کشور با ستانی ما افغانستان ؛ مهد راد مردان و شیر زنان ایست که درادوار تاریخ نشانه های از شخصیت های هنری و ادبی را بنمایش گذاشته است.
وقتی سخن از زنان شاعره افغان بمیان میآید بدون درنگ رابعه بلخی و مخفی بدخشی و صد ها شاعرهء دیگر در نظر هویدا میگردد که با هزاران مشکل در جامعه سنتی با قیودات اجتماعی توانسته اند هنر شان را به قیمت جانهای شان در اختیار مردم و تاریخ قرار دهند . آنجایکه مردسالاری مسلط است و هنر برای زنان مستعد عیب پنداشته میشود و هزاران احساس و الهام در دلهای شاعران از جبر زمان محو و نا بود میگردد ، کسی نمی اندیشد که این قریحه ودیعه خداوند گار است که به بنده گانش ارزانی نموده است.
ادامه خواندن مصا حبه با شاعره شیوا بیان بانو شهلا لطیفی ولی زاده: نذیر ظفر
نشست سه جانبه فعلا در فرهنگ سیاسی افغانستان جای خاص خودرا پیدا کرده است ازین واژه درک حضور سران افغانستان وپاکستان در دو طرف میز مذاکره حتمی است وطرف سوم هم بطور نوبتی به کشور های مسلط ویا میانجی چون امریکا چین وانگلیس وترکیه ویا هم سعودی اطلاق میگردد واینبار نوبت انگلیس بوده تا رکن سوم را تکمیل نماید.اینک به تازه های این نشست ودست آورد های زود هنگام آن اشاره میکنیم.
آنچه را عوام الناس ده سال قبل میدانست شورای علماء امروز در قصر ریاست جمهوری بر آن صحه گذاشت فتوائیکه به برخی سوال ها پاسخ داد و سوالهای زیاد را بر انگیخت پاسخ شکستن سکوت علماء سوال محل وزمان صدور فتوا بود. این فتوا بخاطر در باری است که بخاطر تأئید إظهارات حاکم مسلمین که بعد از برگشت از سفر واشنگتن گفته بود که در گذشته هم مخالف جنگ با طالب ها بوده وحالا هم هست در قصر ریاست جمهوری صادر شد.شاید دوستان فکر کنند که شورای محترم علماأ با صدور این فتوا که زیر نظر وفرمان رئیس جمهور صورت گرفته ادای رسالت کرده اند واما من ضمن احترام به علم وعالم واحکام قرآنکریم نظر خویشرا پیرامون این فتوای سیاسی درباری چنین ابراز مینمایم. 
دوستان گرامی این فرد زیبا بمثابه یک کتاب برای ما مهفوم میدهد. یادی از دوستان و گذشتگان مرور بربرگه های تاریخ است زیرا انسان سازنده تاریخ است و کارنامه های انسانهای فرهنگی برگه های پرُ بار فرهنگ کشور را تشکیل میدهد . با تائید از فرد زیبای فوق یادی از حاجی وحیدالله « رمق» منصوری مینمایم که در ( ۲۳) سنبله (۱۳۲۶) هش- در یک خانواده متدین پا برعرصه وجود گذاشت و پدرش حاجی فضل الحق وی را وحید الله نامید.
درین روزها رسانه ها ی داخلی و خارجی ، بر یکنوع بی سرنوشتی افغانها تاکید میدارند. آنها مبتنی بر نارسایی های موجود دررهبری دولت و قوای مسلح افغانستان ، توجۀ جهانی را به عواقب بیرون رفت قوای خارجی پس از سال 2014 جلب مینمایند. طبعی است که یک بخش این تبصره ها و تحلیل ها ، مبتنی بر انگیزه های بشر دوستانه بوده و این هراس را منعکس میسازد که مبادا با بیرون رفت قوتهای خارجی ، حوادث دلخراش سال 1992 و ما بعد آن تکرار شود. اما بخش دیگر این بررسی ها مبتنی بر محاسبات جیواستراتیژیک بوده و آگندۀ این تشویش است که با بیرون رفت قوای ناتو از افغانستان ، با منافع کشور های عضو این سازمان درین گوشۀ جهان ، چگونه برخورد خواهد شد؟
***** 
این انجمن هر سال طی کنفرانسها در شهرهای بزرگ منجمله شهر ساسکتون جمع میشوند و برای اعمار مکاتب دختران و معاش معلمین توسط هیئت رهبری ارسال میگردد . خوشخبتانه که بنده نیز عضویت انرا دارم و روز پنجشنبه تاریخ ۲۱ فبوری در شهر ما دایر میشود از افغانان مقیم شهر ساسکتون تقاضا میشود تا با حضور شان در تقویه مالی این انجمن همکار شوند. 
برای آگاهی از فعالیت های این انجمن بالای لینک لکیک نماید
طوریکه از رسانه ها شنیدید مردم شریف ومحروم ولایت غور از نوع رابطه حکومت با ایشان به ستوه آمده با راه اندازی تظاهرات و إعتصابات عمومی رابطه حکم رعیتی را به شدت محکوم وخواستار رابطه شهر وندی متناسب وقانونی بین همه اتباع کشور شده اند.مردم غور حکومت را به بیعدالتی وحتی ظلم وبی إعتنائی در مورد مردم این ولایت متهم نموده إظهار داشتند حکومت تمام مواد قانون اساسی را بخاطر بی تناسبی در ارائه خدمات باز سازی وبی عدالتی در عرصه های مختلف زیر پا گذاشته دیگر کاسه صبر وتحمل مردم را لبریز شده نمیخواهند همیشه رعیت محکوم ومجبور باشند.
در کشور جنگ زده ما در کنار همه تشویشها آمید واری های دیگر هم وجود دارد ُ هرگاه جای تفنگ از سلاح علم ودانش و تقویه هنر و فرهنگ کار گرفته شود ُ برای انکشاف این بخش بزرگ و قابل افتخار کار صورت گیریدُ به یقین جهان چهره دیگر از افغانستان جنگزده را تماشاه خواهند کرد. خردمردانی بکار است که ذهنیت کودکان و جوانان را در این راستا تشویق و تربیت بدهد . همانطوریکه استاد سلیم سرمست در گذشته هنر موسیقی وطن ماُ صاحب نام و نشان قابل افتخار بودند امروز ما شاهد فرزندش ارجمندش هستیم که قدمهای پدرش را تعقیب میدارد و هنر افغانستان را به جهان از طریق تربیت کودکان ی که جاهلان بی فرهنگ پدر ُ مادر و زندگی شان را گرفتند و آنها را روانه پرورشگاه کردند ُ اما داکتر ناصر سرمست همان کودکان را که بیشترین صدمه را درزمان جنگ دیده اند و بیشتر از دیگران نیاز به پرورش و نوازش روحی دارنددر انستیتوت موسیقی جمع کرده است تا آیند افغانستان را از طریق هنرنمایی در ستیج جهانی معرفی بدارند … و به جهان نشان بدهند که افغانها تنها به سلاح جهت کشتار ومنازعه متوسل نیستند بلکه هنر و علم ودانش را نیز دوست دارند … باید برای این نورسته ها زمینه مساعد گردد تا در دامان زیبای مادر وطن شگوفان گردند و راه شان را نسل آینده تعقیب نمایند و سلاح زنگ زده و نفرین شده را از وطن دور افگنند. برای داکتر سرمست این موقفیت بزرگ را تبریک وتهنیت گفته و برای کودکان و نوجوانان در کنار تبریکات صمیمانه آینده درخشان آرزو میدارم. همیشه موفق وکامگار باشند.
می شنوم که شماری از بزرگان از کمینه (عالم افتخار) ناراض اند و میفرمایند:
*********
بعد از سه دهه جنگ در کنار همه مشکلاتیکه هموطنان ما همه روزه مقابله میدارند ُ امید های هم وجود دارد ُ جوانان کشور با تجارب تلخ که از جنگ داشته اند ُ دست به مبارزه دیگر زده اند که خیلی امید وار کننده و نشاط آفرین است . جنگ مصبیت های زیاد به ارمغان آورد کسانیکه دست به میله تفنگ میبرند ُ دست هنر مندان و فرهنگیان را قطع میدارند تا در ظلمت شبگونه بتوانند اهداف نا میمون شان را عملی نمایند اما فرزندان گرانقدر مادر وطن با همه زجر و شکنجه های روحی ُ هجرت آباد کشور های بیگانه داشته اندُ دوباره مصدر خدمات در دامان مادر وطن گردیده اند که جای بس خوشی میباشد و باید برای ایشان مرحبا ودرود فرستاد. 
