نویسنده: ماریا دارو

پشاور و وزیرستان جنوبی دو آستان بسیار پر ماجرای  سیاسی وتاریخی اند ، که در اسناد تاریخی به  بازتاب دارند. نخست : کوتاه نگرشی به ریشه شناسی نام های پشاور و وزیرستان : نام پشاور : نام پشاور  از نام شاپور یکم پادشاه ساسانی که بر این شهر دست یازید  اقتباس شده است . در دوره کوشانی ها نام آن پورو شاپور بود . این شهر به روایت کتاب پایگاه تاریخ و فرهنگ ایران  و کتاب ( بودیسم در افغانستان  برگردان یحیی حسینی) و  کتاب دانشنامه جهان اسلام  ودر فرجام به روایت دهخدا نام پشاور از پورشاپور یعنی جایگاه فرزند شاپور گرفته شده است . 

دولت اشکانی سکایی پادشاهی داشت به نام گندفر  در نیمه نخست سده نخست میلادی  این شهر را فتح کرد و یک لوح سنگی که نام گُندفُر  بر آن حک شده است نیز در این شهر یافت شده است . پشاور در دوران کنیشکا کدفیسوس پایتخت تابستانی این پادشاه بود .

در این شهر اکثریت پشتون و اقلیت های تباری تاجیک ، هزاره و کوچی ها  زیست می کنند ، زبان گویشی  اکثریت مردم پشاور  پشتو لست افزون بر آن مردم به زبان های  ، فارسی، هندکو، پنجابی و اردو نیز سخن می رانند.   در فرجام نام پشاور یک نام فارسی میانه است ، که در زبان پشتو امروزی به گونه پخاور تغییر خورده است.

نام وزیرستان : یعنی جایگاه وزیر از دو واژه وزیر و ستان ساخته شده است 

واژه وزیر :  به چم یا معنی دستور ، دانشمند ، شکل اوستایی آن Vichira یعنی فتوا دهنده ، صورت پهلوی آن وچیر ، در تلوموت موسی و در زبان عبری به گونه ای Gzyrpt در زبان عربی به گونه ی الوزیر شده است ، در زبان سریانی geziräye این واژه در زبان ارمنی به گونه Vichir گردیده است. واژه وزیر در زبان های هندوستان به گونه ای  وزیر  بکار رفته است و در زبان فارسی میانه وجدید به گونه ی وزیر  استفاده شده است.

ادامه خواندن نگاهی کوتاه  به زبان رسمی و کاربردی اداری و دولتی و مردمی در پشاور و وزیرستان جنوبی : دکتور حمیدالله مفید

شمال آبستن حوادث خونین در یک خاموشی پیش از توفان و نقش نیرو های ملی

پس از سفر بری آشکار گروهای تروریستی زیر نام انتقال طالبان پاکستانی از دو طرف دیورند به ولایت های شمالی و شمال شرقی افغانستان اوضاع در منطقه های یادشده خیلی بحرانی و خطر ساز گردیده است. جابجایی این گروه‌های تروریستی خاطرات یک صد سال پیش از امروز را در افکار باشنده گان ولایت های شمالی تداعی می کند که به هدف تغییر دادن بافت جمعیتی، افزایش تنش های قومی در این ولایت ها، پیشبرد اهداف کلان استخباراتی و گسترش ناامنی ها در کشور های آنسوی رود آمو صورت گرفته است. از چندی بدین سو تنش ها و درگیری هایی میان گروه‌هایی تروریستی منتقل شده به شمال و باشنده گان محل روی داده است که حکایت از یک جنگ تصفیۀ تمام عیار جنگ قومی در آینده دارد. از مدتی بدین سو اوضاع در ولایت های شمالی افغانستان بیشتر متشنج شده است.

ادامه خواندن شمال آماج بزرگ ترین و خطرناک ترین توطیۀ تاریخی: مهرالدین مشید

ملنگ یکی از شاهکار های عکاسی (میشو )عکاس مشهور فرانسوی که در سال های 60-70 عکاسی شده. من همیشه عاشق این چهره ام و در هر کشور بودم و هستم ملنگ با من است و من با ملنگ. در سال 2010 برایش نامه ی نوشتم بنام (چشم ها و درد ها)که با شما عزیزان به اشتراک می گذارم. 

چشم‌ها و درد ها 

به چشمانت نگاه می‌‌کنم . به چشمان مرموزت که درد تمامی آفرینش را بارور است خیره شده ام. چشمانی که هزاران قصّه یی نا‌ گفته از تاریخ آن دیار را در خود پنهان کرده. چشمانی که در آن آتش زرد هیزم‌های سوخته با دود تیره رنگ رنج‌ها بهم پیوسته اند و در کاسه‌های گویای صورتت مهمان شده اند.

چشمان تو اقیانوسی از تلاش است در پی‌ آزادی، و درخشش سحر آمیز نگاهایت دنیایی ناگفتنی را در یک لحظه بیان می‌‌کنند.من همیشه در نگاه‌هایت به تو پیوسته‌ام و مدام ترا بدرقه می‌‌کنم. چشمان تو آیینه قلب من است در دیار پر ماجرای غربت. هر وقت نگاهم به دشت پر آرزوی چشمانت می‌‌افتد یکباره تنهایی‌ مرا ترک می‌‌کند.

تو‌ای آزاده مرد جاودان سرزمین‌های خوب دلم !

چه زیبا ریسمان اسارت را تا ابدیت از گردنت باز کردی و چون یادگاری از رها یی بر سرت جا داده یی .

ادامه خواندن چشم‌ها و درد ها : نوشتهء بانو هما طرزی

وطنداران عزیز ! 

نظر به تسلسل معرفی شخصیت های آگاه ، شریف ، صادق ، با وجدان، و وطن دوست  اکنون شخصیت را به معرفی می گیرم که سرکار می خواست غرورش را بشکنانند و انرا به مرد افسانه تبدیل کند زیرا عاشق وطن ، عدالت خواه و مبارز بود که همیش در انزوا قرار داشت.

این شخصیت بزرگ محمد انور انقلاب است . از دوستان ، خانواده و کسانیکه از ایشان معلومات دارند خواهش می نمایم در مورد  زادگاه ، سال تولد ،تعلیمات ابتدایی ، و ظیفه معلمی بر علاوه مکتب عاشقان عارفان  کدام مکتب دیگر و سال وفاتش را بنویسند ممنون و مشکور  می شوم .

ادامه خواندن زندگینامه محمد انور انقلاب : نوشتهء امان کبیری

سخت  است  که بخندی  و دلت  غم زده باشد

هرگوشه ی  از  پیراهنت نم  زده باشد

احوال  مت  ای  دوست  چنین  ایت  که انگار

یک صاعقه بر خنگل  خرم  زده باشد

ادامه خواندن  سخت است  که بخندی : شعر؛ نجم الفا حیدری وجودی

؛د ذوالحجې میاشت ډېره را لنډه وه. دغه میاشت ځینې کلونه نهه ویشت ورځې وي. د مبارک پیغمبر صلی الله عليه وسلم په ارشاد به حجاج د ذوالقعدې میاتشتې له شلمې وروسته ټولېدل؛ زیاتره به لومړی مدینې منورې ته راتلل، بیا به د مکې معظمې په لوري ټول یوځای تلل، یو شمېر نور به له اطرافونو مخامخ مکې منورې ته راورسېدل.

***

له لیرې یوڅو د خرماونې لکه دزمکې پر مخ د یوې تورې پټارې په شان ښکاریدې، په همدې برید دوه درې ځایه سراب لکه د رڼو او یخو اوبو په شان ترسترګو کېد. د کاروان د اوښانو سیوري د دوی له پښو سره وو. په دې ورځو کې به د عربو بېدیانۍ بیړۍ له شام، مصر، حبشې ،مدین او وادی السبع تر مدینې منورې سفرونه کول او د سوداګرو د کاروانونو د تګ او بیرته راتګ او بیا دحج ورځې نژدې کیدې . په دغو ورځو کې مدینې منورې یو بیل شأن، شوکت او ابهت درلود . لکه چې ټول برکتونه او انوار دلته راټول شوي وي .

ادامه خواندن د ذی الحجی د رابره کیدو په مناسبت؛ یوه لنډه کیسه: د لیکوال دڅلور څلوېښت کالو پخوا لیکنو څخه)، ستر ارشاد

طالبان ژاندارم شبکه های استخباراتی و پیش مرگان جنگ قومی

حالا که افغانستان تحت سیطره آهنین طالبان به کام تروریسم سقوط کرده و طالبان با سیاست های انحصاری، پشتون محور و مستبدانه به حاکمیت اول شان بازگشته‌اند؛ نه تنها اینکه کم ترین چشم‌اندازی برای تغییر در کوتاه مدت ‌و میان‌مدت وجود ندارد؛ بلکه پیوند طالبان با القاعده و طالبان پاکستانی و سایر گروه‌های تروریستی همچنان قوی و منسجم تر و سازمان یافته تر شده است. اکنون افغانستان به پناه گاۀ تروریسم و بهشت گروه‌های خطرناک تروریستی بدل شده است. جهانیان با مطرح کردن موضوع های ثانوی چون، حقوق بشر و آموزش دختران و با طفره رفتن از خواست های واقعی مردم افغانستان، مبنی بر حکومت همه شمول و مورد قبول همه، روابط شان را با طالبان زیر چتر تعامل حفظ کرده اند.

ادامه خواندن تشکیل ایتلاف ملی فرصتی برای رهایی افغانستان از افتادن در باطلاق صفری بحران : مهرالدین مشید

این شعر میهنی با سوز دل سروده اشده است.

در این شعر تمام احساس وطن دوستی هر فرد دیده میشود

روز مادر در سرزمین تحت سیطرۀ فرمانروایان زن ستیز و بی مادر

مردم افغانستان در هفتۀ گذشته در صفحه های رسانه های اجتماعی از 24 جوزا به مثابۀ روز مادر بزرگداشت به عمل آوردند. از جندین دهه بدین سو از این روز در افغانستان بزرگداشت به عمل می آيد. هرچند کاربران در رابطه به بزرگداشت از این روز نظریه های گوناگون داشتند؛ اما در رابطه به ارجگذاری به مادران و حفظ عزت و حرمت آنان وحدت نظر داشتند. آنان مخالفت خود را با هر گونه تبعیض سیستماتیک و خشونت های گسترده برضد مادران ابراز و سیاست های زن ستیزانه و مادر دشمنانۀ طالبان را محکوم کردند. شماری ها با و۶ ایاد آوری از تبعیض های گسترده و خشونت های وحشتناک و ضد انسانی طالبان مخالف هرنوع مبارکباد گفتن بودند. آنان می گفتند،

ادامه خواندن سوگ نامه ای به مادارن ستمدیدۀ افغانستان به  بهانۀ « روز مادر »: مهرالدین مشید

باز آ !‌ پدر تو بی‌‌ سرو سامانی ام ببین

رنگ شکسته حال پریشانی ام ببین 

در حسرتم ز فرقت دیدارت ای پدر 

در ملک غیر دیده گریانی ام ببین 

ادامه خواندن به یاد پدر؛ شعر از: استاد محمد اسحق ثنا

سرزمین چین تاریخ بسا باستانی دارد. در این سرزمین نخستین خط یا دبیره تصویری پس  از مصریان پدیدار شده است ، تسایلون چینی در سال ۱۵۰ ترسایی کاغذ را ساخت و چین در حقیقت جایگاه بزرگی در تمدن بشری دارد.

زبان فارسی دری که زمانی زبان جهانی بود ، در دوران شاهان تانگ  برخی درباریان آن را می دانستند و گاه گاهی با آن سخن می راندند. 

به روایت مارکوپولو هنگامی که در دربار خاقان چین شرفیاب شد،در دربار خاقان با درباریان به زبان فارسی سخن می زد. یکی از منابع بسیار جالب دیگری که به نقش زبان فارسی در دربار چین پرداخته است ، ابن بطوطه نویسنده مشهور مراکشی است که در سفر ۲۷ ساله اش در  اقصا نقاط جهان  از چین نیز دیدن نموده است. 

ادامه خواندن زبان فارسی درچین : نوشتهء دکتور حمیدالله مفید

معلومات مفصل در رابطه به بت های بامیان با استاد حامد نوید نویسنده، شاعر

https://www.facebook.com/aj.nawid/videos/934581327876657?idorvanity=1168549856535217

خواستارِ کلچه و نانم، که نیست

قابلی و مرغِ بریانم که نیست

پشت بُرّانی دلم بی‌تاب شد 

عاشقِ گلپیِ لغمانم، که نیست

ادامه خواندن اولاد غریب : شعر از هارون یوسفی

روان نجم العرفا حیدری وجودی شاعری صمیمی و درد آشنا شاد باد

سخن برسر غروب خورشید و سالروز وفات شاعری عارف، عاشقی شوریده حال و عارفی درد آشنا و صمیمی است که چون ستاره ای در آسمان شعر و عرفان افغانستان درخشید و زنده گی خویش را صادقانه وقف اعتلای ادب و فرهنگ افغانستان نمود. مردی که زنده گی را با عشقی سرشار از جاذبه و شور انسانی آغاز کرد و با جهانی از صفا و صمیمیت عاشقانه و دردمندانه زیست. حیدری وجودی با پشت سر نهادن ۸۱ سال بهار زنده گی بالاخره در 21 جوزای سال 1399 به جاودانه ها پیوست. هرچند حیدری وجودی جهان فانی را وداع گفت و به جاودانه ها پیوست؛ اما حضور معنوی او چون آفتابی درخشان در آثارماندگار او برای همیش زینت بخش ادب، عرفان و فرهنگ افغانستان خواهد بود. حیدری وجودی انسانی صمیمی و شاعری درد اشنا بود؛ که پس از مرگ از او به عنوان

ادامه خواندن به مناسبت سومین سال پرواز ملکوتی ستارۀ تابناک شعر و عرفان افغانستان شادروان حیدری وجودی : مهرالدین میشد

یکی دیگر از نارسایی های درست نویسی در جستار های زبان فارسی در هم آمیختگی کابرد کارواژه ها یا افعال ((گذاردن)) و ((گزاردن)) بجای یکدیگراست . همین درهم آمیختگی  موجب شده است  تا برخی از نویسندگان هنوز هم درنیابند ، که کجا ((گذاردن و کجا گزاردن)) را باید بکار ببرند. در اغلب نوشته ها دیده می شود که پذیرفتن  را برخی پزیرفتن  ، گذاردن ، را گزاردن ، خدمتگذار را خدمتگزار  می نویسند . بزرگوارد در کتابش نمازگزار را نمازگذار نگاشته است .

 به منظور روشن شدن این دشواری لازم است تا نخست این دو کارواژه را ریشه شناسی کنیم و سپس دریابیم که معنی این کارواژه ها چیست و در کدام فراز و یا جمله گذار و در کدام فراز گزار نوشت.

نخست کارواژه یا فعل گذاردن:

ادامه خواندن در کنگینه زبان فارسی -دری؛ کاربرد درست کارواژه های گذاردن و گزاردن : دکتور حمید مفید

استاد محمد حسین سرآهنگ مشهور به سرتاج موسیقی و بابای موسیقی افغانستان

او فرزند استاد غلام حسین بود و در سال ۱۳۰۲ خورشیدی در کوچه خواجه خوردک یا خرابات کابل متولد گردید. او در جریان دروس ابتدائی مکتب به فراگیری علم موسیقی نزد پدر آغاز کرد. پدرش متوجه استعداد او در موسیقی شد و او را به هند برد تا شاگرد استاد عاشق علی خان بنیانگذار مکتب موسیقی پیتاله گردد. محمد حسین شانزده سال پای درس استاد عاشق علی خان نشست و با گنجینه‌ای از علم موسیقی به وطن بازگشت و از همان آغاز تأسیس رادیو کابل همکار هنری رادیو بود.

ادامه خواندن امروز سالروز درگذشت استاد محمد حسین سرآهنگ  : ساهل رسا

امروز دهم جون مصادف است به وفات اسکندر مقدونی که درراه برگشت به مقدونیه در شهر بابل شرق میانه به عمر سی ودو سالگی درگذشت. او که نخست وارد وادی ارغنداب شده بود در آنجا شهری را بنام اسکندریه و بعد با اقامت خود و لشکریانش،شهر های دیگری راچون: بگرام ، کاپیسا و تخار را بنام اسکندریه و یک معبد را به نام آی خانم بناکرد.

اسکندر که اولین مرتبه وارد افغانستان شد از دیدن افتابه و لگن متحیر گردید ودستور داد تاازین افتابه لگن ها به مقدونیه ببرند وازآن شبیه سازی کنند، چون درگذشت دنیای غرب هم از نعمت افتابه و لگن محروم ماند. این وسیله ای که اکنون به فراموشی سپرده شده است برای شست و شوی دست ها پیش از غذا و بعد از صرف غذا استفاده می نمایند در عصر هخامنشی ها اختراع شده بود.

ادامه خواندن یادی از آفتابه و لگن: نصرالدین سلجوقی

از روز گذشته بدینسو در رسانه ها گفته میشود که شهاب المهاجر رهبر داعش در ولایت کنر توسط پاکستانی ها کشته شده است. من این امر را تا هنوز باور ندارم و احساس میکنم که این یک نوع بزرگ نمایی است. به هر صورت در این مقاله میخواهم تحلیل مفصلی از وضعیت داعش در افغانستان داشته باشم. 

آنچه که بنظر می رسد و من روی آن تاکید مینمایم حامیان دیروز و دشمنان امروز داعش آهسته آهسته گلیم داعش را از عراق و سوریه جمع کرده اند اما این هیولای کشتن ها و بستن ها دهن بسوی افغانستان باز کرده است روزانه بطور آشکار و پنهان صد ها جنگ جوی خارجی این گروه از خاور میانه و از طریق پاکستان و بعضی مناطق دیگر به افغانستان انتقال داده میشوند.

ادامه خواندن داعش از زایش تا پایش در افغانستان : احمد سعیدی

طالبان پروژۀ استخباراتی و ابزاری در دست آی اس آی

موضوع انتقال طالبان پاکستانی از مرز های جنوبی به شمال افغانستان پس از اظهارات سخنگوی طالبان بیشتر رسانه ای شد که از انتقال و جابجایی پناه جویان پاکستانی از منطقۀ مرزی پاکستان به ولایت های دیگر افغانستان سخن گفت. به دنبال این اظهارات رانا ثناالله، وزیر داخلۀ پاکستان گفت، طالبان افغان گفته‌ که اعضای طالبان پاکستانی را از مناطق مرزی میان کشور دور خواهند برد تا دسترسی آنها به پاکستان محدود شود. او همچنین گفته بود که طالبان افغانستان در کنترل طالبان پاکستان ضعیف عمل کرده‌اند. ذبیح الله مجاهد در واکنش به این اظهارات وزیر داخلۀ پاکستان گفت که حکومت طالبان متعهد است که از خاک افغانستان بر ضد هیچ کشور دیگری استفاده نشود و در این مورد «اقدامات لازم» صورت می‌گیرد.

ادامه خواندن انتقال طالبان پاکستانی از جنوب به شمال؛ پروژۀ پیچیده و خطرناک منطقه ای و فرامنطقه: مهرالدین مشید

څه موده کیږی، چې زموږ یو انځورګر هیوادوال پر فیسبوک انځورونه خپروي. یو شمیر دوستانو ځینی کمنتونه هم ورته لیکلی دی او لیکی یی. په دې خبره د هنر په هکله یاده شوی وه  او یوه بل دوست په کمنت کې لیکلی و، چې ایا څوک به د هنر په هکله څه ولیکي؟ 

نو د دغې پوښتنی د ځواب لپاره مو لاندې لنډه یاودنه ولیکله، خو د هنر بحث ډیر پراخ او د ډیررو برخو لرونکی دی. لاندې لیکنه په ساده ژبه د هنر د مفهوم څرګندونه کوي او همدا انګیزه د دې لامل شوه چی د هنر  په هکله دغه لنډه لیکنه، چې یوه  یادونه یې بللای شو، خپریږي:

ادامه خواندن (art ) هنر یعنې څه ؟ : محمد بشیر دودیال

امیر جان صبوری را از گذشته های دور از زمانیکه سروده بود “تو از شهر خورشید به اینجا رسیدی” می شناسم،از زمانیکه در دهلیز های کمیته مرکزی سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان سر گردان بخاطر موسیقی و هنر بود و ارکستر گل سرخ را با گل های رنگارنگ رنگ و رونق می بخشید. صبوری،جوانی از ادرسکن هرات به کابل آمده بود تا آواز بخواند و گل کند در میان تمام آنانی که خوشبویی ترانه های شان روان انسان را نوازش می داد،وی با ارکستر گل سرخ که هنوز نو نهال بی ثمر بود کار را آغاز کرد و چنان با علاقه و محبت ریشه دواند که بزودی گل سرخ،افغانستان شمول شد و هر آنکس زمانی صبوری،وجیهه و فرید را می دید و یا می شنید به فکر گل سرخ می افتاد،گلی که تازه رویده بود اما چه زیبا و عاشقانه.

ادامه خواندن یک نام آشنا برای همه،یک چهره قابل افتخار: نوشتهء صمد کارمند

زهر پاشی های قومی و فراافگنی های سیاسی

در این روزها بار دیگر شماری فصل تازه ای از زهر پاشی های قومی و صفایی دادن ها را آغاز کرده اند و با بازخوانی رخداد های دهۀ هفتاد می خواهند، بار ملامتی را بدوش گروۀ رقیب جنگ های تنظیمی دهۀ هفتاد افگنده و برای سلامتی گروۀ مورد نظر خود رجز خوانی می کنند. هرچند این بحث ها از گذشته وجود داشت و اتهام وارد کردن ها در حد آدرس گروهی موجود بود؛ اما در این روزها وارد مرحلۀ جدید شده که از محدودۀ گروهی بیرون شده و رنگ قومی به خود گرفته است. شماری افراد مغرض و وابسته به شبکه های استخبارات خارجی خواسته اند تا با شعله ور کردن جنگ میان تاجک و هزاره هرچه بیشتر آب را در آسیاب دشمنان افغانستان بریزند. عاملان این آتش افروزی بصورت قطع دشمنان مردم افغانستان اند. آنان آرزو دارند تا آتشی را که طالبان برای اختلاف میان پشتون ها و اقوام دیگر دامن زده اند؛ با راه اندازی جنگ میان تاجک و هزاره و برانگیختن آتش آن جاده را برای تداوم حکومت استبدادی و قومی طالبان هموارتر کنند.

ادامه خواندن با زهر پاشی های قومی نمی توان سیاه کاران تاریخ را برائت داد : مهرالدین مشید

گر دل‌نشین بوَد سخنانم شگفت نیست
هر دم بلند می‌شود از دل صدای من

این‌سان که شعله‌خیز  بوَد ناله‌های من
پُر آتش است سینهٔ درد‌آشنای من

ادامه خواندن هر دم بلند می‌شود از دل صدای من : محمد حسن بارق شفیعی

قصر های مافیایی نفرین شده گان تاریخ در کمرۀ عمران رحیمی

پس از سقوط جمهوریت و به قدرت رسیدن طالبان پخش و نشر خبر ها و گزارش های تصویری از کانال های یوتیوب بویژه بوسیلۀ شهروندان افغانستان بیش از هر زمانی افزایش یافته است که در عقب آن اهداف سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و تاریخی نهفته است که در این ميان اهداف سیاسی و افتصادی آن بارزتر است. آقای عمران رحیمی یکی از گرداننده گان کانال های یوتیوب است که با گزارش های ویژۀ خود بیشتر کاخ ها و قصر های مقام های بدنام پیشین و سیاستگران نفرین شدۀ افغانستان، شامل رهبران جهادی و قومی و اعضای پیشین کابینه، اعضای پیشین مجلس پارلمان و سنا و رئیسان هر دو مجلس و رئیس پیشین امنیت و آمرین حوزه‌های پولیس و مشاوران کرزی و غنی را یکی پی دیگر زیر عینک کمرۀ خود به گونۀ درشت به نمایش می گذارد. در این تردیدی نیست که در عقب این به تصویر کشی ها اهداف گوناگون افتصادی و سیاسی نهفته است؛ اما هرچه باشد، گزینۀ به تصویر کشیدن خانه ها و قصر های شاه دزدان رهبر نماهای افغانستان بوسیلۀ او یک عمل ابتکاری است که به گفتۀ معروف ” با یک تیر چندین فاخته را خیلی راحت شکار می کند”.

ادامه خواندن کاخ های مافیایی نفرین شده گان تاریخ و رنج های بی پایان مردم افغانستان : مهرالدین مشید

داستان سیاسی-تاریخی «د ځواک د ارهټ منگوټي»-که نویسنده آن را با عنوان «اژدهای خفته» برای ترجمه فارسی-دری برگزید، توسط محترم عبدالوکیل سوله مل، نویسنده و فعال اجتماعی و مدنی نوشته شده است که تا امروز چندین جلد از مجموعۀ کتاب ها و داستان های وی به چاپ رسیده است. بنا به درخواست و پیشنهاد نویسنده، آن را از پشتو به فارسی-دری ترجمه کردم که تقدیم دوستان و هموطنان گرامی می کنم.

پاچاگل دستش را روی سبیلِ درازش کشید، پرچمِ سرخِ کوچکِ روی میز را به طرف دیگرِ میز هل داد، به تصویرِ بزرگِ رهبرِ حزب که به دیوار آویزان شده بود نگاه کرد، کتابِ جدیدی به نام «زندگی نوین» را که تا نیمه خوانده بود، کنار گذاشت. بلند شد با قدمهای سریع به سمتِ در رفت تا برود بیرون و سیگارش را روشن کند، در را باز کرد، اما دوباره بَست، چرخید، پنجرۀ بزرگِ دفتر را باز کرد، ایستاد و سیگاری روشن کرد. او حتی اولین دود را داخل سینه اش نبرد که تلفن زنگ زد، دوید، گوشی را برداشت:

سلام، رفیق پاچاگل!

هنوز جوابِ سلام را نداده بود که دستور داده شد: یک بار بیا…

سیگارِ روشن را برداشت، گذاشت در دهانش، اما دوباره با سرعت گذاشت و بیرون رفت. مستقیم به طبقه دوم رفت تا قوماندان را ملاقات کند. پس از سلام، روبه روی قوماندان که با کسی تلفنی صحبت می کرد، ایستاد، قوماندان به او اشاره کرد که بنشیند. به محض اینکه تلیفون را قطع کرد، او را صدا زد:

– می دانی چرا احضارت کردم؟

او حیران شد. نمی دانست چگونه به سوال قوماندان پاسخ دهد. به فکر رفت. قوماندان صندلی چرخدارِ خود را چرخاند. دوباره با او روبرو شد. دستش را دراز کرد و به این طرف و آن طرف تکان داد، انگار که توجهش را به چیزی معطوف کند:

– چه تغییراتی در دفتر می بینی؟

ادامه خواندن اژدهای خفته نویسنده: عبدالوکیل سوله مل:مترجم؛ عبدالقدیر فضلی