر نهاده ام؛ اما هزاران دریغ ودرد که در این مدت نه تنها به حریم با شکوۀ آزادی نزدیک نشدم و برعکس حلقۀ اسارت بر ما تنگ تر و نعمت آزادی از ما بیشتر فاصله گرفت و هنوز هم هر از گاهی که می خواهم به حریم مقدس آن نزدیک شوم، آزادی از ما بیشتر فرار می کند و گویی به یک چشم زدن به  دنبال آن آگاهی و عدالت نیز از نظر ها پنهان و غایب می شود.  ده ها دریغ و درد که در این مدت بی آنکه به آزادی نزدیک شویم، اسارت بیشتر زمینگیر مان کرده است و هنوز هم معلوم نیست که دیو اسارت تا چه زمانی پر و بال آزادی را در کشور ما پرپر می کند. بیجا نیست که می گویند، بزرگ ترین دشمن آزادی اسارت است و هرگز به آزادی مجال پرواز به سوی خودگرداننده گی نمی دهد. ادامه خواندن چهل سال نوشتن در پای تندیس آزادی به بهای نیم قرن ماندن در پای اسارت : مـهرالـدیـن مشیـد