چرا ما به صلح نمی رسیم ؟ : احمد سعیدی

                     به اين تمکين که ساقی باده در پيمانه ميريزد 
                     رسد تا دور ما ديوار اين ميخانه ميريزد

جواب این است، عدم وضاحت بازیگران ملی و بین المللی در مورد مذاکره و مصالحه با طالبان متاسفانه منازعه افغانستان را به بن بست رسانیده است. امریکایی ها رئیس جمهور محمد اشرف غنی شورای عالی صلح احزاب سیاسی در افغانستان هر کدام بطور جداگانه هئیت مذاکره کننده ای را با طالبان انتخاب و معرفی کرده اند. بدون تردید عدم اجماع ملی بخاطر صلح زمینه آنرا فراهم ساخته است تا گروه های مختلفی داخلی و خارجی هر کدام رویکرد خود را جداگانه دنبال کنند این بازی ها عملاً در تقابل با یک دیگر قرار دارند آقای زلمی خلیلزاد نماینده خاص وزارت خارجه امریکا به تازه گی از پاکستان به کابل و از کابل به بطرف مسکو، ازبکستان، ترکمنستان و یک تعداد از کشور های اروپایی عربی در سفر است از سوی دیگر در شرایط موجود متاسفانه طالبان در موضع ضعیف قرار ندارند و حکومت وحدت ملی نیز در موقفی نیست که بتواند طالبان را از راه نظامی سرکوب و این معضله را خاتمه دهد. ادامه خواندن چرا ما به صلح نمی رسیم ؟ : احمد سعیدی

کسیکه طنزهایش خنده برلب هموطنانش میآورد٬ و اسرار پشت پرده سیاسیون و چهره های واقعی انجمنهای خارجی را که زیر نام « کمک » فعالیت میکردند٬ آشکار مینمود٬ با تاسف این فرزند صدیق و وطن پرست واقعی از جمع ما رفت. سایت ماریا دارو برای تمام هموطنان و خانواده محترم همگام و کانوان هنرمندان افغانستان ٬ تسلیت میگوید.

   نوشته  جناب  موسی  رادمنش  در باره  شادروان  همگام :

شادروان  حنیف  همگام  متولد  ولایت  غزنی و  فارغ التحصیل  دانشکده  هنرهای  زیبای  دانشگاه  کابل  و یکی  از راهیان  صدیق  عرصه  سینمای  افغانستان بود.

شادروان همگام عضو موسسه سینمای  شفق  فیلم و رئیس  موسسه یاران  فیلم خجسته  و هنرپیشه تیاتر  و سینما  بود.  وی  در عرصهَ  طنز  پردازی  و نوشتن  طنز  و از بسا  جهات دیگر  هنری  طریقه  یگانه  و ژست  خاص و دلچسپ  داشت . تمام  هموطنان  ما  شاهد  شهکار های  طنزی  وی  در برنامه  زنگ  خطر بوده  اند.

شادروان  همگام  که در خواندن و  نوشتن  ظنز  ید والا  داشت ٬ یکی  از معروف  ترین  چهره های هنری و کمیدی  برنامه  زنگ  خطر و رهبر  آن برنامه جالب  یود.

شادروان  همگام برعلاوه  زنگ  خطر  فعالیتهای  زیاد  هنری در عرصهَ  تیاتر  و سینما  داشت که  بطور  فشرده  بعضی  از  فیلم های  که در آن  نقش  ایفا  کرده  است٬  معرفی  میدارم.

زمین  داغ  چشمهای  سرگردان

جادوگر سبز

کابل  اسکپرس  « هندی»

سریال  ایرانی  بنام  : خورشید بر نیزه  « نقش  مرکزی  را به  عهده  داشت.

دستی  بسوی  روشنایی

اراده

چو استاده ء دست  افتاده گیر  «کار گردانان  تیمور  حکیمیار ٬ جوانشیر  حیدری  و موسی  رادمنش .»

ادامه خواندن کسیکه طنزهایش خنده برلب هموطنانش میآورد٬ و اسرار پشت پرده سیاسیون و چهره های واقعی انجمنهای خارجی را که زیر نام « کمک » فعالیت میکردند٬ آشکار مینمود٬ با تاسف این فرزند صدیق و وطن پرست واقعی از جمع ما رفت. سایت ماریا دارو برای تمام هموطنان و خانواده محترم همگام و کانوان هنرمندان افغانستان ٬ تسلیت میگوید.

یادی ازمبارزین آزادی خواه مردم افغانستان : جناب غلام حسن

 

 

 

انسانکه هویداست، دنیا غبار دختر شادروان میرغلام محمد غبار، پیشتاز و پایه گذارمبارزات ملی و دیموکراتیک دوران هفت و هشت شورا معروف به حرکت محمودی و غبار است . زنده یاد غبار ازدرون زندانهای مخوف که غول وزنجیر، قین و فانه، وجاگذاری گلوله های سرب داغ امر عادی بود، فریادهای آزادیخواهی، وطندوستی و دیموکراسی را که خود ازدرون جنبش مشروطه خواهی با خویشتن آورده بود، به مردم میرساند. فتح خان فرقه مشر دوست و همگام مبارزاتی و رفیق سال‌های در زندان ، جسد غبار رادر خانه خاک وداع کرد .

در همین مسیر شاد روان استاد زهما فتح را بخاک سپرد . بدینسان سه رفیق، سه راز دار اسرار نهان جنبش و حرکات آزادیخواهانه، استقلال طلبانه، و عدالت خواهی برای مردم زحمتکش و ستمکش یکی پس از دیگری در آغوش خاک رفتند . هرانچه ممکن بود با انتهای صداقت، کار مطالعه و تحقیق با قبول زندان و حتا فقر با انتهای صلابت و مناعت پذیرفتند، شاد روان و پر افتخار زیستند. درین یادداشت کوتاه دنیا رنج نهانی در سوزش است و آن درفش خون آلودبزمین افتاده و هزاران بازوان زخمی و خون چکان است . بر افراشته باد درفش آزادی! — Donia Gobar’s post: امروز هنوز ، در گذشت زمان احساس بیچارگی و غم عمیقی دلم را میفشارد . هنوز استعمار و استعمار گران و نوکران بی وجدان شان سرنوشت ملت محروم از حقوق انسانی ما را در میان دیوار های اغشته به خون و خیانت پلان و تصویب می‌کنند… اخبار روز و شب از وطن هنوز اخبار ظلم , بیقانونی , و تنهایی مردم زحمتکش افغانستان است که هیچ پشتیبان ندارند . هنوز میشنوم که دزدان خارجی و داخلی به آزادی معا دن مهم و گرانبهای خاک ما را از خود میدانند.. افغانستان که میتواند یکی از ثروتمند ترین ممالک گردد , مجبور به گدایی شده است ؛ هنوز روشنفکران راستکار از هر طرف تحت فشار قرار دارند ؛ حکومت خاین هنوز مشغول نفاق اندازی میان مردم و پا بوسی باداران شان بر قالین سرخ اغشته به خون مردم بیگناه و بیچاره پاکویی دارند! «اگر می توانستم آنجا باشم» هنوز خواب شرینی است و داغ سوزانی در دلم … حقیقت این است که من هرگز نخواهم ساکت بود و هم مصونیتی ندارم که حتی چند روزی آزاد در خاک محبوبم راه روم , انتقاد و مبارزه کنم , با مردم باشم و برای آزادی حقوق شان مثل یک انسان زن آزاد حرف زنم و عمل کنم . خائنین به آزادی و آرامی با اشاره ای مردم بیگناه را مخصوصا یک زن سالخورده و ازاده فکر و بدون پول و تنها را نا بود میتواند و آوازش را خاموش میتواند . من تا آنکه امکان داشته باشد آزادی فردی و آواز انسانی ام را از دست نخواهم داد !  

فتح محمد فرقه مشر                                                    علی محمد زهما

 

 

یاد جنرال عبدالراق گرامی باد ُ او سمبول وحدت ملی و قهرمان ملی افغانستان بود بدین مناسبت آهنگهای زیاد به زبانهای و نژاد های مختلف مردم افغانستان برایش سروده شده است ُ یکی آنرا تقدیم میکنیم.

https://www.youtube.com/watch?v=I398Ln720kg

 

شبی در خانۀ شاعر : پرتو نادری

 تابستان 1389 خورشیدی بود و هوا هوای داغ سیاست در همه‌جا، در شهرها، شهرک‌ها ودر دهکده‌های دور و نزدیک. روزهای کارزار انتخابات پارلمانی بود. من هم اسب ناتوان خود را زین زده بودم و رفته بودم به آن آوردگاه داغ. حس می‌کردم که شایسته‌گی آن را دارم تا از ولایت خود بدخشان در پارلمان نماینده‌گی کنم؛ اما نشد. حال نمی‌خواهم سخنی گویم که رنگ گلایه‌یی داشته باشد. روزگار رسم و قانون خود را دارد و قانون روی خط آن گام بر می‌دارد چه خط سپید باشد چه سیاه!

در یک غروب داغ به ولسوالی خاش رسیدم، مرا دوستانی بردند به مدرسۀ بزرگی که در جایگاه بلندی قرار داشت فراز تپه‌یی. نماز شام را که خواندیم مردمان نشستند و من هم چیزهای گفتم. آرام و با وقار تا پایان به سخنانی من گوش دادند. وقتی می‌خواستم مدرسه را ترک کنم مرا نگذاشتند، امام مدرسه مرد جوانی بود خوش سیما با ریش کوتاه؛ اما انبوه، او گفت: « تو مهمان مایی، نان طالبی ما را نوش جان کن و بعد هرجایی خواستی می‌توانی برویی.»

شاید در سیمای من چیزی خوانده بود که بی‌درنگ دست به سوی اتاق‌هایی در یکی از گوشه‌های مدرسه دراز کرد و گفت: « این‌جا خواب‌گاه طالبان است. این جا درس می‌خوانند و همین‌جا زنده‌گی می‌کنند.»

صمیمانه به دورم حلقه زدند، گفتیم و نان خوردیم. هنگام رفتن دوباره پافشاری داشتند تا شب آن جا بمام؛ اما مردی با صدای صمیمانه‌یی گفت: « بگذارید که مهمان، شب را در خانۀ ما سپری کند و من رفتم به خانۀ کسی که پیش از این او را جایی ندیده بودم و نام اش را هم نمی‌دانستم.» ادامه خواندن شبی در خانۀ شاعر : پرتو نادری

عالیه عطایی- 
قصه گوی مرزها : حمید اکبری

   عالیه عطایی نویسنده‌ای اصالتا افغانستانی اهل هرات است که در ایران بزرگ شده است. او ماستری تئاتر از دانشگاه هنر تهران دارد و علاوه بر داستان نویسی در حوزه نمایشنامه و فیلم‌نامه هم فعالیت می‌کند. عالیه عطایی برای نگارش رمان کافور پوش، موفق به دریافت جایزه مهرگان ادب شد و باز برای همان رمان برنده جایزه ادبی واو، برای رمان متفاوت سال شد و در زمینه نگارش نمایشنامه نیز جوایزی بدست آورده است. منتقدان فارسی زبان او را از تاثیرگذارترین نویسندگان زن همدوره خودش می‌دانند. عالیه عطایی با محوریت مهاجرت می‌نویسد و از نسل دو مهاجر داستان می‌سازد. آدم‌هایی که خودش را جزوشان می‌داند و می‌گوید « معلوم نیست اگر روزی حس کنم به خانه برگشته ام داستانی برای نوشتن داشته باشم«. او در حال حاضر رمانی با عنوان «سال مرزى» را آماده چاپ دارد که مثل دیگر آثارش در آن به نسل مهاجر افغانستانی پرداخته است.

داستان‌نویسی در افغانستان تقریبا پیشینه یک قرنه دارد و با ترجمه «فاجعه‌های پاریس» و برخی داستان‌های عامه‌پسند اروپایی توسط محمود طرزی، داستان‌نویسی مدرن نویسندگان افغانستان را به سمت خود کشاند. ولی به رغم این پیشینه، دستاوردهای حوزه داستان‌نویسی ما بسیار ناچیز است. چه چیزهایی مانع رشد داستان‌نویسی در افغانستان شده است؟ ادامه خواندن عالیه عطایی- 
قصه گوی مرزها : حمید اکبری

داستان واقـعـی در دو قـسمت ـ از قـلم : زبـیـر پـاداش

این  داستان  واقعی  ناشی  از  حوادث  جنگ که سرنوشت  صد ها  انسان شریف  کشور مارا تغیر  داد  و فرهنگ  غنی  ما را صدمه  زد٬ در  دو قسمت  بقلم  محترم زبیر پـاداش  تحریز  شده  است.

واژه .. نوشته پاداش by mariadaro on Scribd

موسیقی “ریگی” و یادی از صوفی مجید آواز خوان محبوب و پرآوازۀ کشور – نویسنده: مهرالدین مشید

  رادیو آزادی در برنامۀ امروز صبح خود گفت، موسیقی ریگی شامل میراث جهانی بنیاد های فرهنګی یونسکو شد. این موسیقی در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ (میلادی) درجامائیکا پایه‌گذاری شد.[۱] در صورتی که پاره از اوقات برای بیان مفهوم گسترده تری، برای اشاره به بیشتر سبک‌های موسیقی جامائیکا استفاده می‌گردد. عبارت ریگه نشانه نوعی سبک مخصوص موسیقی که سرچشمه از دوره توسعه اسکا و راک استدی می‌گیرند می باشد.               از مشهورترین خوانندگان این سبک، باب مارلی است. وی نقش مهمی در گسترش این سبک و اندیشۀ راستافاری داشت .      زمانی که این خبر را شنیدم، مرحوم صوفی مجید خوانندۀ محلی و پر آوازۀ پنجشیر یادم آمد که با خواندن های پرشور و حماسی محلی خود در جنب و جوش درآوردن مجاهدین  و سمت و سو دادن آنان در دوران تجاوز شوروی پیشین به افغانستان در ذهنم خطور کرد که آهنگ هایش هر دم شور و جذبۀ تازه یی برای مجاهدان می داد. صوفی مجید مردی عیار و وارسته و خوش مشرب بود که در زمان جهاد برای مدتی توانست، صدها رزمندۀ مومن را با آهنگ هایی چون “ما دشمنان را سنگر به سنگر…. رانیم بیرون از خاک کشور … الله اکبر الله” به میدان های رزم بکشاند و آنان را برضد نیرو های مهاجم شوروی به شور وهلهله آورد.

موسیقی صوفی مجید ریشه در آهنگ های محلی جنوب و شمال هندوکش داشت که پیش از آن میان احمد آغا، با نواختن دمبوره براین موسیقی روح تازه داده بود. وی با نواختن رباب نخستین آهنگ خوان محلی است که سرود ملی دوران شاه امان الله چون؛ “امان الله پادشاه شده —- بیرق دین بالا شده … امان افغان” را هر از گاهی زمزمه می کرد. وی با این خواندن این سرود در شور آفرینی و تحرک ملی دهها شهروند شمال و جنوب هندوکش نقش بایسته یی داشت؛ اما با تفاوت این که صوفی مجید  هرچند آهنگ های  خود را بیشتر با دمبوره می خواند؛ مگر گاهی با آله های دیگر موسیقی شرقی نیز آن را می آویخت و صدایش در میان تار های هارمونیه و طبله و … بیشترگوش سنگین و د لهای خسته را به نوازش می گرفت.  جاداشت، اگر به همت سایر آواز خوانان کشور سبک او زنده نگهداشته می شد و در ردیف موسیقی های زندۀ کشور به حیات خود ادامه می داد. ادامه خواندن موسیقی “ریگی” و یادی از صوفی مجید آواز خوان محبوب و پرآوازۀ کشور – نویسنده: مهرالدین مشید

غلام سخی حلامیس  : صبـور الله سیاه سنگ

داکتر صبورالله سیاه سنگ

 دگراندیش زیاد شنیده‌ام و میدانم که هر دگراندیش دگرنویس است. اگر نام بخواهید، میگویم: غلام سخی حلامیس هزارستانی. بارها دیده‌ام دگرگون می‌اندیشد و دگرگونه مینگارد. امشب “وضعیت غم‌انگیز شعر در افغانستان” را از وی خواندم با چندین پیام خوب و خرابی که در پایان برگه‌اش یادگار گذاشته‌اند. برخی پیامها را خشن و نزدیک به دشنام یافتم. زیان همچو پیامها بستن دروازۀ گفت‌وگوست.آیا نبشتۀ حلامیس صددرصد درست است؟ نه! زیرا نویسنده‌یی که نوشتارش صددرصد درست باشد، هنوز آفریده نشده‌است. آیا میتوانست یا میتواند بهتر باشد؟ آشکارا آری. هر کار با کوشش بیشتر بهتر میشود.

خوانندۀ گرامی میتواند پرت‌وپلا گویی کنونی مرا نشنیده گیرد. البته، میتواند نیمی از نوشتۀ حلامیس را نیز ناخوانده انگارد. گستاخانه میخواهم نیم همان نیمه را نیز “از کیسۀ خلیفه بخشم” و سپس بیفزایم: گیریم بیست‌وپنج درصد گفته‌های او پذیرفتنی باشد، آیا بازهم با حقیقت تلخ “وضعیت غم‌انگیز شعر در افغانستان” رویارو نیستیم؟

نیازی نخواهد بود به نمایندگی از نویسنده بگویم که سخن از روندهاست نه از استثناآت. اعشاریه چند شاعر خیلی خوب افغانستان را همگان میشناسند. به بیان دیگر، نوشتۀ حلامیس “مخاطب خاص” ندارد. غوغای این آژیر – با امبولانس – در کوچۀ همۀ ما پیچیده‌است. بیدار باشیم. ادامه خواندن غلام سخی حلامیس  : صبـور الله سیاه سنگ

تاریخ انتخابات ریاست جمهوری نهایی شد : احمد سعیدی

افغانستان روز های دشوار ولی سرنوشت سازی را پیشرو دارد از یک سو تا هنوز نتایج انتخابات پارلمانی همگانی نگردیده و از سوی دیگر کمیسیون مستقل انتخابات 31 حمل سال 1398 را روز تاریخ برگزاری انتخابات ریاست جمهوری اعلان کرده است.

از طرف دیگر بحران نا امنی و نبود اعتماد ملی بیکاری به اوج خود رسیده مشکلات اقتصادی، سیاسی، یکی پی دیگری بر درد و رنج مردم ما افزوده اند، از سوی دیگر متاسفانه روزی نیست که از کشته ها پشته ها ساخته نشود از طرف دیگر طوریکه دیده میشود مخالفین دولت افغانستان سطح خشونت و جنایت به شیوه داعش در این کشور را افزایش داده اند. ادامه خواندن تاریخ انتخابات ریاست جمهوری نهایی شد : احمد سعیدی

امروز چهل روز از خموشی جنرال رازق اچکزی فرزند مبارز وحدت وهمبستکی مردم افغانستان میگزرد

 
چهل روز از خاموشی چهل چراغ نبرد و آزادی و دفاعی ولایت کندهار و کافه مردم کشور شادروان جنرال رازق اچکزی میگزرد . هر چند صدایش از طرف دشمنان خموش گردید اما نامش جاویدان است. مردم فراموشش نمیکند در قلب همه اقوام افغانستان بنام مبارز وحدت وهمبستگی جادارد و کارنامه هایش مزین صفحات تاریخ مبارزات مردم افغانستان میشود. روحت شاد و نامت گرامی باد. انا الله و انا الیه راجعون 

هنر افغانستان در عـرصـه تـاریـخ : نوشته استاد حـامـد نوید

شهر زریاسپه و چهار اسپ زرین
مظهری از مدنیت باختر باستان

 

شهر زریاسپه و چهار اسپ زرین
مظهری از مدنیت باختر باستان

خلاصه موضوع: (Abstract)

گنجینه آکسوس یا (آمودریا) که درموزیم برتانیاBritish Museum نگهداری میگردد درقرن نزدهم جمع آوری گردیده ویکی ازگرانبها ترین آثار تاریخی جهان است. یکتعداد قابل ملاحظه این آثار تاریخی زرین درقرن نزدهم ازافغانستان به موزیم ویکتوریا البرتVictoria Albert انگلستان انتقال یافت. درسال ۲۰۰۷ میلادی رئیس جمهورتاجکستان امامعلی رحمان به استناد یافته های باستان شناسان روسی که در تخت سنگین درجوار رود آمو انجام داده بودند، خواستدارحقوق تاریخی تاجکستان درگنجینه آکسوس گردید. درماه سپتمبر۲۰۱۳ موزیم برتانیا این خواهش رئیس جمهور تاجکستان را محترم شمرده و به دولت تاجکستان وعده داده تا نقلی ازین آثار زرین تاریخی را به موزیم ملی تاجکستان درهنگام اکمال کارساختمانی موزیم آنکشورخواهد فرستاد. اینجاب نگارنده این مضمون فکر میکنم که افغانستان نیزدرین رابطه حقوق تاریخی مهمی دارد که نباید فراموش گردد.

اکثر این پدیده های ناب تاریخی به اساس کاوشهای قانونی بدست نیامده و به گفته تاجران هندی وبخارایایی قبول گردیده که ازناحیه ای بنام تخت قواد درجواررود آمودرجنوب تاجکستان امروزی بدست آمده است ،اما این امکان که شاید این آثار تاریخی از بلخ یا منطقه دیگری در داخل خاک افغانستان بدست آمده باشد مد نظرگرفته نشده است. متأ سفانه سالهاست که فرهنگ غنی ومدنیت های پیشینه افغانستان ازطرف خاورشناسان غربی بجزعده معدودی اغماض گردیده وحقوق فرهنگی وتاریخی افغانستان تاکنون نظربه دلایل گوناگون، بخصوص کم توجهی خودما دررابطه با میراث های فرهنگی کشور نادیده گرفته میشود. ازینرو باید نگاهی به سابقه موضوع نموده وسپس نظری به مدنیت باستانی افغانستان بیاندازیم تا ا ین مطلب روشنی بیشتر بیابد.

نظری به سابقه تاریخی موضوع درقرن نزدهم: 

ادامه خواندن هنر افغانستان در عـرصـه تـاریـخ : نوشته استاد حـامـد نوید

در جستجوی عزیز خیاط : نوشته محترم زبیر پاداش

                                          هرکسی کو دور ماند از اصل خویش **** باز جوید روزگار وصل خویش !

سال 1994 از انستیتوت سینماتوگرافی دیپلوم را گرفتیم و هر کس پی کار و باری روزهای آینده ,خیالات در سر داشتیم که کجا برویم و زندگی را چگونه رقم بزنیم تا این افتخارات داشته را پرورش دهیم و مصدر خدمت برای مردم و کشور شویم . از حالات سیاسی و جنگهای داخلی در کابل هر روز با خبر بودیم جز اشک و درد و غم چیزی نبود و امیدی برای برگشت به کشور نبود .

از قضا پروفیسور الکسی بتالوف هنرمند مردمی روسیه که استادم و ریس فاکولته تربیت هنر پیشگی بود در دیکانات فاکولته از من پرسید چه پلان داری کجا تصمیم داری کار کنی ؟ 

عرق کردم و خاموش ماندم , گفتم هنوز نمیدانم , به وطن نمیتوانم برگردم , در رینکها (مارکیت ها ) کار میکنم تا خدا چه بخواهد .

دستم را گرفت آورد پیش یکی از استادان فاکولته و گفت : 

انتخاب بعدی من این است , خودش بیرون شد و رفت .

استادم ( یوری باریسو ویچ الیشیفسکی ) گفت :

مکتبی را در مکسیکو سیتی بکمک انستیتوت هنرهای زیبای مکسیکو و به حمایت یک شرکت خصوصی ایجاد کردیم و به هفت نفر معلم ضرورت داریم , شش نفر حاضرند اگر تو بخواهی میتوانی با ما بیآیی .

حک و پک مانده گفتم فکر میکنم .

شب با دوست عزیزم سید همایون مروت مشوره کردم خندید و گفت این چانسی خوب است برو تا دیر نشده . ادامه خواندن در جستجوی عزیز خیاط : نوشته محترم زبیر پاداش

ممانعت خشونت علیه زنان طبق دیدگاه اسلام : نور محمدی، دکتر غلام رضا

https://www.facebook.com/173552726536064/videos/198461220711881/UzpfSTEwMDAwMTcwOTk5ODU0MToxOTE3OTcxODE4MjY5Nzk5/

               لطفاٌ متن را تا آخر  بخوانید:

                           مقدمه: 

تاریخ نشان دهنده این است که خشونت علیه زنان از زمانهای طولانی در جوامع بشری مروج بوده است، در یونان باستان زنان از حق رأی محروم بودند و گاهی به خرید و فروش گذاشته می شدند. رسوم و عنعنات عصر جاهلیت زنان را پست می شمرد و زن بعد از وفات همسرش به مانند اموال به میراث می رفت. جاهلیت عرب به اندازه ای زن و دختر را پست می شمردند که هر گاه دختری در خانه آنها به دنیا می آمد تا مدتی خود را به دیگران از شرم نشان نمیدادند، دختران را زنده به گور می کردند و زن بیچاره ای که در خانه اش دختر به دنیا آمده بود با انواع خشونت ها روبرو بود.

خداوند در سوره نحل می فرماید: «زمانیکه به یکی از آنها مژده دهند که خانم تو دختر بدنیا آورده، (از شدت غم و حسرت) رخسارش سیاه شده و سخت دلتنگ و خشمگین می گردد.» (سوره نحل: آیه ۵۸)  همچنان در آیه دیگر می فرماید: «بخاطر مژده بدی که به او داده شده از قوم و قبیله خود (در جائیکه او را نبینند) پنهان میشود، (و به فکر میافتد که) آیا او (دخترک) را با قبول ننگ و ذلت نگهدارد و یا در خاک زنده به گورش کند؟ آگاه باشید که اینها (نسبت به دختران) چه بد فیصله می کنند.» (سوره نحل: آیه ۵۹)

ظهور اسلام چهره جدیدی از بشریت را جلوه گر شد، پیامبر در اولین اقدامات خویش زنده بگور نمودن دختران را غیر انسانی و اسلامی دانست، سیاه و سفید، زن و مرد را یکی دانسته و برتری را به تقوای الهی خلاصه نمود. آیات و احادیث زیادی موجود است که نشانگر توجه به زن به عنوان کسی که به گفته قرآن از جنس مرد آفریده شده است، می باشد. با مطالعه سیره پیامبر بزرگ اسلام متوجه خواهیم شد که ایشان نیز همواره با همسران خویش و دیگر زنان با مهر و عطوفت برخورد نموده و هیچ نمونه خشونت از جانب ایشان را در متون تاریخی شاهد نیستیم.

  1. بررسی متون دینی:

ادامه خواندن ممانعت خشونت علیه زنان طبق دیدگاه اسلام : نور محمدی، دکتر غلام رضا

شعر سنایـی غـزنـوی

ملکا ذکر تو گویم که تو پاکی و خدایی

نروم جز به همان ره که توام راهنمایی

 همه درگاه تو جویم، همه از فضل تو پویم

همه توحید تو گویم که به توحید سزایی ادامه خواندن شعر سنایـی غـزنـوی

تاریخ نشان میدهد که خشونت علیه زنان در جوامع مترقی و پیشرفته ریشه عمیق تر دارد.

   سه دختر خانواده ميرابال، پاتريا، مينروا و ماريا ترزا در سال های 1924، 1927 و 1935 م، درمنطقه یی که امروز در جمهوری دومينيکن ایالت سی باس ناميده مي شود، متولد شدند. هر سه تن آن ها تحصيلات متوسطه را به پايان رسانیده، مينروا و ماريا برای ادامه تحصيلات وارد دانشگاه شدند. هر سه خواهر و همسران شان درگير مبارزه با رژيم ” تراجيلو” Rafael Trujillo 1930-1961) بودند، و به رغم پيگرد ها و زندانی شدن های مکرر بازهم در فعاليت های سياسی عليه خود کامه گی های ” تراجيلو” اشتراک می کردند. در جنوری 1960 م، پاتريا رهبری جلسه یی را به عهده داشت که به تأسیس ” نهضت مقاومت سری” منجر گردید.

اوايل نوامبر، ” تراجيلو” اعلام کرد که دو مشکل اساسی او کليسا و خواهران ميرابال هستند. روز 25 نوامبر، هنگامی که خواهران ميرابال در مسير رفتن به ملاقات همسران زنداني شان بودند، در يک “حادثه رانندگی” کشته شدند. اين حادثه خشم و اعتراض عمومی را برانگيخت. قتل فجيع خواهران ميرابال در واقع رويدادی شد که به نهضت عمومی ضد تراجيلو کمک کرد، چنان که پس از گذشت يک سال ديکتاتوری تراجيلو سرنگون شد. خواهران ميرابال که به “پروانه های فراموش ناشدنی” تشبيه شده بودند، سمبول مقاومت ملی زنان دومينيکن تبديل شدند، آنچنان که در شعرها، آوازها و کتاب ها تقدير و تحسين می شدند. شرح زندگی و مبارزات آن ها، الهام بخش تأليف رومانی به نام ” درزمان پروانه ها” توسط “جوليا آموا زر” منجر گردید که همه جهانیان از این واقعه آگاه شدند. رومان مذکور، توصيف رنج ها و آلام خواهران میرابال درآخرين روزهای ديکتاتوری “تراجيلو” است.  ادامه خواندن تاریخ نشان میدهد که خشونت علیه زنان در جوامع مترقی و پیشرفته ریشه عمیق تر دارد.

برهان الدین نامق وچهار بیتی هایش

ای زادۀ غمها و رنجهای کهن
ای مردم آزمودۀ صد فتنه و فن
جلاد زمان بتو ندارد رحمی
تا کی طمع رحم کنی از دشمن
***
امروز بمیرد هرکه او پویا نیست
اسرار وجود خویش را جویا نیست
خواهی گر حیات، برو غنی شو غنی
هرکس بجهان گداست پایا نیست
***
دزدان جهان جمع شدند در وطنم
بردند بغارت گل باغ و چمنم
باغبان بخواب رفته ندارد خبری
چیدند سمن و یاسمن و نسترنم 
ادامه خواندن برهان الدین نامق وچهار بیتی هایش

معرفی کتاب جناب استاد حـامـد نـوید پژوهشگر٬ شاعر٬ نویسنده و محقق کشور بنام هنرافغانستان در عرصۀ تاریخ : از طرف پروفیسور داکتر عبدالواسع لطیفی

 

              ریشۀ مـا ، ساقۀ مـا، برگ مـا 

              ذره ذره هستی ما ، مرگ ما 

               جمله را مدیون آن وآب وگلیم 

              وای اگر پیوندها را بگسلیم

                                                       ( شادروان رازق فانی)

استادسابق دانشکدۀ هنرهای زیبای کابل، نویسنده، شاعر، پژوهشگرآثار تاریخی، دوست گرامی ام  جناب حامدنوید، که لیسانس رادررشتۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه کابل، وماستری خودرا درتاریخ هنروشناخت مکاتب هنری از یونیورستی نیویارک بدست آورده است، درراستای علایق پیگیرش درنگهداری پیوندمحکمش به فرهنگ وهنرباستانی وطن عزیزافغانستان، شعر مقبول شادروان رازق فانی راکه دربالانوشتم، درآثار، درکنفرانسهاودرپدیده های شعری وهنری اش وعلایقش به وطن تمثیل میکند، ونویدگرامی خدمت بزرگی رادرهمه ابعاد ایفامیکند. یادم هست نخستین بار یک اثروتابلوی رسامی اش را که یک زن منزوی ونادار وپریشان رابا کودک گرسنه اش در بغل، بامهارت پرافتاده ترسیم نموده بود، دریکی ازمحافل شام معنوی عرفان به حاضرین فرزانه وعلاقمندتعریف نمودم، اخیراٌ دوهفتۀ قبل دریک محفل با شکوه کمیتۀ علمی افغان اکادمی به معرفی مختصرهمین اثرتازه اش که به زبان فارسی جدیداٌ بچاپ رسیده است، پرداختم. اینک اولترازهمه چندسطری ازمقدمه ویادداشت نویسندۀ گرامی جناب نوید را ارائه میدهم :

«غنای فرهنگی عظیمی که درسر زمین ما در درازای تاریخ به مشاهده میرسد، مرابدان واداشت تابه نگارش کتاب(هنرافغانستان درعرصۀ تاریخ) بپردازم وآنرابه هموطنان نهایت عزیز، بخصوص نسل جوان افغان که درطول سه دهه جنگ از فرهنگ اصیل خود دورمانده وشاید ازتاریخ تمدن شکوهمند میهن خود آگاهی کامل نداشته باشند تقدیم نمایم، تاباشدکه مصدرخدمتی درین راه گردم .

وقتی ازغنامندی فرهنگ ومدنیت های باستانی ایکه درنشیب وفراز زمانه هادرافغانستان امروزی شکوفاشده صحبت بعمل می آید، مرادازظهور پی درپی مکتبهای هنری اصیلی میباشدکه درادوارمختلف تاریخ ایجادشده وبه دست هنرمندان این مرز وبوم خلق گردیده وپرورش یافته است…  ادامه خواندن معرفی کتاب جناب استاد حـامـد نـوید پژوهشگر٬ شاعر٬ نویسنده و محقق کشور بنام هنرافغانستان در عرصۀ تاریخ : از طرف پروفیسور داکتر عبدالواسع لطیفی

مثانۀ شیطان طنز خیلی زیبا از : محترم معروف قیام


حاکم آزمند دهکدۀ بالا, آب دریای خروشان را به خوانین دهکدۀ پایین که زمین های بایر شان را تازه برای کشت آماده کرده بودند, مخفیانه فروخت. دو روز پس از این معامله, رمل انداز و خوابگزار شهیر و محبوب دربار حاکم, مردم را فرا خواند, در حالی که زار زار میگریست و با سیلی به رویش میزد, اعلام کرد:
–
هوی مردم شریف دهکده !
دیشب یک آدم نورانی در خواب من آمد و گفت, به مردم دهکده بگو که شیطان لعنتی به اثر زنباره گی, تکلیف شدید گرده و مثانه پیدا کرده و به جز از ساعت شش الی هشت روز های چار شنبه, همه روزه در دریای خروشان دهکده شاش میکند پس بر شماست جز از همان روز و همان ساعت از آب دریا اسفاده نکنید و البته آنهم صرف برای نوشیدن و دیگ و کاسه, نه برای آب دادن زمین و کشتزار های تان زیرا نه تنها به تکلیف سرطان مبتلا میشوید بلکه همسر تان نیز بالای تان طلاق میگردد. آدم نورانی برایم گفت هنوز لابراتوار شفاخانه شیطان تشخیص نداده که این یک التهاب عادی در مثانۀ شیطان است یا ایدز و یا سرطان. پس شما نماز باران بخوانید تا کشت و زراعت تان از بی آبی آسیب نبیند. 
باشنده گان دهکده سه روز پیهم نماز باران خواندند اما یکپارچه ابر بی پدر به آسمان نیامد و یک قطره باران هم گلوی زمین را تر نکرد. رمل انداز بار دگر اهالی دهکده را جمع کرد و گفت:
–
هوی مردم ! رمل میگوید که در این سه روز, دو نفر با وضوی شکسته و ناقص در صف نماز ایستاده شده بودند و دو نفر دگر عمدن در موقع اساس, وضوی خویش را شکستانده اند تا باران نبارد. آگاه باشید که این چهار تن جاسوس اند و با گرفتن پول از سوی استخبارات بیگانه خوشبختی های شما را میفروشند. رمل میگوید در نماز های بعدی باران, نیم مردان یک روز و نیم دگر, روز بعد, وضو گرفتن و نماز گذاردن نیم اول را از ابتدا, یعنی گرفتن آفتابه تا آخر با دقت کامل زیر نظر بگیرند و پلک نزنند و موقع نماز گزاردن پشت هر نماز گزار یک یک نفر ناظر, سر و پا گوش شوند که جاسوسها فرصت پیدا نکنند وضوی خویش را عمدن بشکنانند. 
ادامه خواندن مثانۀ شیطان طنز خیلی زیبا از : محترم معروف قیام

مشکل افغانستان تنها طالب نیست : احمد سعیدی

   افغانستان یکی از مناطق حساس جهان و مهم از نظر ژئوپلتیکی، ژئواکونومیکی و ژئوکالچری است. که هرکدام از موقیعت ها در جایگاه خود هم امتیازاتی و هم معایبی برای این سرزمین بلا کشیده بوجود آورده است. اما آنچه که افغانستان را به میدان رقابت های منطقوی و فرا منطقوی تبدیل کرده است جایگاه ژئو پولتیک و ژئواکونومیکی آن است ذخایر زیر زمینی این کشور که تا هنوز دست نخورده باقی مانده اند قدرت های جهانی از ذره ذره آن آگاهی دارند و در راه بدست آوردند این ذخایر در تلاش اند.

از سوی دیگر متاسفانه این سرزمین با همه امتیازاتی که دارد که مهمترین آن منابع عظیم و بی حدو حصر ذخایر معدنی است .اما همواره محیط پر آشوب و ماءمن کشورهای بیگانه و گروه های تروریستی بوده است. بعد از سقوط حکومت دوکتور نجیب الله و به قدرت رسیدن مجاهدین در کابل دیری نگذشته بود که جنگ های داخلی بین نیرو های جهادی شدت گرفت شهر کابل بین احزاب و نیرو های مختلف جهادی تقسیم شده بود با گذشت هر روز بر ویرانی های شهر کابل افزوده میشد در چنین وضعیت بحران زا زمانیکه نصیر الله بابر وزیر داخله وقت پاکستان میخواست قطاری از اموال تجارتی آن کشور را به کشور های آسیای میانه برساند. ادامه خواندن مشکل افغانستان تنها طالب نیست : احمد سعیدی

خاطرات تلخ از یک مهاجر افغان در ایران – نوشته: لیـنـا روزبـه حیـدری

https://www.facebook.com/1998382043555959/videos/555401048205802/UzpfSTEwNzc3NTAzNjY6MTAyMTUwNDA0ODgxNDA0NTU/?__tn__=%2CdC-R-R&eid=ARBLreBgTjToydFjPWI4hcEafUphhC20xZ2NFSAZvwSA0DAI7dLeVyvL6pVnNLdFyuAcU8KLU5lT4vMH&hc_ref=ARSXrNxP1pN8-0PrIX5XLOu1d4JDCoR4UypG05ae7mxE7Tq3FGED4O08jk-UVdV9px8&fref=nf

 

تازمانیکه وطن فروشان جور است، وطن جور نمیشود : مصاحبهء داکتر نور احمد خالدی

   سوال: ”خالدی صاحب بزرگوار بعضی از پشتونها خودشان ادعا دارند که ما از قوم بنی اسراییل هستیم    وادعا ی انها مبنی از استناد کتاب بنام خورشید جهان است … نویسندهای معاصر ما پشتونها رااریایی معرفی نموده به دلیل اینکه ازلحاظ زبان شناسی هیچ حرف عبری در زبان پشتو یافت نمیشود درحالیکه کلمات اریایی فروان است تا درمورد رد ویا تایید این ادعا یک مقاله بنویسید بااحترام.“ (عبداله حبیب سرحدی )

پاسخ: افرادی بنابر عقاید مذهبی اسمهای قیس و خالد را که اصلا دو قوماندان اعراب در خراسان بودند و بعد از ختم ماموریت شان در مناطق پشتون نشین اقامت گزین شده از بازگشت به عربستان خودداری کردند با خالد بن ولید یکی فرماندهان معروف صدر اسلام اشتباه گرفته و شایعات بی اساس منشا بنی اسراییلی بودن قوم پشتون را بنیاد نهادند. مطالعات ژنیتیکی موجودیت پشتونها و تاجیکها را در تمدن وادی سند و شمال هند و پاکستان از دها هزارسال به اینطرف در این سرزمینها ثابت کرده است. از کوههای غور تا چترال و بلوچستان اقوام پشتون مسکن دارند. موازی به آنها تاجیکها از پامیر تا درهُ های تگاو، نجرو، پنجشیر وغوربند مسکون بوده اند. مطالعات ژنیتیکی قرابت اجدادی این دو را باهم دیگر از نظر دی ان ای ثابت کرده و هردو ریشه در تمدن وادی سند و شمال هند و پاکستان دارند. این دو قوم از ده هزارسال به اینطرف در این سرزمینها بوده اند. ادامه خواندن تازمانیکه وطن فروشان جور است، وطن جور نمیشود : مصاحبهء داکتر نور احمد خالدی

سوگ نامه : ثـریـا ثـمـر- دوست،خواهر و هم صنفی، شهید گل چهره «صدف »

                                                بنام خداوند  ·یکتا

                                          نمیدانم از کجا آغاز کنم ؟
                                                 از کدام درد بنالم؟
عزیزانیکه برای حقوق و امنیت مردم شان پرپر شدن بنوسم؟
یا عزیزانیکه در جنگ جاغوری مالستان و ارزگان قربانی و آواره شدن رابنوسم؟
مگر ما دردی کمی داریم ؟ یا دلی ما از توته های سنگ است؟
یا از رفتن خواهرم بنالم که دوازده سال مکتب را باهم با خاطرات خوب و بد سپری کردیم دوران دانشگاه و لیلیه چقدر دوران قشنگ و پر خاطره ی داشتیم ،
باهم بودیم باهم می رفتیم باهم تصمیم میگرفتیم باهم خوشحال بودیم او رفت……..
حالا من ماندم و یک دنیا خاطرات قشنگی که باهم داشتیم ما باهم قول خواهری داده بودیم انگار او نخواست که همیشه باهم باشیم زیر قول خود زد و رفت خیلی بی خبر در فاصله ده دقیقه یی خودش رفت و قولش را فراموش کرد….
او قلبی مهربانی داشت پر تلاش بود همیشه برای مردمش بهترین گزینه را انتخاب میکرد او احساس میکرد درد مردم را که چی رنجی میکشد …
خواهرم مرا ببخش که وقتی به من نیاز داشتی پیشت نبودم وقتی پیشت رسیدم نفس های اخرت را میکشیدی داد و فریاد زدم سرپای داکتر افتادم که خواهرم را نجات بتی اما نتانیستن..
خواهرم با رفتنت کمرم را شکستی..
ادامه خواندن سوگ نامه : ثـریـا ثـمـر- دوست،خواهر و هم صنفی، شهید گل چهره «صدف »