در باره ی وحید امید که تاریخ پر شکوه و جاویدانه ی هنرکشور با ان خانواده ی گرامی که شخصیت های چون: غلام محمد میمنگی ،غلامعلی امید گره خورده است مطالب را عرض میداریم:
وحید امید از طرف مادری نواسه غلام علی امید نویسنده ، شاعر ، نقاش و هنر مند با نام افغانستان و از طرف پدری نواسۀ پروفیسور غلام محمد میمنگی پدر هنر نقاشی و یکی از فعالین مشروطه خواهان جوان دور امان الله خان بحساب میرود. مادرش ماری امید (سرخابی)نطاق ، سخنور و هنر بیشه سینما و تیاتر افغانستان است که مرتبط به خانواده ی هنر و فرهنگ میهن است.
وحید امید از سن پنج سالگی پیش از انکه شامل مکتب شود همراه با مادر هنر مندش ماری امید به میدان هنر قدم گذاشته در رادیو کابل میرفته است و در دها نمایشنامه و تیاتر در جمع هنرمندان نامدار افغانستان محترمان: استاد رفیق صادق، بایقرا، حاجی محمد کامران، پردیز، فریده انوری و دیگران نقش بازی کرده علاقمندان زیادی داشته است.
ادامه خواندن وحیدامید پیشقراول (راک ان رول)درموسیقی افغانستان : امان معاشر
Abdullah Kamal Rafi Safi is an Afghan singer and tabla player who was born in Germany. At the age of 5 he grew an interest in tabla, harmonium and singing. To play tabla he tried to use everything he could get his hands on. At the age of 12 he started to learn tabla with his father, Ustad Same Rafi. His father is an established tabla player himself. He is also a great singer, poet and writer and teaches tabla, harmonium and singing.
در کشور جنگ زده ما در کنار همه تشویشها آمید واری های دیگر هم وجود دارد ُ هرگاه جای تفنگ از سلاح علم ودانش و تقویه هنر و فرهنگ کار گرفته شود ُ برای انکشاف این بخش بزرگ و قابل افتخار کار صورت گیریدُ به یقین جهان چهره دیگر از افغانستان جنگزده را تماشاه خواهند کرد. خردمردانی بکار است که ذهنیت کودکان و جوانان را در این راستا تشویق و تربیت بدهد . همانطوریکه استاد سلیم سرمست در گذشته هنر موسیقی وطن ماُ صاحب نام و نشان قابل افتخار بودند امروز ما شاهد فرزندش ارجمندش هستیم که قدمهای پدرش را تعقیب میدارد و هنر افغانستان را به جهان از طریق تربیت کودکان ی که جاهلان بی فرهنگ پدر ُ مادر و زندگی شان را گرفتند و آنها را روانه پرورشگاه کردند ُ اما داکتر ناصر سرمست همان کودکان را که بیشترین صدمه را درزمان جنگ دیده اند و بیشتر از دیگران نیاز به پرورش و نوازش روحی دارنددر انستیتوت موسیقی جمع کرده است تا آیند افغانستان را از طریق هنرنمایی در ستیج جهانی معرفی بدارند … و به جهان نشان بدهند که افغانها تنها به سلاح جهت کشتار ومنازعه متوسل نیستند بلکه هنر و علم ودانش را نیز دوست دارند … باید برای این نورسته ها زمینه مساعد گردد تا در دامان زیبای مادر وطن شگوفان گردند و راه شان را نسل آینده تعقیب نمایند و سلاح زنگ زده و نفرین شده را از وطن دور افگنند. برای داکتر سرمست این موقفیت بزرگ را تبریک وتهنیت گفته و برای کودکان و نوجوانان در کنار تبریکات صمیمانه آینده درخشان آرزو میدارم. همیشه موفق وکامگار باشند.
بعد از سه دهه جنگ در کنار همه مشکلاتیکه هموطنان ما همه روزه مقابله میدارند ُ امید های هم وجود دارد ُ جوانان کشور با تجارب تلخ که از جنگ داشته اند ُ دست به مبارزه دیگر زده اند که خیلی امید وار کننده و نشاط آفرین است . جنگ مصبیت های زیاد به ارمغان آورد کسانیکه دست به میله تفنگ میبرند ُ دست هنر مندان و فرهنگیان را قطع میدارند تا در ظلمت شبگونه بتوانند اهداف نا میمون شان را عملی نمایند اما فرزندان گرانقدر مادر وطن با همه زجر و شکنجه های روحی ُ هجرت آباد کشور های بیگانه داشته اندُ دوباره مصدر خدمات در دامان مادر وطن گردیده اند که جای بس خوشی میباشد و باید برای ایشان مرحبا ودرود فرستاد. 
